I Ca 158/13

Sąd Okręgowy w OstrołęceOstrołęka2013-06-18
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
depozyt sądowyczynsz dzierżawnyzwłoka wierzycielawspółwłasnośćpostępowanie nieprocesowekoszty postępowania

Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego, oddalając wniosek o złożenie czynszu do depozytu sądowego z powodu niespełnienia wymogów formalnych i merytorycznych.

Sąd Rejonowy zezwolił wnioskodawcom na złożenie czynszu dzierżawnego do depozytu sądowego, uznając zwłokę wierzycielki. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelacje, zmienił postanowienie i oddalił wniosek. Kluczowe było stwierdzenie, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych i merytorycznych, a twierdzenia o zwłoce wierzycielki nie były adekwatne do istoty zobowiązania.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce rozpoznał sprawę z wniosku A. C., D. C. i J. C. o zezwolenie na złożenie czynszu dzierżawnego do depozytu sądowego. Sąd Rejonowy w Przasnyszu pierwotnie zezwolił na złożenie kwoty 29.045,44 zł, uznając zwłokę wierzycielki J. K. w odbiorze należności z powodu braku wskazania prawidłowego numeru konta bankowego. Sąd Rejonowy oparł się na art. 486 § 1 i 2 k.c. oraz art. 692 i 693/1 k.p.c. Postanowienie zostało zaskarżone apelacjami przez uczestników postępowania, którzy zarzucali m.in. obrazę przepisów proceduralnych, nieważność postępowania i błąd w ustaleniu stanu faktycznego. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelacje, zmienił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek. Sąd uznał, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych i merytorycznych określonych w art. 693 pkt 1 i art. 693/1 k.p.c. Wskazano, że wniosek nie precyzował okresu, za który miał być zapłacony czynsz, a twierdzenia o zwłoce wierzycielki dotyczyły nieadekwatnego okresu (czynsz za I półrocze 2011 r. zamiast za I półrocze 2012 r.). W konsekwencji, nie można było uznać zaistnienia zwłoki wierzyciela w rozumieniu art. 486 § 2 k.c. Sąd Okręgowy zasądził również od wnioskodawców na rzecz uczestników koszty postępowania apelacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie spełniał wymogów formalnych i merytorycznych, a twierdzenia o zwłoce wierzyciela nie były adekwatne do istoty zobowiązania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że wniosek nie precyzował okresu, za który miał być zapłacony czynsz, a podane okoliczności nie wskazywały na zwłokę wierzyciela w rozumieniu art. 486 § 2 k.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie wniosku

Strona wygrywająca

uczestnicy postępowania (K. B., J. K., A. K., S. B.)

Strony

NazwaTypRola
A. C.osoba_fizycznawnioskodawca
D. C.osoba_fizycznawnioskodawca
J. C.osoba_fizycznawnioskodawca
S. B.osoba_fizycznauczestnik postępowania
K. B.osoba_fizycznauczestnik postępowania
J. K.osoba_fizycznauczestnik postępowania
A. K.osoba_fizycznauczestnik postępowania

Przepisy (10)

Główne

k.c. art. 486 § § 2

Kodeks cywilny

Nie można było uznać zaistnienia zwłoki wierzyciela w rozumieniu tego przepisu, gdyż twierdzenia wniosku nie były adekwatne do istoty zobowiązania.

k.p.c. art. 693 § pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Wniosek o złożenie do depozytu sądowego podlegał oddaleniu jako nie spełniający przepisanych wymogów.

k.p.c. art. 693 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Twierdzenia przytoczone we wniosku nie czyniły go prawnie uzasadnionym.

Pomocnicze

k.c. art. 486 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Zwłoka wierzyciela następuje, gdy bez uzasadnionego powodu odmawia dokonania czynności, bez której świadczenie nie może być spełnione.

k.p.c. art. 692

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 386 § par.1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna zmiany zaskarżonego postanowienia.

k.p.c. art. 13 § par. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Zastosowanie przepisów o procesie do postępowania nieprocesowego.

k.p.c. art. 98 § par. 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 520 § par. 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa zasądzenia kosztów postępowania w sprawach nieprocesowych.

k.p.c. art. 105 § par. 1 zd. 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek nie spełnia wymogów formalnych i merytorycznych. Twierdzenia o zwłoce wierzyciela nie są adekwatne do istoty zobowiązania. Niewłaściwość sądu miejscowa (podnoszona w apelacji). Nieważność postępowania z powodu pozbawienia możności obrony praw (podnoszona w apelacji).

Odrzucone argumenty

Wniosek o złożenie czynszu do depozytu jest uzasadniony w świetle art. 486 k.c. i art. 693/1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

wniosek podlegał oddaleniu jako nie spełniający przepisanych wymogów głoszona zwłoka wierzycielki opierała się okolicznościach mogących dotyczyć należności czynszowej jedynie za I półrocze 2011 r., co jasno wynikało z dołączonego na poparcie wniosku pisma pełnomocnika uczestników z 29.02.2012 r. Konkretne twierdzenia wniosku nie były zatem adekwatne do istoty zobowiązania objętego żądaniem, a tym samym nie mogły nawet hipotetycznie wskazywać na zaistnienie zwłoki wierzyciela

Skład orzekający

Grzegorz Zabielski

przewodniczący

Marta Truszkowska

sędzia

Jerzy Dymke

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych i merytorycznych wniosku o złożenie świadczenia do depozytu sądowego, w szczególności w kontekście ustalenia zwłoki wierzyciela."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z czynszem dzierżawnym i współwłasnością nieruchomości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje znaczenie precyzyjnego formułowania wniosków i dokładnego określania okresów, za które dochodzi do wymagalności świadczeń, co jest kluczowe w sprawach cywilnych.

Nawet złożenie czynszu do depozytu sądowego wymaga precyzji: sąd oddalił wniosek z powodu błędów formalnych.

Dane finansowe

WPS: 29 045,44 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I Ca 158/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy Wydział I Cywilny w O. Przewodniczący: SSO Grzegorz Zabielski Sędziowie: SO Marta Truszkowska, SO Jerzy Dymke Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Domurad po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013r. w Ostrołęce na rozprawie sprawy z wniosku A. C. , D. C. i J. C. z udziałem S. B. , K. B. , J. K. i A. K. o zezwolenie na złożenie do depozytu sądowego na skutek apelacji uczestników postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 14 grudnia 2012 roku sygn. akt I Ns 707/12 postanawia: 1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wniosek oddalić, 2. zasądzić od J. C. , D. C. i A. C. w częściach równych na rzecz K. B. i J. K. kwoty po 132 (sto trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania za instancję apelacyjną, w tym po 32 (trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego oraz na rzecz A. K. i S. B. kwoty po 115 (sto piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za instancję apelacyjną, w tym po 15 (piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. I Ns 707/12, wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd Rejonowy w Przasnyszu zezwolił wnioskodawcom: J. C. , D. C. i A. C. na złożenie do depozytu sądowego kwoty 29.045,44 zł „tytułem czynszu dzierżawnego należnego uczestniczce J. K. będącej współwłaścicielką nieruchomości położonych w C. i upoważnionej przez pozostałych współwłaścicieli tej nieruchomości do odbioru czynszu dzierżawnego [od wnioskodawców]”( pkt 1); ustalił, że kwota wymieniona w pkt 1 ma być wypłacona uczestniczce J. K. ( pkt 2 ); kosztami postępowania obciążył wnioskodawców ( pkt 3 ). W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wniosek znajdował oparcie w przywołanym w nim art. 486 par. 1 i 2 k.c. , który stanowi, że dłużnik może złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego w razie zwłoki wierzyciela, która następuje, m.in., gdy wierzyciel bez uzasadnionego powodu odmawia dokonania czynności bez której świadczenie nie może być spełnione; w tym przypadku było to niewskazanie przez uczestniczkę postępowania prawidłowego numeru konta bankowego do wpłacania należności z tytułu czynszu dzierżawnego. Zgodnie z art. 692 i art. 693/1 k.p.c. nie było potrzeby badania prawdziwości twierdzeń wniosku; wystarczała ocena, że wg przytoczonych okoliczności złożenie do depozytu jest prawnie uzasadnione. Uczestniczka J. K. zaskarżyła powyższe postanowienie apelacją, jako oczywiście wadliwe. Zarzuciła: - obrazę art. 692 k.p.c. przez rozpoznanie sprawy przez sąd niewłaściwy miejscowo ( powinien być nim, stosownie do art. 454 k.c. , Sąd Rejonowy dla Warszawy W. , jako sąd miejsca zamieszkania wierzyciela); - nieważność postępowania z mocy art. 379 pkt 5 k.p.c. wskutek pozbawienia jej możności obrony swoich praw w wyniku rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, bez uprzedniego doręczenia jej odpisu wniosku i umożliwienia ustosunkowania się do jego treści; - naruszenie art. 511 k.p.c. przez rozpoznanie wniosku bez wezwania do udziału w sprawie pozostałych trzech współwłaścicieli nieruchomości; naruszenie art. 233 k.p.c. , polegające na sprzeczności ustaleń faktycznych z dowodami dołączonymi do wniosku; błąd w ustaleniu stanowiącym podstawę orzeczenia, że wierzycielka pozostaje w zwłoce z przyjęciem należności czynszowej. W konkluzji apelująca wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do właściwego sądu celem ponownego rozpoznania, ewentualnie o jego zmianę przez oddalenie wniosku w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Po wydaniu zaskarżonego postanowienia swój udział w tej sprawie zgłosił współwłaściciel nieruchomości, której wniosek dotyczył, K. B. , jako wierzyciel wnioskodawców, a następnie zostali wezwani do udziału w sprawie przez Sąd Rejonowy dwaj pozostali współwłaściciele: S. B. i A. K. ( v. k. 140 ). Wszyscy oni wywiedli apelacje od postanowienia z dnia 14 grudnia 2012 r. o treści cechującej sie zasadniczym podobieństwem do apelacji uczestniczki J. K. . Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje: Nie ulegało wątpliwości, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia doszło do istotnych uchybień natury proceduralnej, których wszystkich nie trzeba obecnie bliżej omawiać, ponieważ decydująca o treści końcowego rozstrzygnięcia była okoliczność, iż w świetle art. 693 pkt 1 i art. 693/1 k.p.c. wniosek podlegał oddaleniu jako nie spełniający przepisanych wymogów. Z wniosku wszczynającego postępowanie wynikało, że chodziło o złożenie do depozytu jednej raty czynszu dzierżawnego, ale bez jednoczesnego wyraźnego wskazania, za jaki dokładnie okres, mimo, że miało to podstawowe znaczenie dla oceny wymagalności świadczenia i materialnoprawnej podstawy wniosku. Dopiero w odpowiedzi na apelację wnioskodawcy wyjaśnili, że ich świadczenie miało stanowić czynsz dzierżawny za I półrocze 2012 r. Skoro tak, to – wbrew stanowisku Sądu I instancji - przytoczone we wniosku twierdzenia nie czyniły go prawnie uzasadnionym w rozumieniu art. 693/1 k.p.c. , już dlatego, że głoszona zwłoka wierzycielki opierała się okolicznościach mogących dotyczyć należności czynszowej jedynie za I półrocze 2011 r., co jasno wynikało z dołączonego na poparcie wniosku pisma pełnomocnika uczestników z 29.02.2012 r. ( v. k. 4 ). Konkretne twierdzenia wniosku nie były zatem adekwatne do istoty zobowiązania objętego żądaniem, a tym samym nie mogły nawet hipotetycznie wskazywać na zaistnienie zwłoki wierzyciela, opisanej w art. 486 par. 2 k.c. W rezultacie w zaistniałej sytuacji dalsze badania i rozważania stawały się zbędne. Dlatego Sąd Okręgowy uwzględnił apelacje, orzekając jak w sentencji w pkt 1 na podstawie art. 386 par.1 w zw. z art. 13 par. 2 k.p.c. Uczestnicy postępowania wygrali ostatecznie sprawę w pojęciu art. 98 par. 1 w zw. z art. 13 par. 2 k.p.c. , toteż należał się im od wnioskodawców zwrot poniesionych kosztów postępowania na zasadzie art. 520 par. 3 i art. 105 par. 1 zd. 1 k.p.c. Na koszty te składały się opłaty od apelacji po 100 zł każda, wynagrodzenie wspólnego pełnomocnika procesowego ( adwokata) w kwocie 60 zł ( do podziału), a w odniesieniu do K. B. i J. K. nadto wykazane dołączonymi do akt sprawy dowodami opłaty skarbowe po 17 zł, uiszczone od udzielonych pełnomocnictw procesowych. Dlatego Sąd Okręgowy postanowił jak w pkt 2 sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI