I C 86/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód S. K. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie, Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie oraz Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, domagając się zasądzenia łącznie 750 000 zł tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za naruszenie zasady równego traktowania. Powód argumentował, że sądy powszechne, wydając sześć wyroków w sprawach dotyczących jego studiów doktoranckich, okłamywały go co do istnienia decyzji o nieprzedłużeniu studiów, co miało naruszyć jego dobra osobiste i pogorszyć stan zdrowia. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Okręgowy w Słupsku oddalił powództwo. Sąd ustalił, że powód wielokrotnie występował z różnymi roszczeniami na tle nieprzedłużenia mu studiów doktoranckich, a sądy administracyjne nie zaakceptowały jego koncepcji istnienia ustnej decyzji. W poprzednich postępowaniach cywilnych sądy oddalały jego powództwa, a kwestia istnienia decyzji z 16 czerwca 2008 r. była bezsporna między stronami, nie stanowiła przedmiotu rozstrzygnięcia. Sąd uznał, że powód nie wykazał bezprawności działania Skarbu Państwa ani adekwatnego związku przyczynowego między szkodą a hipotetycznym bezprawnym działaniem. Sąd podkreślił, że wydawanie wyroków przez sądy nie było niezgodne z prawem, a powód nie uzyskał prejudykatu stwierdzającego niezgodność prawomocnych orzeczeń z prawem. W związku z tym, powództwo zostało oddalone. Sąd nie obciążył powoda kosztami postępowania na podstawie art. 102 kpc, biorąc pod uwagę jego sytuację życiową i poczucie krzywdy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie, że odpowiedzialność Skarbu Państwa za działania sądów wymaga wykazania bezprawności i związku przyczynowego, a nie opiera się na subiektywnym poczuciu bycia okłamanym przez orzeczenia. Podkreślenie znaczenia prawomocnych orzeczeń i braku możliwości kwestionowania ich w osobnym procesie odszkodowawczym bez prejudykatu.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i argumentacji powoda. Nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność deliktową za rzekome "okłamywanie" powoda przez sądy powszechne w wydawanych orzeczeniach, co miało prowadzić do szkody i naruszenia dóbr osobistych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności, ponieważ powód nie wykazał bezprawności działania sądów ani adekwatnego związku przyczynowego między szkodą a hipotetycznym bezprawnym działaniem. Byt prawny decyzji, o której istnieniu powód twierdził, że był okłamywany, był bezsporny między stronami i nie stanowił przedmiotu rozstrzygnięcia w poprzednich postępowaniach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powód nie sprostał ciężarowi dowodu w zakresie wykazania bezprawności działania Skarbu Państwa przy wykonywaniu władzy publicznej. Istnienie decyzji o nieprzedłużeniu studiów doktoranckich było bezsporne, a sądy nie rozstrzygały o jej bycie prawnym. Brak bezprawności wyklucza odpowiedzialność deliktową Skarbu Państwa.
Czy naruszono zasadę równego traktowania wobec powoda z uwagi na jego niepełnosprawność i orientację seksualną, poprzez wydawanie przez sądy orzeczeń wprowadzających w błąd?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie stwierdził dyskryminacji. Wyroki były wynikiem swobodnej oceny materiału dowodowego przez sądy, a nie dyskryminacji powoda. Analiza akt nie wykazała, aby sądy dyskryminowały powoda z uwagi na jego stan zdrowia lub preferencje seksualne.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że wydawanie niekorzystnych dla powoda wyroków było wynikiem swobodnej oceny materiału dowodowego, a nie dyskryminacji. Brak było dowodów na faworyzowanie uczelni lub stronniczość sędziów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Prezes Sądu Okręgowego w Warszawie, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 417 § 1
Kodeks cywilny
Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego wykonująca tę władzę z mocy prawa. Wydawanie wyroków jest typową formą działania organów władzy sądowniczej.
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym (art. 444 k.c. - szkoda na osobie) sąd może zobowiązać sprawcę do zapłaty odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Pomocnicze
k.c. art. 417 § 1
Kodeks cywilny
Warunkami powstania obowiązku naprawienia szkody są: 1) wyrządzenie szkody; 2) bezprawne działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej; 3) istnienie adekwatnego związku przyczynowego między szkodą a bezprawnym działaniem lub zaniechaniem.
k.c. art. 417 § 1
Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia wszystkich przesłanek warunkujących odpowiedzialność deliktową pozwanego spoczywa na powodzie.
k.c. art. 417 § 1
Kodeks cywilny
Pojęcie bezprawności na gruncie art. 417 k.c. obejmuje naruszenia praw i wolności konstytucyjnych, zasad funkcjonowania władzy publicznej, uchybienia ustawom, aktom wykonawczym oraz normom pozaprawnym.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
u.P.G. art. 4
Ustawa o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
Prokuratoria Generalna wykonuje obowiązkowe zastępstwo procesowe Skarbu Państwa we wszystkich sprawach rozpoznawanych w pierwszej instancji przez sądy okręgowe.
u.P.G. art. 7 § 2
Ustawa o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
Prokuratoria Generalna wykonuje obowiązkowe zastępstwo procesowe Skarbu Państwa we wszystkich sprawach rozpoznawanych w pierwszej instancji przez sądy okręgowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania bezprawności działania Skarbu Państwa. • Istnienie decyzji o nieprzedłużeniu studiów doktoranckich było bezsporne i nie stanowiło przedmiotu rozstrzygnięcia sądów. • Powód nie uzyskał prejudykatu stwierdzającego niezgodność prawomocnych orzeczeń z prawem. • Brak dowodów na dyskryminację powoda z uwagi na stan zdrowia lub orientację seksualną.
Odrzucone argumenty
Sądy powszechne okłamywały powoda co do istnienia decyzji o nieprzedłużeniu studiów doktoranckich. • Naruszenie zasady równego traktowania ze względu na niepełnosprawność i orientację seksualną. • Szkoda wynikająca z okłamywania przez sądy i naruszenia dóbr osobistych.
Godne uwagi sformułowania
Powód domagał się zasądzenia solidarnie od Skarbu Państwa – reprezentowanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Apelacyjny w Warszawie oraz Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej solidarnie kwoty 500.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz 250.000 zł za naruszenie wobec niego zasady równego traktowania ze względu na niepełnosprawność i orientację seksualną. • Powód wskazał, że powyższych kwot domaga się w związku z okłamywaniem, w prowadzeniem go w błąd w sześciu wyrokach i ich uzasadnieniach wydanych przez Sąd Okręgowy w Warszawie (...) i Sąd Apelacyjny w Warszawie (...), że istnieje decyzja kierownika studiów doktoranckich (...) z dnia 16 czerwca 2008 r. o nieprzedłużeniu powodowi studiów doktoranckich. • W ocenie Sadu powód tak określonemu ciężarowi dowodowemu nie sprostał. • Wprawdzie Sądy w wydawanych orzeczeniach odnosiły się do decyzji z 18 czerwca 2008 r., to dostrzec należy, że powyższe nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez te Sądy o bycie prawnym tej decyzji. • Brak bezprawności działania strony pozwanej wykluczał przypisanie jej odpowiedzialności w niniejszej sprawie. • Sąd nie uwzględnił zarzutu przedawnienia roszczenia mając na względzie, iż powód dowiedział się o nieistniejącej decyzji w listopadzie 2018 r. z treści uzasadnień orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie.
Skład orzekający
Dariusz Leszkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że odpowiedzialność Skarbu Państwa za działania sądów wymaga wykazania bezprawności i związku przyczynowego, a nie opiera się na subiektywnym poczuciu bycia okłamanym przez orzeczenia. Podkreślenie znaczenia prawomocnych orzeczeń i braku możliwości kwestionowania ich w osobnym procesie odszkodowawczym bez prejudykatu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i argumentacji powoda. Nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca ze względu na nietypowe zarzuty powoda dotyczące 'okłamywania' przez sądy i próbę uzyskania odszkodowania za rzekome naruszenie zasady równego traktowania. Jednakże, rozstrzygnięcie sądu jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem dotyczącym odpowiedzialności Skarbu Państwa.
“Czy sąd może 'okłamać' obywatela? Sprawa o 750 tys. zł zadośćuczynienia zakończona oddaleniem powództwa.”
Dane finansowe
WPS: 750 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.