I C 925/17

Sygn. akt I C 925/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 r. w G. sprawy z powództwa W. G. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. o zapłatę I. zasądza od pozwanego Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. na rzecz powoda W. G. kwotę 431,35 zł (czterysta trzydzieści jeden złotych trzydzieści pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od powoda W. G. na rzecz pozwanego Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. kwotę 988,86 zł (dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych osiemdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. wyrokowi w punkcie I. w odniesieniu do sumy 431,35 zł nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 925/17 UZASADNIENIE Stan faktyczny Powództwo zostało uznane co do kwoty 431,35 zł. Okoliczność uznana przez pozwanego Strony zawarły kilka umów pożyczki. W dniu 18 lutego 2010 r. nr (...) na kwotę 5.000 zł, którą powód regularnie spłacał, w dniu 18 lutego 2010 r. umowę o preferencyjną linię pożyczkową na kwotę 500 zł. Po potrąceniu kosztów z obu w/w umów wypłacono powodowi 4.823 zł. W dniu 28 stycznia 2011 r. strony zawarły trzecią umowę pożyczki na kwotę 6.500 zł. Za pomocą środków z tej pożyczki powód spłacił pierwszą pożyczkę (spłata 3.031,04 zł) oraz kwotę 497,45 zł na spłatę preferencyjnej linii kredytowej. Pozwana dochodząc zobowiązania z preferencyjnej linii kredytowej uzyskała przeciwko powodowi nakaz zapłaty Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej w dniu 30 czerwca 2014 r. (sygn. I Nc 1026/14), zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Następnie zainicjowała postępowanie egzekucyjne (sygn. Km 7975/14 komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oświęcimiu). Komornik wyegzekwował zasądzoną należność. W międzyczasie powód złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Po uwzględnieniu tego wniosku pozwana cofnęła pozew – wobec spłaty całości zadłużenia. W postanowieniu o umorzeniu postępowania nie orzeczono jednak o wyegzekwowanych już kosztach zastępstwa procesowego, kosztach postępowania klauzulowego i egzekucyjnego (431,35 zł). Okoliczności bezsporne Ocena dowodów Po pierwsze, sąd jest związany uznaniem powództwa i w tym zakresie nie obowiązku dokonywania odrębnych ustaleń faktycznych ( art. 213 § 2 k.p.c. ). Uznanie powództwa w niniejszej sprawie (do sumy 431,35 zł) jest zdaniem Sądu skuteczne. W pozostałym zakresie powództwo nie zostało przez powoda udowodnione co do zasady ani wysokości. W odniesieniu do dochodzonej pozwem pierwszej składowej roszczenia, tj. kwoty 1.453,95 zł (pomniejszonej oczywiście o część uznaną), to powód nie udowodnił zasadności i wymagalności tego roszczenia. Pozwany jednocześnie wyjaśnił, że cofnięcie powództwa wynikało z dokonania już wcześniej zaspokojenia w całości roszczenia w postępowaniu egzekucyjnym. W tej sytuacji cofnięcie pozwu i umorzenie postępowania nie oznacza tego, że roszczenie od początku było bezzasadne. W odniesieniu do drugiej składowej roszczenia pozwu, tj. sumy 1.051,05 zł to powód ogólnie odwołał się do opinii biegłego przeprowadzonej w innym procesie cywilnym. Opinia ta nie została nawet w odpisie dołączona do pozwu, nie wiadomo więc, jaka jest jej rzeczywista treść. Po drugie pozwany kwestionował omawianą część roszczenia pozwu, stąd odwołanie się do dowodu przeprowadzonej w innym procesie w takiej sytuacji jest bezskuteczne. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ta część roszczenia pozostaje zupełnie nieudowodniona, opiera się nie twierdzeniach, które nie mają oparcia w przeprowadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym zawnioskowanym przez strony. Kwalifikacja prawna W punkcie I. uwzględniono powództwo w zakresie uznanym wraz z odsetkami ustawowymi – na mocy art. 405 k.c. w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 213 § 2 k.p.c. W punkcie II. sentencji w pozostałym zakresie powództwo oddalono z uwagi na nieudowodnienie roszczenia co do zasady i wysokości – na mocy art. 405 k.c. a contrario . Wyrokowi w punkcie I. nadano z urzędu rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie uznanym przez pozwanego ( art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. ). Koszty O kosztach procesu orzeczono jak w punkcie III. sentencji na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 17%, pozwany – w 83%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu 125 zł. 17% z tej sumy to 21,25 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.200 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu pierwotnym), 17 zł tytułem opłaty skarbowe od pełnomocnictwa. 85% z sumy tych kosztów to: 1010,11 zł. Różnica (988,86 zł) została zasądzona w punkcie III. sentencji od powoda na rzecz pozwanej.