I C 794/13

Powód (...) Sp. z o.o. domagał się zasądzenia od pozwanego M. B. kwoty 290 zł z ustawowymi odsetkami, tytułem opłaty wyrównawczej wynikającej z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Powód nabył wierzytelność na podstawie umowy przelewu od (...) SA. Pozwany przy zawieraniu umowy miał otrzymać ulgę związaną z okresem jej trwania, a w przypadku rezygnacji przed terminem obciążono go opłatą wyrównawczą. Nakazem zapłaty powództwo zostało uwzględnione, jednak pozwana wniosła sprzeciw, zarzucając sfałszowanie jej podpisu na umowie. Sąd ustalił, że umowa została zawarta z osobą podpisującą się nazwiskiem pozwanej, jednakże podpis abonenta był złożony drukowanymi literami. Sąd nie otrzymał oryginału umowy do wglądu, mimo wezwania, co w świetle art. 233 § 2 kpc pozwoliło na uznanie zaprzeczenia prawdziwości podpisu za zgodne z prawdą. Ponadto, sąd uznał żądanie zapłaty opłaty wyrównawczej za sprzeczne z art. 57 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne. Zgodnie z tym przepisem, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi, pomniejszonej proporcjonalnie za okres od zawarcia do rozwiązania umowy. Sąd podkreślił, że ulga musi być faktycznie udzielona, a nie tylko formalnie zagwarantowana w umowie. W analizowanej sprawie do aktywacji usługi nie doszło, co oznacza, że ulga nie została faktycznie przyznana. Sąd powołał się na uzasadnienie nowelizacji ustawy Prawo telekomunikacyjne, wskazujące na potrzebę doprecyzowania zasad naliczania opłat w sytuacjach, gdy usługa nie jest świadczona. Dodatkowo, sąd zauważył, że sposób obliczenia roszczenia przez powoda również odbiegał od przepisów, gdyż domagał się całej kwoty 290 zł, zamiast wartości ulgi pomniejszonej proporcjonalnie. Wobec powyższych argumentów, sąd oddalił powództwo.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający