I CA 263/19

Sąd Rejonowy w Wieluniu zasądził od pozwanego S. W. na rzecz Towarzystwa (...) SA kwotę 5 799,23 zł wraz z odsetkami oraz koszty procesu, uznając pozwanego winnym uszkodzenia zaparkowanego samochodu. Pozwany miał podczas montażu stelażu na budynku, korzystając z drabiny i listwy przymiarowej, uszkodzić pojazd należący do R. S. i J. S. , który był objęty ubezpieczeniem AC u powoda. Powód, po wypłacie odszkodowania zakładowi naprawczemu, dochodził zwrotu tej kwoty od pozwanego na podstawie art. 828 § 1 k.c. Pozwany wniósł apelację, kwestionując ustalenia faktyczne i prawne sądu pierwszej instancji, w tym zarzucając naruszenie art. 415 k.c. i art. 6 k.c. poprzez przyjęcie jego odpowiedzialności mimo niewykazania przez powoda wszystkich przesłanek, a także naruszenie art. 362 k.c. poprzez nieuwzględnienie przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody. Sąd Okręgowy w Sieradzu, rozpoznając apelację, uznał ją za częściowo zasadną. Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji co do zasady odpowiedzialności pozwanego, jednakże przychylił się do zarzutu naruszenia art. 362 k.c. Stwierdzono, że poszkodowany R. S. również przyczynił się do powstania szkody, parkując pojazd w miejscu do tego niewyznaczonym i w pobliżu miejsca prowadzenia prac. W ocenie sądu, stopień winy nieumyślnej zarówno pozwanego, jak i poszkodowanego, był zbliżony, co uzasadniało przyjęcie 50% przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody. W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, obniżając zasądzoną kwotę odszkodowania z 5 799,23 zł do 2 899,62 zł. Zmieniono również rozstrzygnięcie o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego i apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający