I Ca 179/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację uczestnika postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości, uznając, że nie doszło do zasiedzenia części budynku.
Sprawa dotyczyła zniesienia współwłasności nieruchomości poprzez wydzielenie odrębnych lokali mieszkalnych. Sąd Rejonowy wydał postanowienie wstępne nakazujące prace adaptacyjne. Uczestnik H.P. wniósł apelację, zarzucając naruszenie prawa materialnego i twierdząc, że zasiedział część budynku. Sąd Okręgowy oddalił apelację, wyjaśniając, że część budynku nie może być samodzielnym przedmiotem własności ani zasiedzenia.
Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację uczestnika H. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostródzie, które dotyczyło zniesienia współwłasności nieruchomości poprzez wydzielenie odrębnych lokali mieszkalnych. Sąd Rejonowy nakazał wykonanie prac adaptacyjnych niezbędnych do wyodrębnienia lokali, uwzględniając projekt biegłego, który w sposób sprawiedliwy odzwierciedlał udziały współwłaścicieli. Uczestnik H. P. zaskarżył postanowienie, podnosząc zarzut naruszenia art. 172 k.c. poprzez niezastosowanie, twierdząc, że zasiedział część budynku (pokój nr 6). Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Podkreślono, że pokój w budynku mieszkalnym jest częścią składową nieruchomości gruntowej i zgodnie z art. 47 § 1 k.c. nie może stanowić odrębnego przedmiotu własności ani być przedmiotem zasiedzenia. Zasiedzenie lokali jest dopuszczalne tylko w odniesieniu do ustanowionych wcześniej nieruchomości lokalowych. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia i argumentację Sądu Rejonowego, oddalając apelację na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, część budynku mieszkalnego nie może stanowić odrębnego przedmiotu własności ani być przedmiotem zasiedzenia, ponieważ jest częścią składową nieruchomości gruntowej.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 47 § 1 k.c., części składowe rzeczy nie mogą być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Pokój w budynku mieszkalnym jest częścią składową nieruchomości gruntowej i nie może być zasiedziony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić apelację
Strona wygrywająca
D. P., R. T. (1), A. T. (1), A. T. (2), R. T. (2)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| H. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. T. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. T. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. T. (2) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. T. (2) | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 46 § § 1
Kodeks cywilny
Definicja nieruchomości, w tym budynków stanowiących odrębny przedmiot własności.
k.c. art. 47 § § 1
Kodeks cywilny
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności ani innych praw rzeczowych.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o postępowaniu w sprawach procesowych do postępowań nieprocesowych.
u.w.l.
Ustawa o własności lokali
Reguluje kwestie wyodrębniania samodzielnych lokali mieszkalnych.
Pomocnicze
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Dotyczy zasiedzenia nieruchomości.
k.c. art. 174
Kodeks cywilny
Dotyczy zasiedzenia rzeczy ruchomych.
k.c. art. 292
Kodeks cywilny
Dotyczy zasiedzenia służebności gruntowych.
k.c. art. 305^4
Kodeks cywilny
Dotyczy zasiedzenia służebności przesyłu.
k.c. art. 47 § § 2
Kodeks cywilny
Definicja części składowej rzeczy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Część budynku mieszkalnego nie może być samodzielnym przedmiotem własności ani zasiedzenia, gdyż jest częścią składową nieruchomości gruntowej. Podział quoad usum nie zmienia stosunków własnościowych ani udziałów we współwłasności.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 172 k.c. poprzez niezastosowanie, wnosząc o zasiedzenie pokoju nr 6.
Godne uwagi sformułowania
pokój w budynku mieszkalnym będącym częścią nieruchomości gruntowej stanowi jedynie jej część składową nie może być ona odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, a co za tym idzie nie jest możliwe jej zasiedzenie podział ten odnosi się wyłącznie do zakresu korzystania z rzeczy wspólnej przez współposiadaczy i nie zmienia stosunków własnościowych
Skład orzekający
Arkadiusz Kuta
przewodniczący
Krzysztof Nowaczyński
sędzia
Jerzy Skuza
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zasiedzenia części składowych nieruchomości oraz podziału quoad usum w kontekście zniesienia współwłasności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podziału budynku mieszkalnego i zarzutu zasiedzenia części składowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa wyjaśnia fundamentalną kwestię prawną dotyczącą zasiedzenia części budynku, co jest istotne dla praktyków prawa nieruchomości.
“Czy można zasiedzieć pokój w domu? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Ca 179/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Arkadiusz Kuta /spr./ Sędziowie: SO Krzysztof Nowaczyński SR del. do SO Jerzy Skuza Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Gołębiewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. w Elblągu na rozprawie sprawy z wniosku D. P. z udziałem H. P. , R. T. (1) i A. T. (1) o zniesienie współwłasności na skutek apelacji uczestnika H. P. od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ns 241/10 postanawia: oddalić apelację. Sygn. akt I Ca 179/13 UZASADNIENIE Postanowieniem wstępnym z dnia 24 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Ostródzie uznał za uzasadnione co do zasady zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości S. w Gminie M. , to jest działki o numerze (...) zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym , dla której w Sądzie Rejonowym w Ostródzie prowadzona jest księga wieczysta nr (...) , poprzez wydzielenie w budynku mieszkalnym odrębnych lokali mieszkalnych według projektu przedstawionego w opinii biegłego rzeczoznawcy S. P. , w wariancie dodatkowym przedstawionym na rysunkach znajdujących się na kartach 455 i 456 akt sprawy . W wyniku przewidywanego podziału wyodrębnieniu podlegać mają lokale nr (...) . W skład pierwszego wejdą pomieszczenia na parterze oznaczone numerami 2 – kuchnia , 3 - pomieszczenie higieniczno – sanitarne , 4 , 5 i 6a – pokoje , a także na poddaszu pomieszczenie oznaczone nr (...) oraz w piwnicy pomieszczenia oznaczone numerami 03 i 04. Z kolei lokal nr (...) ma się składać z pomieszczeń na parterze : nr 8 – kuchnia , 9 - pomieszczenie gospodarcze , 7 i 6b – pokoje , na poddaszu zaś pomieszczenia oznaczone numerami 10b , 12 , 13 , 14 oraz pomieszczenie w piwnicy o nr 02 . Jako części wspólne budynku Sąd wskazał pomieszczenia na parterze oznaczone nr 01 , 1 i 10a , stanowiące schody i korytarz . W punkcie II postanowienia zobowiązał wnioskodawców oraz uczestników do wykonania w terminie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia wstępnego prac adaptacyjnych niezbędnych do wyodrębnienia lokali mieszkalnych , poprzez wybudowanie ściany działowej rozdzielającej pokój na parterze oznaczony numerem 6 na pokoje 6a i 6b oraz wybicie otworu drzwiowego pomiędzy pokojami (...) , wybudowanie ścianki działowej na poddaszu wydzielającej klatkę schodową i oddzielającą ją od pomieszczeń 10a i 10b , a także rozdzielenie instalacji zasilającej budynek w energię elektryczną na dwie , zasilające każdy z wydzielonych lokali , z oddzielnymi licznikami . W punkcie III postanowienia Sąd Rejonowy upoważnił wnioskodawczynię D. P. i uczestnika R. T. (1) do wykonania wymienionych w punkcie II prac adaptacyjnych oraz do złożenia w imieniu uczestnika H. P. wniosku o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej , zaś uczestnika H. P. zobowiązał do udostępnienia zajmowanych przez niego pomieszczeń w celu przeprowadzenia prac adaptacyjnych i powstrzymania się od działań przeszkadzających w wykonaniu prac . W punkcie IV wyroku Sąd przyznał pełnomocnikowi uczestnika H. P. wynagrodzenie w kwocie 4.428 zł tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd Rejonowy w Ostródzie ustalił , że przedmiotem zniesienia współwłasności jest nieruchomość zabudowana - działka nr (...) o powierzchni 0,45 ha , położona w miejscowości S. , zabudowana domem mieszkalnym , w którym mieszkają H. P. z żoną i dziećmi oraz uczestnicy A. i A. T. (2) . Przedstawił dalej Sąd pierwszej instancji stosunki własnościowe , wskazując poprzedników prawnych uczestników postępowania , czynności prawne , których przedmiotem była nieruchomość , a także przyczyny ujawnienia w księdze wieczystej stanu prawnego niezgodnego z rzeczywistym , którą to wadę usunięto prawomocnym postanowieniem wstępnym z dnia 10 stycznia 2012 roku . Sąd Rejonowy w Ostródzie ustalił wówczas , że współwłaścicielami nieruchomości będącej przedmiotem postępowania są H. P. w udziale 44/100 , D. P. w udziale 44/100 oraz małżonkowie A. i R. T. (2) w udziale 12/100 . Wyjaśnia się dalej , że podział fizyczny budynku ze względu na bardzo wysokie koszty był możliwy jedynie teoretycznie , stąd za najbardziej celowy należało uznać podział budynku na odrębne lokale . Kluczowe było prawidłowe wydzielenie odrębnych lokali mieszkalnych , zgodnie z przysługującymi współwłaścicielom udziałami i w sposób najbardziej sprawiedliwy . Odpowiednie będzie zniesienie współwłasności zgodnie z projektem sporządzonym przez biegłego S. P. w wariancie przewidującym dokonanie podziału pomieszczenia 6 , zajmowanego obecnie przez uczestnika H. P. , przy jednoczesnym zmniejszeniu korytarza na poddaszu i przyznaniu powstałego w ten sposób pomieszczenia H. P. . Za przyjęciem tego wariantu przemawiało , że w wyniku tak dokonanego podziału wnioskodawczyni otrzyma trzy pokoje z kuchnią o łącznej powierzchni 58,13 m 2 , zaś uczestnik dwa pokoje i kuchnię o powierzchni 46,60 m 2 . Dokonany w ten sposób podział niemal idealnie odzwierciedla przypadające uczestnikom udziały . Ponadto za taką formą dokonania podziału przemawiały stosunkowo niskie koszty koniecznych prac adaptacyjnych , które biegły oszacował na 8400 zł w systemie zleconym i 6650 zł w systemie gospodarczym . Konieczność wydania przez Sąd postanowienia wstępnego wynikała z faktu , że zgodnie z ustawą z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku , Nr 80 poz. 903 ) , wyodrębniony może być lokal , który spełnia przesłankę samodzielności . W tym celu Sąd nakazał dokonanie niezbędnych prac adaptacyjnych , które pozwolą na wyodrębnienie samodzielnych lokali . Apelację od powyższego postanowienia wniósł uczestnik H. P. Zakresem zaskarżenia objęto sposób wydzielenia w budynku mieszkalnym odrębnych lokali mieszkalnych - punkt I ( w części ) , II i III . Zarzucono naruszenie prawa materialnego , tj. art. 172 k.c. poprzez jego niezastosowanie , co skutkowało przyjęciem , że nie doszło do zasiedzenia spornego pokoju . Skarżący wniósł o zmianę postanowienia wstępnego i zniesienie współwłasności nieruchomości będącej przedmiotem postępowania przez wydzielenie w budynku mieszkalnym odrębnych lokali mieszkalnych według projektu przedstawionego w opinii biegłego S. P. , w wariancie przedstawionym na rysunkach znajdujących się na kartach 339-340 , a także o zobowiązanie wnioskodawczyni oraz uczestników do wykonania w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia wstępnego prac adaptacyjnych niezbędnych do wyodrębnienia lokali mieszkalnych poprzez rozdzielenie instalacji zasilającej budynek w energię elektryczną na dwie oddzielne instalacje zasilające każdy z wydzielonych lokali . Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając , że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części . W uzasadnieniu skarżący podniósł , że w jego ocenie doszło do zasiedzenia pokoju , oznaczonego na projekcie biegłego S. P. numerem 6 . Uczestnik korzysta bowiem z tego pokoju od dnia zakupu udziału w prawie własności , czyli od 28 maja 1971 roku . Posiadanie to miało nieprzerwanie charakter samoistny . W opinii skarżącego w chwili upływu wymaganych do zasiedzenia nieruchomości terminów współwłaściciele fizycznie wydzielonych części nieruchomości stają się z mocy samego prawa wyłącznymi właścicielami przypadających im części . D. P. oraz małżonkowie A. i R. T. (2) domagali się oddalenia apelacji . Sąd Okręgowy zważył , co następuje : Apelacja H. P. , jako oczywiście bezzasadna , nie zasługiwała na uwzględnienie . Sąd Okręgowy podziela w całości i uznaje za własne ustalenia faktyczne poczynione w pierwszej instancji ( za oczywistą omyłkę uznać trzeba zawarte w treści uzasadnienia sądu a quo jednorazowe , błędne określenie personaliów uczestnika postępowania R. T. (1) karta 506 ) . Trafne są także argumenty uzasadniające wybór sposobu zniesienia współwłasności w części dotyczącej budynku mieszkalnego oraz cechy każdej z ustanawianych nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości wspólnej . Sąd odwoławczy podziela także motywy , dla których preferowano wariant podziału przedstawiony na rysunkach biegłego załączonych na kartach 455 i 456 akt sprawy . Odnosząc się do podniesionego przez skarżącego zarzutu naruszenia prawa materialnego należy przede wszystkim zauważyć , że przedmiotem zasiedzenia są nieruchomości ( art. 172 k.c. ) , rzeczy ruchome ( art. 174 k.c. ) , a także służebności gruntowe i służebności przesyłu , gdy polegają na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia ( art. 292 k.c. i art. 305 4 k.c. ) . Zgodnie z art. 46 § 1 k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności ( grunty ) , jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków , jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności . Nie powinno budzić wątpliwości , że pokój w budynku mieszkalnym będącym częścią nieruchomości gruntowej stanowi jedynie jej część składową , określoną w art. 47 § 2 k.c. Jak wynika z art. 47 § 1 k.c. nie może być ona odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych , a co za tym idzie nie jest możliwe jej zasiedzenie . Odnośnie lokali dopuszczalność zasiedzenia dotyczy tylko ustanowionych wcześniej nieruchomości lokalowych . W niniejszej sprawie cała nieruchomość gruntowa , dla której prowadzona jest w Sądzie Rejonowym w Ostródzie księga wieczysta (...) stanowi przedmiot współwłasności wnioskodawczyni i uczestników postępowania . Co prawda współwłaściciele mogą umownie określać różne sposoby korzystania z przedmiotu współwłasności , a jednym z najczęściej stosowanych jest podział quoad usum , w którym każda ze stron samodzielnie korzysta z wydzielonej jego części , ale podział ten odnosi się wyłącznie do zakresu korzystania z rzeczy wspólnej przez współposiadaczy i nie zmienia stosunków własnościowych , w szczególności nie może prowadzić do modyfikacji istniejących udziałów we współwłasności . Trzeba więc widzieć , że niezależnie nawet od sporu jaki toczą zainteresowani o korzystanie z pokoju oznaczonego na projekcie biegłego numerem 6 , fakt wieloletniego korzystania ze wspomnianego pomieszczenia w żadnym wypadku nie może prowadzić do jego zasiedzenia i nie ma wpływu na wielkość ułamkowego udziału we współwłasności nieruchomości , zwłaszcza że zostały one już ustalone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ostródzie z 10 stycznia 2012 roku , zapadłym w niniejszej sprawie . Zarzut apelanta skierowany przeciwko wariantowi ustanowienia nieruchomości lokalowych wybranemu przez Sąd pierwszej instancji stanowił tylko pochodną jego przekonania o konieczności wyłączenia spod fizycznego podziału pomieszczenia , które uznawał za przedmiot skutecznego zasiedzenia . Innych argumentów skarżący nie przedstawił , a Sąd odwoławczy , co zaznaczono na wstępie , nie dopatrzył się naruszenia w pierwszej instancji prawa materialnego . Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.