I CNP 109/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżąca I.K. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego, które odrzuciło jej skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku eksmisyjnego. Jako podstawę wznowienia wskazała niewłaściwe obsadzenie Sądu Najwyższego przez tzw. „neo-sędziego” oraz błędne doszukanie się braków formalnych w jej pierwotnej skardze. Sąd Najwyższy odrzucił skargę o wznowienie, podkreślając, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu, a skarga o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem SN jest niedopuszczalna.
Skarżąca I.K. złożyła skargę o wznowienie postępowania, domagając się uchylenia prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2024 r. (sygn. akt I CNP 196/22). Postanowieniem tym Sąd Najwyższy odrzucił jej wcześniejszą skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2022 r. (sygn. akt II Ca 3014/21), który dotyczył eksmisji. Skarżąca argumentowała, że postępowanie powinno zostać wznowione z powodu niewłaściwego obsadzenia Sądu Najwyższego, wskazując na zmianę sędziego referenta i powołanie sędziego, którego określiła mianem „neo-sędziego”. Zarzuciła również, że sędzia błędnie doszukał się braków formalnych w jej skardze, co doprowadziło do jej odrzucenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę o wznowienie postępowania, odrzucił ją jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu podkreślono, że orzeczenia Sądu Najwyższego, jako najwyższej instancji sądowej, nie podlegają dalszemu zaskarżeniu, co wynika z ich ustrojowego usytuowania. Sąd powołał się na utrwaloną judykaturę, zgodnie z którą stronom nie przysługują środki zaskarżenia takie jak zażalenie, skarga kasacyjna czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Identyczna zasada dotyczy skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego, która jest niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Orzeczenia Sądu Najwyższego, jako najwyższej instancji sądowej, nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Brak jest przepisów prawa, które przewidywałyby możliwość zaskarżenia orzeczeń SN, w tym poprzez skargę o wznowienie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I.K. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Gmina Miejska Kraków | organ_państwowy | powód |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 399
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany jako przepis dotyczący skargi o wznowienie postępowania, do którego odniesiono zasadę niedopuszczalności zaskarżenia orzeczeń SN.
k.p.c. art. 410 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odrzucenia skargi o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany jako przykład braku środka zaskarżenia (zażalenia) dla orzeczeń SN.
k.p.c. art. 398 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany jako przykład braku środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej) dla orzeczeń SN.
k.p.c. art. 424 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany jako przykład braku środka zaskarżenia (skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem) dla orzeczeń SN.
Konstytucja RP art. 175
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołany w kontekście ustrojowego usytuowania Sądu Najwyższego.
Konstytucja RP art. 183
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołany w kontekście ustrojowego usytuowania Sądu Najwyższego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy jest najwyższą instancją sądową, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu.
Odrzucone argumenty
Niewłaściwa obsada Sądu Najwyższego (w tym tzw. „neo-sędzia”) stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Błędne doszukanie się braków formalnych w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu ustrojowe usytuowanie tego Sądu najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu skarga o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (...) jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu
Skład orzekający
Agnieszka Góra-Błaszczykowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego, w tym poprzez skargę o wznowienie postępowania, niezależnie od zarzutów dotyczących obsady sądu."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw zakończonych prawomocnymi orzeczeniami Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z niedopuszczalnością zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków prawa, a także porusza temat tzw. „neo-sędziów”.
“Czy można zaskarżyć orzeczenie Sądu Najwyższego? Sąd Najwyższy odpowiada: nie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CNP 109/24 POSTANOWIENIE 10 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska na posiedzeniu niejawnym 10 grudnia 2024 r. w Warszawie w sprawie ze skargi I.K. o wznowienie postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z 20 lutego 2024 r., I CNP 196/22, wydanego w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej Kraków przeciwko I.K. o eksmisję, odrzuca skargę o wznowienie postępowania . UZASADNIENIE Postanowieniem z 20 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt I CNP 196/22 Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II Ca 3014/21 w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej Kraków przeciwko I.K. o eksmisję. I.K. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z 20 lutego 2024 r., wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem wyroku i jej uwzględnienie. W uzasadnieniu skarżąca powołała się na niewłaściwe obsadzenie Sądu Najwyższego, bowiem początkowo do sprawy został wyznaczony Sędzia SN Dariusz Dończyk, a następnie sprawę rozpoznawał Sędzia SN Krzysztof Grzesiowski, który został powołany do orzekania 6 grudnia 2023 r. i jest tzw. „neo-sędzią”. Zdaniem skarżącej sędzia w sposób błędny doszukał się braków formalnych skargi w postaci niewykazania szkody, co skutkowało jej odrzuceniem. Ponadto skarżąca dostrzegła, że również w innych sprawach, w których jest stroną, toczących się przed Sądem Najwyższym, skład tego Sądu był nienależycie obsadzany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. W judykaturze wielokrotnie wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12; z 13 marca 2012, III SO 3/12 i z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22). Jak trafnie podkreślono w postanowieniu z 5 października 2023 r., I CSK 2826/23, zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany. Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 394 1 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 398 1 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1 k.p.c.). Identyczną argumentację należy odnieść do skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (art. 399 k.p.c.). Biorąc pod uwagę przedstawione argumenty, skargę należało odrzucić na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. (P.H.) r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI