I C 87/14

Sygn. akt I C 87/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSR Małgorzata Hajduczenia Protokolant: Magdalena Kalata po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 roku w Bielsku Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego z siedzibą w W. przeciwko J. C. o zapłatę kwoty 2579,44 złotych I. Oddala powództwo. II. Nakazuje pobrać od powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1390,84 zł (jeden tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt złotych osiemdziesiąt cztery grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych w sprawie. Sygn. akt I C 87/14 UZASADNIENIE Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od pozwanej J. C. kwoty 2579,44 złotych z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 6 września 2013 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów sądowych w kwocie 33 złotych i kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 600 złotych. Sąd Rejonowy L. w L. VI Wydział Cywilny w dniu 31 października 2013 roku w sprawie VI Nc-e (...) wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, uwzględniając powództwo w całości (k.5). Pozwana wniosła sprzeciw od w/w nakazu zapłaty, podnosząc iż nigdy nie zawierała umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z firmą (...) ani osobiście ani przez pełnomocnika (k.6). Sąd Rejonowy L. w L. VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 roku stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu, utratę mocy nakazu zapłaty w całości i przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w B. (k. 9). Powód, przed Sądem Rejonowym w B. , podtrzymał żądanie pozwu i domagał się zasądzenia od pozwanej J. C. kosztów procesu, w tym kosztów sądowych w kwocie 33 złotych i kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 600 złotych. Uzasadniając żądanie pozwu powoływał się na umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 7 czerwca 2011 roku nr (...) zawartą pomiędzy pozwaną a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. . Wskazał, że pozwana J. C. nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania polegającego na zapłacie należności wynikających z umowy. Powód argumentował ponadto, że w dniu 4 października 2012 roku (...) z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zawarła z (...) S.A. umowę przelewu wierzytelności obejmującą należności z w/w/ umowy, a następnie w dniu 28 czerwca 2013 roku (...) S.A. zawarła z powodem (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. umowę sprzedaży wierzytelności cedując na stronę powodową całość praw i obowiązków wynikających z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) . Powód podał, że na zadłużenie pozwanej, stanowiące wartość przedmiotu sporu składa się należność główna w wysokości 2083,34 złotych oraz kwota 496,10 złotych z tytułu skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od dnia wymagalności każdej z należności wynikającej z dokumentów księgowych do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu (k. 14-15). Pozwana J. C. wnosząc o oddalenie powództwa zaprzeczyła, ażeby z firmą (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. łączyła ją jakakolwiek umowa, w tym umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na którą powołuje się powód. Zaprzeczyła, ażeby podpis widniejący pod umową z dnia 7 czerwca 2011 roku był jej podpisem. Podnosiła, iż w umowie oprócz jej podpisu nieprawidłowy jest również adres mailowy, telefon kontaktowy oraz adres do korespondencji. Pozwana wskazała, iż nigdy nie mieszkała i nie przebywała w O. . Podnosiła, iż zawiadomiła organy ścigania o podrobieniu jej podpisu pod tą umową. Wnosiła w związku z tym o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania toczącego się przed policją bądź prokuratorem (k.47, 35) Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Poza sporem pozostaje, że powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 28 czerwca 2013 roku przejął od (...) S.A. z siedzibą we W. prawa do wierzytelności określonych przedmiotową umową, w tym do wierzytelności objętej pozwem, a (...) S.A. z siedzibą we W. uzyskała uprzednio prawa do wskazanych wierzytelności na podstawie umowie sprzedaży wierzytelności z dnia 4 października 2012 roku od pierwotnego wierzyciela (...) z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (k.22-23, 24-25). Niewątpliwie również Komenda Powiatowa Policji w O. pod sygnaturą akt (...) prowadziła postępowania w sprawie doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. C. przy zawarciu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z operatorem P. P. Spółką z o.o. w dniu 10 czerwca 2011 roku. Na mocy postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 roku dochodzenie w sprawie zostało umorzone – wobec niewykrycia sprawców przestępstwa. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że powołano w sprawie biegłego z zakresu badania pisma ręcznego, jednakże biegły może przystąpić do wydania opinii dopiero w pierwszym kwartale 2015 roku. Pomimo formalnego umorzenia postępowania sprawa nadal pozostaje w zainteresowaniu organów ścigania, a w przypadku uzyskania pozytywnych informacji po przeprowadzeniu badania pisma ręcznego i uzyskania pisemnej opinii od biegłego postępowanie zostanie podjęte i kontynuowane (k.90). Sprawa została także zarejestrowana w Prokuraturze Rejonowej w O. pod sygnaturą akt (...) Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo Telekomunikacyjne ( Dz.U.2014.243 j.t.) świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Art. 70 § 1 kodeksu cywilnego stanowi, że w razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w chwili otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane - w chwili przystąpienia przez drugą stronę do wykonania umowy. W myśl art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.( § 2). W myśl natomiast art. 513 § 1 kc dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. W piśmiennictwie zauważono, że przy analizie stosunku dłużnik – cesjonariusz szczególnie uwidaczniają się dwie zasady, charakteryzujące ten stosunek. Pierwsza dotyczy nabycia przez cesjonariusza w drodze przelewu wierzytelności tylu praw, ile miał cedent. Wyraża to paremia nemo in alium plus iuristransferrepotest quam ipse habet .Cesjonariusz nie może więc żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze niż cedent. Druga zasada dotyczy sytuacji prawnej dłużnika, która nie może ulec pogorszeniu na skutek przelewu w stosunku do tej, jaką dłużnik miał przed przelewem (J. Mojak (w:) Kodeks... , s. 162; H. Ciepła (w:) Komentarz... , s. 595; B. Łubkowski (w:) Kodeks... , s. 1225). Z wierzytelnością po przelewie pozostają zatem związane wszystkie zarzuty dłużnika, które mogły być podnoszone w stosunku do poprzedniego wierzyciela (cedenta). Wskazuje się na trzy rodzaje zarzutów: te, które przysługiwały dłużnikowi w stosunku do cedenta, zarzuty osobiste dłużnika oraz zarzuty dotyczące samej umowy cesji (nie będące zarzutami ani osobistymi, ani służącymi w stosunku do cedenta). W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa tj. okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda. Powództwo podlegało oddaleniu. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanej należnościami dochodzonymi pozwem a wynikającymi z umowy z dnia 7 czerwca 2011 roku. Powód, na potwierdzenie istnienia wierzytelności objętej pozwem, przedłożył kserokopię umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 7 czerwca 2011 roku, której stroną była pozwana J. C. oraz (...) z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. . Pod postanowieniami umowy widniał podpis „ J. C. i data 10 czerwca 2011 roku” (k.27). Pozwana twierdziła natomiast, że nie zawierała z pierwotnym wierzycielem (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. żadnej umowy, w tym umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 7 czerwca 2011 roku a widniejący pod umowa podpis złożony w dniu 10 czerwca 2011 roku nie należy do niej. Podnosiła, iż złożyła zawiadomienie na Policji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania jej podpisu. Celem zweryfikowania powyższej okoliczności, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu badania pisma J. Ł. , zobowiązując biegłego do wypowiedzenia się, czy umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 7 czerwca 2011 roku została podpisana przez pozwaną J. C. . Biegły sporządził swoją opinię w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy oraz aktach Prokuratury Rejonowej w O. (...) . Biegły po przeprowadzeniu badań porównawczych kserokopii podpisu widniejącego pod umową z dnia 7 czerwca 2011 roku z wzorami podpisów J. C. , nakreślonymi bezsprzecznie przez pozwaną, stwierdził że podpis o brzmieniu (...) widniejący w lewym, dolnym rogu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 7 czerwca 2011 roku nie jest kserokopią podpisu nakreślonego przez J. C. (opinia biegłego k.106-112). W ocenie Sądu ustalenia poczynione przez wskazanego biegłego były bardzo rzetelne, dokonane obiektywnie, wnioski przez niego sformułowane poparte szerokim, logicznym uzasadnieniem. Biegły sporządził opinię w oparciu o głęboką wiedzę i wieloletnie doświadczenie zawodowe. Opinię uznać zatem należy za wiarygodną i stanowiącą podstawę ustalenia stanu faktycznego i podstawę orzekania w niniejszej sprawie. Na podkreślenie zasługuje też fakt, że opinia biegłego J. Ł. nie była kwestionowana przez strony. W kontekście powyższego, trudno przyjąć by powód w sposób należyty wykazał zasadność roszczenia, albowiem brak jest dowodów na potwierdzenie okoliczności, że pozwana J. C. zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 7 czerwca 2011 roku, godząc się na warunki określone w umowie. Złożony pod w/w umową podpis nie został nakreślony przez pozwaną J. C. . Pozwana zaprzeczyła jakoby zawarła umowę z poprzednikiem prawnym powoda, okoliczność powyższą winien zatem udowodnić powód. Powód nie przedstawił natomiast żadnych innych dowodów potwierdzających fakt, że strony łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych a pozwana złożyła oświadczenie woli o zawarciu umowy. Takim dowodem z pewnością nie mogą być ”Wizualizacje” oraz pismo kierowane do pozwanej wskazujące kwotę zadłużenia (k. 28-30). Braki w zakresie dowodów uniemożliwiają także Sądowi w dalszej kolejności merytoryczną weryfikację wysokości i wymagalności dochodzonej pozwem należności. Oceny tej nie zmienia również treść umów cesji wierzytelności z dnia 4 października 2012 roku (k.24-25) oraz z dnia 28 czerwca 2013 roku (k. 22-23). Należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 516 kc zbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. Oznacza to, że samo oświadczenie cedenta nie może być wyłącznym dowodem potwierdzającym istnienie i wymagalność wierzytelności przysługującej powodowi, skoro ustawodawca przewidział odpowiedzialność cedenta za wady prawne cedowanej wierzytelności, w tym w zakresie zarówno faktu istnienia wierzytelności, jak i rozmiaru określonego w umowie. Jeśli natomiast przesłanki i zasady odpowiedzialności zbywcy wierzytelności nie są określone w przepisach regulujących stosunek wewnętrzny, zasadne jest zastosowanie w tym zakresie przepisów regulujących odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania ( art. 471 i n. kc ); tak też K. Z. (w:) E. G. , Komentarz , 2006, s. 891; H. C. (w:) G. B. , Komentarz , t. I, 2006, s. 670. Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanej o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia postępowania toczącego się w wyniku zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa sfałszowania podpisu pozwanej. Pozwana wskazała, iż w jej ocenie ustalenia w tamtej sprawie będą miały istotne znaczenie przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Dochodzenie prowadzone przez Komendę Powiatową Policji w O. pod sygnaturą akt (...) w sprawie doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. C. przy zawarciu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z operatorem P. P. Spółką z o.o. w dniu 10 czerwca 2011 roku, zostało na mocy postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 roku umorzone – wobec niewykrycia sprawców przestępstwa. Dowód z opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego zostanie przeprowadzony dopiero w pierwszym kwartale 2015 roku. Zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej przyczyniłoby się zatem do znacznego przedłużenia postępowania cywilnego. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo Telekomunikacyjne ( Dz.U.2014.243 j.t.), art. 70 §1 kc , art. 509 § 1 i 2 kc w zw. z art. 6 kc orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 98 kpc w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu . Dz.U.2013.461 j.t.) zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążając nimi w całości powoda. Na koszty procesu złożyły się opłata sądowa od pozwu w kwocie 33 zł, wydatki na poczet opinii biegłego w kwocie 1390,84 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł. Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1390,84 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych w sprawie związanych z wydatkami na poczet opinii biegłego.