I C 838/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od wspólnoty mieszkaniowej na rzecz właścicielki lokalu zwrot nadpłaconych zaliczek na fundusz remontowy z powodu wadliwie podjętych uchwał o jego utworzeniu.
Powódka, właścicielka lokalu, dochodziła zwrotu nadpłaconych zaliczek na fundusz remontowy, argumentując, że fundusz ten nie został utworzony zgodnie z prawem, gdyż uchwały go powołujące nie uzyskały jednomyślności wszystkich właścicieli. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze przychylił się do tego stanowiska, zasądzając od wspólnoty mieszkaniowej na rzecz powódki kwotę 3 610,45 zł tytułem zwrotu nadpłaty oraz zwrot kosztów procesu.
Powódka K. S. wniosła o zasądzenie od Wspólnoty Mieszkaniowej (...) kwoty 3 610,45 zł jako nadpłaty zaliczek na fundusz remontowy oraz zwrotu kosztów postępowania. Argumentowała, że fundusz remontowy nie istnieje, ponieważ jego utworzenie wymaga jednomyślnej zgody wszystkich właścicieli lokali, której brakowało. Wskazała, że wpłacone środki należą do właścicieli, a nie wspólnoty. Wspólnota pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc, że środki są przeznaczane na remonty i że powódka wpłaciła niewielką kwotę. Sąd ustalił, że powódka nabyła lokal we wrześniu 2016 r. i stała się członkiem wspólnoty. Uchwały wspólnoty z lat 2015 i 2017 ustalające wysokość zaliczki na fundusz remontowy nie zostały podpisane przez wszystkich współwłaścicieli, co czyni je wadliwymi, gdyż utworzenie funduszu remontowego jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd i wymaga jednomyślności. Sąd uznał, że brak było podstaw prawnych do przetrzymywania środków przypadających na lokal powódki i zasądził ich zwrot. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała taka jest wadliwa, a środki wpłacone na fundusz remontowy, który nie został skutecznie utworzony, podlegają zwrotowi właścicielowi lokalu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że utworzenie funduszu remontowego jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd, wymagającą jednomyślności wszystkich współwłaścicieli zgodnie z art. 199 k.c. w zw. z art. 14 i 19 ustawy o własności lokali. Ponieważ uchwały w tej sprawie nie uzyskały jednomyślności, były wadliwe, a wspólnota nie miała podstaw prawnych do zatrzymywania środków powódki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie
Strona wygrywająca
K. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Wspólnota Mieszkaniowa (...) | instytucja | pozwana |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 199 § zd. 1
Kodeks cywilny
Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają zgody wszystkich współwłaścicieli.
Pomocnicze
u.w.l. art. 14
Ustawa o własności lokali
u.w.l. art. 19
Ustawa o własności lokali
k.c. art. 201
Kodeks cywilny
Czynności zwykłego zarządu wymagają zgody większości współwłaścicieli.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak jednomyślności przy uchwałach o utworzeniu funduszu remontowego. Utworzenie funduszu remontowego jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd. Środki wpłacone na wadliwie utworzony fundusz remontowy podlegają zwrotowi.
Odrzucone argumenty
Środki wpłacone na fundusz remontowy są przeznaczane na remonty. Powódka wpłaciła niewielką kwotę i nie reaguje na wezwania do zapłaty.
Godne uwagi sformułowania
Wyodrębnienie funduszu remontowego jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Uchwałę taką należało podjąć jednomyślnie. Skoro brak było prawnych podstaw do przetrzymywania przez zarządcę środków powiązanych z lokalem powódki, to należało zgodnie z jej żądaniem zarządzić ich zwrot od Wspólnoty.
Skład orzekający
Marek Dziwiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wadliwości uchwał wspólnoty mieszkaniowej dotyczących funduszu remontowego z powodu braku jednomyślności."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy liczba lokali nie przekracza siedmiu i stosuje się przepisy o współwłasności; wymaga braku jednomyślności przy uchwałach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu wspólnot mieszkaniowych i zasad tworzenia funduszy remontowych, co jest istotne dla wielu właścicieli lokali.
“Wspólnota nie może zatrzymać Twoich pieniędzy na remont, jeśli uchwała była wadliwa!”
Dane finansowe
WPS: 3610,45 PLN
nadpłata zaliczek: 3610,45 PLN
zwrot kosztów procesu: 181 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt I C 838/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński Protokolant: Magdalena Mastej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2018 r. w K. sprawy z powództwa K. S. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) o zapłatę I zasądza od strony pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej (...) na rzecz powódki K. S. kwotę 3.610,45 zł (słownie złotych: trzy tysiące sześćset dziesięć i 45/10); II zasądza od strony pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej (...) na rzecz powódki K. S. kwotę 181,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 838/17 UZASADNIENIE Powódka K. S. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej (...) kwoty 3 610,45 zł jako nadpłaty wynikającej z wpłacanych zaliczek, a także o zwrot kosztów postępowania. Uzasadniając swoje żądanie powódka podała, że dokonała nadpłaty zaliczek na pokrycie kosztów zarządu w kwocie 3 610,45 zł. Powódka wskazała, że fundusz remontowy nie istnieje ponieważ jego utworzenie wymaga zgody wszystkich właścicieli lokali, a jednomyślności takiej nie było. Powódka podała, że wpłacone środki należą do właścicieli poszczególnych lokali i nie są własnością wspólnoty. Strona pozwana wspólnota mieszkaniowa (...) wniosła o oddalenie powództwa (k.74). W złożonym oświadczeniu strona pozwana wskazała, że środki wpłacone na cele remontowe są przeznaczane na remonty - w tym roku za kwotę 9 957,25 zł zostały wykonane przebudowy kominów, ponadto przewidziane są kolejne remonty. Strona pozwana podniosła, że powódka od 01.10.2016 r. do dnia 01.12.2017 r. wpłaciła wyłącznie 50 zł, nie reaguje na wezwania do zapłaty, a lokal został wystawiony na sprzedaż od czerwca 2017 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W wyniku spadkobrania K. S. w dniu 12.09.2016 r. została właścicielem nieruchomości - lokalu mieszkalnego o powierzchni 87,20 m 2 oznaczonego numerem 3 położonego w (...) , objętego księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze. Dowody: akt notarialny k. 7-8, akt poświadczenia dziedziczenia k.13-14. Powódka z chwilą nabycia własności opisanego lokalu mieszkalnego stała się członkiem wspólnoty mieszkaniowej (...) . (okoliczności bezsporne) Wspólnota (...) w 2015 i w 2017 r. w drodze uchwały ustaliła wysokość miesięcznej zaliczki na fundusz remontowy na kwotę 1,50 zł/m 2 . Obie uchwały nie zostały podpisane przez wszystkich współwłaścicieli. Dowody: uchwały nr 1/2015 i 1/2017 k. 54-55. Na dzień 31.12.2015 r. powódka zgromadziła na koncie Wspólnoty środki w kwocie 3 063,25 zł, które miały zostać przeznaczone na remonty. Dowód: pismo Wspólnoty z 7.06.2017 r. k. 38. Sąd zważył co następuje: Ustaleń stanu faktycznego dokonano w oparciu o dowody z dokumentów, których autentyczność nie budziła wątpliwości i nie była przez strony kwestionowana. Powódka nabywając na podstawie testamentu spadek po zmarłej K. D. została w dniu 12.09.2016 r. właścicielem lokalu mieszkalnego w (...) /3 przez co z mocy prawa stała się członkiem wspólnoty mieszkaniowej (...) (por. art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ). Z prawem własności lokalu wiązał się udział powódki w części wspólnej nieruchomości, który wynosił 15,47% (k. 10). W ustawie o własności lokali uregulowano podstawowe prawa i obowiązki właścicieli lokali, m.in. stosownie do art. 14 właściciele ponoszą koszty utrzymania i zarządu nieruchomością wspólną. Co istotne, jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności (tak art. 19 ustawy). Prawo różnicuje dokonywanie zarządu na czynności zwykłego zarządu oraz czynności, które przekraczają zwykły zarząd. Do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli ( art. 201 k.c. ), natomiast do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli ( art. 199 zd. 1 k.c. ). Wyodrębnienie funduszu remontowego jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu ( tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z dnia 31 maja 2006 r., sygn. akt I ACa 290/06, Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych ). Powódka dochodziła zwrotu od Wspólnoty zgromadzonych środków pieniężnych, które przypadały na jej lokal i które miały zostać przeznaczone na remonty budynku. Analiza dokumentów przedłożonych przez pozwaną Wspólnotę nie wskazuje aby skutecznie podjęto uchwałę o utworzeniu funduszu remontowego. Jak podkreślono powyżej, uchwałę taką należało podjąć jednomyślnie. Lokali we wspólnocie było 7 (zob. wykaz k. 9-10). Uchwały nr 1/2006, 1/2007, 1/2015 i 1/2017 nie zostały podjęte jednomyślnie przez wszystkich właścicieli lokali w związku z czym były obarczone wadliwością. Brak przy tym informacji, aby sąd rozstrzygnął o rozporządzeniu rzeczą na podstawie art. 199 zd. 2 k.c. Niemniej jednak, mimo wadliwości, fundusz taki faktycznie powstał, współwłaściciele dokonywali wpłat, zgromadzono pewną ilość środków. Wspólnota nie podejmowała również uchwał o przeznaczeniu tych środków np. stanowiąc że wpłacone środki nie podlegają zwrotowi. Jak wynika z pisma Wspólnoty z 7.06.2017 r. (k. 38) na rzecz powódki przypadała kwota 3 063,25 zł. W tych warunkach skoro brak było prawnych podstaw do przetrzymywania przez zarządcę środków powiązanych z lokalem powódki, to należało zgodnie z jej żądaniem zarządzić ich zwrot od Wspólnoty, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. , który stanowi, że strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do kosztów powódki należało zaliczyć wniesioną opłatę sądową od pozwu w kwocie 181 zł. W punkcie II wyroku zasądzono zatem od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 181 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI