I C 855/16

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2016-10-12
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
czesnestudiaumowa o studiaprzedawnieniesprzedaż wierzytelnościkoszty procesusąd drugiej instancji

Sąd Rejonowy w Giżycku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1021 zł z odsetkami i kosztami procesu z tytułu nieopłaconych czesnych za studia.

Powódka, spółka z o.o., nabyła wierzytelność od uczelni wobec pozwanego o zapłatę czesnego za studia. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia i kwestionując wysokość ustalonych opłat. Sąd pierwszej instancji pierwotnie oddalił powództwo z powodu przedawnienia, jednak sąd drugiej instancji uchylił ten wyrok, wskazując, że roszczenie nie uległo przedawnieniu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd uznał powództwo za zasadne, zasądzając od pozwanego należność główną wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę kwoty 1021 zł z odsetkami, wniesionego przez spółkę (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko P. Ś. Powódka nabyła wierzytelność od Wyższej Szkoły Finansów i (...) w B. wobec pozwanego, który zawarł z uczelnią umowę o studia. Pozwany kwestionował zasadność roszczenia, podnosząc zarzut przedawnienia i twierdząc, że nie zobowiązał się do uiszczania czesnego, a także że zrezygnował ze studiów. Sąd Rejonowy w Giżycku pierwotnie oddalił powództwo, uznając roszczenie za przedawnione. Sąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając apelację powódki, uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że roszczenie nie uległo przedawnieniu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Rejonowy ustalił, że pozwany zawarł umowę o studia, zobowiązując się do uiszczania opłat zgodnie z regulaminem i zarządzeniami uczelni, które były publikowane na stronie internetowej. Pozwany odebrał indeks i legitymację, złożył ślubowanie i uczęszczał na zajęcia, a jego rezygnacja ze studiów nastąpiła w dniu 20 kwietnia 2012 r., co skutkowało skreśleniem z listy studentów. Sąd uznał, że pozwany był zobowiązany do zapłaty czesnego za okres od lutego do kwietnia 2012 r. proporcjonalnie do czasu trwania umowy, a niepodpisanie dodatkowego zobowiązania do terminowego uiszczania czesnego nie wpływało na ważność umowy. W związku z tym, sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1021 zł z ustawowymi odsetkami oraz zasądził zwrot kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, roszczenie o zapłatę czesnego za studia nie ulega przedawnieniu w terminie dwuletnim, a w przypadku umowy o studia, termin przedawnienia wynosi 3 lata.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji uznał, że roszczenie o zapłatę czesnego za studia nie uległo przedawnieniu, co stanowiło podstawę do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy oparł się na tej ocenie prawnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie należności

Strona wygrywająca

(...) Spółki z o.o.

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółki z o.o.spółkapowód
P. Ś.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 386 § § 6

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd pierwszej instancji był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd II instancji.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania.

Pomocnicze

k.c. art. 118

Kodeks cywilny

Sąd drugiej instancji uznał, że zastosowanie dwuletniego terminu przedawnienia na podstawie art. 118 k.c. było błędne w kontekście roszczenia o zapłatę czesnego za studia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie o zapłatę czesnego za studia nie uległo przedawnieniu. Umowa o studia została ważnie zawarta, a pozwany zobowiązał się do uiszczania opłat. Pozwany był zobowiązany do zapłaty czesnego za okres od lutego do kwietnia 2012 r. proporcjonalnie do czasu trwania umowy. Ustne złożenie rezygnacji ze studiów nie było skuteczne.

Odrzucone argumenty

Roszczenie uległo przedawnieniu z uwagi na dwuletni termin. Pozwany nie zobowiązał się do uiszczania czesnego, a jego wysokość nie została ustalona. Pozwany zrezygnował ze studiów, co rozwiązało umowę.

Godne uwagi sformułowania

Sąd w niniejszym postępowaniu związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd II instancji. Niepodpisanie przez pozwanego dodatkowego zobowiązania do terminowego uiszczania czesnego, nie może mieć wpływu na ważność czy skuteczność umowy.

Skład orzekający

Alina Kowalewska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminu przedawnienia roszczeń o zapłatę czesnego za studia oraz skutków prawnych ustnej rezygnacji ze studiów."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki umów o studia i regulaminów uczelni niepublicznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie terminu przedawnienia i formy oświadczeń woli w umowach, nawet tych dotyczących edukacji.

Czy czesne za studia może się przedawnić? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 1021 PLN

należność główna: 1021 PLN

zwrot kosztów procesu: 354,8 PLN

Sektor

edukacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: I C 855/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Alina Kowalewska Protokolant: st. sekr. sądowy Donata Romanowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. w W. przeciwko P. Ś. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanego P. Ś. na rzecz powoda (...) Spółki z o.o. w W. kwotę 1.021zł (jeden tysiąc dwadzieścia jeden złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 19.02.2015r. do dnia zapłaty. 2. Zasądza od pozwanego P. Ś. na rzecz powoda (...) Spółki z o.o. w W. kwotę 354,80zł tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Alina Kowalewska Sygn. akt. I C 855/16 UZASADNIENIE Powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła pozew o zapłatę kwoty 1.021,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty przeciwko pozwanemu P. Ś. . Jednocześnie domagała się zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pełnomocnik powódki podał, iż na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności powódka nabyła wierzytelność przysługującą Wyższej Szkole Finansów i (...) w B. w stosunku do pozwanego. Podniósł, iż pierwotny wierzyciel zawarł z pozwanym umowę o studia, na mocy której pozwany zobowiązał się uiścić opłatę za studia oraz inne opłaty związane z tokiem studiów zgodnie z Instrukcją finansową stanowiącą załącznik do umowy. Pełnomocnik powódki twierdził, iż do chwili obecnej pozwany nie uregulował należnych opłat pomimo kierowanych do niego wezwań do zapłaty. Pozwany P. Ś. wniósł o oddalenie powództwa. W toku postępowania podniósł zarzut przedawnienia roszczenia wskazując, iż termin przedawnienia dochodzonych roszczeń wynosi 2 lata. Przyznał, iż zawarł umowę o studia, jednak nie zobowiązał się do uiszczania czesnego i innych opłat za studia, gdyż ich wysokość nie została pomiędzy stronami ustalona. Twierdził, iż nigdy nie widział harmonogramu opłat za studia, zaś w zajęciach szkoleniowych uczestniczył jednokrotnie, po których złożył ustną, a następnie pisemną rezygnację ze studiów. W. dnia 7 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Giżycku oddalił powództwo w całości uznając, iż roszczenie uległo przedawnieniu. Apelację od wskazanego orzeczenia wniosła strona powodowa zarzucając naruszenie art. 118 k.c. poprzez jego niezastosowanie w sprawie i przyjęcie dwuletniego terminu przedawnienia. Pozwany wniósł o oddalenie apelacji. W. dnia 13 czerwca 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IX Ca 186/16 Sąd Okręgowy w Olsztynie uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Giżycku do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. W motywach rozstrzygnięciach sąd II instancji wskazał, iż roszczenie zgłoszone w przedmiotowym postępowaniu nie uległo przedawnieniu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ustalił, co następuje: Pozwany P. Ś. zawarł w dniu 25 lutego 2012 r. z Wyższą Szkołą Finansów i (...) w B. umowę o studia, której przedmiotem było określenie warunków odpłatności za studia i innych warunków opłat związanych z tokiem studiów (§ 1). Na jej mocy P. Ś. zobowiązał się uiszczać opłatę za studia (czesne) oraz inne opłaty związane z tokiem studiów za okres do rozwiązania umowy (§ 7 ust. 1 i 3, § 8 ust. 3). Wysokość opłat określało Zarządzenie Kanclerza Wyższej Szkoły Finansów i (...) w B. stanowiące załącznik do umowy i opublikowane na stronie internetowej uczelni. Na mocy przedmiotowej umowy pozwany zobowiązał się do bieżącego zapoznawania się informacjami zamieszczanymi na stronie internetowej (§ 3 ust. 3). Regulamin studiów w Wyższej Szkole Finansów i (...) w B. przewidywał prawo do rezygnacji ze studiów w każdym momencie ich trwania poprzez złożenie dziekanowi pisemnego oświadczenia. Pozwany zapoznał się z treścią Regulaminu oraz zobowiązał do jego przestrzegania (§ 4 ust. 1 i 2 umowy). W dniu 25 lutego 2012 r. pozwany własnoręcznym podpisem potwierdził odbiór legitymacji studenckiej i indeksu oraz złożył ślubowanie. Podpisu nie złożył natomiast pod zobowiązaniem do terminowego wnoszenia czesnego oraz odsetek za zwłokę w przypadku uchybienia terminowi zapłaty. ( dowód : umowa – k. 38, oświadczenia pozwanego – k. 39, zarządzenie Kanclerza Wyższej Szkoły Finansów i (...) w B. nr 6/K z dnia 22 czerwca 2011 r. – k. 49, Regulamin studiów w Wyższej Szkole Finansów i (...) w B. – k. 40-47, odpis z rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych – k. 35-37, uchwała nr 6/2013-10-25 – k. 23-33, akt powołania – k. 34) Pozwany uczestniczył w jednych zajęciach szkoleniowych, po których złożył ustną rezygnację ze studiów. (okoliczność bezsporna) W piśmie z dnia 20 kwietnia 2012 r. pozwany zrezygnował ze studiów z dniem 20 kwietnia 2012 r. W tym samym dniu decyzją Dziekana został skreślony z listy studentów. ( dowód : podanie – k. 54, decyzja o skreśleniu z listy studentów – k. 55) Pozwany nie uiścił opłat za studia za miesiące luty, marzec i kwiecień w wysokości proporcjonalnej do czasu trwania zajęć dydaktycznych, w których uczestniczył w łącznej kwocie 921,00 zł. Wyższa Szkoła Finansów i (...) w B. bezskutecznie wezwała pozwanego do uiszczenia przedmiotowej należności wraz z odsetkami. ( dowód : rozliczenie – k. 48, instrukcja finansowa – k. 50-53, wezwanie do zapłaty – k. 58, potwierdzenie wysłania – k. 59) Umową przelewu wierzytelności z dnia 11 grudnia 2014 r. Wyższa Szkoła Finansów i (...) w B. sprzedała powódce (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wierzytelność przysługującą jej w stosunku do pozwanego. ( dowód : umowa sprzedaży wierzytelności z załącznikiem – k. 56-57) Sąd zważył, co następuje: Powództwo było zasadne i jako takie podlegało uwzględnieniu w całości. Rozstrzygnięcie w sprawie Sąd wydał w oparciu o ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy w Giżycku przy pierwotnym jej rozpoznaniu na podstawie zgłoszonych przez strony dowodów. W toku niniejszego postępowania strony nie wnosiły bowiem o dopuszczenie i przeprowadzenie nowych dowodów na wykazanie swoich twierdzeń. Na wstępie rozważań należy wskazać, iż na mocy art. 386 § 6 k.p.c. Sąd w niniejszym postępowaniu związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd II instancji w wyroku z dnia 13 czerwca 2016 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd odwoławczy przesądził, iż wbrew twierdzeniom pozwanego roszczenie zgłoszone przez powódkę w niniejszym postępowaniu nie uległo przedawnieniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy tut. Sąd w wykonaniu wytycznych Sądu II instancji rozważył zatem merytoryczną zasadność powództwa w świetle okoliczności faktycznych sprawy ustalonych na podstawie zaoferowanego przez strony materiału dowodowego. W tym zakresie należy wskazać, iż okoliczności faktyczne w sprawie pozostawały poza sporem. Pozwany potwierdził bowiem, iż zawarł z Wyższą Szkołą Finansów i (...) w B. umowę o studia. Nie kwestionował przy tym prawdziwości oraz wiarygodności przedłożonej przez powódkę umowy z dnia 25 lutego 2012 r. wraz z załącznikami oraz Regulaminu studiów w Wyższej Szkole Finansów i (...) w B. . W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż na mocy przedmiotowej umowy pozwany zobowiązał się uiścić opłatę za studia i inne opłaty związane z tokiem studiów, a zatem jest ona źródłem stosunku zobowiązaniowego łączącego pozwanego z Wyższą Szkołą Finansów i (...) w B. . Jak zostało wskazane w umowie jej przedmiotem było określenie warunków odpłatności za studia oraz określenie warunków opłat związanych z tokiem studiów. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 2 i 3 umowy informacje o warunkach studiowania oraz odpłatnościach za studia miały być umieszczane na stronie internetowej uczelni, zaś pozwany zobowiązał się do bieżącego zapoznawania się z tymi informacjami. Nadto na mocy § 7 ust. 1 wysokość odpłatności za studia określało Zarządzenie Kanclerza Wyższej Szkoły Finansów i (...) w B. stanowiące załącznik do umowy i opublikowane na stronie internetowej uczelni. Uznać zatem należy, iż strony ustaliły wszystkie elementy istotne umowy. Niepodpisanie przez pozwanego dodatkowego zobowiązania do terminowego uiszczania czesnego, nie może mieć wpływu na ważność czy skuteczność umowy z dnia 25 lutego 2012 r. Odnosząc się zaś do podnoszonego przez pozwanego zarzutu, iż w istocie nie podjął studiów, należy wskazać, że na mocy § 38 ust. 3 Regulaminu studiów w Wyższej Szkole Finansów i (...) w B. (k. 45v) niepodjęcie studiów następuje w enumeratywnie wymienionych przypadkach. W okolicznościach niniejszej sprawy żaden z tych przypadków nie wystąpił, nie sposób zatem uznać, iż zobowiązanie nie powstało. Pozwany podpisał bowiem umowę o studia, złożył ślubowanie, odebrał indeks i legitymację studencką oraz uczęszczał na zajęcia. Winien był wobec tego uiszczać opłaty zgodnie z treścią zobowiązania za okres do dnia rozwiązania umowy. Dniem rozwiązania umowy z dnia 25 lutego 2012 r. był natomiast dzień 20 kwietnia 2012 r. Zgodnie bowiem z treścią umowy rozwiązanie jej następuje poprzez złożenie pisemnego oświadczenia o rezygnacji ze studiów (§ 38 ust. 4 Regulaminu studiów – k. 45v). Ustne złożenie rezygnacji nie mogło zatem wywołać skutku w postaci rozwiązania umowy. Jak wynika z treści § 1, 2 oraz 12 Zarządzenia Kanclerza Wyższej Szkoły Finansów i (...) w B. opłata za studia może być wnoszona w 10 ratach płatnych do 20 dnia każdego miesiąca, z wyjątkiem pierwszej raty, którą należało uiścić w terminie 7 dni od podpisania umowy o studia. Wysokość każdej z rat została określona na kwotę 371 zł. Należność naliczona przez powódkę obejmująca opłatę za studia za miesiące luty, marzec i kwiecień w wysokości proporcjonalnej do czasu trwania umowy znajduje zatem uzasadnienie w postanowieniach umowy. Mając powyższe na uwadze, uznając roszczenie za uzasadnione, Sąd uwzględnił powództwo w całości, o czym orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. , jak w punkcie 2 wyroku, w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania uwzględniając koszty poniesione przez powódkę w postępowaniu apelacyjnym oraz przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI