X C 665/17

2017-09-07
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
pożyczkaumowainternetkosztyodsetkikredyt konsumenckiroszczeniezwrot

Podsumowanie

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda całą dochodzoną kwotę 2196 zł z tytułu umowy pożyczki, uznając roszczenie za w pełni udowodnione.

Powód (...) sp. z o.o. wniósł o zasądzenie od pozwanego T. R. kwoty 2196 zł z tytułu umowy pożyczki zawartej przez internet. Pozwany nie kwestionował zawarcia umowy ani otrzymania pożyczki 1800 zł, ale podważał istnienie konkretnej kwoty do zwrotu i terminu. Sąd uznał roszczenie za w pełni uzasadnione, opierając się na przedłożonych dokumentach i przyznaniu przez pozwanego kluczowych faktów, zasądzając całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Powód (...) sp. z o.o. domagał się od pozwanego T. R. zapłaty 2196 zł wraz z umownymi odsetkami, tytułem zwrotu pożyczki udzielonej przez internet. Powód szczegółowo opisał procedurę zawarcia umowy ramowej, weryfikacji pozwanego, akceptacji regulaminu i warunków, a także wypłaty środków. Pozwany przyznał zawarcie umowy i otrzymanie kwoty 1800 zł, nie kwestionując jej niezwrotu, jednak podnosił, że z umowy nie wynika konkretna kwota do zapłaty ani termin zwrotu. Sąd, analizując przedłożone dokumenty (umowę ramową, regulamin, tabelę opłat, potwierdzenie przelewu), uznał roszczenie powoda za w pełni zasadne. Sąd podkreślił, że pozwany nie kwestionował kluczowych elementów umowy, a ciężar dowodu w zakresie wykazania braku zasadności roszczenia spoczywał na nim. Wobec przyznania przez pozwanego otrzymania pożyczki i jej niezwrotu, a także braku aktywności dowodowej w celu podważenia roszczenia, sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda całą dochodzoną kwotę 2196 zł wraz z odsetkami umownymi, orzekając również o kosztach postępowania na rzecz powoda.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozwany jest zobowiązany do zwrotu całej dochodzonej kwoty.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez powoda, których prawdziwość nie była kwestionowana. Pozwany przyznał zawarcie umowy, otrzymanie pożyczki i jej niezwrot. Sąd uznał, że z umowy i załączników wynikały konkretna kwota pożyczki (1800 zł), opłata (396 zł) oraz termin zwrotu (30 dni od wypłaty). Ciężar dowodu w zakresie wykazania braku zasadności roszczenia spoczywał na pozwanym, który nie podjął skutecznej obrony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie całości roszczenia

Strona wygrywająca

Powód (...) sp. z o. o.

Strony

NazwaTypRola
Powód (...) sp. z o. o.spółkapowód
T. R.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (7)

Główne

u.k.k. art. 3 § 1

Ustawa o kredycie konsumenckim

Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi.

k.c. art. 720

Kodeks cywilny

Wynika z niego obowiązek zwrotu przez pożyczkobiorcę kwoty pożyczki.

k.c. art. 481 § 1 i 2(1)

Kodeks cywilny

Podstawa do orzekania o odsetkach umownych.

k.p.c. art. 98 § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach procesu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik.

Pomocnicze

u.k.k. art. 5 § 8

Ustawa o kredycie konsumenckim

Całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta to suma całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty kredytu.

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód należycie wykazał zasadność swojego roszczenia poprzez przedłożenie dokumentów. Pozwany przyznał zawarcie umowy pożyczki, otrzymanie środków i ich niezwrot. Z umowy i załączników wynikały konkretna kwota pożyczki, opłata i termin zwrotu. Ciężar dowodu w zakresie braku zasadności roszczenia spoczywał na pozwanym, który nie podjął skutecznej obrony.

Odrzucone argumenty

Pozwany kwestionował, aby z umowy wynikała konkretna kwota pożyczki ani termin jej zwrotu.

Godne uwagi sformułowania

ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne w realiach przedmiotowej sprawy podkreślić należy, iż w toku procesu pozwany nie tylko nie podjął aktywności w formie wniosków dowodowych celem podważenia zasadności roszczenia powoda, ale co istotne przyznał okoliczność zawarcia z powodem umowy pożyczki, jej wykonania przez powoda oraz nie dokonania zwrotu pożyczki.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasadności roszczeń z umów pożyczek internetowych w przypadku braku kwestionowania kluczowych elementów umowy przez pozwanego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i treści umowy; nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska pożyczek internetowych, ale rozstrzygnięcie jest standardowe i oparte na przyznaniu faktów przez pozwanego.

Dane finansowe

WPS: 2196 PLN

kwota pożyczki wraz z opłatą: 2196 PLN

Sektor

finanse

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt X C 665/17 upr. UZASADNIENIE Powód (...) sp. z o. o. w K. wniósł o zasądzenie od pozwanego T. R. kwoty 2.196 zł z umownymi odsetkami w wysokości 10% rocznie od dnia 20.09.2016 r. do dnia zapłaty lecz nie więcej niż czterokrotność stopy lombardowej NBP. W uzasadnieniu podniósł, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika z umowy pożyczki, którą pozwany zawarł za pośrednictwem serwisu internetowego dostępnego pod adresem (...) , którego właścicielem jest powód. Powód podał, że pozew dotyczy kolejnej pożyczki, której powód udzielił pozwanemu. Pozwany jak podał powód, pragnąc zawrzeć pierwszą umowę pożyczki z powodem, po zapoznaniu się z ofertą dokonał rejestracji na podanej stronie internetowej podając swoje dane identyfikacyjne i teleadresowe czym założył indywidualne Konto internetowe. Następnie złożył wniosek o udzielenie pierwszej pożyczki gotówkowej, co jednocześnie stanowiło wniosek o zawarcie Umowy Ramowej Udzielania (...) . Pozwany zaakceptował warunki umowy i regulamin przewidujące, że za udzielenie pożyczek przewidziane są opłaty (§ 2 pkt 4 Umowy). Powód dokonał weryfikacji potencjalnego pożyczkobiorcy m.in. poprzez sprawdzenie możliwości kontaktu z nim. Wysłał do pozwanego na podany adres elektroniczny Formularz Informacyjny, Tabelę opłat, tekst Umowy Ramowej i Regulaminu oraz przesłał mu informację o pozytywnym rozpatrzeniu jego wniosku. Kolejnym warunkiem umowy udzielenia pierwszej pożyczki był przelew przez pozwanego kwoty 0,01 zł ze swojego dowolnie obranego rachunku bankowego na rachunek powoda w celu identyfikacji jego tożsamości i wskazania rachunku bankowego na jaki mają być przelewane pożyczki. Pozwany dokonał takiego przelewu, w tytule którego potwierdził swój unikalny numer klienta i zaakceptował warunki zawieranej umowy. Natomiast Powód niezwłocznie wysłał pocztą pisemne potwierdzenie warunków umowy w postaci dwóch egzemplarzy Umowy Ramowej Udzielania (...) , Regulaminu, Tabeli opłat oraz Formularza informacyjnego. Pozwany odesłał podpisany przez siebie egzemplarz Umowy Ramowej. Umowa pożyczki została zawarta w momencie wypłaty pożyczki przez powoda co wynika z § 4 pkt 11 Regulaminu. Powód wypłacił pożyczkę w dniu 19.08.2016 r. Na kwotę dochodzoną pozwem składa się kwota pożyczki -1800 zł, opłata za udzielenie pożyczki -396 zł. Termin zwrotu pożyczki określony został na 30 dni tj.19.06.2017 r. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż nie kwestionuje zawarcia umowy pożyczki ale nie wynika z niej konkretna kwota pożyczki ani termin jej zwrotu. Ponadto pozwany przyznał, że kwotę pożyczki otrzymał i nie zwrócił powodowi kwoty 1800 zł. Podał nadto, że nie otrzymał wezwania do zapłaty. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany w dniu 09 sierpnia 2016 r., za pośrednictwem serwisu internetowego dostępnego pod adresem (...) zawarł z powodem umowę pożyczki nr (...) , na zasadach określonych w umowie i załącznikach w szczególności Regulaminie, który zgodnie z umową ramową stanowił jej integralną część. Środki w wysokości 1800 zł przelane zostały w dniu 19 sierpnia 2016 r. na rachunek bankowy pozwanego posługującego się numerem klienta (...)- (...) . Całkowita kwota do zapłaty przez pozwanego została określona w załączniku nr 3 do umowy na kwotę 2196 zł. Okres obowiązywania umowy pożyczki określony został na 30 dni. Wysokość odsetek za czas opóźnienia niespłaconej pożyczki określona została w umowie na 10 % rocznie lecz nie więcej niż czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP ( § 5 ust.6 umowy). (dowód: umowa ramowa pożyczki z załącznikiem nr 3 k. 15-16,22-23 , potwierdzenie wykonania przelewu k. 17-18, regulamin udzielenia pożyczek k. 19-20, tabela opłat k. 21). Pozwany nie zwrócił kwoty pożyczki. (bezsporne) Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w całości. Dokonując powyższego rozstrzygnięcia Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez powoda, albowiem ich prawdziwość nie była kwestionowana, a także ich walor dowodowy należało uznać za niewątpliwy. W niniejszej sprawie powód opierał swoje roszczenie na zapisach umowy łączącej go z pozwanym, na podstawie której pozwany zobowiązany był do zwrotu kwoty pożyczki oraz całkowitych jej kosztów. Pozwany nie kwestionował, że zawarł umowę ramową pożyczki z powodem. Przyznał nadto, że otrzymał od powoda przelew kwoty 1800 zł i nie zwrócił tejże kwoty powodowi. Pozwany kwestionował jedynie, aby z umowy wynikała kwota pożyczki oraz termin jej zwrotu. Odpowiedzialność pozwanego względem powoda wynika z art. 3 ust. 1. ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (Dz.U.2011.126.715), w której przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, w zw. z art. 720 k.c. , z którego wynika obowiązek zwrotu przez pożyczkobiorcę kwoty pożyczki. Jak wynika z § 1 pkt 1 i 2 oraz § 9 umowy ramowej z dnia 09.08.2016 r. (k.15-16) powód udzielił pożyczki pozwanemu na zasadach określonych w umowie i załącznikach w szczególności Regulaminie, który zgodnie z umową ramową stanowi jej integralną część. Z § 2 pkt 3 umowy ramowej wynika, że pożyczkobiorca sam decyduje o wysokości kwoty i okresie pożyczki w granicach określonych w § 2 pkt 19 Regulaminu. Udzielenie pożyczki związane jest z pobraniem od pożyczkobiorcy opłaty za udzielenie pożyczki zgodnie z tabelą opłat stanowiącą załącznik do umowy. ( § 2 pkt 4) Z załącznika nr 3 do umowy ramowej udzielania pożyczek gotówkowych zawartej przez strony wynika zaś, że całkowita kwota pożyczki wynosi 1800 zł a czas obowiązywania umowy wynosi 30 dni (k.22-23). Zgodnie z § 4 pkt 11 Regulaminu umowa pożyczki została zawarta w momencie wypłaty pożyczki przez powoda. Jak wynika z dowodu przelewu (k.18) powód dokonał wypłaty pożyczki w dniu 19.08.2016 r. zatem termin jej zwrotu upłynął 19.09.2016 r. Zgodnie z przepisem art.5 pkt 8) ustawy o kredycie konsumenckim całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta to suma całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty kredytu. Całkowita kwota do zapłaty przez pozwanego została określona w załączniku nr 3 do umowy na kwotę 2.196 zł ( k.22v). Zdaniem Sądu mając powyższe na uwadze powód należycie wykazał, że dochodzona kwota rzeczywiście mu przysługuje. Na poparcie swojego stanowiska powód przedłożył bowiem szereg dokumentów świadczących o zasadności swojego roszczenia. Jak przyznał pozwany do dnia wydania wyroku w sprawie nie zwrócił powodowi dochodzonej pozwem kwoty. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, w następstwie twierdzeń i dowodów złożonych przez powoda, to na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających brak istnienia wymagalnego roszczenia powoda. Zaniechanie możliwości obrony poprzez wskazywanie dowodów mających służyć uwolnieniu się od odpowiedzialności działa na niekorzyść pozwanego. W realiach przedmiotowej sprawy podkreślić należy, iż w toku procesu pozwany nie tylko nie podjął aktywności w formie wniosków dowodowych celem podważenia zasadności roszczenia powoda, ale co istotne przyznał okoliczność zawarcia z powodem umowy pożyczki, jej wykonania przez powoda oraz nie dokonania zwrotu pożyczki. O odsetkach umownych Sąd orzekł na podstawie art.481 § 1 i 2 (1) kc zgodnie z żądaniem pozwu z uwagi na to, że roszczenie było wymagalne w dniu 20.09.2016 r. i mając na względzie, iż wysokość odsetek za opóźnienie ustalona przez strony nie przekracza wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasada odpowiedzialności za jego wynik na podstawie art.98 § 1 i 3 kpc i składa się na nie opłata od pozwu 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł ( § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. ( Dz.U. z 2015r., poz.1804) w sprawie opłat za czynności radców prawnych). z/ (...) 2. (...) 3. (...) O. , 07 września 2017 r.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę