I C 988/17

Sygn. akt: I C 988/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Antkiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w G. przeciwko małoletniemu N. G. zastępowanemu przez matkę I. G. o zapłatę 1. umarza postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 955,01 zł oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 2.144,32 zł od dnia 16 kwietnia 2014 roku do 8 maja 2017 roku, od kwoty 647,96 zł od dnia 30 kwietnia 2014 roku do 8 maja 2017 roku i od kwoty 13,20 zł od dnia 23 maja 2016 roku do 8 maja 2017 roku; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.850,47 zł (jeden tysiąc osiemset pięćdziesiąt złotych 47/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 9 maja 2017 roku do dnia 14 czerwca 2017 roku, z tym zastrzeżeniem że odpowiedzialność pozwanego za ten dług ogranicza się do stanu czynnego spadku po P. G. , przy czym pozwany ponosi za ten dług solidarną odpowiedzialność razem z D. G. , od którego zasądzoną ją nakazem zapłaty z 21 lipca 2016 roku w sprawie I Nc 2320/16; 3. zasądzoną w punkcie 2. należność główną rozkłada na 18 rat, przy czym pierwsza rata w kwocie 150,47 zł, a reszta po 100 zł, płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego począwszy od miesiąca następnego po miesiącu, w którym uprawomocni się wyrok, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat; 4. oddala powództwo w pozostałej części; 5. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.317,00 zł (jeden tysiąc trzysta siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu części kosztów procesu, przy czym do kwoty 942,00 zł pozwany odpowiada za ten dług solidarnie z D. G. , od którego zasądzono kwotę 942,00 zł w nakazie zapłaty z 21 lipca 2016 roku w sprawie I Nc 2320/16. Sygn. akt I C 988/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 14 czerwca 2017 r. (...) S.A. w G. wniosła o zasądzenie solidarnie od D. G. i N. G. , jako spadkobierców P. G. , kwoty 2.805,48 zł z odsetkami ustawowymi od następujących kwot i dat: - od kwoty 2.144,32 zł (należności z faktury za dostawę prądu wystawionej 14 marca 2014 r. na rzecz spadkodawcy) od dnia 16 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 647,96 zł (należności z faktury za energię elektryczną dostarczoną do zakładu usługowego prowadzonego przez spadkodawcę, wystawionej 29 kwietnia 2014 r.) od dnia 30 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 13,20 zł (skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w płatności należności z wcześniejszej faktury z datą płatności 17 lutego 2014 r.) od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W pozwie wskazano, że dochodzona należność dotyczy zapłaty za energię elektryczną dostarczoną do lokalu w G. , w którym spadkodawca prowadził usługi. Dodano, że P. G. zmarł 21 maja 2014 r., a spadek po nim nabyli pozwani. Nakazem zapłaty z 21 lipca 2016 r. wydanym w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy nakazał pozwanym, aby zapłacili solidarnie żądaną kwotę wraz z odsetkami (k. 36 akt). Nakaz uprawomocnił się wobec D. G. . Matka małoletniego N. G. wniosła w imieniu syna sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Wniosła o rozłożenie zadłużenia na 38 rat po 100 zł miesięcznie (k. 53-54 akt). Przed rozpoczęciem rozprawy, pismem z dnia 25 maja 2017 r. powódka cofnęła częściowo pozew, tj. w zakresie kwoty 1.692,50 zł, uiszczonej w toku procesu, wskazując, że została ona zarachowana następująco: 955,01 zł na należność główną z faktury wystawionej 14 marca 2014 r. oraz 737,49 zł na odsetki ustawowe od obu faktur od dnia wymagalności do dnia wpłaty i od noty odsetkowej od dnia wniesienia pozwu do dnia wpłaty. W konsekwencji powódka wniosła o zasądzenie kwoty 1.850,47 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 9 maja 2017 r. do dnia zapłaty (k. 77-78 akt). Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. matka małoletniego pozwanego wyraziła zgodę na cofniecie pozwu (k. 81 akt). Sprawa została rozpoznana w postepowaniu uproszczonym. Sąd ustalił, co następuje: Powódkę i P. G. łączyła umowa kompleksowa sprzedaży energii elektrycznej z dnia 13 maja 2009 r., na mocy której powódka miała sprzedawać energię elektryczną i zapewnić usługę dystrybucyjną P. G. do lokalu usługowego w G. przy ul. (...) , a odbiorca energii zobowiązany był do zapłaty należności za dostarczoną energię. Dowód: umowa kompleksowa – k. 13-13v akt W dniu 14 marca 2014 r. powódka wystawiła fakturę na P. G. obejmującą zużycie energii elektrycznej w opisanym wyżej lokalu za okres od 13 stycznia 2014 r. do 8 marca 2014 r. Faktura opiewała na kwotę 2.144,32 zł i miała być zapłacona do 15 kwietnia 2014 r. Dowód: faktura – k. 20-20v akt W dniu 29 kwietnia 2014 r. powódka wystawiła dalszą fakturę na P. G. obejmującą zużycie energii elektrycznej w lokalu przy ul. (...) w G. za okres od 8 marca 2014 r. do 8 kwietnia 2014 r. na kwotę 647,96 zł z datą płatności 13 maja 2014 r. Dowód: faktura – k. 21-21v akt W dniu 17 marca 2014 r. powódka obciążyła P. G. kwotą 13,20 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych w płatności faktury wymagalnej 17 lutego 2014 r. a zapłaconej 13 marca 2014 r. Dowód: nota odsetkowa – k. 22 akt P. G. zmarł 21 maja 2014 r., a spadek po nim nabyli z mocy ustawy z dobrodziejstwem inwentarza: - syn D. G. , - małoletni wnuk N. G. . Dowód: postanowienie spadkowe – k. 28 akt Do tej pory nie sporządzono spisu inwentarza spadku po P. G. , albowiem część jego firmy zlokalizowanej w G. rozkradziono m.in. ze względu na to, że spadkobiercy mieszkają w G. . W G. były jakieś maszyny, ale zostały skradzione, podobnie jak trzy busy. Jednego busa – dziesięcioletniego, zdewastowanego F. S. przejęła matka N. G. , a dwa wziął D. G. . F. S. nie można od razu sprzedać, gdyż trzeba na to uzyskać wcześniejszą zgodę sądu rodzinnego. Sąd pracy wydał wyroki zasądzające należności na rzecz pracowników P. G. i jeden z nich ma przejąć busa w rozliczeniu. Po śmierci P. G. I. G. – matka małoletniego N. G. zamknęła działalność gospodarczą prowadzoną przez spadkodawcę. N. G. utrzymuje się z renty po ojcu w kwocie 860 zł miesięcznie. Mieszka z matką, jej konkubentem i 4-miesiecznym bratem przyrodnim. Oprócz renty N. G. rodzina utrzymuje się z zarobków partnera matki pozwanego w kwocie 3.500 zł oraz zasiłku 500 plus na dwoje dzieci. Przed urodzeniem drugiego dziecka I. G. prowadziła własną działalność gospodarczą, którą po urodzeniu drugiego syna zamknęła. I. G. mieszka z rodziną w nowym domu kupionym na kredyt, uiszcza 2.000 zł - raty kredytu miesięcznie. Nadto ma mieszkanie kupione na kredyt i płaci na jego poczet po 400 zł miesięcznie. Mieszkają w nim jej rodzice, którzy nie są w stanie pomóc w uiszczaniu opłat za mieszkanie ze względu na chorobę matki i brak pracy ojca. I. G. uiszcza opłaty za media po ok. 600 zł miesięcznie. W przyszłości chciałaby mieszkanie wynająć. Pozostałe koszty utrzymania rodziny (...) wynoszą ok. 2.000 zł miesięcznie. Dowód: zeznania matki małoletniego pozwanego N. G. – k. 81-81v akt W maju 2017 r. D. G. wpłacił na poczet zadłużenia wobec powódki kwotę 1.692,50 zł (okoliczność bezsporna - k. 77 i 81 akt). Sąd zważył, co następuje: Dla cofnięcia pozwu nie była wymagana zgoda pozwanego ( art. 203 § 1 k.p.c. ). Z tego względu na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. i art. 203 § 4 k.p.c. w zakresie cofniętego powództwa Sąd umorzył postępowanie. Na uwzględnienie zasługiwało powództwo w pozostałej części, albowiem pozwany nie kwestionował jego zasadności i wysokości ( art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2007 r. Prawo energetyczne - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.). Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 482 § 1 k.c. od 9 maja 2017 r. do dnia wyrokowania. W ocenie Sądu małoletni pozwany zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa rozłożenia zasądzonej należności na raty ( art. 320 k.p.c. ). Wskazać trzeba, że pozwany nie skorzystał ze spadku po dziadku, gdyż jego majątek został rozkradziony, a oprócz długu wobec powódki musi też pokryć długi wobec byłych pracowników P. G. . Małoletni pozwany utrzymuje się jedynie z niewysokiej renty po zmarłym ojcu oraz zasiłku ,,500 plus”. Jego rodzina znajduje się jednak w trudnym położeniu, gdyż obecnie nie pracuje matka pozwanego ze względu na urodzenie drugiego dziecka. Celem dobrodziejstwa rozłożenia na raty jest ochrona dłużnika przed dalszym zadłużaniem w wyniku generowania bezcelowych, dalszych postepowań egzekucyjnych. W ocenie Sądu narażenie pozwanego na kolejną bezskuteczną egzekucję całej zasądzonej należności pogorszyłoby jego - i tak trudną – sytuację majątkową, albowiem zwiększyłoby jego zadłużenie o koszty postępowania egzekucyjnego. Z tych względów zachodziła podstawa do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty, których wysokość określono zgodnie z prośbą matki pozwanego, uwzględniając dochody pozwanego i jego rodziny oraz aktualne wydatki. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZP 126/06 (OSNC 2007, nr 10, poz. 147) rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty na podstawie art. 320 k.p.c. ma ten skutek - wskazany już w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1970 r., III PZP 11/70 (OSNCP 1971, nr 4, poz. 61) - że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyroku do daty płatności poszczególnych rat. Z tego względu odsetki zasądzono jedynie do dnia wyrokowania ( art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 482 § 1 k.c. ), a powództwo o zapłatę odsetek za okres od dnia wyrokowania do dnia płatności poszczególnych rat zostało oddalone. Uwzględniając treść art. 1031 § 2 k.c. i art. 319 k.p.c. ograniczono odpowiedzialność pozwanego do stanu czynnego spadku po dziadku, a mając na uwadze treść art. 1034 § 1 k.c. zastrzeżono solidarną odpowiedzialność pozwanego za dług z drugim spadkobiercą – D. G. . Z tych względów orzeczono jak w punktach 2-4 sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 105 § 2 k.p.c. oraz mając na uwadze to, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego za stronę przegrywającą sprawę należy także uważać pozwanego, który w toku procesu spełnił dochodzone od niego świadczenie, czym zaspokoił roszczenie powoda wymagalne w chwili wytoczenia powództwa (zob. orz. SN z 21 lipca 1951 r., C 593/51, OSN 1952, nr 2, poz. 49 oraz post. SN z 6 listopada 1984 r., IV CZ 196/84, LexPolonica ). Na koszty powódki składały się: opłata od pozwu - 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego - 17 zł i opłata na rzecz radcy prawnego w wysokości – 1200 zł (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – w pierwotnym brzmieniu: Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).