I C 89/14

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we WrocławiuWrocław2014-04-10
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
odszkodowanieszkodaodpowiedzialnośćzarządca cmentarzadzikizaniedbanienieruchomośćgrób

Sąd zasądził od zarządcy cmentarza na rzecz powódki odszkodowanie za zniszczony przez dziki grób, uznając odpowiedzialność zarządcy za zaniedbania w zabezpieczeniu terenu.

Powódka dochodziła odszkodowania za zniszczony przez dziki grób ojca, twierdząc, że do zdarzenia doszło z winy zarządcy cmentarza, który pozostawiał otwarte bramy. Pozwany zarządca kwestionował swoją odpowiedzialność i wysokość szkody. Sąd, opierając się na zeznaniach świadków i powódki, ustalił, że dziki uszkodziły grób z powodu zaniedbań zarządcy w zabezpieczeniu terenu, i zasądził odszkodowanie w pełnej dochodzonej kwocie.

Powódka M. R. pozwała G. W., zarządcę Cmentarza Komunalnego O., domagając się zapłaty 350 zł tytułem odszkodowania za zniszczony przez dziki grób ojca. Wskazała, że do uszkodzenia doszło na skutek pozostawiania przez zarządcę otwartych bram cmentarnych, co umożliwiło dzikom wejście na teren nekropolii. Pozwany zarządca wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując odpowiedzialność i wysokość szkody. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy, zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 350 zł wraz z ustawowymi odsetkami i zwrotem kosztów procesu. Sąd ustalił, że dziki wielokrotnie dostawały się na teren cmentarza przez otwarte bramy, a w październiku 2013 r. doszło do ich odstrzału. W lipcu 2013 r. dziki uszkodziły grób ojca powódki, który był odnowiony kilka miesięcy wcześniej. Zniszczeniu uległa drewniana obudowa grobu, wygięty został krzyż i tabliczka, a ziemia została rozryta. Powódka poniosła koszty naprawy w wysokości 350 zł. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 430 Kodeksu cywilnego, uznając, że pracownicy pozwanego, zarządzający cmentarzem, dopuścili się zawinionego zaniedbania, nie zamykając bram cmentarnych, co umożliwiło powstanie szkody. Sąd uznał zeznania świadków i powódki za wiarygodne, a wysokość szkody udokumentowaną rachunkiem. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 w zw. z art. 455 k.c., a o kosztach na podstawie art. 98 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, zarządca cmentarza ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez dzikie zwierzęta, jeśli do zdarzenia doszło wskutek jego zaniedbań w zabezpieczeniu terenu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pozostawienie otwartych bram cmentarza przez zarządcę stanowiło zawinione zaniedbanie, które umożliwiło dzikom wejście na teren i wyrządzenie szkody. Odpowiedzialność wynika z art. 430 k.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

M. R.

Strony

NazwaTypRola
M. R.osoba_fizycznapowódka
G. W.innepozwana

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 430

Kodeks cywilny

Kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności.

Pomocnicze

k.c. art. 481

Kodeks cywilny

W przypadku zwłoki dłużnika świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, choćby nie poniósł żadnej szkody i choćby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

k.c. art. 455

Kodeks cywilny

Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Strona wygrywająca sprawę może żądać od strony przegrywającej zwrotu niezbędnych kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaniedbanie zarządcy cmentarza w zabezpieczeniu terenu (pozostawienie otwartych bram). Bezpośredni związek przyczynowy między zaniedbaniem a szkodą. Wiarygodność zeznań powódki i świadków. Udowodnienie wysokości szkody rachunkiem.

Odrzucone argumenty

Brak dowodów na to, że szkoda była spowodowana zaniedbaniami zarządu cmentarza. Kwestionowanie wysokości szkody (konieczność wymiany krzyża z tabliczką, ziemi).

Godne uwagi sformułowania

Grób ojca powódki znajdujący się na Cmentarzu O. został uszkodzony przez watahę dzików. Stało się tak na skutek zaniedbań zarządcy cmentarza, który pozostawiał na noc otwarte wejścia na teren nekropolii. Powódka poniosła koszt odtworzenia grobu w kwocie 350 zł. Pozwany powinien dbać o stan ogrodzenia cmentarza. Pozwany ponosi odpowiedzialności szkody wywołane m.in. zachowaniem dzikich zwierząt. Pracownicy pozwanego w sposób zawiniony dopuścili do tego, że bramy cmentarza nie były zamykane, to zaś umożliwiło następnie powstanie szkody polegającej na uszkodzeniu grobu. Jest mało prawdopodobne, ażeby powódka ryzykowała swoją reputację i zeznawała fałszywie, ażeby stosunkowo niewielką kwotę tytułem odszkodowania otrzymać.

Skład orzekający

Paweł Kwiatkowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności zarządcy za szkody spowodowane przez zwierzęta na zaniedbanym terenie, zasady ustalania wysokości odszkodowania za zniszczenie grobu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zaniedbania zarządcy cmentarza i szkody wyrządzonej przez dzikie zwierzęta. Kwota odszkodowania jest niewielka.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca ze względu na nietypowy sprawcę szkody (dziki) i odpowiedzialność zarządcy za zaniedbania w zabezpieczeniu terenu, co może być ciekawe dla szerszego grona odbiorców.

Dziki zniszczyły grób na cmentarzu – kto za to zapłaci? Sąd wskazuje winnego!

Dane finansowe

WPS: 350 PLN

odszkodowanie: 350 PLN

zwrot kosztów procesu: 30 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt I C 89/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 10-04-2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski Protokolant:Katarzyna Mulak po rozpoznaniu w dniu 10-04-2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa M. R. przeciwko G. W. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej G. W. na rzecz powódki M. R. kwotę 350,00 zl (trzysta pięćdziesiąt złotych 0/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. I C 89/14 UZASADNIENIE Pozwem złożonym w dniu 7 grudnia 2013 r. powódka M. R. domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej G. W. kwoty 350 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2013 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że grób ojca powódki znajdujący się na Cmentarzu O. został uszkodzony przez watahę dzików. Stało się tak na skutek zaniedbań zarządcy cmentarza, który pozostawiał na noc otwarte wejścia na teren nekropolii. Powódka poniosła koszt odtworzenia grobu w kwocie 350 zł. W odpowiedzi na pozew strona pozwana G. W. wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, że powódka nie udowodniła, ażeby konieczność odtworzenia grobu był spowodowany zaniedbaniami zarządy cmentarza. Na rozprawie głównej po przedstawieniu stanowiska powódki pełnomocnik pozwanej ograniczył swoje zarzuty do zakwestionowania wysokości szkody, wskazując, że brak jest dowodów, ażeby grób ojca powódki był odnowiony bezpośrednio przed uszkodzeniem, a także, że brak jest dowodów, iż konieczna była wymiana krzyża z tabliczką oraz ziemi do kwiatów i grobu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Strona pozwana G. W. zarządza Cmentarzem Komunalnym Oddział O. , na którym znajduje się grób ojca powódki M. R. . (bezsporne) W 2013 r. watahy dzików wielokrotnie dostawały się na teren cmentarza przez otwarte bramy wejściowe, a w październiku 2013 r. doszło ostatecznie do ich odstrzału. (dowód: fakt powszechnie znany por. np. „ W. : D. na Cmentarzu O. rozkopują groby” http://www. (...) . pl(...) (...) W lipcu 2013 r. dziki uszkodziły grób ojca powódki. Grób ten był odnowiony kilka miesięcy przed zdarzeniem. W szczególności zniszczeniu uległa drewniana obudowa grobu, wygięty został krzyż i tabliczka z nazwiskiem, rozryta została ziemia na grobie. Po stwierdzeniu uszkodzeń powódka poniosła koszty naprawy w kwocie 350 zł, w tym w związku z naprawą obudowy drewnianej – 200 zł, zamontowaniem nowego krzyża – 50 zł, nowej tabliczki – 50 zł i uzupełnienia ziemi do kwiatów i do grobu – 50 zł. (dowód: zeznania A. O. i G. R. oraz przesłuchanie powódki – rozprawa w dniu 10 kwietnia 2014 r., rachunek z 19 lipca 2013 r. – k. 7) Powódka wezwała stronę pozwaną do zwrotu kosztów naprawy w dniu 19 lipca 2013 r., wskazując, że grób jej ojca uszkodziły dziki, a pozwany powinien dbać o stan ogrodzenia cmentarza. (dowód: pismo z 19.07.2013 r. – k. 6) W odpowiedzi strona pozwana wskazała, że ponosi odpowiedzialności szkody wywołane m.in. zachowaniem dzikich zwierząt. (dowód: pismo z 29.07.2013 r. – k. 8) Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Roszczenie powoda znajdowało podstawę prawną w przepisie art. 430 kc , zgodnie z którym kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jej kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności. Nie ulegało wątpliwości, że pracownicy pozwanego zarządzający cmentarzem komunalnym powinni cmentarz ten zamykać w sposób uniemożliwiający dostawanie się tam przynajmniej większych dzikich zwierząt. W rozpoznawanej sprawie przechodzenie dzików przez otwarte bramy Cmentarza O. nie było ostatecznie sporne. Sposób zachowania się tych zwierząt, w tym w szczególności rycie w ziemi w poszukiwaniu pożywienia jest również powszechnie znany. Problem z tym związany w odniesieniu do w/w cmentarza był wielokrotnie opisywany w prasie lokalnej. Pracownicy pozwanego w sposób zawiniony dopuścili do tego, że bramy cmentarza nie były zamykane, to zaś umożliwiło następnie powstanie szkody polegającej na uszkodzeniu grobu. Fakt uszkodzenia grobu ojca powódki przez grupę dzików został zdaniem Sądu skutecznie wykazany zeznaniami świadków A. O. i G. R. oraz powódki. W szczególności wskazani świadkowie zeznali, iż widzieli w/w grób w maju 2013 r. i był on wówczas odnowiony. Świadkowie zapamiętali m.in. stosunkowo świeży lakier na obudowie grobu. Nie było jakichkolwiek podstaw do odmówienia tym świadkom wiarygodności. Rozmiar szkody przedstawiła w sposób przekonujący powódka w czasie swojego przesłuchania. Szczegółowo opisała, które elementy grobu i w jaki sposób zostały uszkodzone. Jej zeznania były w tym zakresie spójne i logiczne. Jest mało prawdopodobne, ażeby powódka ryzykowała swoją reputację i zeznawała fałszywie, ażeby stosunkowo niewielką kwotę tytułem odszkodowania otrzymać. Zastrzeżenia pozwanego do jej wersji nie były natomiast przekonujące, zwłaszcza że pełnomocnik pozwanego gotów był przyjąć twierdzenie o uszkodzeniu obudowy, kwestionując jedynie zniszczenie krzyża z tabliczką. Dzik jest zwierzęciem dużym, dodatkowo ryjącym w ziemi. Wobec tego prawdopodobne jest wyrwanie przez niego drewnianego krzyża, uszkodzenie obudowy i rozrzucenie ziemi po większym obszarze. Przemieszczenie krzyża z tabliczką swobodnie mogło natomiast spowodować wygięcie tych elementów. Wysokość szkody została przez powódkę wykazała oryginalnym rachunkiem. Była to skądinąd, jak wskazano wyżej, kwota niewielka. Wobec powyższego Sąd uwzględnił powództwo w całości, orzekając, jak w pkt I wyroku. O odsetkach od kwoty zasądzonej orzeczono na podstawie art. 481 kc w zw. z art. 455 kc , strona pozwana nie kwestionowała bowiem daty otrzymania wezwania do zapłaty. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc , zasądzając na rzecz powoda zwrot kosztów opłaty sądowej od pozwu w kwocie 30 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI