I C 821/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznał sprawę z powództwa (...) . z siedzibą w L. przeciwko M. Ż. o zapłatę kwoty 5.044,55 zł z tytułu umowy o wirtualną kartę kredytową. Powód domagał się zasądzenia prowizji i odsetek, podczas gdy pozwany wniósł o oddalenie powództwa, argumentując, że naliczone opłaty są niezasadne. Sąd ustalił, że pozwany zawarł umowę o wirtualną kartę kredytową, wykorzystał limit w kwocie 3.608,39 zł i dokonał wpłat na łączną kwotę 4.614,75 zł. Kluczową kwestią stała się ocena zasadności naliczonej prowizji w wysokości 5.889,57 zł. Sąd, powołując się na przepisy o klauzulach niedozwolonych (art. 385¹ k.c.) oraz orzecznictwo TSUE i Sądu Najwyższego, uznał, że postanowienia umowy dotyczące prowizji były niedozwolone. Prowizja została uznana za rażąco wygórowaną, nieproporcjonalną do faktycznych kosztów kredytodawcy i niejasno sformułowaną, co naruszało dobre obyczaje i interesy konsumenta. Reprezentatywny przykład w umowie, wskazujący na prowizję 192% kapitału, dodatkowo potwierdził jej nadmierną wysokość. Sąd stwierdził, że pozwany spłacił wykorzystany kapitał, a nadpłata pokryła wszelkie należne kwoty, w tym ewentualne odsetki. W związku z tym powództwo zostało oddalone w całości, a pozwanemu zasądzono zwrot kosztów procesu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów o klauzulach niedozwolonych w umowach konsumenckich, zwłaszcza dotyczących prowizji i ukrytej lichwy w umowach o karty kredytowe i pożyczki.
Dotyczy umów zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego, gdzie prowizja jest rażąco wygórowana i niejasno określona.
Zagadnienia prawne (4)
Czy postanowienia umowy o wirtualną kartę kredytową dotyczące prowizji, naliczanej w sposób rażąco wygórowany i niejasny, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienia umowy dotyczące prowizji zostały uznane za niedozwolone klauzule abuzywne, rażąco naruszające interesy konsumenta.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że prowizja była rażąco wygórowana, nieproporcjonalna do kosztów kredytodawcy i niejasno sformułowana w umowie i regulaminie, co naruszało dobre obyczaje i interesy konsumenta. Reprezentatywny przykład w umowie potwierdzał nadmierną wysokość prowizji.
Czy sąd powinien badać abuzywność klauzul umownych z urzędu, nawet jeśli pozwany nie podniósł takiego zarzutu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd ma obowiązek badać abuzywność klauzul z urzędu, zgodnie z orzecznictwem TSUE i Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na wyroki TSUE (C-176/17, C-495/19) oraz uchwałę SN (III CZP 29/17), które nakładają na sąd obowiązek badania klauzul niedozwolonych z urzędu, niezależnie od postawy pozwanego.
Czy sąd powinien uwzględnić powództwo o zapłatę, jeśli pozwany konsument spłacił wykorzystany kapitał, a naliczone prowizje i odsetki zostały uznane za niezasadne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli pozwany spłacił wykorzystany kapitał, a naliczone opłaty (prowizje, odsetki) uznano za niezasadne z powodu klauzul abuzywnych.
Uzasadnienie
Pozwany spłacił kwotę wyższą niż wykorzystany kapitał, a ponieważ prowizje zostały uznane za niedozwolone, a odsetki naliczono częściowo od nienależnej prowizji, uznać należało, że pozwany wywiązał się ze swojego zobowiązania.
Czy sąd powinien uwzględnić powództwo o zapłatę, jeśli wierzytelność została scedowana na powoda, a pozwany podnosi zarzuty przeciwko pierwotnemu wierzycielowi?
Odpowiedź sądu
Tak, dłużnikowi scedowanej wierzytelności przysługują przeciwko nabywcy wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (art. 513 § 1 k.c.).
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 513 § 1 k.c., wskazując, że pozwany mógł podnosić wobec powoda zarzuty dotyczące istnienia, wykonania lub przedawnienia zobowiązania, które miał wobec pierwotnego wierzyciela.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) . | spółka | powód |
| M. Ż. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 385¹
Kodeks cywilny
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
k.c. art. 720 § § 1
Kodeks cywilny
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Pomocnicze
k.c. art. 513 § § 1
Kodeks cywilny
Dłużnikowi scedowanej wierzytelności przysługują przeciwko jej nabywcy wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
k.p.c. art. 129 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Odpis dokumentu jest zgodny z oryginałem, jeżeli jest zgodny z oryginałem pod względem treści i formy.
k.p.c. art. 458¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące postępowania z udziałem konsumentów.
k.p.c. art. 505³⁷ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w postępowaniu uproszczonym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedozwolony charakter klauzul umownych dotyczących prowizji. • Prowizja rażąco wygórowana i niejasno sformułowana. • Pozwany spłacił wykorzystany kapitał, a nadpłata pokryła ewentualne należności. • Obowiązek sądu badania abuzywności klauzul z urzędu.
Odrzucone argumenty
Zasadność naliczenia prowizji i odsetek zgodnie z umową. • Wywiązanie się przez powoda z obowiązku wykazania zasadności roszczenia.
Godne uwagi sformułowania
prowizja miała stanowić źródło bardzo wysokiego zysku kredytodawcy, nie mające usprawiedliwienia w podejmowanych przez niego czynnościach i ponoszonych kosztach • przy całkowitej kwocie kredytu w wysokości 1.800,00 zł prowizja miała wynosić aż 3.456,00 zł, co stanowi 192% kapitału • nie sposób zatem uznać, aby prowizja została określona w umowie w sposób jednoznaczny
Skład orzekający
Maciej Lubiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o klauzulach niedozwolonych w umowach konsumenckich, zwłaszcza dotyczących prowizji i ukrytej lichwy w umowach o karty kredytowe i pożyczki."
Ograniczenia: Dotyczy umów zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego, gdzie prowizja jest rażąco wygórowana i niejasno określona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa pokazuje, jak konsumenci mogą być chronieni przed nadmiernymi opłatami w umowach finansowych, a także podkreśla rolę sądu w badaniu klauzul abuzywnych z urzędu. Jest to ważny przykład dla konsumentów i prawników specjalizujących się w ochronie praw konsumentów.
“Uważaj na prowizje od karty kredytowej! Sąd uznał je za niedozwolone i chronił konsumenta.”
Dane finansowe
WPS: 5044,55 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.