I Ca 38/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację spółdzielni mieszkaniowej domagającej się odszkodowania od gminy za koszty wywozu odpadów wielkogabarytowych, uznając, że gmina wywiązała się z ustawowych obowiązków.
Spółdzielnia mieszkaniowa domagała się od gminy odszkodowania za koszty wywozu odpadów wielkogabarytowych, które sama zleciła w lipcu 2013 roku, twierdząc, że gmina zaniedbała swój obowiązek. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że gmina zorganizowała odbiór odpadów zgodnie z harmonogramem i przepisami prawa lokalnego. Sąd Okręgowy podzielił to stanowisko, podkreślając, że spółdzielnia nie wykazała bezprawności działania gminy ani konieczności natychmiastowego wywozu odpadów, a harmonogram odbioru był zgodny z ustawą.
Powódka, (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E., wniosła o zasądzenie od Gminy M. E. kwoty 445,59 zł tytułem odszkodowania za koszty wywozu odpadów wielkogabarytowych w lipcu 2013 roku. Spółdzielnia twierdziła, że gmina zaniedbała swój ustawowy obowiązek usuwania takich odpadów. Sąd Rejonowy w Elblągu oddalił powództwo, uznając, że gmina wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków poprzez organizację akcji odbioru odpadów wielkogabarytowych w określonych terminach od maja do września, zgodnie z uchwałami Rady Miejskiej. Sąd podkreślił, że harmonogram odbioru był zgodny z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a punkt odbioru odpadów spełniał wymogi łatwego dostępu. Sąd Rejonowy nie znalazł podstaw do uznania działania lub zaniechania gminy za bezprawne, ani do stwierdzenia związku przyczynowego między rzekomym zaniechaniem a szkodą powódki. Apelacja powódki została oddalona przez Sąd Okręgowy, który w pełni podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podkreślił, że powódka nie przedstawiła dowodów na konieczność natychmiastowego usunięcia odpadów ani na to, że harmonogram odbioru był niewystarczający. Zwrócono uwagę, że mieszkańcy mieli obowiązek dostosowania się do terminów odbioru lub samodzielnego wywozu odpadów do wyznaczonego punktu, a częstotliwość wywozu ustalona przez gminę była zgodna z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, gmina nie ponosi odpowiedzialności odszkodowawczej, ponieważ wywiązała się z ustawowych obowiązków dotyczących organizacji odbioru odpadów wielkogabarytowych zgodnie z obowiązującym harmonogramem i przepisami prawa lokalnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że gmina zorganizowała odbiór odpadów wielkogabarytowych w sposób zgodny z ustawą i uchwałami Rady Miejskiej, zapewniając harmonogram odbioru w okresie od maja do września. Powódka nie wykazała bezprawności działania gminy ani konieczności natychmiastowego wywozu odpadów, a harmonogram odbioru był wystarczający.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
(...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E. | spółka | powódka |
| Gmina M. E. | organ_państwowy | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 417 § § 1
Kodeks cywilny
Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa.
u.u.c.p.g. art. 3 § ust. 2 pkt 6
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Gminy tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób zapewniający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy.
u.u.c.p.g. art. 6 § c
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 12 § ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2
u.o. art. 3 § ust. 3 pkt 4
Ustawa o odpadach
Odpady wielkogabarytowe są odpadami komunalnymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina zorganizowała odbiór odpadów wielkogabarytowych zgodnie z harmonogramem i przepisami prawa lokalnego. Powódka nie wykazała bezprawności działania gminy ani konieczności natychmiastowego wywozu odpadów. Harmonogram odbioru odpadów był zgodny z ustawą i zapewniał łatwy dostęp. Uchwały Rady Miejskiej dotyczące gospodarki odpadami były zgodne z prawem, co potwierdził Wojewoda.
Odrzucone argumenty
Gmina zaniedbała swój ustawowy obowiązek usuwania odpadów wielkogabarytowych w lipcu 2013 roku. Rozwiązania przyjęte przez gminę w zakresie wywozu odpadów były niedostateczne i niezgodne z ustawą. Wyznaczenie jednego punktu odbioru odpadów na obrzeżach miasta nie spełniało wymogu łatwego dostępu.
Godne uwagi sformułowania
nie może stanowić dowodu twierdzeń strony powodowej, iż na terenie osiedli w E. zalegały odpady wielkogabarytowe, a działania Gminy w zakresie organizowania wywozu odpadów wielkogabarytowych były bezprawne. brak jest jednoznacznego dowodu mającego świadczyć o tym, że na terenie innych osiedli mieszkaniowych miała miejsce taka sytuacja, czemu strona pozwana konsekwentnie zaprzeczała. brak jest podstaw do przypisania pozwanej Gminie M. E. odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie art. 417 § 1 k.c.
Skład orzekający
Ewa Pietraszewska
przewodniczący
Dorota Twardowska
sprawozdawca
Krzysztof Nowaczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków gmin w zakresie odbioru odpadów wielkogabarytowych oraz stosowania art. 417 k.c. w kontekście odpowiedzialności samorządu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów prawa lokalnego i stanu faktycznego związanego z harmonogramem odbioru odpadów w konkretnym okresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu odbioru odpadów wielkogabarytowych i odpowiedzialności gmin, co może być interesujące dla mieszkańców i samorządowców. Interpretacja przepisów dotyczących obowiązków gmin jest istotna praktycznie.
“Czy gmina zawsze odpowiada za zalegające śmieci? Sprawdzamy obowiązki samorządu w odbiorze odpadów wielkogabarytowych.”
Dane finansowe
WPS: 445,59 PLN
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Ca 38/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Ewa Pietraszewska Sędziowie: SO Dorota Twardowska (spr.) SO Krzysztof Nowaczyński Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Gołębiewska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. w Elblągu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w E. przeciwko Gminie M. E. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt IX C 1467/14 1. oddala apelację; 2. zasądza od powódki (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w E. na rzecz pozwanej Gminy M. E. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję. Sygn. akt I Ca 38/15 UZASADNIENIE Powódka (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E. wniosła o zasądzenie od Gminy M. E. kwoty 445 zł 59 gr z ustawowymi odsetkami od dnia 24 lipca 2013 r. oraz z kosztami postępowania tytułem odszkodowania za poniesione w lipcu 2013 roku koszty wywozu odpadów komunalnych tzw. odpadów wielkogabarytowych, których w tym okresie nie usuwało Miasto E. , pomimo ciążącego na nim ustawowego obowiązku. Pozwana Gmina M. E. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, wskazując na bezzasadność żądania. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy w Elblągu oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej dokonanej przez Sąd pierwszej instancji: Sąd Rejonowy ustalił, że ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach /tekst jedn. Dz. U. 2013 Nr 1399/ reguluje między innymi zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku. W oparciu o tę ustawę Rada Miejska w E. uchwaliła Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy M. E. (Uchwała Nr (...) z dnia (...) r.) oraz wydała uchwałę w sprawie ustalenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (uchwała Nr XIX/ (...) z dnia (...) .). Zgodnie z § 1 ust. 6 i ust. 7 uchwały Nr XIX/ (...) Rady Miejskiej w E. z dnia 27 listopada 2012 r. meble i inne odpady wielkogabarytowe odbierane miały być od właścicieli nieruchomości zamieszkałych w ramach prowadzonej w okresie od maja do września akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy” tzw. wystawki. Właściciele nieruchomości zamieszkałych odpady komunalne zebrane w sposób selektywny mogli dostarczać również w ramach ponoszonej opłaty do Punktu (...) lub pojemników do selektywnej zbiórki odpadów opakowaniowych, ustawionych w tzw. gniazdach. W ramach akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy”, której harmonogram dostępny był na stronach Urzędu Miejskiego w E. oraz na stronach internetowych wykonawców świadczących usługi odbioru odpadów na terenie miasta, z terenów administrowanych przez (...) Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w E. miały odbywać się wywozy odpadów wielkogabarytowe organizowane przez Gminę M. E. w dniach: 20 lipca 2013 r., 17 sierpnia 2013 r. oraz 21 września 2013 r. – co do sektorów nr (...) i (...) (obejmujących m.in. ulice: D. , P. D. , Robotniczą, Uroczą, P. , K. , Owocową, Żeglarską, K. , W. IV) , a w dniach: 06 lipca 2013r., 03 sierpnia 2013 r. oraz 07 września 2013r. – co do sektorów (...) i (...) (obejmujących ulice m.in: Robotniczą, P. (...) , M. , Robotniczą, B. ). W miesiącu lipcu 2013 roku odpady wielkogabarytowe między innymi w postaci mebli, gruzu, wykładzin, muszli, spłuczek zostały wystawione przez mieszkańców terenów administrowanych przez (...) Spółdzielnię Mieszkaniową (...) . W dniu 5 lipca 2013 r. (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E. zwróciła się na piśmie do Urzędu Miejskiego Departamentu (...) i Ochrony (...) z prośbą o odbiór przedmiotów wielkogabarytowych z sektora nr 3 i 4, zakreślając termin 3 dni, z zastrzeżeniem, że jeżeli ich nie usunie, to Spółdzielnia dokona wywozu tych przedmiotów do Zakładu (...) w E. przy ul. (...) , a kosztami obciąży Miasto E. . W odpowiedzi, pismem z dnia 09 lipca 2013 r. Urząd Miejski w E. poinformował Spółdzielnię, że zgodnie z §1 ust. 6 uchwały Nr XIX/ (...) Rady Miejskiej w E. z dnia 27 listopada 2012 r. meble i inne odpady wielkogabarytowe odbierane są od właścicieli nieruchomości w ramach prowadzonej w okresie od maja do września akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy” tzw. wystawki. W innych dniach mieszkańcy, właściciele nieruchomości, w tym również Spółdzielnie Mieszkaniowe, odpady komunalne wielkogabarytowe mogą dostarczyć do Punktu (...) zorganizowanego na terenie Zakładu (...) w E. przy ul. (...) , gdzie odpady te będą odbierane w ramach ponoszonej opłaty. Jednocześnie wskazano, że harmonogram z terminami akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy” dostępny jest na stronach internetowych m.in. Urzędu Miejskiego w E. . W dniu 10 lipca 2013 r. Spółdzielnia poinformowała, że w związku z brakiem realizacji wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z sektora nr (...) i (...) Spółdzielnia w dniu 11 lipca 2013 r. dokona wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z zasobów Spółdzielni na składowisko do Zakładu (...) , a kosztami wywozu obciąży Urząd Miejski w E. . Ponownie w dniu 11 lipca 2013 r. Spółdzielnia zwróciła się na piśmie do Urzędu Miejskiego z prośbą o odbiór przedmiotów wielkogabarytowych z sektora nr (...) i (...) zakreślając termin 3 dni, zastrzegając, iż w przypadku ich nie usunięcia, Spółdzielnia dokona wywozu tych przedmiotów do Zakładu (...) w E. przy ul. (...) , a kosztami obciąży Miasto E. . Jednocześnie w dniu 12 lipca 2013 r. Spółdzielnia poinformowała Urząd Miejski, że z uwagi na brak realizacji wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z sektorów nr (...) i (...) Spółdzielnia w dniu 11 lipca 2013 r. dokonała wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z zasobów Spółdzielni na składowisko do Zakładu (...) , a kosztami wywozu obciąża Miasto, w załączeniu przesyłając fakturę na kwotę 304,88 zł. W dniu 17 lipca 2013 r. Spółdzielnia poinformowała Urząd Miejski, że w związku z brakiem realizacji wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z sektora nr (...) i (...) , Spółdzielnia w dniu 18 lipca 2013 r. dokona wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z zasobów Spółdzielni na składowisko do Zakładu (...) , a kosztami wywozu obciąży Urząd Miejski w E. . W związku z brakiem reakcji Gminy, Spółdzielnia zleciła w dniu 17 lipca 2013 r. Zakładowi (...) w E. wywóz odpadów wielkogabarytowych w dniu 18 lipca 2013 r. Pismem z dnia 16 lipca 2013 r., które wpłynęło do Spółdzielni w dniu 18 lipca 2013 r., Departament (...) i Ochrony (...) Urzędu Miejskiego w E. w odpowiedzi na pismo Spółdzielni z dnia 10 lipca 2013 r. i 11 lipca 2013 r. dotyczące braku realizacji wywozu przedmiotów wielkogabarytowych z sektora nr (...) i (...) ( ul. (...) ) oraz (...) ( ul. (...) ), poinformował między innymi o terminach wywozu odpadów wielkogabarytowych w ramach akcji „Podaruj - darując jesteś lepszy”, które miały odbyć się w dniach: 20 lipca 2013 r., 17 sierpnia 2013 r. oraz 21 września 2013 r. – co do sektorów nr (...) i (...) , a w dniach: 06 lipca 2013 r., 03 sierpnia 2013 r. oraz 07 września 2013r. – co do sektorów (...) i (...) . W kolejnym piśmie z dnia 25 lipca 2013 r. Spółdzielnia została poinformowana, że brak jest podstaw prawnych do obciążania Gminy M. E. kwotą 304,88 zł z tytułu kosztów wywozu tzw. gabarytów , ponieważ zgodnie z §1 ust. 6 uchwały Nr XIX/ (...) Rady Miejskiej w E. z dnia 27 listopada 2012, Gmina M. E. realizuje wywóz przedmiotów wielkogabarytowych od właścicieli nieruchomości jedynie w terminach wynikających z harmonogramu akcji „Podaruj-darując jesteś lepszy”. W pozostałych terminach Gmina M. E. nie ponosi kosztów transportu odpadów wielkogabarytowych, o czym wcześniej informowali Spółdzielnię. Podobną informację otrzymała Spółdzielnia pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. odnośnie braku podstaw prawnych do obciążania jej kwotą 140, 71 zł z faktury z dnia 22 lipca 2013 r. wystawioną tytułem wywozu gabarytów przez Spółdzielnię. Uchwały Rady Miejskiej w E. tj. uchwała Nr XX/ (...) z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy M. E. i Nr (...) z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zostały poddane kontroli w trybie nadzorczym sprawowanym przez Wojewodę (...) w O. w zakresie ich zgodności z przepisami prawa. W wydanym w dniu 6 lutego 2013 r. przez Wojewodę rozstrzygnięciu nadzorczym nie stwierdził on nieważności uchwalonego Regulaminu w części dotyczącej gospodarki odpadami wielkogabarytowymi. Po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) przedmiotowe uchwały stały się aktami prawa miejscowego powszechnie obowiązującego na terenie Gminy M. E. . Sąd wskazał na bezsporność powyższych okoliczności i nie kwestionowanie dowodów stanowiących postawę poczynionych ustaleń. Jako podstawę prawnej oceny przywołano treść art. 417 § 1 k.c. , wskazując że za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Stwierdzono, że w oparciu o ten przepis powód winien wykazać przede wszystkim fakt niezgodnego z prawem działania lub zaniechania Gminy, przy czym dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostałych przesłanek odpowiedzialności deliktowej, a więc szkody i związku przyczynowego. Sąd Rejonowy nie podzielił twierdzeń powódki, że pozwana zaniechała realizacji w pełni obowiązku ustawowego wynikającego z przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach / tekst jedn. Dz.U. 2013 Nr 1399/, bowiem uchwały Rady Miasta dotyczące tej kwestii nie wypełniały obowiązku ustawowego w tym zakresie. Nie uznano także zarzutu powódki, że działaniem bezprawnym pozwanej było też wyznaczenie trudnego w dostępie dla mieszkańców jednego punktu odbioru odpadów na terenie miasta oraz zbyt rzadkie wywózki odpadów wielkogabarytowych. Przytaczając treść przepisów art. 3 ust. 3 pkt. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz. U. 2010 Nr 185 poz. 1243/ wskazano, że odpady wielkogabarytowe są odpadami komunalnymi w rozumieniu w/w ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach a zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 tej ustawy utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy, gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności: 1) obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi; 2)nadzorują gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym realizację zadań powierzonych podmiotom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości; 3)ustanawiają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej następujące frakcje odpadów: papieru, metalu, tworzywa sztucznego, szkła i opakowań wielomateriałowych oraz odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, w tym odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji; 4)tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób zapewniający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, w tym wskazują miejsca, w których mogą być prowadzone zbiórki zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego pochodzącego z gospodarstw domowych; 5)zapewniają osiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania; 6)prowadzą działania informacyjne i edukacyjne w zakresie prawidłowego gospodarowania odpadami komunalnymi, w szczególności w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych; 7)udostępniają na stronie internetowej urzędu gminy oraz w sposób zwyczajowo przyjęty informacje o: a) podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu danej gminy, zawierające firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, b) miejscach zagospodarowania przez podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu danej gminy zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania, c) osiągniętych przez gminę oraz podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, które nie działają na podstawie umowy, o której mowa w art. 6f ust. 1, i nie świadczą takiej usługi w trybie zamówienia z wolnej ręki, o którym mowa w art. 6f ust. 2, w danym roku kalendarzowym wymaganych poziomach recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, d)punktach selektywnego zbierania odpadów komunalnych, zawierające: –firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych, –adresy punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych na terenie danej gminy, wraz ze wskazaniem godzin przyjmowania odpadów, e)zbierających zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1155), zawierające: –firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres zbierającego zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, –adresy punktów zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego na terenie danej gminy; Odpowiednio zaś do treści art. 6 c ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy . Mając na uwadze powyższą regulacje ustawową, w ocenie Sądu Rejonowego, nie jest słusznym zarzut stawiany przez stronę powodową, że Gmina nie zrealizowała swojego obowiązku zorganizowania w sposób właściwy odbierania odpadów komunalnych, gdyż wbrew zapisom w/w przepisów, gmina nie stworzyła w sposób zapewniający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców, punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych, w tym odpadów wielkogabarytowych. Sąd stwierdził, że Zakład (...) Sp. z o.o. z siedzibą w E. przy ul. (...) jest położony w lokalizacji w pełni spełniającej w/w wymagania. Punkt selektywnego zbierania odpadów jest położony w odległości mniejszej niż 8 km od centrum Miasta ( ul. (...) ), gdzie dojazd z rejonów (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) , która jeszcze bliżej zlokalizowana, nie może zająć więcej niż kilkanaście minut. Sąd pierwszej instancji nie zgodził się również z drugim zarzutem podniesionym w pozwie, z którego powód wywodzi roszczenie, iż gmina w sposób niewłaściwy, nieregularny, niecykliczny organizowała zbieranie odpadów wielkogabarytowych w okresie objętym żądaniem pozwu, tj. miesiącu lipcu 2013 roku, a uchwała Nr XIX/ (...) Rady Miejskiej w E. z dnia 27 listopada 2012 r. określająca terminy odbioru odpadów wielkogabarytowych w ciągu roku, tj. w okresie od maja do września poprzez tzw. wystawki, nie realizowała w tym zakresie w/w obowiązku. W ocenie Sądu, w okresie wskazanym w pozwie, który stanowił podstawę faktyczną żądania tj. w miesiącu lipcu, w ramach akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy” Gmina organizowała wywóz odpadów wielkogabarytowych. Terminy „wywózek” były zbliżone do tych zleconych przez Spółdzielnie, gdyż pozwana w ramach tej akcji wywoziła odpady w dniach: 20 lipca 2013 r., 17 sierpnia 2013 r. oraz 21 września 2013 r. – co do sektorów nr 3 i 4, a w dniach: 06 lipca 2013 r., 03 sierpnia 2013 r. oraz 07 września 2013 r. – co do sektorów 1 i 5. Natomiast powódka dokonała zlecenia wywozu odpadów wielkogabarytowych w dniach 12 lipca 2013 r. (sektor 3 i 4) i 18 lipca 2013 r. (sektor 1 i 5). W ocenie Sądu odpady, takie jak meble czy duże przedmioty, są stosunkowo rzadko wyrzucane przez mieszkańców. Okoliczność ich zwiększonej ilości w miesiącu lipcu 2013 roku, na co wskazywał świadek i Prezes, przy braku natychmiastowej reakcji ze strony Miasta co do ich wywiezienia, tj. w terminie 3 dni zakreślonym przez Spółdzielnię, automatycznie nie powoduje uznania braku realizacji obowiązków ustawowych Gminy w zakresie wywozu odpadów wielkogabarytowych, zwłaszcza, że zostałyby one przez Gminę usunięte za kilka dni w ramach akcji „Podaruj – darując jesteś lepszy”. Nie zgodzono się z argumentacją strony powodowej, że realizacja w/w obowiązku Gminy w zakresie odpadów wielkogabarytowych byłaby właściwa dopiero przy organizowaniu częstszych wywozów tych odpadów niż raz w miesiącu. Uznano, że fakt, iż na terenie (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) część mieszkańców wystawiło odpady wielkogabarytowe w miesiącu lipcu i musiałyby one leżeć kilka dni dłużej (wywóz powódka zorganizowała w dniach 12 i 18 lipca, zaś pozwana 20 lipca, 3 sierpnia) nie może stanowić dowodu twierdzeń strony powodowej, iż na terenie osiedli w E. zalegały odpady wielkogabarytowe, a działania Gminy w zakresie organizowania wywozu odpadów wielkogabarytowych były bezprawne. Wskazano, że brak jest jednoznacznego dowodu mającego świadczyć o tym, że na terenie innych osiedli mieszkaniowych miała miejsce taka sytuacja, czemu strona pozwana konsekwentnie zaprzeczała. Wobec powyższego w ocenie Sądu powódka w żaden sposób nie udowodniła, aby pozwana nie wykonywała w/w obowiązków ustawowych w zakresie organizowania wywozu odpadów wielkogabarytowych w okresie miesiąca lipca 2013 roku . Sąd Rejonowy podkreślił także, że przedmiotowe uchwały Rady Miejskiej w E. zostały poddane kontroli w trybie nadzorczym sprawowanym przez Wojewodę (...) w O. w zakresie dotyczącym ich zgodności z przepisami prawa, a Wojewoda nie stwierdził naruszenia prawa w części dotyczącej gospodarki odpadami komunalnymi zwłaszcza w zakresie odbioru odpadów wielkogabarytowych. Uznając, że powód nie wykazał faktu niezgodnego z prawem działania lub zaniechania Gminy w okresie, w którym poniósł szkodę, a tym samym także związku przyczynowego, Sąd Rejonowy oddalił powództwo w całości w oparciu o art. 417 k.c. a contrario. Jako podstawę orzeczenia o kosztach procesu wskazano przepisy rozporządzenia normującego wysokość opłat za czynności radców prawnych. W apelacji powódka (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w E. zaskarżyła wyrok w całości, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kwoty 445 zł 59 gr z ustawowymi odsetkami od dnia 24 lipca 2013 r. oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Skarżąca zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego art. 417 § 1 k.c. w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 6 i art. 6 c w/w ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez ich niewłaściwą interpretację i niezastosowanie jako podstaw materialnoprawnych roszczeń powódki; - naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie poprzez błąd w ustaleniach faktycznych i ocenie materiału dowodowego przez przyjęcie, że zorganizowanie przez Miasto akcyjnego wywozu odpadów wielkogabarytowych 5 razy w roku, w okresie od maja do września 2013 roku, w cyklach około miesięcznych, stanowiło spełnienie obowiązku utrzymania czystości, pomimo że odpady wielkogabarytowe zalegały na terenach Spółdzielni przez okresy miesięczne, 2 – 3 tygodniowe; oraz że wyznaczenie przez Miasto jednego punktu odbioru odpadów wielkogabarytowych zlokalizowanego na obrzeżach miasta spełniało warunki art. 3 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy – łatwego dostępu; - naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. wyrażające się częściowo w niespójności uzasadnienia wyroku a w części w braku pełnej analizy stanu faktycznego i obowiązujących przepisów, w tym relacji prawa miejscowego do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach po nowelizacjach z 2012 i 2013 roku. W uzasadnieniu apelacji wywodzono miedzy innymi, że przyjęte przez pozwaną Gminę rozwiązania w zakresie wywozu odpadów wielkogabarytowych były niedostateczne, niezgodne z ustawą i niedostosowane do potrzeb mieszkańców, powodując zaśmiecenie miasta, czego dowodem są zmiany w przepisach prawa lokalnego w kolejnych latach. W odpowiedzi na apelację pozwana Gmina M. E. wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów procesu za drugą instancję, wskazując na bezzasadność apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja była bezzasadna. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną dokonaną przez Sąd pierwszej instancji i przyjmuje je za własne bez potrzeby ponownego przytaczania, gdyż w sposób wyczerpujący i zgodny z powołanymi unormowaniami przedstawiają ocenę niespornego stanu faktycznego i są logiczne, spójne oraz jurydycznie uzasadnione. Wbrew stanowisku skarżącej brak jest podstaw do ich kwestionowania i nie zachodzą wadliwości oceny prawnej ani naruszenia prawa procesowego zarzucane w apelacji. Akceptując w całości wywody Sądu Rejonowego i odnosząc się do zarzutów apelacji należy przede wszystkim zauważyć, że wywodzona przez skarżącą szkoda i nieadekwatność przyjętych przez pozwaną Gminę rozwiązań do potrzeb mieszkańców i członków Spółdzielni zamieszkałych na terenach administrowanych przez powódkę wiązana jest z okresem lipca 2013 roku, kiedy to miało nastąpić zaśmiecenie terenów Spółdzielni w stopniu wymagającym jej ingerencji, wobec nierealizowania obowiązku nałożonego w ustawie na Gminę. Skarżąca poza ogólnikami co do potrzeby usunięcia odpadów wielkogabarytowych nie przedstawiła jednak materiału dowodowego, który uzasadniałby twierdzenie, że stan w dacie podjęcia z własnej inicjatywy wywózki odpadów, uzasadniał konieczność natychmiastowego działania i niemożność oczekiwania na wywóz w terminach wynikających z przywołanych grafików ustalonych przez Gminę a przypadających – co słusznie akcentowała pozwana i Sąd Rejonowy – w termiach zaledwie kilku do kilkunastu następnych dni (przy czym w drugim przypadku zaledwie kilka dni po odbiorze przez Gminę). Z zeznań świadka pracownika Spółdzielni i jej Prezesa nie wynika, aby stan wymagał natychmiastowej ingerencji, stanowił realne zagrożenie dla mieszkańców, czy też aby powódka była przymuszana do usunięcia odpadów w trybie administracyjnym. Co więcej stanowisko o niedostatecznej częstotliwości wywozu (5 razy w roku, raz w miesiącu od maja do września) nie może być powiązane z datami wywozów dokonanych przez powódkę, skoro dotyczą one miesiąca lipca, a zatem właśnie w okresie organizowania przez Gminę wywozu, przy czym przypadają na daty nieznacznie poprzedzające wyznaczone zbiórki lub tuż po ich terminie. Odmiennie można by oceniać sytuację w pozostałych – poza wyznaczonymi miesiącami – okresach roku 2013, ale tego sprawa nie dotyczy. Powódka nie twierdzi także, że przyczyną konieczności wywozu odpadów we własnym zakresie było niewykonanie wywozu w terminach wynikających z ustalonego przez Gminę grafiku (zaleganie odpadów nie odebranych w dniach wyznaczonych na wywózki). Przeciwnie – wszystko wskazuje na to, że jedyną przyczyną opisywanego „zalegania” odpadów było niedostosowanie się przez mieszkańców do wyznaczonych i anonsowanych zgodnie z przepisami ustawy terminów odbioru na terenie miasta (w tym również przez powódkę, czego dowodzą przedstawione ogłoszenia zamieszczane w budynkach powódki) i nierespektowanie przez mieszkańców obowiązku wywozu w innych okresach do wyznaczonego punktu odbioru odpadów we własnym zakresie. Okoliczność ta wskazuje raczej na potrzebę edukowania mieszkańców w zakresie konieczności dostosowania terminów wystawienia odpadów do terminów wyznaczonych wywozów oraz w skrajnych przypadkach ich dyscyplinowania, co jest także zadaniem powodowej Spółdzielni. Słusznie jednak uznano, że nie może to rodzić obowiązku odszkodowawczego po stronie pozwanej Gminy wobec braku cech czynu niezadowolonego określonych w art. 417 § 1 k.c. W ustalonych okolicznościach brak jest także podstaw do kwestionowania niedostosowania przepisów prawa lokalnego – uchwał Rady Miejskiej do powołanych przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach . Przeciwnie stan sprawy – wyznaczenie terminów i dokonanie wywozów odpadów wielkogabarytowych w odstępach około miesięcznych w sezonie letnim – słusznie oceniono jako realizujący obowiązek ustawowy, co potwierdza także postępowania prowadzone przez Wojewodę (...) . A jak wskazano częstotliwość zbiórek w innych okresach – jako niezwiązana z przedmiotem sporu – nie należy do elementów istotnych dla oceny odpowiedzialności pozwanej na tle okoliczności faktycznych przedstawionych pod ocenę Sądu w niniejszej sprawie i zakresu żądania. W ocenie Sądu Okręgowego zupełnie bezzasadne są także zarzuty dotyczące odległości do wyznaczonego punktu odbioru odpadów wielkogabarytowych, do którego mieszkańcy powinni transportować odpady w inne dni niż wyznaczone dni zbiórek, bowiem z oczywistych względów estetycznych i sanitarnych – które tak akcentuje skarżąca – punkt taki nie może znajdować się w centrum miasta. Wywody skarżącej pomijają także fakt, że mieszkańcom umożliwiono odbiór odpadów w dogodny sposób na koszt Gminy, a jedynie osoby, które nie dostosowały się do tych terminów, powinny dokonać wywozu na własny koszt, co jak wskazano powyżej jest także elementem pewnej dojrzałości społecznej mieszkańców i ich dyscyplinowania dla dobra ogółu społeczności lokalnej. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, iż w sprawie nie zaistniały podstawy dla przypisania pozwanej Gminie M. E. odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie art. 417 § 1 k.c. i bezzasadne były zarzuty apelacji, co uzasadniało jej oddalenie na podstawie art. 385 k.p.c. Konsekwencją wyniku postepowania jest rozstrzygnięcie o kosztach procesu na drugą instancję na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz.461 t.j.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI