I Ca 177/15

Sygn. akt I Ca 177/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2015 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Antoni Smus Sędziowie SSO Iwona Podwójniak SSR del. Elżbieta Sadowska-Augustyniak Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. w M. przeciwko G. M. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 2 kwietnia 2015 roku, sygnatura akt I C 82/14 postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i postępowanie w obu instancjach umorzyć; 2. zwrócić z funduszy Sądu Rejonowego w Wieluniu pozwanemu G. M. kwotę 201,50 (dwieście jeden 50/100) złotych tytułem polowy opłaty od apelacji. Sygn. akt Cz 177/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu zasądził od pozwanego G. M. na rzecz powoda (...) spółka z o.o. w M. kwotę 8 049,00 zł wraz z kosztami procesu w wysokości 1 217,00 zł. Rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach. G. M. był zatrudniony u pozwanego jako kierowca. W latach 2009-2011 pracodawca powierzył pozwanemu łącznie 17 345,77 zł z przeznaczeniem na mycie i dezynfekcję naczepy chłodni. W rzeczywistości czynność ta była nieodpłatna i pozwany te pieniądze przywłaszczył. Sąd karny uznał powyższe zachowanie za przestępstwo z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 kk . Wydał wyrok, w którym postępowanie warunkowo umorzył i zobowiązał pozwanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz powoda kwoty 17 345,77 zł. W postępowaniu karnym W. S. jako członek zarządu powodowej spółki wyraził zgodę na warunkowe umorzenie postępowania pod warunkiem naprawienia szkody w wysokości 17 345,77 zł bez odsetek w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Wcześniej – przed wszczęciem postępowania karnego – powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 17 345,77 zł, wskazując iż w geście dobrej woli odstąpił od naliczania odsetek. Pozwany nie uiścił wówczas tej kwoty. Przed złożeniem pozwu w niniejszej sprawie powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 8 049,86 zł tytułem odsetek od przywłaszczonej kwoty 17 345,77 zł. Pozwany należności nie uregulował. Powód naliczył odsetki: za rok 2009 od kwoty 6 502,52 zł, za rok 2010 od kwoty 5 571,90 zł, za rok 2011 od kwoty 5 271,35 zł. W każdym przypadku od pierwszego dnia następnego roku. Aktualnie pozwany pracuje jako kierowca. Ma dochód w kwocie 1 200 zł oraz dietę w wysokości 4 000 zł. Ma dwoje dzieci. Żona prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 8 ha. Rozważając powyższe sąd pierwszej instancji wskazał, że nie ma podstaw dla odrzucenia pozwu. Wyrok karny, w którym zasądzono szkodę nie jest tożsamy z przedmiotową sprawą o zasądzenie odsetek. Wyrok karny wiąże sąd w postępowaniu cywilnym co do wysokości szkody na zasadzie art. 11 kpc . Niniejsze powództwo o odsetki od zasadzonej w postępowaniu karnym kwoty ma swoją podstawę w przepisie art. 481 § 1 kc. Łącznie kwota odsetek wynosiła 9 923,23 zł, ale powód wystąpił o kwotę 8 049,00 zł. Podlega ona więc zasądzeniu w całości. Pozwanego na zasadzie art. 98 § 1 i § 3 kpc obciążają koszty procesu. Apelację złożył pozwany. Zaskarżył wyrok w całości. Zarzucił naruszenie prawa materialnego – przepisu art. 481 kc poprzez jego zastosowanie i zasądzenie odsetek pomimo, że roszczenie jest bezzasadne, obrazę przepisu art. 471 kc poprzez brak ustalenia czy strony łączyła umowa zawarta w postępowaniu karnym dotycząca rezygnacji z odsetek przez powoda, obrazę przepisu art. 65 § 2 kc w zw. z art. 65 § 1 kc poprzez brak zbadania jaki był zgodny zamiar stron w zakresie ustaleń dotyczących odsetek zawartych między stronami w sprawie II K 579/14 Sądu Rejonowego w Wieluniu oraz w kontekście oceny żądania powoda w świetle zasad współżycia społecznego, naruszenie art. 118 kc poprzez jego niezastosowanie, gdyż roszczenie powoda jest okresowe, a zatem roszczenie powstałe w okresie od 2009 roku przynajmniej w części jest przedawnione, naruszenie art. 5 kc poprzez brak jego zastosowania w sytuacji gdy roszczenie oparte jest na braku dotrzymania wcześniejszej umowy dotyczącej odsetek, nosi cechy nieuczciwości i wyzysku. Skarżący zarzucił też niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez brak zbadania jakie były zgodne ustalenia stron dotyczące płatności odsetek w postępowaniu karnym, brak zbadania wysokości naliczenia odsetek objętych pozwem. Wreszcie apelujący zarzucił też naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie przepisu art. 11 kpc w zw. z art. 199 kpc , w konsekwencji czego pozew powinien być odrzucony, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 233 kpc poprzez przyznanie waloru całkowitej wiarygodności powodowi, mimo że jego twierdzenia co do odsetek w wielu fragmentach różnią się z materiałem dowodowym sprawy karnej, niezasadną odmowę wiarygodności zeznań świadków D. i K. , brak przesłuchania w charakterze świadka policjanta W. , a także prokurator Bogusławskiej- F. , co w konsekwencji powinno doprowadzić do oddalenia powództwa lub odrzucenia pozwu. Podnosząc powyższe, pozwany wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieluniu, ewentualnie o zmianę wyroku i oddalenie powództwa w całości wraz z zasądzeniem kosztów procesu. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 24 czerwca 2015 roku – w wyniku inicjatywy podjętej przez sąd – strony zawarły ugodę. Pozwany zobowiązał się z tytułu dochodzonego roszczenia odsetkowego zapłacić powodowi kwotę 4 000 zł w terminie do 26 sierpnia 2015 roku z odsetkami ustawowymi w razie uchybienia terminowi płatności wraz z kosztami postępowania pierwszoinstancyjnego w wysokości 1 620 zł. Koszty postępowania apelacyjnego strony wzajemnie zniosły. Sąd Okręgowy zważył: Wobec zawarcia ugody wydanie wyroku stało się zbędne. Powyższe na zasadzie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc uzasadnia umorzenie postępowania. Okoliczności sprawy nie wskazują, że zawarcie ugody o treści wskazanej powyżej jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa ( art. 223 § 2 kpc w zw. z art. 203 § 4 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc ). Zgodnie z przepisem art. 386 § 3 kpc jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, sąd drugiej instancji uchyla wyrok oraz odrzuca pozew lub umarza postępowanie. Z uwagi na zawarcie ugody – przy przyjęciu przepisów powołanych wyżej – należało zatem uchylić zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji i postępowanie w obu instancjach umorzyć. Zgodnie z przepisem art. 79 ust. 1 pkt 3 c ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych pozwany otrzymuje zwrot połowy opłaty uiszczonej od apelacji.