I Ca 381/14

Powód K. T. domagał się od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej V. (...) zapłaty ponad 42 tys. zł tytułem kosztów naprawy i zakupu części do uszkodzonego pojazdu po kolizji drogowej. Sąd Rejonowy w Ostródzie oddalił powództwo, stwierdzając, że powód nie udowodnił odpowiedzialności pozwanego ani okoliczności i rozmiaru szkody. Sąd oparł się m.in. na opinii biegłych i symulacji komputerowej, które wykazały, że kolizja nie mogła przebiegać w sposób podany przez powoda. Powód wniósł apelację, zarzucając naruszenie art. 290 § 1 kpc poprzez dopuszczenie dowodu z opinii (...) Instytutu (...) w W., który zdaniem powoda nie spełniał kryteriów instytutu naukowo-badawczego. Sąd Okręgowy w Elblągu oddalił apelację. Sąd uznał, że zarzut naruszenia przepisów postępowania jest bezzasadny. Podkreślono, że przepis art. 290 kpc należy interpretować szeroko, dopuszczając opiniowanie przez jednostki prowadzące badania naukowe, nawet jeśli nie posiadają formalnego statusu instytutu naukowo-badawczego. Sąd wskazał, że (...) Instytut (...) spełniał te kryteria, a jego działalność obejmuje badania naukowe w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Ponadto, sąd stwierdził, że nawet gdyby doszło do hipotetycznego naruszenia przepisów proceduralnych, nie miałoby ono wpływu na wynik sprawy, gdyż materiał dowodowy zebrany przed wydaniem opinii (...) Instytutu (...) dawał podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia na niekorzyść powoda. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na zasadach odpowiedzialności za wynik procesu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający