I C 928/13

Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w GdańskuGdańsk2015-09-11
SAOSCywilneprawo rzeczoweŚredniarejonowy
własnośćwydanie rzeczyumowa użyczenianajem lokaluruchomościroszczenie windykacyjnedowód własności

Sąd nakazał wydanie ruchomości użyczonych przez powodów osobie trzeciej, które pozostały w lokalu po zakończeniu najmu przez pozwanego.

Powodowie A.S. i B.S. domagali się od pozwanego Ł.S. wydania ruchomości, które użyczyli I.F. prowadzącej bar w lokalu wynajętym od pozwanego. Pozwany odmówił wydania, twierdząc, że nie wie do kogo należą rzeczy i że część z nich została zastawiona. Sąd, opierając się na umowach użyczenia i zeznaniach świadków, uznał, że powodowie wykazali swoje prawo własności do części ruchomości i nakazał ich wydanie.

Powodowie A.S. i B.S. wystąpili z powództwem o nakazanie pozwanemu Ł.S. wydania szeregu ruchomości, które wcześniej użyczyli I.F. prowadzącej działalność gospodarczą (bar gastronomiczny) w lokalu wynajętym od pozwanego. Pozwany odmówił wydania, kwestionując własność powodów do wskazanych rzeczy oraz podnosząc kwestię zaległości czynszowych i zastawu. Sąd, analizując przedstawione dowody, w tym umowy użyczenia, protokoły zdawczo-odbiorcze oraz zeznania świadków, ustalił, że powodowie rzeczywiście są właścicielami części ruchomości, które zostały użyczone I.F. i pozostały w lokalu po jej wyprowadzce. Sąd uznał roszczenie windykacyjne powodów za uzasadnione w odniesieniu do tych rzeczy, które zostały jednoznacznie zidentyfikowane jako własność powodów i znajdowały się w posiadaniu pozwanego. W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone z powodu niewykazania przez powodów, że pozostałe rzeczy również pozostały w lokalu i były w dyspozycji pozwanego. Sąd orzekł o kosztach postępowania, obciążając strony proporcjonalnie do wyniku sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, właściciel może żądać wydania rzeczy od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na art. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać wydania rzeczy od posiadacza, który nie ma do niej prawnego tytułu. W tej sprawie powodowie wykazali swoje prawo własności do użyczonych ruchomości, a pozwany nie przedstawił skutecznego tytułu prawnego do ich władania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe uwzględnienie powództwa

Strona wygrywająca

A. S., B. S. (w części)

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznapowód
B. S.osoba_fizycznapowód
Ł. S.osoba_fizycznapozwany
I. F.osoba_fizycznaświadk

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 222 § § 1

Kodeks cywilny

Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

k.p.c. art. 6

Kodeks postępowania cywilnego

Ciężar dowodu.

Pomocnicze

k.c. art. 140

Kodeks cywilny

Treść i granice prawa własności.

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek przedstawienia dowodów przez strony.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Wzajemne zniesienie lub stosunkowe rozdzielenie kosztów.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pozostawienie szczegółowego wyliczenia kosztów referendarzowi sądowemu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powodowie wykazali prawo własności do części ruchomości na podstawie umów użyczenia. Pozwany nie przedstawił skutecznego tytułu prawnego do władania tymi ruchomościami. Ruchomości pozostały w lokalu po wyprowadzce najemcy i znajdowały się w posiadaniu pozwanego.

Odrzucone argumenty

Pozwany kwestionował własność powodów i wskazywał na brak podstaw do wydania rzeczy. Pozwany podnosił kwestię zaległości czynszowych i zastawu. Powodowie nie wykazali, że wszystkie wskazane w pozwie ruchomości pozostały w lokalu i były w dyspozycji pozwanego.

Godne uwagi sformułowania

Roszczenie windykacyjne pozostaje w ścisłym związku z uregulowaniem treści prawa własności. Prawo własności jest skuteczne erga omnes. Bez znaczenia zatem dla powstania tego roszczenia pozostaną elementy subiektywne, takie jak wina, czy dobra lub zła wiara osoby naruszającej cudzą własność.

Skład orzekający

Agnieszka Piotrowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie roszczenia windykacyjnego, ciężar dowodu w sprawach o własność, ocena dowodów z dokumentów i zeznań świadków w sprawach cywilnych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i użyczonych ruchomości; ocena dowodów może być specyficzna dla danej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie prawa własności i roszczenia windykacyjnego w kontekście relacji między właścicielem, najemcą i wynajmującym, co jest często spotykane w praktyce prawniczej.

Czy rzeczy użyczone znajomemu, które zostały w wynajmowanym lokalu, można odzyskać od właściciela lokalu?

0
Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 928/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2015r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Agnieszka Piotrowska Protokolant: sekr. sąd. (...) po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. w Gdańsku, na rozprawie sprawy z powództwa A. S. , B. S. przeciwko Ł. S. o zapłatę I. nakazuje pozwanemu Ł. S. aby wydał powodowi A. S. : nalewak do piwa z blachy nierdzewnej wraz z butlą, manometrem, głowicą, przewodami, urządzenie do opiekania parówek ze stali nierdzewnej, kuchnię gazową czteropalnikową A. , zamrażarkę Mors (...) , piecyk konwekcyjny R. (...) II. nakazuje pozwanemu Ł. S. aby wydał powodowi B. S. : dwa stoły i osiem krzeseł z logo O. , grill ogrodowy, metalowy, czarny z wędzarką, cztery kegi do piwa, projektor P. koloru srebrnego, wagę elektroniczną sklepową M. , lodówkę koloru białego wysokości około 70 cm, III. oddala powództwo w pozostałym zakresie, IV. ustala, iż koszty postępowania obciążają powodów w 29% a pozwanego w 71% pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Sygn. akt I (...) UZASADNIENIE Powodowie A. S. , B. S. domagali się nakazania pozwanemu Ł. S. wydania powodom: - nalewaka do piwa wraz z butlą gazową - kociołka elektryczny - bemara elektryczny - urządzenia do opiekania parówek -wzmacniacza z odtwarzaczem kompaktowym - kuchni gazowej wraz z butlą gazową - stołu z nierdzewki - czajnika elektrycznego - foteli wiklinowych 6 sztuk - krzesła barowego - stołów drewnianych ogrodowych sztuk 2 - ławki do stołów sztuk 2 - zamrażarki i piecyka konwekcyjnego (...) - dwóch stołów i 8 krzeseł (...) - grilla ogrodowego z wodzarką - 4 kegów po piwie - projektora (...) - wagi elektronicznej - wkrętarki B. plus 2 akumulatorów i ładowarki - narzędzi tj. młotki , śrubokręty, cęgi - lodówki - okapu albo, by pozwany dokonał zapłaty na rzecz powoda A. S. kwoty 8.410 zł, a na rzecz B. S. kwoty 6.660 zł wraz z kosztami procesu. W uzasadnieniu argumentowano, iż wymienione ruchomości stanowią własność powodów, natomiast pozwany odmawia ich wydania. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując roszczenie co do zasady, jak i co do wysokości. Wniósł o przypozwanie I. F. . W uzasadnieniu wskazał, iż powodowie nie wykazali, by rzeczy, których domagają się wydania stanowiły ich własność. Wskazał, iż pozwanego z I. F. łączyła umowa najmu lokalu, położonego w G. przy ul. (...) . Umowa była zawarta na czas oznaczony do dnia 16 września 2012 r. Zdaniem pozwanego po stronie najemcy powstała zaległość w opłatach czynszowych na kwotę 3.350 zł, która do dnia dzisiejszego nie została uregulowana. W związku powyższym pozwany wypowiedział umowę najmu, dokonując jednocześnie zastawu na poczet należnych opłat, na ruchomościach stanowiących własność I. F. . W dniu 23 stycznia 2012 r. sporządzono protokół zdawczo – odbiorczy. Przyznał, iż w treści protokołu najemca – I. F. wskazała, iż rzeczami wypożyczonymi są nalewak do piwa, piecyk, urządzenie do parówek, stoliki oraz projektor, nie wskazała jednak do kogo ww. ruchomości należą i na jakich zasadach. Pozwany kwestionował legitymację powodów co do żądania wydania rzeczy których nie są właścicielami: dwóch stołów i krzeseł (...) należących do firmy (...) , zamrażarki firmy (...) oraz piecyka konwekcyjnego R. (...) należących do spółki (...) , jak również lodówki stanowiącej własność firmy (...) . Nadto wartość wskazanych przez powodów ruchomości oszacował na kwotę do 1.000 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19 kwietnia 2012 r. Ł. S. zawarł z I. F. umowę najmu lokalu użytkowego położonego w G. J. przy ul. (...) . Umowa została zawarta na czas oznaczony od dnia 19 kwietnia 2012 r. do dnia 16 września 2012 r. /okoliczność bezsporna, nadto dowód: umowa najmu –k. 89, zeznania świadka I. F. –k. 74-75,220-221, zeznania pozwanego Ł. S. –k. 133-134 w zw. z k.300/ A. S. użyczył nieodpłatnie I. F. prowadzącej działalność gospodarczą bar gastronomiczny (...) przy ul. (...) na czas określony od dnia 02 czerwca 2012 r. do dnia 25 lipca 2012 r. wyposażenie stanowiącego własność A. S. , a obejmujące: - nalewak do piwa wraz z butlą , manometrem, głowicą i przewodami - kociołek elektryczny - bemar elektryczny - urządzenie do opiekania parówek ze stali nierdzewnej -wzmacniacz z odtwarzaczem kompaktowym - kuchnię gazową czteropalnikową A. - stół gastronomiczny z nierdzewki - czajnik elektryczny - fotele wiklinowe 6 sztuk - krzesło barowe - stoły drewniane ogrodowe sztuk 2 - ławki do stołów sztuk 2 nadto : zamrażarkę firmy (...) -550 oraz piecyk konwekcyjny R. (...) stanowiące własność firmy (...) Nadto B. S. wypożyczyła I. F. na takich samych zasadach: - dwa stoły i 8 krzeseł z logo (...) - grill ogrodowy czarny, metalowy z wędzarką - 4 kegi do piwa - projektor (...) koloru srebrnego - wagę elektroniczną M. - wkrętarkę B. plus 2 akumulatory i ładowarkę - narzędzia tj. młotki , śrubokręty, cęgi - lodówkę koloru białego w wysokości około 70 cm - okap kuchenny / dowód : umowa użyczenia –k. 3, umowa użyczenia –k. 4, opisy rzeczy zatrzymanych należących do A. S. -k. 22, opisy rzeczy zatrzymanych należących do B. S. –k. 23, płyty CD –k. 26, zeznania świadka I. F. –k. 74-75,220-221, zeznania powoda B. S. k. 299-300, powoda A. S. k. 298-299/ W dniu 23 lipca 2012 r. kiedy I. F. została zmuszona do opuszczenia wynajmowanego lokalu, wówczas I. F. sporządziła protokół zdawczo - odbiorczy ruchomości pozostawionych w lokalu użytkowym, położonym w G. J. przy ul. (...) . Obejmował on: - kasę - obrazy - sprzęt grający - pojemniki do higieny - zamrażarkę -lodówkę małą - kuchenkę -bibeloty (lampki , ozdoby, obrazy, dzbanki) - sokowirówkę - pepsi – należącą do firmy (...) - rzeczy wypożyczone ( nalewak do piwa, piecyk, urządzenie do parówek, stolik i krzesła, projektor) - leżak - grill - banany - kegi do piwa / dowód: protokół zdawczo – odbiorczy z dnia 23.07.2012 r. –k. 90-91, zeznania świadka I. F. – k. 220-221, zeznania pozwanego Ł. S. –k. 133-134 w zw. z k.300/ W dniu 26 maja 2014 r. I. F. odebrała z lokalu użytkowego, położonego w G. J. przy ul. (...) ruchomości obejmujące: - baner (...) – 2 szt. - obraz reprodukcja „ matka z dzieciątkiem” - głośniki 2 szt. - walizkę drewnianą z książkami, obrazkami, pędzle - leżaki 2 szt. Pomarańczowe - sokowirówkę - bibeloty, -zdjęcia , -szybkowar - nalewak do wina - kule szklaną / dowód: protokół zdawczo – odbiorczy z dnia 26.05.2015r. –k. 93, zeznania świadka I. F. –k. 74-75, 220-221, zeznania świadka G. F. -k. 221-223/ Obecnie Ł. S. włada nalewakiem do piwa z blachy nierdzewnej wraz z butlą, manometrem, głowicą, przewodami, urządzeniem do opiekania parówek ze stali nierdzewnej, kuchnią gazową czteropalnikową A. , (...) piecyk konwekcyjny R. (...) dwoma stołami i ośmioma krzeseł z logo O. , grillem ogrodowym, metalowym, czarnym z wędzarką, czterema kegami do piwa, projektorem P. koloru srebrnego, wagą elektroniczną sklepową M. , lodówką koloru białego wysokości około 70 cm. / dowód: zeznania pozwanego Ł. S. –k. 133-134 w zw. z k.300, zeznania świadka G. F. -k. 221-223, protokół zdawczo – odbiorczy z dnia 23.07.2012 r. –k. 90, protokół zdawczo – odbiorczy z dnia 26.05.2015r. –k. 93/ Sąd zważył, co następuje: W niniejszej sprawie powodowie A. S. , B. S. domagali się wydania szeregu ruchomości, wskazywali, iż rzeczy te stanowią ich własność, że zostały one użyczone I. F. , która prowadziła działalność gospodarczą - bar gastronomiczny (...) , w lokalu wynajętym od pozwanego Ł. S. . Zgodnie z treścią przepisu art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Unormowane w art. 222 § 1 k.c. roszczenie windykacyjne pozostaje w ścisłym związku z uregulowaniem treści prawa własności w przepisie art. 140 k.c. Prawo własności jest bowiem skuteczne erga omnes (wobec wszystkich), co oznacza, że odpowiednikiem uprawnień właściciela jest powszechny obowiązek nie wkraczania w sferę cudzej własności. W razie wkroczenia przez nieuprawnionego w sferę cudzej własności właścicielowi służą roszczenia określone w ustawie. Treścią roszczenia windykacyjnego jest żądanie wydania rzeczy, które kieruje się przeciwko osobie władającej cudzą rzeczą bez podstawy prawnej ( art. 222 § 1 k.c. ). Podstawę roszczenia windykacyjnego stanowi powstanie stanu sprzecznego z prawem właściciela, a zatem fakt pogwałcenia własności. Przesłanką roszczenia są więc wyłącznie elementy przedmiotowe, obiektywny fakt trwałego wkroczenia w sferę cudzego prawa własności przez podmiot nieuprawniony. Bez znaczenia zatem dla powstania tego roszczenia pozostaną elementy subiektywne, takie jak wina, czy dobra lub zła wiara osoby naruszającej cudzą własność. Elementy podmiotowe mają znaczenie jedynie o tyle, że w pewnych sytuacjach dobra wiara może prowadzić do nabycia własności przez podmiot wkraczający w sferę cudzej własności, a także wpływają na rozliczenia pomiędzy właścicielem a posiadaczem cudzej rzeczy. Powstanie roszczenia windykacyjnego nie jest uzależnione od posiadania rzeczy przez właściciela. Roszczenie windykacyjne określane jest czasami jako roszczenie "nieposiadającego właściciela" przeciwko "posiadającemu niewłaścicielowi". Koniecznymi przesłankami roszczenia windykacyjnego jest status właściciela, fakt, że nie włada on (sam lub przez inną osobę) swoją rzeczą oraz fakt, że rzeczą włada osoba do tego nieuprawniona. Legitymowanym czynnie jest zatem przede wszystkim właściciel, który występując z roszczeniem windykacyjnym musi udowodnić, że przysługuje mu prawo własności ( art. 6 k.c. ). Legitymowaną biernie jest osoba, która faktycznie włada cudzą rzeczą bez podstawy prawnej. Zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu ( art. 6 k.c. ) okoliczność, że określony podmiot (pozwani) włada rzeczą bez podstawy prawnej musi być wykazana przez windykującego właściciela. W niniejszej sprawie powodowie wskazywali, iż rzeczy stanowiące, ich własność zostały pozostawione w lokalu należącym do pozwanego oraz, że I. F. nie miała do nich dostępu. Z tych względów domagali się wydania przedmiotowych ruchomości od Ł. S. . Pozwany wniósł o oddalenie powództwa wskazując, iż co prawda bar wynajmowała I. F. oraz, że wspornym lokalu pozostały rzeczy, jednakże nie wszystkie wskazane w pozwie, a jedynie te, które spisała I. F. w protokole sporządzonym w dniu opuszczenia przez nią lokalu. Pozwany podnosił, iż I. F. nigdy nie wskazywała, aby rzeczy te należały do powodów, z tego też względu odmówił powodom wydania ruchomości, znajdujących się lokalu użytkowym położonym w G. J. przy ul. (...) , jak również wniósł o oddalenie powództwa. Okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie dokumentów prywatnych tj. umowy najmu, użyczenia, protokołów zdawczo – odbiorczych. Żadna ze stron sporu nie zgłaszała zastrzeżeń co do ich pochodzenia, ani wiarygodności oświadczeń woli w nim zawartych, dlatego też Sąd uznał je za wiarygodne. Jako pełnowartościowe dowody Sąd uznał również zeznania pozwanego Ł. S. , świadka G. F. . Ze względu na to, iż byli oni w sposób oczywisty zainteresowani korzystnym rozstrzygnięciem sporu, Sąd z należytą ostrożnością odniósł się do ich relacji. Mimo to nie znalazł racjonalnych argumentów, które mogłyby stanowić podstawę do ich podważenia. Zeznaniom powodów A. S. , B. S. , I. F. Sąd dał wiarę w zakresie znajdującym potwierdzenie w pozostałym materiale w sprawie, w tym w protokołach zdawczo – odbiorczych, umowach użyczenia. Zeznania te w zakresie w jakim stanowiły podstawę ustaleń w sprawie, Sąd uznał za spójne, logiczne, korespondujące z pozostałym materiałem zgromadzonym w aktach. Tym niemniej Sąd nie dał wiary zeznaniom I. F. w takim zakresie w jakim twierdziła, iż protokół zdawczo – odbiorczy nie odzwierciedlał wszystkich rzeczy jakie w lokalu stanowiącym własność pozwanego pozostały. Sąd bazując na doświadczeniu życiowym zeznania ww. świadka w tym zakresie uznał za niewiarygodne, mając na uwadze okoliczność, iż I. F. wskazywała w protokole rzeczy o nieznacznej wartości, w związku z tym wskazałaby również rzeczy wartościowe, gdyby tam się znajdowały. Nadto Sąd oparł się w swych ustaleniach na zeznaniach świadka P. S. jedynie co do określenia sprzętu stanowiącego wyposażenie lokalu użytkowego przy ul. (...) w G. , w lodówkę, nalewaki. W pozostałym zakresie m.in. co do odbioru rzeczy przez I. F. , Sąd zeznania ww. świadka pominął, mając na uwadze fakt, iż świadek nie uczestniczył ww. czynnościach, a informacje w powyższym zakresie uzyskał jedynie od pozwanego, będącego zainteresowanym wynikiem sprawy. Sąd na podstawie art. 227 kpc oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt (...) jako nieprzydatnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sparwy. Sąd nie przeprowadził dowodu ze świadka Arka T. z uwagi na cofnięcie wniosku przez stronę pozwaną w powyższym zakresie. W toku postępowania ustalono, iż między A. S. , B. S. a I. F. doszło do zawarcia umowy użyczenia ruchomości, objętych pozwem. Ruchomości te zostały odebrane przez I. F. , która w lokalu wynajętym od Ł. S. prowadziła bar gastronomiczny. Zeznania świadka oraz powodów w tym zakresie były spójne i logiczne. W lipcu 2012 r. doszło do opuszczenia przedmiotowego lokalu przez ww. najemcę. Na dzień 23.07.2012 r. sporządzono protokół zdawczo – odbiorczy obejmujący rzeczy, które pozostały w lokalu. Ruchomości te pozostają do dyspozycji pozwanego, co Ł. S. przyznał w toku procesu za wyjątkiem rzeczy, które I. F. od niego odebrała w maju 2014 r. Pozwany przyznał, iż rzeczy wymienione w protokole z dnia 23.07.2012 r. za wyjątkiem ruchomości odebranych przez I. F. w dniu 26.05.2014r., znajdują się w jego władaniu i pozostały w lokalu po opuszczeniu go przez ww. Przesłuchana w charakterze świadka I. F. przyznała, iż rzeczy wymienione w protokole z lipca 2012 r., a nieodebrane przez nią, są rzeczami wymienionymi w umowie użyczenia, zawartej z powodami i stanowią własność A. i B. S. , do których do rzeczy nie rości sobie żadnych praw. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, iż ruchomości te rzeczywiście stanowią własność powodów, że strona powodowa użyczyła je I. F. , która przedmiotowe ruchomości pozostawiła w lokalu. Strona pozwana nie przedstawiła skutecznie żadnego przeciwdowodu. Co do ruchomości w postaci zamrażarki firmy (...) (...) oraz piecyk konwekcyjny R. (...) stanowiących własność firmy (...) nadto dwa stoły i 8 krzeseł z logo (...) choć powodowie przyznali iż nie byli właścicielami tych rzeczy to z ich zeznań wynikało iż rzeczami tymi władali na podstawie umów zawartych z właścicielami rzeczy i zobowiązani byli do ich zwrotu po zakończeniu umowy. A zatem to powodowie uprawnieni byli do władania tymi rzeczami, przy czym ich uprawnienie było pochodnym od uprawnienia właściciela, podczas gdy ani pozwany ani I. F. nie mieli jakichkolwiek praw do władania tymi rzeczami. Mają na uwadze powyższe Sąd nakazał pozwanemu Ł. S. aby wydał powodowi A. S. : nalewak do piwa z blachy nierdzewnej wraz z butlą, manometrem, głowicą, przewodami, urządzenie do opiekania parówek ze stali nierdzewnej, kuchnię gazową czteropalnikową A. , (...) , piecyk konwekcyjny R. (...) , natomiast powodowi B. S. : (...) O. , (...) , metalowy, czarny z wędzarką, cztery kegi do piwa, projektor P. koloru srebrnego, wagę elektroniczną sklepową M. , lodówkę koloru białego wysokości około 70 cm. Co do pozostałych ruchomości powodowe nie wykazali, by rzeczy te rzeczywiście pozostały w lokalu stanowiącym własność pozwanego i by były w jego dyspozycji, do czego strona powodowa była zobowiązana na mocy art. 6 kc i 232 kpc . W ocenie Sądu trudno przyjąć aby I. F. w protokole nie wskazała, iż w lokalu pozostały wartościowe rzeczy, określone przez powodów, podczas gdy wymieniła w nim rzeczy nieznacznej wartości, wskazywała na ozdoby, obrazy, bibeloty. Trudno zatem przyjąć, by pominęła ruchomości wskazane przez powodów. Z uwagi na powyższe powództwo w pozostałym zakresie podlegało oddaleniu. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 98 k.p.c. w zw. z akt. 100 kpc . obciążając strony postępowania zgodnie z odpowiedzialnością z wynik sprawy, ustalając, iż koszty procesu obciążają powodów w 29%, a pozwanego w 71%, pozostawiając ich szczegółowe rozliczenie referendarzowi sądowemu zgodnie z art. 108 §1 kpc . Określając proporcje w jakich strony wygrały Sąd wziął pod uwagę wartość ruchomości co do których powództwo zostało uwzględnione w odniesieniu do wartość wszystkich ruchomości których wydania powodowie się domagali. Podkreślić należy, iż pozwany jest stroną przegrywającą niniejsze postępowania w zakresie w jakim Sąd uwzględnił powództwa. Choć istotnie przed wytoczeniem powództwa I. F. nigdy nie przyznała wobec pozwanego, iż któreś z pozostawionych w lokalu rzeczy stanowią własność powodów, to już po złożeniu przez nią zeznań w charakterze świadka pozwany nie miał podstaw aby sądzić iż będzie ona sobie rościła do tych rzeczy prawo. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI