I CNP 20/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o kosztach sądowych, wskazując na brak możliwości jego wniesienia oraz obligatoryjne zastępstwo procesowe.
Skarżący P.K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące kosztów sądowych oraz klauzuli wykonalności. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że na postanowienie o kosztach w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie przysługuje zażalenie. Dodatkowo, wskazano na obligatoryjne zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym oraz na fakt, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie była klauzula wykonalności.
Skarżący P.K. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. (sygn. akt I CNP 20/17), dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach sądowych oraz klauzuli wykonalności. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, postanowił je odrzucić. Uzasadnienie opiera się na kilku kluczowych przesłankach. Po pierwsze, Sąd Najwyższy podkreślił, że na postanowienie dotyczące kosztów postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, zażalenie do Sądu Najwyższego jest dopuszczalne tylko w enumeratywnie wskazanych przypadkach, a przepisy te nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o kosztach w tym trybie. Ponadto, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na obligatoryjne zastępstwo procesowe stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, co oznacza, że strona nie może samodzielnie wnosić środków zaskarżenia. Wreszcie, Sąd wskazał, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia z dnia 5 października 2017 r. nie była klauzula wykonalności, co czyniło zażalenie w tym zakresie wniesionym od nieistniejącego orzeczenia. W konsekwencji, zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne na podstawie przepisów k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.c. enumeratywnie wskazują przypadki dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego, a postanowienie o kosztach w tym trybie nie jest wśród nich wymienione. Nie stosuje się również art. 394^2 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.K. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. […] w W. | inne | powód |
| P.K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 87 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 130 § 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 6
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dopuszczalności zażalenia na postanowienie o kosztach w postępowaniu przed SN. Obligatoryjne zastępstwo procesowe przez adwokata/radcę prawnego przed SN. Zażalenie wniesione od nieistniejącego rozstrzygnięcia w przedmiocie klauzuli wykonalności.
Godne uwagi sformułowania
Na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym nie znajduje zastosowania art. 394^2 § 1 k.p.c. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Bezskuteczny jest wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego w sytuacji, w której czynności tej strona już dokonała samodzielnie.
Skład orzekający
Dariusz Dończyk
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego, w szczególności w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem, oraz wymogi formalne postępowania przed SN."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i konkretnych kwestii proceduralnych (koszty, zastępstwo procesowe).
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznych kwestii związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, co czyni je interesującym głównie dla prawników procesualistów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CNP 20/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi P.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] w W. przeciwko P.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2018 r., na skutek zażalenia skarżącego P.K. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I CNP 20/17, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE P. K. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. (sygn. akt I CNP 20/17) oraz co do klauzuli wykonalności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. Do Sądu Najwyższego można wnieść zażalenie tylko na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 394 1 § 1-3 k.p.c. Ponadto w postępowaniu przez Sądem Najwyższym nie znajduje zastosowania art. 394 2 § 1 k.p.c. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2016 r., III UO 4/16, nie publ.). Poza tym, zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Strona nie może samodzielnie wnieść do Sądu Najwyższego środka zaskarżenia. Bezskuteczny jest wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego w sytuacji, w której czynności tej strona już dokonała samodzielnie. Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. nie była klauzula wykonalności. Zażalenie - w zakresie zaskarżającym klauzulę wykonalności - zostało wniesione od nieistniejącego orzeczenia. Z tych przyczyn zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 398 6 § 3 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. oraz art. 130 § 5 k.p.c.). jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI