I C 977/16

Sąd Rejonowy w Kamiennej GórzeKamienna Góra2017-04-05
SAOSCywilneochrona posiadaniaŚredniarejonowy
posiadanienieruchomości wspólnewspólnota mieszkaniowauchwałazabudowakorytarznaruszenie dóbr osobistych

Sąd Rejonowy oddalił powództwo o ochronę naruszonego posiadania korytarza, uznając, że zabudowa dokonana przez pozwanych była zgodna z uchwałą wspólnoty mieszkaniowej obowiązującą w momencie jej wykonania.

Powódka, właścicielka lokalu, domagała się przywrócenia posiadania części wspólnego korytarza, który został zabudowany przez pozwanych na podstawie uchwały wspólnoty mieszkaniowej. Uchwała ta została później uchylona przez sąd. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, argumentując, że w momencie wykonania zabudowy uchwała była ważna i działanie pozwanych nie miało charakteru samowolnego naruszenia posiadania.

Powódka A. C., właścicielka lokalu nr 15 na drugim piętrze budynku, pozwała pozwanych A. J. i M. J., właścicieli lokalu nr (...) na tym samym piętrze, o ochronę naruszonego posiadania części wspólnego korytarza. Powódka domagała się usunięcia zabudowy o powierzchni 4,8 m2, którą pozwani wykonali na podstawie uchwały nr 8/2015 Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 31 sierpnia 2015 r., zezwalającej na nieodpłatne użyczenie i zabudowę tej części korytarza. Powódka podnosiła, że zabudowa uniemożliwia jej dostęp do okna, drogi ewakuacyjnej, rur i pionu kanalizacyjnego, a także utrudnia wnoszenie mebli. Pozwani argumentowali, że działali zgodnie z prawem, gdyż w momencie zabudowy (przełom października/listopada 2015 r.) uchwała wspólnoty była obowiązująca, a zgłoszenie robót budowlanych zostało przyjęte przez starostwo. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze uchylił uchwałę nr 8/2015 wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze oddalił powództwo, uznając, że działanie pozwanych nie miało charakteru samowolnego naruszenia posiadania w rozumieniu art. 344 § 1 k.c., ponieważ opierało się na uchwale obowiązującej w dacie wykonania prac. Kosztami postępowania obciążono powódkę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli w momencie wykonania zabudowy uchwała wspólnoty mieszkaniowej była obowiązująca i zezwalała na takie działania, a zgłoszenie robót budowlanych nie spotkało się ze sprzeciwem właściwego organu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że działanie pozwanych nie miało charakteru samowolnego naruszenia posiadania, ponieważ opierało się na uchwale wspólnoty mieszkaniowej, która była ważna i skuteczna w dacie wykonania zabudowy. Samo wniesienie pozwu o uchylenie uchwały nie pozbawiało pozwanych prawa do jej realizacji, a prace zostały wykonane przed wniesieniem pozwu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

A. J. i M. J.

Strony

NazwaTypRola
A. C.osoba_fizycznapowódka
A. J.osoba_fizycznapozwana
M. J.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (3)

Główne

k.c. art. 344 § 1

Kodeks cywilny

Roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i zaniechanie naruszeń nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Kluczowe jest jednak, aby naruszenie posiadania miało charakter samowolny.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis regulujący zasądzenie kosztów postępowania od strony przegrywającej na rzecz strony wygrywającej.

Ustawa o własności lokali art. 25 § 3

Zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działanie pozwanych było zgodne z uchwałą wspólnoty mieszkaniowej obowiązującą w momencie wykonania zabudowy. Zabudowa korytarza nie miała charakteru samowolnego naruszenia posiadania.

Odrzucone argumenty

Zabudowa korytarza naruszyła posiadanie powódki, uniemożliwiając dostęp do okna, drogi ewakuacyjnej i utrudniając korzystanie z części wspólnych. Uchwała wspólnoty mieszkaniowej, na podstawie której dokonano zabudowy, została później uchylona przez sąd.

Godne uwagi sformułowania

nie została spełniona jedna przesłanka, a mianowicie nie doszło do samowolnego naruszania posiadania. W oparciu o treść uchwały nr 8/2015 z dnia 31 sierpnia 2015r. A. J. i M. J. dokonali zabudowy korytarza zgodnie z prawem, gdyż w tym czasie obowiązywała uchwała dająca im takie pozwolenie.

Skład orzekający

Marek Dziwiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia samowolnego naruszenia posiadania w kontekście działań wspólnoty mieszkaniowej i uchwał, które mogą być później uchylone."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie zabudowa części wspólnej nastąpiła na podstawie uchwały, która była ważna w momencie wykonania prac, ale została później uchylona.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje konflikt między właścicielami lokali w budynku wielorodzinnym dotyczący korzystania z części wspólnych i znaczenie uchwał wspólnoty mieszkaniowej, nawet jeśli są one później kwestionowane.

Czy zabudowa korytarza na podstawie uchwały wspólnoty, która została później uchylona, jest legalna?

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 320 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt I C 977/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński Protokolant: Magdalena Mastej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. w K. sprawy z powództwa A. C. przeciwko A. J. i M. J. o ochronę naruszonego posiadania I powództwo oddala; II zasądza od powódki A. C. solidarnie na rzecz pozwanych A. J. i M. J. kwotę 320,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. a kt I C 977/16 UZASADNIENIE Powódka A. C. wystąpiła z powództwem przeciwko A. J. i M. J. żądając nakazania im przywrócenia posiadania części korytarza na II piętrze budynku położonego w C. nr 80 poprzez usunięcie zabudowy powierzchni użytkowej 4,8 m2 części wspólnych korytarza, a tym samym przywrócenie korytarza do stanu poprzedniego, zaniechania dalszych naruszeń posiadania powódki w tej nieruchomości, zasądzenia od pozwanych na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17,00 zł poniesionej przez powódkę z tytułu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Uzasadniając swoje żądania powódka podała, iż jest właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oznaczonego numerem 15, położonego na II piętrze budynku oznaczonego numerem (...) w C. , natomiast pozwani są właścicielami lokalu nr (...) w tej samej nieruchomości. Powódka jak i pozwani są członkami Wspólnoty Mieszkaniowej (...) , która stanowi tzw. dużą wspólnotę, reprezentowaną przez Zarząd w osobach: A. J. oraz B. K. . Uchwałą nr 8/2015 z dnia 31 sierpnia 2015r. jako Wspólnota Mieszkaniowa wyrazili zgodę na użyczenie nieodpłatne na czas nieokreślony powierzchni użytkowej 4,8 m2 części wspólnej korytarza dla A. J. i M. J. oraz zabudowanie przyznanej powierzchni w całości na ich koszt. Podmiotowa uchwała podjęta została w trybie indywidualnego zbierania głosów. Na skutek pozwu wniesionego przez powódkę w/w uchwała została uchylona wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny z dnia 14 czerwca 2016r. sygn. akt I C 1797/15. Powódka jest właścicielką mieszkania sąsiadującego z mieszkaniem pozwanych, którzy na podstawie uchylonej prawomocnym wyrokiem uchwały zabudowali sporną część korytarza, uniemożliwiając powódce dostęp do zagrodzonej jego części, a także do jedynego na klatce schodowej na tej kondygnacji okna, a tym samym światła dziennego i ewentualnej drogi ewakuacji na wypadek zagrożenia. Zabudowa klatki schodowej uniemożliwiło nie tyko dostęp do okna ale i do przebiegających w tej części korytarza rur i pionu kanalizacyjnego oraz utrudniło dojście na strych. Ponadto zabudowanie i tak już wąskiego korytarze spowodowało liczne utrudnienia np. z wnoszeniem i wynoszeniem mebli. Powódka dowiedziała się o powstającej zabudowie korytarza w dniu 30.10.2015r. i od razu rozpoczęła działania zmierzające do wstrzymania prac. Pozwani jednak na przełomie października/listopada 2015r. zabudowali fragment stanowiącego część wspólną korytarza. Pozwani A. J. i M. J. w odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie powódki kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Uzasadniając swoje stanowisko pozwani nie zgodzili się z twierdzeniem powódki, iż zabudowa korytarza uniemożliwia jej dostęp do części korytarza czy utrudnia dostęp do okna i ewentualnej ewakuacji na wypadek zagrożenia. Dokonana zabudowa w żaden sposób nie utrudnia korzystania z korytarza, a zamontowane światło w przypadku ciemności ułatwia poruszanie się, ponadto zagrodziła jedynie niewielki fragment prowadzący do drzwi pozwanych. Wskazują oni, że w dacie wykonania zabudowy obowiązywała uchwała, która wyrażała zgodę na użyczenie nieodpłatnie spornej część korytarza i później na jego zabudowę. Pozwani złożyli stosowne zgłoszenie robót do Starostwa Powiatowego w K. , które pozwalało na dokonanie zabudowy zgodnie z projektem. Działanie pozwanych nie naruszyło posiadania powódki ponieważ zabudowa odbyła się zgodnie z prawem budowlanym oraz wiedzą i zgodą Wspólnoty Mieszkaniowej. SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY Powódka A. C. jest właścicielką lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lokalową oznaczoną numerem 15 znajdującego się na drugim piętrze nr 80 w C. w gminie M. , dla którego Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Z prawem własności powódki związany jest udział w nieruchomości wspólnej składającej się z budynku nr (...) w C. oraz prawa użytkowania wieczystego działki gruntu oznaczonej numerem geodezyjnym (...) . Powódka okresowo wyjeżdża do pracy do Niemiec. W bloku sąsiadującym z budynkiem nr (...) w C. mieszka siostra powódki P. C. . Dowód: - uwierzytelniona kopia wydruku treści księgi wieczystej nr (...) - przesłuchanie świadka P. C. na rozprawie z dnia 5 kwietnia 2017r. (K-65) W budynku nr (...) w C. naprzeciwko lokalu nr (...) należącego do powódki – na tym samym piętrze- mieszkanie nr (...) mają A. J. i M. J. . Dowód: - plan zabudowy części korytarza w budynku nr (...) w C. (K-49) - pismo Urzędu Gminy M. (K-63) - przesłuchanie świadka P. C. na rozprawie z dnia 5 kwietnia 2017r. (K-65) W dniu 31 sierpnia 2015r. właściciele lokali znajdujących się w budynku (...) w C. , działając jako Wspólnota Mieszkaniowa (...) w trybie indywidualnego zbierania głosów nad uchwałą nr 8/2015 wyrazili zgodę na nieodpłatne użyczenie na czas nieokreślony powierzchni użytkowej części wspólnej nieruchomości wynoszącej 4,8 m2 w postaci fragmentu korytarza znajdującego się na drugim piętrze budynku, dla A. J. i M. J. oraz zgody na dokonanie zabudowy tej powierzchni. Dnia 9 września 2015r. A. J. dokonała w Starostwie Powiatowym w K. zgłoszenia zamiaru wykonania w/w robót budowlanych w budynku położonym w C. nr 80, a urząd ten nie dokonał sprzeciwu co do zgłoszonego zakresu prac. Dowód: - uchwała wspólnoty mieszkaniowej nr (...) (K-19) - karta do głosowania właścicieli nad uchwałą (K-20-21) - zaświadczenie Starosty (...) z dnia 12 października 2015r. K-50) Powódka o zabudowie korytarza dowiedziała się dnia 30 października 2015r. od swojej siostry P. C. , która działając z upoważnienia powódki skierowała do zarządcy wspólnoty wiosek o wstrzymanie prac wykonywanych przez pozwanych. Prace te nie zostały wstrzymane, a fragment korytarza został zabudowany i włączony do mieszkania pozwanych jako przedpokój na przełomie października/listopada 2015r. Dowód: - pismo skierowane do zarządcy wspólnoty mieszkaniowej (K-33-34) - przesłuchanie świadka P. C. na rozprawie z dnia 5 kwietnia 2017r. (K-65) Powódka złożyła pozew do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o uchylenie uchwały nr 8/2015 z 31 sierpnia 2015r. w sprawie nieodpłatnego użyczenia A. i M. J. powierzchni użytkowej części wspólnej nieruchomości w postaci fragmentu korytarza i zezwolenia na jego zabudowę. Na skutek pozwu wniesionego przez powódkę uchwała nr 8/2015 została uchylona wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny z dnia 14 czerwca 2016r. Sygn. Akt I C 1797/15. Dowód: - uwierzytelniona kopia wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny z dnia 14.06.2016r. sygn. akt I C 1797/15 (K-22) SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE Sąd dokonał powyższych ustaleń na podstawie zgromadzonych dokumentów, których treść nie była przez strony kwestionowana oraz przesłuchania świadka P. C. , której zeznania brzmiały wiarygodnie. Na podstawie art. 344 § 1. k.c. ,,przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem”. Przekładając powyższy przepis na kanwę niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż nie została spełniona jedna przesłanka, a mianowicie nie doszło do samowolnego naruszania posiadania. W oparciu o treść uchwały nr 8/2015 z dnia 31 sierpnia 2015r. A. J. i M. J. dokonali zabudowy korytarza zgodnie z prawem, gdyż w tym czasie obowiązywała uchwała dająca im takie pozwolenie. Zgodnie z art. 25 ust. 3 tej ustawy zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że Sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy. Samo wniesienie powództwa w niniejszej sprawie nie pozbawiło więc pozwanych prawa do realizacji przedmiotu tej uchwały, a co ważniejsze prace zostały wykonane jeszcze przed wniesieniem powództwa przez A. C. . Powyższe wskazuje, że działanie pozwanych nie miało charakteru samowolnego naruszenie posiadania w rozumieniu przepisu 344 § 1. k. c , a zatem powództwo podlegało oddaleniu. W punkcie II wyroku w myśl przepisu art. 98 k.p.c. zasądzono od powódki A. C. solidarnie na rzecz pozwanych A. i M. J. kwotę 320,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI