I CA 123/18

Powód J. W. wniósł pozew o ochronę naruszonego posiadania i zakaz naruszeń przeciwko E. Z. i A. Z., domagając się przywrócenia posiadania części działki nr (...) o powierzchni ok. 155 m2 oraz zakazania wstępu na nią. Powód twierdził, że ta część działki była w samoistnym posiadaniu jego poprzedników prawnych od 1970 r., a następnie jego, jednak w 2016 r. pozwani zaczęli naruszać jego posiadanie. Pozwani zaprzeczyli, by powód kiedykolwiek był samoistnym posiadaczem gruntu, twierdząc, że to oni jako właściciele dbają o swoją nieruchomość nr 23/3 i nie naruszyli posiadania powoda. Sąd Rejonowy w Augustowie oddalił powództwo, uznając, że powód nie wykazał naruszenia posiadania przez pozwanych, zgodnie z art. 344 § 1 k.c. i art. 478 k.p.c., który ogranicza badanie do ostatniego stanu posiadania i faktu jego naruszenia. Powód złożył apelację, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego, w tym błędną ocenę dowodów i nieuzasadnione oddalenie wniosków dowodowych. Sąd Okręgowy w Suwałkach uznał apelację za bezzasadną. Podkreślił, że w postępowaniu posesoryjnym sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, a nie prawo do rzeczy. Sąd Okręgowy, dokonując własnej oceny dowodów, w tym zeznań świadków, stwierdził, że powód nigdy nie objął w posiadanie spornej nieruchomości, a jego centrum życiowe znajduje się w USA. W związku z tym, że powód nie wykazał faktycznego posiadania, nie można było mówić o jego naruszeniu przez pozwanych. Apelację oddalono na podstawie art. 385 k.p.c., a o kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i przepisów o opłatach za czynności radców prawnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający