I CK 157/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd niższej instancji błędnie zastosował art. 189 k.p.c. w sprawie o zobowiązanie do zawarcia umowy sprzedaży lokalu.
Powód B.S. domagał się zobowiązania Banku P. S.A. do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego na podstawie ustawy z 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań. Sądy niższych instancji oddaliły powództwo, uznając, że powód nie ma interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, stwierdzając, że powództwo było powództwem o ukształtowanie, a nie o ustalenie, i że sąd apelacyjny błędnie zastosował art. 189 k.p.c.
Sprawa dotyczyła powództwa B.S. przeciwko Bankowi P. S.A. o zobowiązanie do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego, opartego na przepisach ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań. Sądy obu instancji oddaliły powództwo, przyjmując, że powód nie posiada interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c., sugerując możliwość wytoczenia dalej idącego powództwa o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację powoda, uznał, że sądy niższych instancji błędnie zastosowały art. 189 k.p.c. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że powództwo o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli (powództwo o ukształtowanie) różni się od powództwa o ustalenie, a w przypadku powództwa o ukształtowanie nie jest wymagane wykazywanie interesu prawnego, wystarczająca jest legitymacja wynikająca z przepisów prawa materialnego. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, powództwo o zobowiązanie do zawarcia umowy sprzedaży lokalu jest powództwem o ukształtowanie, a nie o ustalenie. W przypadku powództwa o ukształtowanie nie jest wymagane wykazywanie interesu prawnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że powództwo o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o określonej treści (powództwo o ukształtowanie) różni się od powództwa o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego. W przypadku powództwa o ukształtowanie, legitymacja powoda wynikająca z przepisów prawa materialnego jest wystarczająca, a wykazywanie interesu prawnego nie jest konieczne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
powód (w zakresie uchylenia wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank P.(...) S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ze zm. art. 6
Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa
Ustawa przyznaje uprawnionym pierwszeństwo w nabyciu lokalu mieszkalnego, a naruszenie tego pierwszeństwa pociąga za sobą nieważność czynności.
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy uznał, że przepis ten został błędnie zastosowany przez sąd niższej instancji, gdyż sprawa nie dotyczyła powództwa o ustalenie.
Pomocnicze
k.c. art. 64
Kodeks cywilny
Przywołany przez powoda jako podstawa roszczenia o sprzedaż lokalu.
k.p.c. art. 1047
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany przez powoda jako podstawa roszczenia o sprzedaż lokalu.
k.p.c. art. 378
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia w kasacji.
k.p.c. art. 382 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia w kasacji.
k.p.c. art. 224
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia w kasacji.
k.p.c. art. 223 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia w kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powództwo o zobowiązanie do zawarcia umowy sprzedaży lokalu jest powództwem o ukształtowanie, a nie o ustalenie. W powództwie o ukształtowanie nie jest wymagane wykazywanie interesu prawnego.
Godne uwagi sformułowania
Powództwo o ukształtowanie różni się w stosunku do powództwa o ustalenie tym, że powód nie potrzebuje wykazywać swego interesu prawnego jaki ma we wniesieniu powództwa, wystarczy tu legitymacja powoda wynikająca z przepisów prawa materialnego. Sąd Apelacyjny stosując w sprawie art. 189 k.p.c. uchybił zatem temu przepisowi.
Skład orzekający
Marian Kocon
przewodniczący, sprawozdawca
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Tadeusz Żyznowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Rozróżnienie między powództwem o ustalenie a powództwem o ukształtowanie oraz kwestia interesu prawnego w tych rodzajach postępowań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą z 2000 r. o zbywaniu mieszkań, ale zasady dotyczące charakteru powództw są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego rozróżnienia między dwoma rodzajami powództw, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Pokazuje, jak błędna kwalifikacja prawna może prowadzić do oddalenia zasadnego roszczenia.
“Czy wiesz, czym różni się powództwo o ustalenie od powództwa o ukształtowanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CK 157/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Tadeusz Żyznowski w sprawie z powództwa B. S. przeciwko Bankowi P.(...) S.A. w W. o ustalenie, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2005 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt VI ACa (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Powód B. S. wystąpił przeciwko Bankowi P.(...) S.A. w W. z powództwem o zobowiązanie do zawarcia z nim umowy sprzedaży bliżej określonego lokalu mieszkalnego w oparciu o art. 6 pkt4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ze zm.). 2 Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 20 października 2004 r. powództwo oddalił, zaś Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 20 października 2004 r. oddalił apelację powoda. U podłoża rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego legło założenie, że powództwo jest oparte na art. 189 k.p.c. oraz pogląd o nieposiadaniu przez powoda interesu prawnego w jego wytoczeniu ze względu na możliwość wytoczenia dalej idącego powództwa o zobowiązanie strony pozwanej do złożenia oświadczenia woli oznaczonej treści. Kasacja powoda, oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c., zawiera zarzut naruszenia art. 378, 382 § 2, 224 i 223 § 1 k.p.c., art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a także art. 189 k.p.c., i zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ze zm.) przyznaje osobom uprawnionym, tzn. pracownikom i byłym pracownikom będących najemcami oraz osobom bliskim, pierwszeństwo w nabyciu lokalu mieszkalnego. Naruszenie tego pierwszeństwa pociąga za sobą nieważność dokonanej czynności. W ocenie skarżącego suma działań prawnych podjętych przez pozwanego stanowi źródło jego roszczenia o sprzedaż zajmowanego lokalu mieszkalnego na zasadach preferencyjnych, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. Jednak z uwagi na to, że pozwany odmawia realizacji tego roszczenia skarżący wystąpił na drogę sądową z żądaniem zobowiązania pozwanego do zawarcia umowy „kupna” owego lokalu (m. in. k. (…)). Inaczej mówiąc, skarżący, wbrew założeniu Sądu Apelacyjnego, wniósł powództwo o zobowiązanie pozwanego do złożenia oświadczenia woli o treści odpowiadającej umowie sprzedaży zajmowanego lokalu na zasadach preferencyjnych określonych w art. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r., przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia przepisy art. 64 k.c. i art. 1047 k.p.c. Tak też zresztą żądanie pozwu odczytał pozwany (np. k. (…)). W doktrynie takie powództwo określa się jako powództwo o ukształtowanie, którego źródłem musi być odpowiedni przepis prawa. Źródłem powództwa wniesionego przez skarżącego są, w jego ocenie, przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. Powództwo o ukształtowanie różni się w stosunku do powództwa o ustalenie tym, że powód nie potrzebuje wykazywać swego interesu prawnego, jaki ma we wniesieniu 3 powództwa, wystarczy tu legitymacja powoda wynikająca z przepisów prawa materialnego, względnie także z przepisów prawa procesowego, gdy chodzi o powództwa zmierzające do ukształtowania nowej sytuacji procesowej. Sąd Apelacyjny stosując w sprawie art. 189 k.p.c. uchybił zatem temu przepisowi. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI