I C 835/25

Sygnatura akt I C 835/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Dagmara Kos Protokolant: Elżbieta Michalak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w T. przeciwko S. V. o zapłatę 1. 
        zasądza od pozwanego S. V. na rzecz powoda (...) z siedzibą w T. kwotę 112.361,68 (sto dwanaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt jeden złotych sześćdziesiąt osiem groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13 czerwca 2025 r. do dnia 20 lutego 2026 r., 2. 
        zasądzone w punkcie 1 wyroku świadczenie w zakresie należności głównej rozkłada na 113 (sto trzynaście) rat miesięcznych, określając wysokość pierwszej raty na kwotę 361,68 (trzysta sześćdziesiąt jeden złotych sześćdziesiąt osiem groszy) i każdej kolejnej na kwotę 1.000,00 (jeden tysiąc trzysta) złotych i ustala, że raty te będą płatne do 25 (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca począwszy od marca 2026 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z nich, 3. 
        zasądza od pozwanego S. V. na rzecz powoda (...) z siedzibą w T. kwotę 11.036,00 (jedenaście tysięcy trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 5.400,00 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 835/25 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 13 maja 2025 r. skierowanym do Sądu Okręgowego w Sieradzu powód (...) z siedzibą w T. wniósł o zasądzenie na jego rzecz nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym od pozwanego S. V. kwoty 112.361,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. (pozew- k.2-6) Wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sprawa została skierowana do rozpoznania w postępowaniu zwyczajnym. (zarządzenie- k.138) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa. (odpowiedź na pozew- k.148-149) Na rozprawie w dniu 6 lutego 2026 r. pełnomocnik powoda popierał powództwo a pozwany nie stawił się. (protokół rozprawy z dnia 6 lutego 2026 r. na płycie CD 00:00:24– 00:02:09- koperta k.174) Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 15 listopada 2018 r. pozwany S. V. złożył u pośrednika kredytowego na druku bankowym wniosek o przyznanie mu przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. pożyczki konsolidacyjnej. We wniosku pozwany oświadczył, że otrzymał informacje niezbędne do podjęcia decyzji w zakresie zaciąganego zobowiązania kredytowego, uzyskał od banku wyjaśnienia do zgłaszanych wątpliwości i ma świadomość ryzyka związanego z zaciąganym zobowiązaniem kredytowym, w tym ryzyka kredytowego, ryzyka zmiennej stopy procentowej oraz ryzyka zmiany wysokości opłat i prowizji. (kserokopia wniosku- k.7-8) W dniu 20 listopada 2018 r. został przygotowany dla pozwanego formularz informacyjny. Z formularza tego wynikało, że stopa oprocentowania kredytu wynosi 9,99 % przy czym stopa oprocentowania jest zmienna a oprocentowanie w całym okresie kredytowania stanowi sumę stawki referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 8,27 punktów procentowych, stałej w trakcie trwania umowy. Dla pierwszego okresu obrachunkowego do obliczenia wysokości oprocentowania bank zastosuje stawkę referencyjną WIBOR 3M z przedostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień sporządzenia umowy w wysokości 1,72 %. Jeżeli termin spłaty pierwszej raty pożyczki zostanie przesunięty z najbliższego terminu spłaty (zgodnie z wybranym dniem spłaty) przypadającego po dacie uruchomienia środków na kolejny termin, zgodny z częstotliwością spłat, to zmiana oprocentowania w pierwszym okresie obrachunkowym dokonana zostanie po terminie spłaty dwóch pierwszych rat. Zmiana oprocentowania w kolejnych 3 – miesięcznych okresach obrachunkowych następuje w wyniku zmiany stawki WIBOR 3M z przedostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień spłaty raty pożyczki. W trakcie trwania umowy oprocentowanie nie będzie przekraczać wysokości odsetek maksymalnych w rozumieniu art. 359 § 2 1 kodeksu cywilnego to jest dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych. Z formularza tego wynikało też, że rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynosi 19,03 %. (kserokopia formularza- k.12) W dniu 20 listopada 2018 r. została pozwanemu przedstawiona symulacja obrazująca wpływ zmian oprocentowania pożyczki na wysokość miesięcznych rat kapitałowo – odsetkowych. Symulacja ta wskazywała wysokość raty przy aktualnej wysokości oprocentowania oraz wysokość raty przy wzroście stawki WIBOR 3M do poziomu 3 %, do poziomu 5 % i do poziomu 10 %. Pozwany oświadczył, że poznając szczegóły oferty banku w zakresie możliwości uzyskania produktu kredytowego ze zmiennym oprocentowaniem został poinformowany o ryzyku związanym ze wzrostem tego oprocentowania i tym samym wzrostem wysokości miesięcznej raty i jest tego świadomy. Oświadczył też, że zmiana wysokości miesięcznej raty w związku ze wzrostem oprocentowania została w sposób zrozumiały dla niego przedstawiona w symulacji. (kserokopia oświadczenia- k.10v) W dniu 20 listopada 2018 r. pozwany zawarł z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. umowę pożyczki gotówkowej nr (...) i otrzymał wówczas prognozowany harmonogram spłaty pożyczki. (kserokopia umowy- k.131-133, kserokopia harmonogramu- k.8v-9) Na podstawie § 1 ust. 1 umowy pożyczki bank udzielił pozwanemu za pośrednictwem (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. pożyczki w wysokości 74.889,28 zł, którą pozwany zobowiązał się spłacić wraz z należnymi odsetkami umownymi w 120 równych ratach kapitałowo – odsetkowych płatnych nie później niż do 15 dnia każdego miesiąca na zasadach i warunkach określonych w dalszych postanowieniach umowy. W myśl § 1 ust. 2 umowy pożyczka przeznaczona była na dowolny cel konsumpcyjny w wysokości 55.800,00 zł i zapłatę kosztów pożyczki w postaci prowizji za udzielenie pożyczki w wysokości 19.089,28 zł. (kserokopia umowy- k.131-133) Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy oprocentowanie pożyczki było liczone według stopy zmiennej. Zmiana stopy oprocentowania miała bezpośredni wpływ na wielkość zadłużenia oraz wysokość należnych odsetek. Zmiana oprocentowania nie powodowała zmiany warunków umowy i nie wymagała podpisania aneksu. Jak wynikało z § 2 ust. 2 umowy oprocentowanie w całym okresie kredytowania stanowiło sumę stawki referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 8,27 punktów procentowych, stałej w trakcie trwania umowy. Zgodnie z § 2 ust. 3 umowy oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy wynosiło 9,99 % w stosunku rocznym. W myśl § 2 ust. 4 umowy dla pierwszego okresu obrachunkowego do obliczenia wysokości oprocentowania bank stosować miał stawkę referencyjną WIBOR 3M z przedostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień sporządzenia umowy w wysokości 1,72 %. Jeżeli termin jest spłaty pierwszej raty pożyczki zostanie przesunięty z najbliższego terminu spłaty (zgodnie z wybranym dniem spłaty) przypadającego po dacie uruchomienia środków na kolejny termin, zgodny z częstotliwością spłat, to zmiana oprocentowania w pierwszym okresie obrachunkowym dokonana zostanie po terminie spłaty dwóch pierwszych rat. Zgodnie z § 2 ust. 5 umowy zmiana oprocentowania w kolejnych 3 – miesięcznych okresach obrachunkowych następuje w wyniku zmiany stawki WIBOR 3M z przedostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień spłaty raty pożyczki. Jak wynikało z § 2 ust. 6 umowy w trakcie trwania umowy oprocentowanie nie będzie przekraczać wysokości odsetek maksymalnych w rozumieniu art. 359 § 2 1 kc to jest dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,50 punktów procentowych. (kserokopia umowy- k.131-133) Stosownie do § 4 ust. 1 umowy całkowita kwota pożyczki wynosiła 55.800,00 zł i kwota ta nie obejmowała kredytowanych przez bank kosztów pożyczki. Zgodnie z § 4 ust. 2 umowy całkowita kwota do zapłaty przez pożyczkobiorcę na dzień zawarcia umowy wynosiła 118.708,50 zł i składały się na nią: całkowita kwota pożyczki w kwocie 55.800,00 zł i całkowity koszt pożyczki, który na dzień zawarcia umowy naliczony szacunkowo wynosił 62.908,50 zł. W myśl § 4 ust. 3 umowy na całkowity koszt pożyczki składały się należne odsetki umowne w wysokości 43.819,22 zł i prowizja za udzielenie pożyczki w wysokości 19.089,28 zł. Zgodnie z § 4 ust. 4 umowy rzeczywista roczna stopa oprocentowania na dzień zawarcia umowy wynosiła 19,03 %. (kserokopia umowy- k.131-133) Jak wynikało z § 5 ust. 1 umowy spłaty rat kapitałowo – odsetkowych pożyczkobiorca dokonywać miał zgodnie z terminami i w wysokości określonej w doręczonym aktualnym harmonogramie spłat. (kserokopia umowy- k.131-133) W myśl § 7 ust. 1 umowy należność niespłacona w terminie wynikającym z umowy albo spłacona w niepełnej wysokości stanowiła w całości lub w części niespłaconej zadłużenie przeterminowane, poczynając od dnia następnego po terminie spłaty wynikającym z umowy. O powstaniu zadłużenia przeterminowanego bank informować miał pożyczkobiorcę a także pozostałe osoby będące dłużnikami banku z tytułu prawnego zabezpieczenia spłaty pożyczki w pierwszej kolejności poprzez wiadomości wysyłane drogą elektroniczną (sms, mail, bankowość internetowa) oraz poprzez kontakty telefoniczne z pożyczkobiorcą. Bank ponadto wysyłać miał monity pisemne. Pierwszy monit miał być wysyłany nie wcześniej niż w 2 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego. W sytuacji, gdy zadłużenie przeterminowane nie zostanie uregulowane, mógł zostać wysłany kolejny monit nie wcześniej niż w 31 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego. W przypadku dalszego braku spłaty nie wcześniej niż w 60 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego, bank mógł wysłać kolejny monit. W sytuacji nieuregulowania zadłużenia pomimo działań podjętych przez bank, bank miał prawo wypowiedzieć umowę i po upływie okresu wypowiedzenia, w sytuacji dalszego występowania zadłużenia przeterminowanego, wystąpić na drogę sądową celem uzyskania tytułu wykonawczego, na podstawie którego nastąpi wszczęcie egzekucji komorniczej wobec pożyczkobiorcy. Wypowiedzenie umowy poprzedzone miało być wezwaniem do zapłaty przewidzianym w artykule 75 c ustawy prawo bankowe to jest wezwaniem pożyczkobiorcy do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania w przypadku niedotrzymania przez pożyczkobiorcę warunków udzielenia pożyczki albo w razie utraty przez pożyczkobiorcę zdolności kredytowej. Jeżeli należności nie zostaną uregulowane w całości w wyznaczonym terminie, jak również w sytuacji, w której złożony przez pożyczkobiorcę wniosek o restrukturyzację zadłużenia zostanie odrzucony, bank miał prawo wypowiedzieć umowę. (kserokopia umowy- k.131-133) Jak wynikało z § 7 ust. 3 umowy zadłużeniem przeterminowanym są wszelkie należności wynikające z zaciągniętej pożyczki, niespłacone w terminie lub wysokości określonej w umowie. Bank ma prawo do obciążenia pożyczkobiorcy odsetkami od zadłużenia przeterminowanego. (kserokopia umowy- k.131-133) Zgodnie z § 8 ust. 1 umowy umowa ulegała rozwiązaniu z zachowaniem 30 – dniowego terminu wypowiedzenia. W myśl § 8 ust. 2 pkt 1 umowy pożyczki bank miał prawo wypowiedzenia umowy w przypadku nie dotrzymania przez pożyczkobiorcę warunków udzielania pożyczki. Zgodnie z § 8 ust. 3 umowy w przypadku wypowiedzenia umowy pożyczkobiorca był zobowiązany do spłaty całości zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizjami najpóźniej do ostatniego dnia okresu wypowiedzenia liczonego od dnia doręczenia wypowiedzenia. (kserokopia umowy- k.131-133) W dniu zawarcia umowy pozwany złożył dyspozycję uruchomienia pożyczki i kwota pożyczki została mu wypłacona. (kserokopia dyspozycji- k.10) Ponieważ pozwany zaczął zalegać z płatnościami rat pożyczki, pismem z dnia 14 lutego 2020 r. pożyczkodawca wezwał go do dokonania w terminie 14 dni roboczych, licząc od dnia otrzymania pisma, spłaty zadłużenia przeterminowanego, które na dzień jego sporządzenia wynosiło 2.895,17 zł. Poinformował go też o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania pisma wniosku o restrukturyzację zadłużenia oraz o tym, że w przypadku nieskorzystania przez niego z tych uprawnień umowa zostanie mu wypowiedziana, co oznaczać będzie obowiązek uregulowania zobowiązań wynikających z umowy do końca okresu wypowiedzenia. Poinformował go również, że brak spłaty będzie skutkował wszczęciem przez bank postępowania egzekucyjnego. (kserokopia wezwania do zapłaty- k.20) Ponieważ pozwany nie spłacił istniejącego zadłużenia i nie złożył wniosku o restrukturyzację zadłużenia, pismem z dnia 16 marca 2020 r. pożyczkodawca wypowiedział mu umowę pożyczki z powodu niedotrzymania warunków umowy i nieuregulowania zaległości pomimo wezwania do zapłaty. Ze wskazanego pisma wynikało, iż termin wypowiedzenia wynosi 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia. Wynikało też z niego, że zadłużenie wynikające z umowy pożyczki na czas wystawienia wypowiedzenia wynosiło 3.899,08 zł a jeśli w okresie wypowiedzenia zostanie dokonana całkowita spłata zadłużenia przeterminowanego wypowiedzenie stanie się nieskuteczne i umowa będzie kontynuowana na dotychczasowych warunkach. Pismo zawierające oświadczenie banku o wypowiedzeniu umowy zostało doręczone pozwanemu w dniu 31 marca 2020 r. (kserokopia wypowiedzenia umowy- k.23, kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru- k.24) W dniu 5 maja 2020 r. bank wystosował do pozwanego przesądowe wezwanie do zapłaty. Wezwanie to po dwukrotnym awizowaniu wróciło do nadawcy. (kserokopie przesądowego wezwania do zapłaty- k.21, kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru- k.22) W dniu 25 stycznia 2021 r. (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w T. sporządził wyciąg z ksiąg banku, w którym wskazał, że wysokość wymagalnego zadłużenia pozwanego na dzień jego wystawienia wynosi 82.243,45 zł i składa się na nią: - niespłacony kapitał w kwocie 70.503,34 zł, - odsetki umowne w kwocie 3.572,01 zł, - odsetki karne w kwocie 2.435,19 zł, - opłaty umowne w kwocie 3.843,00 zł, - odsetki od zobowiązania przeterminowanego w kwocie 1.889,91 zł. (wyciąg z ksiąg (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w T. - k.25) W dniu 12 marca 2021 r. zwarta została pomiędzy (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. a powodem działającym wówczas pod nazwą (...) Zamknięty z siedzibą w T. umowa przelewu wierzytelności zmieniona później aneksem nr (...) z dnia 15 czerwca 2021 r., na mocy której powód nabył między innymi wierzytelność wobec pozwanego wynikającą z umowy pożyczki. Cena za nabyte wierzytelności została przez powoda uiszczona w dniu 15 marca 2021 r. (bezsporne, kserokopia umowy przelewu wierzytelności z załącznikami- k.28-49, kserokopia wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych- k.61-64, kserokopie pełnomocnictw- k.68-70, kserokopia aneksu do umowy przelewu wierzytelności z załącznikiem- k.73-75, kserokopia oświadczenia- k.87) Pismem z dnia 4 maja 2021 r. zarządzający wierzytelnościami powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. poinformował pozwanego o przelewie wierzytelności z umowy pożyczki. (bezsporne, kserokopia zawiadomienia- k.89-91) Pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. nadzorca układu zawiadomił powoda o tym, że w dniu 9 sierpnia 2021 r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym opublikowano obwieszczenie o otwarciu postępowania o zatwierdzenie układu pozwanego S. V. , rolnika indywidualnego prowadzącego Gospodarstwo Rolne (...) (...) , (...) oraz o tym, że dzień dokonania obwieszczenia jest dniem otwarcia postępowania o zatwierdzenie układu a dzień układowy ustalono na 31 lipca 2021 r. Poinformował go też, że dłużnik stwierdził wierzytelność na dzień 31 lipca 2021 r. w kwocie 293.571,56 zł i prosił powoda o informację co do poprawności ujęcia wysokości istniejącej wierzytelności. Ponadto poinformował powoda, że wierzytelności powstałe przed dniem 31 lipca 2021 r. będą podlegały zaspokojeniu na zasadach określonych w układzie, który zostanie zawarty w toku niniejszego postępowania restrukturyzacyjnego. (kserokopia zawiadomienia- k.92) W Monitorze Sądowym i Gospodarczym nr (...) ukazało się też obwieszczenie, że pozwany S. V. , rolnik indywidualny prowadzący gospodarstwo rolne S. V. , (...) oświadcza o otwarciu uproszczonego postępowania restrukturyzacyjnego o zatwierdzenie układu prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne ze zmianami wynikającymi z ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID – 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID – 19. Z obwieszczenia tego wynikało, że nadzorcą układu jest doradca restrukturyzacyjny T. O. a dniem układowym jest dzień 31 lipca 2021 r. (kserokopia obwieszczenia- k.93) Pismem z dnia 16 września 2021 r. powód poinformował nadzorcę układu, iż posiada wierzytelności przysługujące mu od pozwanego w łącznej wysokości 300.984,94 zł a w tym wierzytelność wynikającą z umowy o pożyczkę gotówkową nr (...) z dnia 20 listopada 2018 r. zawartą przez pozwanego z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. , nabytą przez powoda na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 12 marca 2021 r. Poinformował go też, że wierzytelność ta na dzień 15 września 2021 r. wynosiła 84.955,39 zł. (kserokopia pisma- k.94) Przy piśmie z dnia 7 października 2021 r. nadzorca układu pozwanego S. V. rolnika indywidualnego prowadzącego gospodarstwo rolne S. V. , (...) przesłał powodowi imienną kartę do głosowania w przedmiocie układu. W karcie do głosowania wskazana została kwota wierzytelności powoda wobec pozwanego wynosząca 300.984,94 zł. (kserokopia pisma z kartą do głosowania- k.95-97) Pismem z dnia 2 listopada 2021 r. powód zawiadomiony został przez nadzorcę układu pozwanego o terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem. Do pisma tego załączone zostały propozycje układowe pozwanego. (kserokopia pisma z załącznikami- k.98-101) Postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r. wydanym w sprawie sygn. akt XIV GRz 56/21 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi zatwierdził układ przyjęty przez wierzycieli dłużnika S. V. , rolnika indywidualnego prowadzącego Gospodarstwo Rolne S. V. w miejscowości (...) na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 22 listopada 2021 r. i na nadzorcę wykonania układu powołał T. O. . (kserokopia postanowienia- k.103-104) Pismem z dnia 20 sierpnia 2022 r. pozwany w związku z zatwierdzonym układem zwrócił się do powoda o podanie numeru rachunku bankowego, na który należy przekazywać środki pieniężne w wykonaniu układu. (kserokopia pisma- k.102) Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2024 r. wydanym w sprawie sygn. akt (...) Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi uchylił układ częściowy dłużnika S. V. , rolnika prowadzącego Gospodarstwo (...) S. V. w miejscowości R. przyjęty w uproszczonym postępowaniu restrukturyzacyjnym zatwierdzony postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r. w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt XIV GRz 56/21. (kserokopia obwieszczenia- k.105) Pismem z dnia 20 sierpnia 2024 r. pozwany zwrócił się do powoda o wyrażenie zgody na spłatę długu w ratach miesięcznych po 800,00 zł. Powód zaproponował wówczas pozwanemu zawarcie ugody, na mocy której spłacałby zadłużenie w ratach po 750,00 zł miesięcznie i przesłał mu projekt takiej ugody. Pozwany otrzymał przesyłkę zawierającą projekt ugody nr (...) w dniu 28 października 2024 r., jednak nie odesłał powodowi podpisanej ugody. (kserokopia pisma pozwanego- k.106, kserokopia książki nadawczej- k.162, wydruk śledzenia przesyłki- k.163-164) Na poczet spłaty zadłużenia wynikającego z umowy pożyczki pozwany powołując się na ugodę proponowaną mu przez powoda wpłacił w dniu 11 grudnia 2024 r. dwa razy po 700,00 zł i w dniu 11 lutego 2025 r. 750,00 zł. Później nie dokonywał już żadnych wpłat na poczet spłaty zadłużenia. (wydruki potwierdzenia transakcji- k.165-166) Pismem z dnia 2 października 2025 r. pozwany ponownie zwrócił się do powoda o rozłożenie zadłużenia na raty po 800,00 zł miesięcznie płatne przez rok a później na raty po 1.600,00 zł miesięcznie. W piśmie tym wskazał, że nadal prowadzi gospodarstwo rolne, w ramach którego zajmuje się produkcją mleka, która przynosi mu dochody, z których w ostatnim roku spłacił kwotą 120.000,00 zł trzech wierzycieli. Pozwany w odpowiedzi na to pismo nadesłał projekt ugody, jaką byłby skłonny zawrzeć z pozwanym. (kserokopia pisma pozwanego- k.167, kserokopia projektu ugody- k.168-169) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których treści strony nie kwestionowały. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie powód (...) Fundusz Wierzytelności Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w T. dochodził od pozwanego należności wynikającej z umowy pożyczki z dnia 20 listopada 2018 r., jaką zawarł on z jego poprzednikiem prawnym – (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. , którą to wierzytelność nabył na podstawie umowy cesji wierzytelności. Zgłoszone w pozwie roszczenie jest roszczeniem majątkowym, które jako takie w myśl art. 117 § 1 kc ulega przedawnieniu. Zgodnie z art. 118 kc termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 3 lata. W myśl art. 117 § 2 1 kc po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Roszczenie wynikające z umowy pożyczki z dnia 20 listopada 2018 r., jakie przysługiwało (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. wobec pozwanego, które zostało zbyte powodowi, jest bez wątpienia związane z prowadzoną przez bank działalnością gospodarczą. Termin przedawnienia tego roszczenia wynosi zatem 3 lata. Jednocześnie z uwagi na to, iż pozwany jest konsumentem, należało poczynić ustalenia czy roszczenie nie jest przedawnione, gdyż powód nie może domagać się od pozwanego zaspokojenia roszczenia przedawnionego. W przedmiotowej sprawie bezsporne było, że umowa pożyczki została pozwanemu wypowiedziana z uwagi na nie wywiązywanie się przez niego z jej warunków z dniem 1 maja 2020 r. Pozwany nie kwestionował przy tym ważności i skuteczności dokonanego wypowiedzenia umowy. Zgodnie z art. 123 § 1 kc bieg terminu przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia, przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje i przez wszczęcie mediacji. Jak wynika natomiast z art. 124 kc po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo a w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone. W postępowaniu o zatwierdzenie układu pozwanego, jakie wszczęte zostało w 2021 r., wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki zawartej przez pozwanego z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. została wpisana do spisu wierzytelności. Układ został zatwierdzony postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 23 marca 2022 r. i zostały ustalone nim nowe zasady spłaty tej wierzytelności. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 3 czerwca 2024 r. układ ten został jednak uchylony. Zauważyć w tym miejscu należy, że uchylenie układu nie może prowadzić do zaliczenia okresu jego ważności do biegu terminu przedawnienia, bowiem skutkowałoby to nie powrotem do pierwotnej sytuacji prawnej wierzyciela a jej pogorszeniem. W konsekwencji w odniesieniu do roszczeń objętych układem z chwilą zatwierdzenia układu następuje przerwanie biegu przedawnienia. Z chwilą natomiast uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie uchylenia układu bieg przedawnienia tych roszczeń rozpoczyna się na nowo. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że roszczenie dochodzone przez powoda nie jest przedawnione. W myśl art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przeprowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. zbył na rzecz powoda działającego wówczas pod nazwą (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w T. wierzytelność wynikającą z umowy o pożyczkę gotówkową nr (...) zawartej pomiędzy pozwanym a (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w T. . Zgodnie z art. 720 § 1 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 246) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Jak wynika z art. 3 ust. 2 pkt 1 tej ustawy za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki. Ponieważ powód zawierał umowę jako konsument Sąd musiał dokonać jej zbadania pod kątem zawierania przez nią klauzul abuzywnych. Zgodnie bowiem z art. 385 1 § 1 kc postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Z przepisu tego wynika zatem, że aby uznać postanowienie umowne za niedozwolone powinny zostać spełnione następujące przesłanki: - postanowienie nie było indywidualnie uzgodnione (nie było negocjowane), - postanowienie nie dotyczy sformułowanych jednoznacznie głównych świadczeń stron, - w wyniku zawarcia w umowie tego postanowienia prawa i obowiązki konsumenta zostały ukształtowane w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, - doszło tym samym do rażącego naruszenia interesów konsumenta. Zgodnie z art. 385 2 kc oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Przeprowadzone badanie umowy nie wykazało, by zawierała ona postanowienia abuzywne. Bank zawierający z pozwanym umowę pożyczki udzielił pozwanemu w przekazanym mu formularzu informacyjnym wyjaśnień w zakresie postanowień umowy a także poinformował go w sposób czytelny o ryzyku zmiennego oprocentowania pożyczki, przedstawiając mu symulacje wysokości raty pożyczki przy wzroście stawki referencyjnej WIBOR 3M. Dysponując przekazanymi przez bank pouczeniem i symulacjami pozwany był w stanie ocenić jakie skutki ekonomiczne będzie miało dla niego zawarcie umowy pożyczki. Jednocześnie ustalona umową prowizja za udzielenie pożyczki w kwocie 19.089,22 zł, która była jedynym pozaodsetkowym kosztem pożyczki, nie przekraczała maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów pożyczki wynikającej z art. 36 a ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim w brzemieniu na czas zawarcia umowy pożyczki. § 8 ust. 2 umowy pożyczki z dnia 20 listopada 2018 r. zawartej przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda przewidywał, że bank miał prawo wypowiedzieć umowę pożyczki z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia w razie niedotrzymania przez pożyczkobiorcę warunków udzielenia pożyczki. W myśl § 7 ust. 1 umowy wypowiedzenie musiało być poprzedzone wezwaniem do zapłaty przewidzianym w art. 75 c ustawy prawo bankowe , to jest wezwaniem pożyczkobiorcy do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania. Wypowiedzenie umowy mogło nastąpić w przypadku, gdy należności nie zostaną uregulowane w całości w wyznaczonym terminie jak również w sytuacji, w której złożony przez pożyczkobiorcę wniosek o restrukturyzację zadłużenia zostanie odrzucony. Pozwany nie spłacał rat terminowo i w pełnej wysokości a zatem bank miał prawo wypowiedzenia mu umowy pożyczki. W kontekście dokumentów złożonych przez powoda nie może ulegać wątpliwości, iż przed wypowiedzeniem umowy pożyczki bank wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty, w którym wezwał go do spłaty istniejącego zadłużenia w terminie 14 dni roboczych i poinformował go o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych wniosku o restrukturyzację zadłużenia i informował go, iż w przypadku braku spłaty całości zadłużenia i nie złożenia wniosku o restrukturyzację, dokona wypowiedzenia umowy pożyczki. Pozwany po otrzymaniu wezwania do zapłaty nie dokonał w wyznaczonym terminie 14 dni roboczych od jego otrzymania spłaty zaległości i nie złożył też w tym terminie wniosku o restrukturyzację zadłużenia. W tej sytuacji wypowiedzenia umowy poprzedzone wezwaniem do zapłaty i udzieleniem informacji o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia i dokonane po upływie terminu do spłaty zaległości i złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia było w pełni skuteczne. Mając na uwadze powyższe Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę 112.361,68 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13 czerwca 2025 r. do dnia 20 lutego 2026 r. Jak wynika z art. 320 kpc w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Wskazany przepis przy tym może być stosowany przez Sąd zarówno na wniosek strony jak i z urzędu. Sąd doszedł do przekonania, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą szczególnego okoliczności, przemawiające za rozłożeniem pozwanemu zasądzonego od niego świadczenia na raty. Pozwany znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jednak nadal prowadzi gospodarstwo rolne, w ramach którego prowadzi produkcję mleka, z czego osiąga regularne dochody. W świetle powyższych okoliczności oczywistym jest, zdaniem Sądu, że jednorazowa spłata przez pozwanego świadczenia zasądzonego na rzecz powoda przekroczyłaby możliwości finansowe pozwanego a w konsekwencji miałaby negatywny wpływ na jego sytuację osobistą i rodzinną. W ocenie Sądu natomiast rozłożenie zasądzonego od pozwanego świadczenia na raty umożliwi mu sukcesywną spłatę całego zadłużenia pozwalając mu przy tym uniknąć utraty podstaw egzystencji. Decydując o rozłożeniu zadłużenia pozwanego na 113 rat Sąd wziął pod uwagę stanowisko powoda w przedmiocie ratalnej spłaty zadłużenia przez pozwanego. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art. 99 kpc kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11.036,00 zł, na którą to kwotę złożyły się opłata od pozwu w kwocie 5.619,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 5.400,00 ustalone stosownie do treści § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.