I Ca 90/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał sprawę z powództwa K. G. przeciwko Towarzystwu (...) SA w W. o zadośćuczynienie, wniesioną na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 9.250,00 zł tytułem zadośćuczynienia z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałej części. Pozwany ubezpieczyciel wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 233 § 1 KPC) poprzez dowolną ocenę dowodów, co miało prowadzić do błędnego ustalenia braku winy w nadzorze J. G. nad małoletnią powódką, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 362 KC w zw. z art. 427 KC) poprzez niezastosowanie instytucji przyczynienia się poszkodowanego do szkody, a także naruszenie art. 445 § 1 KC w zw. z art. 444 § 1 KC poprzez błędne ustalenie wysokości zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy uznał apelację za nieuzasadnioną i podlegającą oddaleniu. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i wnioski Sądu Rejonowego, uznając je za własne. W odniesieniu do zarzutów procesowych, Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i nie naruszała zasad logicznego rozumowania ani wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że choć małoletnia powódka naruszyła zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego (nie była zapięta pasami), to jej zachowanie, ze względu na wiek (7 lat), nie mogło być oceniane tak samo jak zachowanie dorosłego kierowcy. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił przyczynienie się powódki do szkody na poziomie 15%, biorąc pod uwagę m.in. fakt, że skutkiem wypadku były blizny na twarzy, które będą widoczne przez całe życie. Sąd Okręgowy uznał również za trafne ustalenie wysokości zadośćuczynienia na kwotę 25.000 zł (bazowo), pomniejszone o wypłatę dokonaną przez ubezpieczyciela, uznając, że kwota ta jest odpowiednia do rozmiaru doznanej krzywdy, biorąc pod uwagę wiek poszkodowanej, charakter obrażeń i ich trwałe następstwa. Sąd Okręgowy oddalił apelację i zasądził od pozwanego na rzecz powódki zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie stopnia przyczynienia się małoletniego do szkody w wypadkach komunikacyjnych, ocena wysokości zadośćuczynienia za obrażenia ciała i trwałe następstwa (blizny), odpowiedzialność ubezpieczyciela.
Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące wieku poszkodowanego, charakteru obrażeń i okoliczności wypadku mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie orzeczenia w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie małoletniego poszkodowanego (niezapięcie pasów bezpieczeństwa) stanowi przyczynienie się do powstania szkody w rozumieniu art. 362 KC, a jeśli tak, to w jakim stopniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie małoletniej powódki stanowiło przyczynienie się do powstania szkody, jednakże ze względu na jej wiek (7 lat) i okoliczności sprawy, stopień tego przyczynienia został ustalony na 15%.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć małoletnia naruszyła zasady bezpieczeństwa, jej wiek i brak pełnego rozeznania w konsekwencjach własnego zachowania, w porównaniu do odpowiedzialności kierowcy ciągnika, uzasadniają niskie ustalenie stopnia przyczynienia. Podkreślono, że dziecko mogło rozpiąć pasy z niewygody, a rodzice dochowali należytej staranności przy zapięciu córki przed podróżą.
Czy wysokość zasądzonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (obrażenia ciała, blizny na twarzy) jest odpowiednia w świetle art. 445 § 1 KC?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zasądzone zadośćuczynienie jest odpowiednie, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, w tym wiek poszkodowanej, charakter obrażeń, konieczność operacji, trwałe następstwa w postaci blizn oraz stopień przyczynienia.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że kwota zadośćuczynienia (bazowo 25.000 zł, pomniejszona o wypłatę ubezpieczyciela) jest adekwatna do rozmiaru krzywdy, biorąc pod uwagę zarówno cierpienia fizyczne i psychiczne, jak i trwałe skutki wypadku. Podkreślono, że choć obrażenia były poważne, nie spowodowały one trwałych zaburzeń funkcji ani nie wymagały rehabilitacji, a blizny na twarzy, choć widoczne, nie uniemożliwiają normalnego funkcjonowania.
Czy rodzice małoletniej powódki ponoszą winę w nadzorze nad dzieckiem, która mogłaby stanowić podstawę do obniżenia zadośćuczynienia na podstawie art. 427 KC?
Odpowiedź sądu
Nie, rodzice dochowali należytej staranności w nadzorze nad dzieckiem. Przed podróżą zapięli córkę pasami, a jej późniejsze rozpięcie było wynikiem jej własnego zachowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że twierdzenia o winie w nadzorze są nieuzasadnione, gdyż przed podróżą dziecko było zapięte. Podkreślono, że od dziecka w wieku 7 lat można już oczekiwać przestrzegania podstawowych zasad bezpieczeństwa, a rola kierowcy polega na koncentracji na drodze, a nie na stałym kontrolowaniu pasażerów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. G. | osoba_fizyczna | powódka |
| Towarzystwo (...) SA w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (14)
Główne
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
Dotyczy przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody i możliwości obniżenia odszkodowania lub zadośćuczynienia.
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Określa możliwość przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Prd art. 39 § ust. 3
Ustawa - Prawo o ruchu drogowym
Obowiązek przewożenia dziecka poniżej 150 cm wzrostu w foteliku bezpieczeństwa lub innym urządzeniu przytrzymującym.
Pomocnicze
k.c. art. 427
Kodeks cywilny
Dotyczy odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez osoby, nad którymi się sprawuje nadzór, w tym dzieci.
k.c. art. 444 § § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy obowiązku naprawienia szkody obejmującego rentę, gdy poszkodowany utracił zdolność do pracy lub inne dobra.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny dowodów przez sąd.
k.p.c. art. 100 § zd. 1 in fine
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad rozstrzygania o kosztach procesu.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad nieobciążania strony kosztami w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oddalenia apelacji.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad zasądzania kosztów procesu.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy postępowania apelacyjnego w zakresie kosztów.
u.u.o. art. 14 § ust. 1
Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych
Dotyczy terminu płatności odszkodowania przez ubezpieczyciela.
k.k. art. 177 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy spowodowania wypadku komunikacyjnego.
k.k. art. 426
Kodeks karny
Wyłączenie odpowiedzialności karnej sprawcy, który nie ukończył 13 lat.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez kierującego ciągnikiem zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. • Niewłaściwe ustalenie przez Sąd Rejonowy stopnia przyczynienia się małoletniej powódki do szkody. • Zawyżenie przez Sąd Rejonowy kwoty zasądzonego zadośćuczynienia.
Odrzucone argumenty
Dowolna ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Wina w nadzorze J. G. nad małoletnią powódką. • Niewłaściwe zastosowanie art. 362 KC w zw. z art. 427 KC poprzez niezastosowanie instytucji przyczynienia się J. G. do szkody. • Niewłaściwe zastosowanie art. 445 § 1 KC w zw. z art. 444 § 1 KC poprzez błędne przyjęcie, iż powódka doznała krzywdy uzasadniającej przyznanie jej zadośćuczynienia w wysokości 25.000 zł.
Godne uwagi sformułowania
Zachowanie małoletniej powódki było w okolicznościach niniejszej sprawy współprzyczyną szkody odpowiadającą cechom adekwatnego związku przyczynowego. • Z punktu widzenia chirurga powódka nie doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu. • Zestawiając zatem zachowanie dziecka, które być może z niewygody w trakcie jazdy rozpięło albo zmieniło sposób ułożenia pasów, z zachowaniem osoby dorosłej prowadzącej ciągnik rolniczy, w sensie subiektywnym zachowanie małoletniej nie było praktycznie ani szczególnie doniosłe ani też naganne, jak wynikałoby tylko z formalnej analizy przepisów prawa o ruchu drogowym. • Miarkując obowiązek naprawienia szkody należy zwrócić uwagę na skutki wypadku, z którymi powódka będzie się musiała zmagać przez całe przyszłe życie - dotyczy to blizn na twarzy. • Od dziecka w wieku małoletniej powódki należy bowiem już wymagać zachowania podstawowych zasad bezpieczeństwa takich m.in. jak nie odpinanie pasów bezpieczeństwa w trakcie podróży samochodem osobowym. • Rolą kierującego pojazdem mechanicznym jest koncentrowanie uwagi na sytuacji na drodze, a nie permanentne kontrolowanie czy pasażerowie pojazdu przestrzegają zasad bezpieczeństwa.
Skład orzekający
Katarzyna Powalska
przewodniczący
Elżbieta Zalewska-Statuch
sędzia
Joanna Składowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie stopnia przyczynienia się małoletniego do szkody w wypadkach komunikacyjnych, ocena wysokości zadośćuczynienia za obrażenia ciała i trwałe następstwa (blizny), odpowiedzialność ubezpieczyciela."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące wieku poszkodowanego, charakteru obrażeń i okoliczności wypadku mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie orzeczenia w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy wypadku z udziałem dziecka i oceny przyczynienia się poszkodowanego do szkody, co jest tematem budzącym zainteresowanie ze względu na aspekt ludzki i prawny. Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności i zadośćuczynienia jest istotna dla praktyków.
“Czy 7-latka ponosi winę za wypadek? Sąd rozstrzyga o przyczynieniu się dziecka do szkody i wysokości zadośćuczynienia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 900 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.