I C 965/25

Sygn. akt: I C 965/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Andrzej Antkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. w Grudziądzu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) . (...) Sp. komandytowa z siedzibą w W. przeciwko R. (...) w G. o zapłatę 1. 
        zasądza od pozwanego na rzecz powódki 64.976,04 zł (sześćdziesiąt cztery tysiące dziewięćset siedemdziesiąt sześć złotych 04/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym, od następujących kwot i dat: - 42.314,40 zł od dnia 7 maja 2025 r. do dnia zapłaty, - 486,00 zł od dnia 6 maja 2025 r. do dnia zapłaty, - 11.678,04 zł od dnia 11 maja 2025 r. do dnia zapłaty, - 10.497,60 zł od dnia 20 maja 2025 r. do dnia zapłaty; 2. 
        zasądza od pozwanego na rzecz powódki 8.666,00 zł (osiem tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 965/25 UZASADNIENIE Powódka (...) w W. wniosła przeciwko pozwanemu R. (...) w G. pozew o zapłatę kwoty 64 976,04 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od następujących kwot: - 42 314,40 zł od dnia 7 maja 2025 roku do dnia zapłaty; - 486,00 zł od dnia 6 maja 2025 roku do dnia zapłaty; - 11 678,04 zł od dnia 11 maja 2025 roku do dnia zapłaty; - 10 497,60 zł od dnia 20 maja 2025 roku do dnia zapłaty. Powódka domagała się również zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. /k. 4-7/ W odpowiedzi na pozew pozwany R. (...) w G. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się orzeczenia. Argumenty przemawiające za oddaleniem powództwa pozwany przedstawił w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew. /k. 47-48/ Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu zwyczajnym. Sąd Rejonowy ustalił, co następuje. W dniu 8 stycznia 2025 r. strony zawarły na okres 24 miesięcy umowę nr (...) , na podstawie której powódka zobowiązała się dostarczać pozwanemu asortyment medyczny wielorazowego użytku, którego rodzaj, ilość i szczegółowy opis został zawarty w formularzu cenowym stanowiącym załącznik numer 1 do umowy. Wydanie towaru zgodnie z umową miało następować w Dziale A. R. (...) w G. . Dostawa materiałów miała następować w terminie 14 dni od daty złożenia zamówienia. Rozliczenie za dostawy miało następować w oparciu o fakturę za miesięczny okres rozliczeniowy, na podstawie faktury VAT dołączonej do dostawy w ciągu 60 dni od daty doręczenia. Ceny towarów zostały określone w załączniku nr 1 do umowy. W dniu 10 lutego 2025 roku pozwany drogą elektroniczną zamówił u powódki narzędzia okulistyczne, szczegółowo wskazane w załączniku wiadomości mailowej i z tego tytułu w dniu 28 lutego 2025 roku powódka wystawiła pozwanemu fakturę o numerze (...) na kwotę 42 314, 40 zł z terminem płatności 29 kwietnia 2025 r. Zamówiony towar wraz z fakturą został nadany przesyłką kurierską i dostarczony pozwanemu w dniu 5 marca 2025 r. W dniu 5 marca 2025 roku oraz 19 marca 2025 roku pozwany złożył kolejne zamówienia na asortyment medyczny zgodnie z łączącą strony umową. W związku ze złożonymi zamówieniami powódka wystawiła następujące faktury VAT: - nr (...) na kwotę 486,00 zł z terminem płatności na dzień 5 maja 2025 r. za zamówienie nr 808 obejmujące retraktory dotorebkowe, - nr (...) /2025 r. na kwotę 11 678,04 zł z terminem płatności na dzień 10 maja 2025 r. za zamówienie Z/10/25 obejmujące narzędzia okulistyczne, - nr (...) na kwotę 10 497,60 zł z terminem płatności na dzień 19 maja 2025 r. za zamówienie (...) obejmujące pierścień M. 6,25 mm. Towar i faktury VAT zostały dostarczone pozwanemu w dniach: 7 marca 2025 r., 13 marca 2025 r. oraz 21 marca 2025 r. dowód: umowa (...) – k. 17 – 27v zamówienie z dnia 10.02.2025 r. – k. 29 – 31 zamówienie nr (...) – k. 32 zamówienie (...) – k. 33 faktury VAT – k. 34-37 potwierdzenie doręczenia towaru i faktur – k. 38-41 Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd uznał dokumenty za wiarygodne, ponieważ prawdziwość dokumentów nie budziła wątpliwości i nie została skutecznie zakwestionowana przez pozwanego. W przedmiotowej sprawie powódka dochodziła należności z tytułu umowy, na podstawie której zobowiązała się do sukcesywnego dostarczania pozwanemu asortymentu medycznego. Pozwany podnosił, że powódka nie wykazała dostarczenia pozwanemu towaru oraz doręczenia faktur. Nadto pozwany wskazał także, że powódka nie wykazała wysokości dochodzonego roszczenia. W ocenie pozwanego powódce nie należały się także odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych. Powołane zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Powódka przedłożyła łączącą strony umowę, zamówienia na towary, dowody dostawy towaru oraz faktury VAT. W świetle okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy przedstawione przez powoda dokumenty są wystarczającym dowodem na zrealizowanie umowy przez powoda w określonym terminie. Zgodnie z art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. W myśl art. 210 § 2 k.p.c. każda ze stron jest obowiązana do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej dotyczących faktów. Strona jest przy tym obowiązana wyszczególnić fakty, którym zaprzecza. Postawienie przez pozwanego zarzutu nieudowodnienia twierdzeń przez powódkę bez przedstawienia własnego stanowiska co do danej kwestii faktycznej, nie czyni zadość obowiązkowi płynącemu z art. 3 k.p.c. i art. 210 § 2 k.p.c. Strona winna się wypowiedzieć co do konkretnych twierdzeń i konkretnych dowodów dotyczących poszczególnych faktów, objętych treścią zdarzeń cywilnoprawnych, zwłaszcza gdy jej dotyczą, bądź w nich uczestniczyła a także przedstawić dowody na poparcie swych twierdzeń zgodnie z treścią art. 6 k.p.c. , czego pozwany nie uczynił. W istocie pozwany nie zaprzeczył, aby nie zawierał z powódką umowy. Pozwany nie przedstawił także żadnych dowodów na to, że umowa nie została wykonana albo dostarczony towar był wadliwy. W konsekwencji pozwany nie zakwestionował skutecznie ani faktu złożenia zamówienia, ani faktu otrzymania towarów. Pozwany nie powoływał się również na żadne okoliczności, które świadczyłyby o nieprawidłowej realizacji zamówienia przez stronę powodową. Pozwany nie zakwestionował otrzymania materiałów zgodnie ze złożonymi zamówieniami w datach wskazanych w dokumentach potwierdzających dostawy. Nie twierdził również, że przedmiotowe dostawy dotyczyły realizacji innych zamówień. W opisanej sytuacji należało uznać, że powódka wykazała zasadność oraz wysokość dochodzonej kwoty. Brak było uzasadnionych podstaw do żądania od powódki przedstawienia dodatkowych dowodów i prowadzenia dalszego postępowania dowodowego. Strony powinny powoływać dowody na okoliczności sporne dla rozstrzygnięcia sprawy. Skoro zaś pozwany nie wypowiedział się co do szeregu wyżej wskazanych okoliczności faktycznych, to Sąd uznał te fakty za przyznane ( art. 230 k.p.c. ). Trudno byłoby znaleźć uzasadnienie dla zobowiązywania powódki do przedstawiania dowodów na okoliczności, którym strona pozwana nie zaprzeczyła. Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 4a Ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1790; dalej: ustawa) w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: wierzyciel spełnił swoje świadczenie, a wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Jeżeli w transakcji handlowej, w której dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym, ustalony w umowie termin zapłaty jest dłuższy niż 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, wierzycielowi, który spełnił swoje świadczenie, po upływie 60 dni przysługują odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 535 k.c. , uwzględnił powództwo i zasądził na rzecz powódki całą dochodzoną przez nią kwotę należności głównej z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych (punkt 1 sentencji wyroku). O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w punkcie II sentencji wyroku. Na rzecz powoda zasądzono całość poniesionych przez niego kosztów procesu, a składały się na nie: 3 249 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego oraz 3 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).