I. Ca. 440/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wpis ograniczony sposób korzystania z nieruchomości, uznając brak właściwej podstawy prawnej i wadliwość dokumentów złożonych przez wnioskodawcę.
Sąd Okręgowy w Suwałkach rozpoznał apelację od wpisu ograniczającego sposób korzystania z nieruchomości. Uczestnik postępowania J. Z. zarzucił naruszenie przepisów k.p.c. i ustawy o księgach wieczystych, wskazując na brak ostateczności decyzji administracyjnych oraz wstrzymanie ich wykonalności przez sądy administracyjne. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylając wpis i oddalając wniosek o jego dokonanie, a także zasądzając koszty postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy w Suwałkach rozpoznał apelację uczestnika postępowania J. Z. od wpisu ograniczającego sposób korzystania z nieruchomości, dokonanego przez Sąd Rejonowy. Wnioskodawca, Prezydent Miasta S., domagał się wpisu na podstawie decyzji administracyjnych dotyczących budowy linii elektroenergetycznej. J. Z. zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów k.p.c. i ustawy o księgach wieczystych, wskazując m.in. na brak ostateczności jednej z decyzji oraz na fakt, że wykonalność obu decyzji została wstrzymana przez sądy administracyjne. Sąd Okręgowy, analizując materiał dowodowy dopuszczalny w postępowaniu wieczystoksięgowym, stwierdził, że wnioskodawca nie przedłożył dokumentu stanowiącego materialną podstawę wpisu. W szczególności, decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 r. nie była ostateczna, a decyzja Wojewody z dnia 10 czerwca 2014 r. odnosiła się do innej decyzji Prezydenta (z 8 maja 2014 r.) niż ta, która miała stanowić podstawę wpisu. Dodatkowo, Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na wadliwe poświadczenie pełnomocnictwa. W konsekwencji, Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wpis, oddalił wniosek o wpis oraz zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika koszty postępowania apelacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, ostateczna decyzja administracyjna, której wykonalność została wstrzymana przez sąd administracyjny, nie może stanowić podstawy do wpisu w księdze wieczystej.
Uzasadnienie
Sąd wieczystoksięgowy bada jedynie formę i treść wniosku oraz dołączonych dokumentów, nie przeprowadzając dalszych dowodów. W tym przypadku, decyzje administracyjne nie spełniały wymogów formalnych i materialnych do dokonania wpisu, a ich wykonalność została wstrzymana.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wpisu i oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
J. Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prezydent Miasta S. | organ_państwowy | wnioskodawca |
| J. Z. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| (...) S.A. w K. | spółka | uczestnik postępowania |
Przepisy (13)
Główne
u.g.n. art. 124 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej.
u.g.n. art. 124 § 7
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
k.p.c. art. 626 § 8
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym jest ograniczony do formy i treści wniosku, dołączonych dokumentów oraz treści księgi wieczystej.
Pomocnicze
u.g.n. art. 124 § 1a
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
k.p.c. art. 626 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 365 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.w.h. art. 1 § 1
Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.c. art. 233 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 129
Kodeks postępowania cywilnego
Zgodność z oryginałem dokumentu może być poświadczona przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
k.p.c. art. 386 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 520 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak ostateczności decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę wpisu. Wstrzymanie wykonalności decyzji administracyjnych przez sądy administracyjne. Niewłaściwe zastosowanie przepisów k.p.c. i ustawy o księgach wieczystych przez sąd pierwszej instancji. Wadliwe poświadczenie pełnomocnictwa.
Godne uwagi sformułowania
Sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym ocenia jako materiał dowodowy dokumenty dołączone do wniosku, które mogą stanowić podstawę wpisów i innym materiałem dowodowym w tym celu nie dysponuje oraz nie może się posłużyć, gdyż nie jest uprawniony do przeprowadzania dalszych dowodów. Użyte w tym przepisie wyrażenie 'bada jedynie' wskazuje jednoznacznie na taki ograniczony charakter rozstrzygania sądu wieczystoksięgowego. Kognicja ta sprowadza się do formy i treści wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów (ich skuteczności materialnej) oraz treści księgi wieczystej, ale w zakresie tylko jego przedmiotu orzekania.
Skład orzekający
Cezary Olszewski
przewodniczący-sprawozdawca
Antoni Czeszkiewicz
sędzia
Dariusz Małkiński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Procedura wpisu ograniczonego sposobu korzystania z nieruchomości w księdze wieczystej na podstawie decyzji administracyjnych, zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego, znaczenie ostateczności decyzji administracyjnych i wstrzymania ich wykonalności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z budową linii elektroenergetycznej i interpretacją przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz k.p.c. w kontekście postępowania wieczystoksięgowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są formalne aspekty dokumentów w postępowaniu wieczystoksięgowym i jak sądy administracyjne mogą wpływać na możliwość dokonania wpisów w księgach wieczystych.
“Wpis w księdze wieczystej odrzucony przez wadliwe decyzje administracyjne i wstrzymanie ich wykonalności.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: I. Ca. 440/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Cezary Olszewski (spr.) Sędziowie: SO Antoni Czeszkiewicz SO Dariusz Małkiński po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 roku w Suwałkach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta S. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej z udziałem J. Z. i (...) S.A. w K. o wpis ograniczonego sposobu korzystania z nieruchomości na skutek apelacji uczestnika postępowania J. Z. od wpisu Sądu Rejonowego w Suwałkach VI Wydziału Ksiąg Wieczystych z dnia 30 października 2014 roku, Dz. Kw. (...) (Kw nr (...) ) postanawia: 1) uchylić zaskarżony wpis i oddalić wniosek Prezydenta Miasta S. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej w przedmiocie wpisu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości; 2) zasądza od wnioskodawcy Prezydenta Miasta S. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej na rzecz uczestnika postępowania J. Z. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. UZASADNIENIE Wnioskodawca Prezydent Miasta S. wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej wystąpił z wnioskiem o dokonanie wpisu ograniczonego sposobu korzystania z nieruchomości położonej w S. , województwie (...) , w skład której wchodzi działka oznaczona numerem geodezyjnym (...) o powierzchni 2,6890 ha, stanowiącej własność J. Z. , dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr (...) na rzecz (...) S.A. w K. . Jako podstawę wpisu wnioskodawca przedłożył decyzję nr GR. (...) .8.2013.AK wydaną dnia 24 kwietnia 2014 r. przez Prezydenta Miasta S. na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z w/w nieruchomości (k. 16-19) oraz ostateczną decyzję nr (...) . (...) . (...) wydaną dnia 10 czerwca 2014 r. przez Wojewodę (...) w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 9a w zw. z art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami – po rozpatrzeniu odwołania J. Z. od decyzji Prezydenta Miasta S. działającego jako starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej z dnia 8 maja 2014 r., znak: (...) . (...) (...) w sprawie udzielenia (...) S.A. w K. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w S. , oznaczonej jako działka o nr geodezyjnym o powierzchni 2,6890 ha w celu założenia i przeprowadzenia przez tę działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. – G. (...) (k. 20-22). Dodatkowo wnioskodawca złożył postanowienie wydane dnia 23 czerwca 2014 r. przez Prezydenta Miasta S. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie określenia podmiotu przesyłowego (k. 23). Wpisem z dnia 30 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Suwałkach uwzględnił w całości powyższy wniosek. Apelację od powyższego wpisu wywiódł uczestnik postępowania J. Z. , zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa, w sposób istotny poprzez: 1) naruszenie art. 626 ( 8) § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art. 626 ( 9 ) k.p.c. w zw. z art. 365 § 1 k.p.c. w zw. z art. 15 ustawy o księgach wieczystych i hipotece w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece , poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, iż decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 roku w sprawie (...) (...) . (...) , która została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. dotycząca ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o nr geod. (...) położonej w S. stanowi podstawę do ujawnienia w księdze wieczystej ograniczenia wynikającego z przywołanej decyzji oraz decyzja ta daje podstawę do rozszerzenia uprawnień z niej wynikających poprzez dopisanie „oraz innych czynności związanych z budową napowietrznej linii elektroenergetycznej 400kV” w sytuacji, gdy powyższa decyzja nie przewiduje powyższych uprawnień; 2) naruszenie art. 626 9 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy: a) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2014 roku wstrzymał wykonalność decyzji Wojewody (...) z dnia 10 czerwca 2014 r. znak: (...) . (...) .153.2014.DR w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 roku w sprawie (...) . (...) . (...) , natomiast b) Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 roku wstrzymał wykonalność decyzji Wojewody (...) z dnia 10 czerwca 2014 r., znak: (...) . (...) (...) w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta S. z 8 maja 2014 roku w sprawie (...) . (...) . (...) , co powoduje, iż przedmiotowe decyzje nie mogły stanowić podstawy wpisu ograniczonego prawa do księgi o nr (...) tym bardziej, iż dokonano większego obciążenia nieruchomości J. Z. na rzecz wnioskodawcy, niż to wynika z decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 roku w sprawie (...) . (...) (...) ; 3) naruszenie art. 626 8 § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez błędne ustalenia faktyczne w zakresie mocy dowodowej dokumentu urzędowego: a) decyzji Wojewody (...) z dnia 10 czerwca 2014 roku znak (...) . (...) . (...) w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie działki J. Z. poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej 400 kV oraz, b) decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie (...) . (...) (...) dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości właściciela J. Z. , oraz poprzez dokonanie wpisu ograniczenia w sytuacji, gdy z załącznika graficznego nie wynika dokładny i preryjny przebieg obciążenia, bowiem nie ma wskazania dokładnych punktów geodezyjnych wskazujących przebieg pasa technologicznego, a to umożliwia wnioskodawcy dowolne przesunięcia i ograniczenia przez Wnioskodawcę większej części nieruchomości, niż to wynika z zaskarżonej przez apelującego decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 roku, w sprawie (...) (...) (...) Mając na względzie powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia Sądu Rejonowego w Suwałkach poprzez oddalenie wniosku w przedmiocie wpisu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości zasądzenie na jego rzecz kosztów sądowych za I i II instancję, w tym kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów sądowych za I i II instancję, w tym kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek z innych przyczyn niż wyeksponował skarżący. Sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym ocenia jako materiał dowodowy dokumenty dołączone do wniosku, które mogą stanowić podstawę wpisów i innym materiałem dowodowym w tym celu nie dysponuje oraz nie może się posłużyć, gdyż nie jest uprawniony do przeprowadzania dalszych dowodów. Artykuł 626 8 § 2 k.p.c. wyznacza zakres kognicji sądów merytorycznych obu instancji w sprawach o wpis (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2006 r., V CSK 214/06, Lex nr 327887). Użyte w tym przepisie wyrażenie "bada jedynie" wskazuje jednoznacznie na taki ograniczony charakter rozstrzygania sądu wieczystoksięgowego. Kognicja ta sprowadza się do formy i treści wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów (ich skuteczności materialnej) oraz treści księgi wieczystej, ale w zakresie tylko jego przedmiotu orzekania. Choć więc dokument podlega badaniu, czy stanowi on materialną podstawę wpisu, to w tym postępowaniu nie można stwierdzić, czy powstało i istnieje prawo, którego bezpośrednio dokument mający stanowić podstawę wpisu nie dotyczy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2000 r., II CKN 451/00). W niniejszej sprawie wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o dokonanie wpisu ograniczonego sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność apelującego na rzecz (...) S.A. w K. . Podstawę zaskarżonego wpisu stanowiły dwie decyzje: 1) decyzja nr (...) (...) (...) z dnia 24 kwietnia 2014 r. wydaną przez Prezydenta Miasta S. na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z w/w nieruchomości oraz 2) decyzja nr (...) . (...) (...) z dnia 10 czerwca 2014 r. wydana przez Wojewodę (...) w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 9a w zw. z art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami – po rozpatrzeniu odwołania J. Z. od decyzji Prezydenta Miasta S. działającego jako starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej z dnia 8 maja 2014 r., znak: (...) (...) (...) w sprawie udzielenia (...) S.A. w K. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w S. , oznaczonej jako działka o nr geodezyjnym o powierzchni 2,6890 ha w celu założenia i przeprowadzenia przez tę działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. – G. RP. Jak wynika z tego dokumentu, decyzja ta jest ostateczna, od której przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. . Wobec tego istotne znaczenie ma problem, czy w sprawie został złożony dokument uprawniający sąd wieczystoksięgowy na dokonanie wpisu ograniczonego sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność J. Z. . Zgodnie z art. 124 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 z późn. zm.) decyzja ostateczna, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy, tj. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń - stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, lub organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli zezwolenie było udzielone na wniosek tej jednostki. W ocenie Sądu Okręgowego, wnioskodawca nie złożył wymaganego dokumentu, o którym mowa w powyższym przepisie. Nie można bowiem uznać, aby decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości była ostateczna; nie posiada ona takiej wzmianki. Zauważyć przy tym należy, że decyzja znajdująca się w aktach księgi wieczystej na karcie 20-22 wydana w dniu 10 czerwca 2014 r. przez Wojewodę (...) w B. po rozpoznaniu odwołania J. Z. , pomimo iż posiada status ostatecznej, to jednak nie pozostaje ona w związku z decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 24 kwietnia 2014 r. Odnosi się ona do decyzji Prezydenta Miasta S. , jednak wydanej w dniu 8 maja 2014 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości apelującego. Z powyższego wynika, że obie w/w decyzje nie są ze sobą kompatybilne. Na marginesie należy podkreślić, że pełnomocnictwo udzielone R. W. przez Prezydenta Miasta S. C. R. nie zostało prawidłowo poświadczone za zgodność i nie posiada ono charakteru dokumentu urzędowego (k. 24). Wprawdzie posiada ono taką adnotację radcy prawnego B. S. , jednak należy zauważyć, że zgodność z oryginałem dokumentu może być poświadczona przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa ( art. 129 k.p.c. ). Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca nie był reprezentowany przez radcę prawnego B. S. , a zatem nie mógł on poświadczać za zgodność żadnego dokumentu złożonego wraz z przedmiotowym wnioskiem. Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną i na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy postanowił na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. , na które złożyła się opłata sądowa od apelacji w wysokości 200,00 zł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI