I C 90/24

Sąd Rejonowy w Pleszewie rozpatrywał sprawę z powództwa (...) (...) z siedzibą w W. przeciwko J. G. o zapłatę. Postępowanie zostało pierwotnie zawieszone postanowieniem z dnia 5 lipca 2024 r. z powodu niewykonania zobowiązania do doręczenia pozwanemu odpisu pozwu. Następnie, pismem z dnia 3 października 2024 r., pełnomocnik powoda wniósł o podjęcie postępowania i ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego J. G. Sąd, opierając się na ustaleniach komornika sądowego, że pozwany od lat nie przebywa pod wskazanym adresem ani adresem w rejestrze mieszkańców, a także na informacjach od matki pozwanego i adresie z polisy ubezpieczenia, zobowiązał pełnomocnika powoda do wyjaśnienia, czy próbowano doręczyć korespondencję pod adres wskazany w polisie. Pełnomocnik powoda wyjaśnił, że korespondencja w elektronicznym postępowaniu upominawczym skierowana na adres w K. została awizowana, ale nieodebrana. Sąd uznał, że powód nie wykazał, iż pozwany jest nieznany z miejsca pobytu, a jedynie, że korespondencja była awizowana, co nie tworzy domniemania braku pobytu. Powód błędnie założył, że awizowanie jest wystarczającą podstawą do ustanowienia kuratora. Zgodnie z art. 139 § 1 kpc, w przypadku nieodebrania pisma mimo powtórzenia zawiadomienia, sąd zobowiązuje powoda do doręczenia pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika. Powód, mimo świadomości istnienia adresu, nie podjął takiej próby. W konsekwencji, sąd odmówił ustanowienia kuratora i podjęcia zawieszonego postępowania. Ponieważ wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 182 § 1 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający