I CNP 3/19

Sygn. akt I CNP 3/19
POSTANOWIENIE
Dnia 12 września 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie ze skargi S. H. D.  o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie
z powództwa E. P.
‎
przeciwko S. H. D.
‎
o opróżnienie lokalu mieszkalnego,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2019 r.,
odrzuca skargę; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w R. adw. M. Ż. P. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację pozwanego S. B. H. D.  od wyroku Sądu Rejonowego w R., w sprawie z powództwa E. P.  o opróżnienie lokalu mieszkalnego.
Pełnomocni
k
pozwanego wniósł skargę na podstawie art. 424
1
§ 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 424
5
§ 1 pkt 5 k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może  dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia. W  konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia  i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 424
5
§ 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o  wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).
Skarżący do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej w ogóle się nie odniósł, koncentrując się na analizie innych środków zaskarżenia.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424
8
§
2
k.p.c.).
jw
l.n