I C 817/20

Sygn. akt I C 817/20 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Kaliszu I Wydział Cywilny , w składzie: Przewodniczący: sędzia Michał Włodarek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z/s w K. przeciwko pozwanemu K. P. o zapłatę w przedmiocie wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia zwolnić pozwanego od kosztów sądowych w całości. Sygn. akt I C 817/20 UZASADNIENIE W dniu 20 lutego 2020r. powód Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z/s w K. skierował do tut. Sądu żądanie zasądzenia od pozwanego kwoty pieniężnej w wysokości 50,78zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot 33,08zł i 14,74zł odpowiednio od dnia 28 grudnia 2018r. i od dnia 26 stycznia 2019r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w K. (...) z dnia 2 marca 2020r. w sprawie o sygn. akt I Nc 729/20 uwzględniono w całości roszczenia powództwa i rozstrzygnięto o kosztach postępowania. Pozwany wniósł skutecznie sprzeciw od opisanego wyżej orzeczenia. Sprawę skierowano do rozpoznania na zasadach ogólnych. W piśmie procesowym z dnia 1 października 2020r. powód zawarł oświadczenie o cofnięciu pozwu w całości wraz ze zrzeczeniem się roszczenia oraz wniósł o zasadzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu tego pisma procesowego powód podniósł, iż w dniu 25 września 2020r. pozwany dokonał na jego rzecz wpłat należności dochodzonych pozwem, co powoduje, że dalsze procedowanie w sprawie wskutek zaspokojenia powoda w całości w toku procesu przez pozwanego stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze treść art. 203 § 1 i § 2 kpc należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie cofnięcie pozwu jest dopuszczalne. Okoliczności sprawy wskazują, że oświadczenie woli o cofnięciu pozwu jest skuteczne, zgodne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie zmierza do obejścia prawa, co pozostaje w zgodzie z treścią art. 203 § 4 kpc . W związku z powyższym, na podstawie art. 355 kpc , należało orzec jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O kosztach procesu, w pkt 2 . sentencji postanowienia, orzeczono na podstawie art. 108 § 1 kpc w zw. z art. 98 § 1 – 3 kpc oraz w oparciu o treść § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015.1800 ze zm.) oraz art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2020.755 – j.t. ze zm.) i art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. 2020.1546 – j.t. ze zm.). Powód wykazał w niniejszym postępowaniu, że wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony i faktycznie doszło do jego zaspokojenia w toku procesu. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż podjęcie przez powoda czynności procesowej polegającej na cofnięciu pozwu wiązało się ze swoistym jego zaspokojeniem w toku postępowania. Powyższa czynność procesowa, która wiązała się z rezygnacją z żądania pierwotnie ukształtowanego utworzyła po stronie Sądu możliwości umorzenia postępowania w myśl art. 355 w całości. Kwalifikacja przesłanek dokonanej oceny była uwarunkowana okolicznościami, które stanowiły motywację działania powoda. W zaprezentowanych warunkach zachowanie powoda nie może być w żaden sposób traktowane jako rezygnacja z ochrony prawnej, której domagał się inicjując postępowanie sądowe i która pociąga za sobą skutki przewidziane 203 § 2 kpc , a stanowiło jedynie realizację uprawnień procesowych. Zatem za stronę przegrywającą sprawę w rozumieniu przepisów o kosztach procesu należało uznać pozwanego, który w toku procesu spełnił dochodzone od niego świadczenie ( por. pismo procesowe pozwanego k. 62-63 ), czym zaspokoił roszczenie powoda wymagalne w chwili wytoczenia powództwa. Podobnie pozwany, który płaci dochodzoną należność po wniesieniu pozwu, chociaż przed otrzymaniem jego odpisu, z punktu widzenia przepisów kpc o kosztach procesu uważany jest za przegrywającego sprawę i w konsekwencji zobowiązany jest zwrócić powodowi poniesione koszty - por. postanow. SN z dnia 6 listopada 1984r. IV CZ 196/84, opubl. L. , postanow. SN z dnia 20 sierpnia 1979r. I CZ 92/79, opubl. L. , postanow. SA w S. z dnia 4 września 2014r. I ACa 346/14, opubl. L. , postanow. SN z dnia 12 stycznia 2012r. IV CZ 117/11, opubl. L. , postanow. SN z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 111/10, opubl. L. . Należy również wskazać, iż zaniechanie powoda polegające na braku cofnięciu pozwu skutkowałoby wydaniem przez Sąd orzeczenia, co do meriti kończącego postępowanie oddalającego powództwo w całości – por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r. III CZP 119/13, orzeczenie SN z dnia 21 lipca 1951r. C 593/51, opubl. L. , orzeczenie SN z dnia 21 sierpnia 1951r. C 733/51, opubl. L. . W tym miejscu należy wskazać, iż w ocenie Sądu po stronie pozwanego nie ujawniły się okoliczności warunkujące skorzystanie z zasady słuszności z art. 102 kpc . Na marginesie należy tylko wskazać, iż obowiązkiem stron było przytoczenie okoliczności faktycznych, z których wywodzi roszczenie ( art. 187 § 1 pkt 2 kpc ) i wskazanie na dowody, których przeprowadzenie potwierdzi zasadność ich twierdzeń o faktach ( art. 232 kpc i art. 6 kc ), czemu pozwany nie sprostał ( por. pismo procesowe pozwanego k. 62-63 ). Zgodnie bowiem z zasadami procesu cywilnego ciężar gromadzenia materiału dowodowego spoczywa na stronach ( art. 232 kpc , art. 3 kpc , art. 6 kc ). Jego istota sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji braku wywiązania się z powinności przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronę prawdziwości twierdzeń o faktach istotnych dla sprawy jest tylko to, że twierdzenia takie zasadniczo nie będą mogły leżeć u podstaw sądowego rozstrzygnięcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeń, utraci korzyści, jakie uzyskałaby aktywnym działaniem (por. wyrok s.apel w B. z dnia 28 sierpnia 2014r. w sprawie o sygn. akt I ACa 286/14, opubl. L. (...) nr (...) ). Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.