I C 790/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził część dochodzonej kwoty za zaległe raty abonamentowe i niezwrócony sprzęt, oddalając żądanie dotyczące kary umownej za wcześniejsze rozwiązanie umowy.
Powód domagał się zapłaty od pozwanej kwoty 1.631,51 zł z tytułu zaległych rat abonamentowych, kary za wcześniejsze rozwiązanie umowy oraz niezwróconego dekodera. Pozwana kwestionowała istnienie i wysokość roszczenia oraz skuteczność cesji wierzytelności. Sąd uwzględnił częściowo powództwo, zasądzając kwotę 772,39 zł za zaległe raty i niezwrócony router, oddalając żądanie dotyczące kary umownej z powodu braku dowodu na skuteczne rozwiązanie umowy przez usługodawcę.
Strona powodowa (...) z/s w W. wniosła pozew o zapłatę kwoty 1.631,51 zł od pozwanej N. P., wskazując na niespłacone raty abonamentowe za usługi telekomunikacyjne, karę za wcześniejsze rozwiązanie umowy oraz niezwrócenie dekodera. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając nieudowodnienie roszczenia co do podstawy i wysokości, a także brak czynnej legitymacji procesowej strony powodowej. Sąd ustalił, że strony łączyła umowa abonencka na 24 miesiące z przyznaną ulgą. Pozwana nie zapłaciła kilku miesięcznych rat oraz nie zwróciła routera. Sąd uznał za zasadne żądanie zapłaty zaległych rat abonamentowych i kosztu routera wraz z odsetkami, ponieważ pozwana nie wykazała, że wywiązała się z tych zobowiązań. Natomiast żądanie dotyczące kary umownej za wcześniejsze rozwiązanie umowy zostało oddalone, gdyż strona powodowa nie przedstawiła dowodu na skuteczne rozwiązanie umowy zgodnie z jej postanowieniami. Sąd skutecznie uznał cesję wierzytelności na rzecz strony powodowej, wskazując na zgodność oznaczeń w umowie cesji i fakturach. Ostatecznie zasądzono kwotę 772,39 zł z odsetkami, a w pozostałym zakresie powództwo oddalono. Koszty procesu zostały rozdzielone stosunkowo.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał cesję za skuteczną, wskazując na zgodność oznaczeń w umowie cesji i fakturach.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że oznaczenie umowy w załączniku do umowy cesji tymi samymi numerami identyfikacyjnymi, jakimi posługiwał się pierwotny wierzyciel, świadczy o skutecznym zbyciu wierzytelności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
N. P. (w zakresie oddalonej części powództwa i kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) | spółka | powód |
| N. P. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 509
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący zbycia wierzytelności w drodze cesji.
Pomocnicze
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
k.c. art. 481 § 1 i 2
Kodeks cywilny
Reguły dotyczące naliczania odsetek za opóźnienie.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezapłacenie rat abonamentowych przez pozwaną. Niezwrócenie routera przez pozwaną. Skuteczność cesji wierzytelności na rzecz strony powodowej.
Odrzucone argumenty
Brak dowodu na skuteczne rozwiązanie umowy przez usługodawcę (w zakresie kary umownej). Nieudowodnienie wysokości roszczenia (w zakresie kary umownej). Brak czynnej legitymacji procesowej (zarzut pozwanej, który nie został uwzględniony w całości).
Godne uwagi sformułowania
ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów strona powodowa nie przedstawiła dowodu pozwalającego na ocenę przez sąd złożonego oświadczenia o rozwiązaniu umowy abonamentowej
Skład orzekający
Marek Dziwiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie skuteczności cesji wierzytelności w sprawach telekomunikacyjnych, ocena dowodów w zakresie rozwiązania umowy abonenckiej i obowiązku zwrotu sprzętu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i postanowień umowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe problemy w relacjach konsument-dostawca usług telekomunikacyjnych, w tym kwestie cesji wierzytelności i kar umownych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy kara za wcześniejsze rozwiązanie umowy telekomunikacyjnej zawsze jest należna? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 1631,51 PLN
zapłata: 772,39 PLN
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt I C 790/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński Protokolant: Magdalena Mastej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2023 r. w Kamiennej Górze sprawy z powództwa (...) z/s w W. przeciwko N. P. o zapłatę I zasądza od pozwanej N. P. na rzecz strony powodowej (...) z/s w W. kwotę 772,39 zł (słownie: siedemset siedemdziesiąt dwa złote trzydzieści dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30.01.2019 r. do dnia zapłaty; II dalej idące powództwo oddala; III zasądza od strony powodowej (...) z/s w W. na rzecz pozwanej N. P. kwotę 22,92 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 790/22 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) z siedziba w W. wystąpiła z pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym, żądając zasądzenia od pozwanej N. P. zapłaty kwoty 1.631,51 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. Na skutek wniesienia sprzeciwu przez pozwaną, sprawa została przekazana do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze. W pozwie jak i dalszych pismach procesowych strona powodowa wskazywała, że pozwaną i (...) S.A. łączyła zawarta w dniu 5.10.2016 r. umowa abonencka na usługi telekomunikacyjne (świadczenie internetu) i pozwana nie wywiązała się z obowiązku zapłaty należności wynikających z umowy. Z dokumentów dołączonych do pozwu wynika, że dochodzona kwota obejmuje należności z tytułu niespłaconych 4 rat abonamentowych w kwotach trzy po 79,99 zł i jedna – 79,03 zł, odsetki za opóźnienie liczone od tych kwot za okres opóźnienia do dnia wniesienia pozwu odpowiednio w kwotach 10,16 zł, 9,66 zł, 9,22 zł, 8,76 zł, a także kwotę 778,09 zł stanowiąca opłatę za rozwiązanie umowy przed terminem na jaki została zawarta (zwana karą) i odsetki w kwocie 81,03 zł oraz 380,00 zł w związku z niezwróceniem dekodera wraz z odsetkami w kwocie 34,69 zł za okres do wniesienia pozwu. Pozwana N. P. wnosiła o oddalenie powództwa i zarzuciła nieudowodnienie istnienia roszczenia dochodzonego przez stronę powodową zarówno co do samej podstawy jego istnienia jak i wysokości oraz brak czynnej legitymacji procesowej po stronie powodowej. Pozwana zaprzeczała posiadaniu jakichkolwiek zaległości finansowych wobec firmy telekomunikacyjnej podnosząc, ze wywiązała się z wszelkich zobowiązań wobec tego podmiotu. Pozwana także podniosła, że strona powodowa nie wykazała by skutecznie nabyła wierzytelności od (...) S.A. W piśmie z 23.01.2023 r. (k – 95-96) pozwana przedstawiła dalsze argumenty, które jej zdaniem uzasadniają stanowisko co do niewykazania przez stronę powodową nabycia w drodze cesji wierzytelności od (...) S.A. Odnosząc się zaś do kontraktu źródłowego pozwana podniosła, że przedłożona przez stronę powodową umowa abonencka jest co do zasady potwierdzeniem stosunku prawnego jaki łączył wierzyciela pierwotnego i pozwaną ale w żadnym wypadku nie dowodzi tego, ze pozwana popadła w jakakolwiek zwłokę w regulowaniu zobowiązania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) S.A. z siedzibą w W. i pozwana N. P. zawarli w dniu 5.10.2016 r. umowę abonencką, której przedmiotem było świadczenie usługi – dostępu do internetu. Umowa była zawarta na czas oznaczony – 24 miesiące, przy czym abonentowi została przyznana ulga w kwocie 1.288,00 zł. Suma miesięcznych opłat w okresie podstawowym wynosiła 79,99 zł i obejmowała opłatę za pakiet danych – 69,99 zł i opłatę z tytułu udostępnienia Modemu 10,00 zł. Według postanowień umowy w przypadku, gdy zawarcie umowy było związane z ulgą przyznaną abonentowi, w razie jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez C. P. z winy abonenta przed upływem okresu podstawowego, C. P. przysługiwało roszczenie z tego tytułu w wysokości określonej w umowie jako równowartość ulgi przyznanej abonentowi, pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. W przypadku otrzymania przy zawarciu umowy sprzętu, abonent był zobowiązany do jego zwrotu w terminie 30 dni od rozwiązania (wygaśnięcia umowy). /dowód: umowa abonencka z 5 10.2016 r. – k – 67-70, regulamin świadczenia usług – k – 88-93/ Pozwana przy zawieraniu umowy otrzymała od usługodawcy Router typu D-Link (...) . Cena sprzedaży routera i opłata za niezwrócenie tego sprzętu w terminie wynosiła 380,00 zł. /dowód: protokół odbioru sprzętu – k – 70 odwrót, cenny sprzedaży modemów , routerów… i opłaty z tytułu… niezwrócenia sprzętu w terminie… - k – 86-87/ Pozwana nie zapłaciła usługodawcy opłaty w kwocie 79,93 zł za okres od 22.02.2017 r. do 21.03.2017 r., której termin upływał 6.04.2017 r., a także opłat za kolejne miesiące w kwotach po 79,99 zł, których terminy płatności przypadały odpowiednio w dniach 9.05.2017 r., 7.06.2017 r. i 7.07.2017 r. /dowód: faktury VAT, podsumowanie konta, rachunki zestawienia dla konta – k – 71-78/ Po rozwiązaniu umowy pozwana nie zwróciła usługodawcy otrzymanego Routera. /dowód: nota obciążeniowa z 26.09.2017 r. – k-79 odwrót/ W dniu 14 maja 2018 r. została zawarta pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w W. (zbywcą) i (...) z siedzibą w W. (nabywca) umowa przelewu wierzytelności, obejmująca wierzytelności telekomunikacyjne, w tym także wierzytelność w stosunku do N. P. z tytułu omówionej wyżej umowy, która w załączniku nr 2 do umowy cesji widnieje pod numerem (...) . W systemie zbywcy numer identyfikacyjny sprawy N. P. oznaczony był liczbą „ (...) ”. Taką samą liczbę identyfikacyjna miału rachunki i faktury wysyłane do N. P. . Na dzień sprzedaży kwota przelanej wierzytelności opiewała na sumę 1.477,99 zł /dowód: umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikiem – k 38-46/. Odsetki ustawowe za opóźnienie za okres od pierwszego dnia opóźnienia z zapłatą miesięcznych opłat abonentowych i z tytułu niezwrócenia w terminie routera do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu tj. do 29.01.2019 r. wynosiły odpowiednio 10,16 zł, 9,66 zł, 9,22 zł, 8,76 zł i 34,69 zł, łącznie 72,49 zł. /okoliczności bezsporne/ Sad zważył co następuje: Ustaleń powyższych sąd dokonał na podstawie przedłożonych przez stronę powodowa dokumentów, z których wynikało, ze pozwana i (...) S.A. z siedzibą w W. łączyła umowa abonencka z 5.10.2016 r. Zgodnie z treścią przepisu art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zapisy umowy i regulaminu w sposób jasny określały obowiązki stron umowy i zakres ich świadczeń. Co do uiszczania opłat abonamentowych, to na pozwanej ciążył obowiązek wykazania, że wywiązała się ze swojego zobowiązania. Samo zaprzeczenie pozwanej w tym względzie, przy przeciwnym stanowisku strony powodowej, musiało skutkować przyjęciem za strona powodowa, że pozwana nie zapłaciła miesięcznych opłat abonamentowych za okres wymagalności począwszy od 7.04.2017 r i następne. W tej mierze wystawione przez stronę powodową rachunki i faktury odpowiadały zobowiązaniom pozwanej wynikającym z umowy, tak więc zasadnym było żądanie zapłaty należności 79,93 zł i trzech następnych w kwotach po 79,99 zł. Także wyliczenie kwotowe odsetek za opóźnienie za okres od opóźnienia w spełnieniu powyższych świadczeń do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu zostało dokonane według reguł opisanych przepisem art. 481 § 1 i 2 k.c. Pozwana zarzucała także zasadność obciążenia jej obowiązkiem zwrotu ulgi w związku z rozwiązaniem umowy przez stronę powodową. Podnoszona przez pozwaną kwestia przekroczenia wartości ulgi nie wystąpiła (ulga wynosiła 1.288,00 zł, a przypisana przez usługodawcę utrata ulgi pomniejszona proporcjonalnie do czasu trwania umowy opiewała na 778,09 zł), niemniej powództwo strony powodowej w tym zakresie podlegało oddaleniu. Trzeba w tym miejscu wskazać, że strona powodowa nie przedstawiła dowodu pozwalającego na ocenę przez sąd złożonego oświadczenia o rozwiązaniu umowy abonamentowej. Inaczej mówiąc, sąd nie otrzymał od strony powodowej materiału dowodowego, który pozwalałby ocenić, czy usługodawca rozwiązał umowę abonentową zgodnie z wymogami ust. 6 umowy, czy powołał się na uzasadnione przyczyny rozwiązania umowy. Niewątpliwym było, że usługodawca przy zawieraniu umowy dostarczył pozwanej router, Kwestia obowiązku jego zwrotu i kosztów obciążających abonenta zostały szczegółowo opisane, zatem żądanie strony powodowej w tym zakresie nie mogło budzić wątpliwości zarówno co do kwoty głównej jak i wyliczonych kwotowo odsetek za okres do dnia wniesienia pozwu. Jeśli chodzi o zarzuty pozwanej w zakresie cesji wierzytelności na rzecz strony powodowej, to nie są one zasadne. Przywoływane kilkakrotnie zdanie uzasadnienia sądowego, że „nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów” jest trafne, lecz nie można go odnieść jako zarzut do oceny umowy cesji z 14 maja 2018 r. W umowie tej strony oznaczyły zakres wejścia nabywcy wierzytelności w prawa zbywcy. Nie może budzić wątpliwości, że w ramach tej umowy przeszły na cesjonariusza wierzytelności, które obciążały pozwaną w stosunku do cedenta z tytułu umowy z 5.10.2016 r. Oznaczenie tej umowy w załączniku do umowy zostało opatrzone tymi samymi numerami identyfikacyjnymi, jakimi posługiwał się pierwotny wierzyciel przy realizacji przedmiotowej umowy. To wskazuje, że doszło do skutecznego w rozumieniu przepisu art. 509 k.c. zbycia q wierzytelności na rzecz strony powodowej. Reasumując, zasadne było żądanie strony powodowej w zakresie opłat abonamentowych, kosztów routera i odsetek od tych należności wyliczonych na dzień przed wniesieniem pozwu przez stronę powodową. Oddaleniu zaś podlegało żądnie zasądzenia zwrotu równowartości ulgi przyznanej przez usługodawcę przy zawieraniu umowy oraz odsetek od tej kwoty. Dlatego zasądzono od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 772,39 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30.01.2019 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 100 k.p.c. rozdzielając je stosunkowo. Strona powodowa wygrała sprawę w 47%, a przegrała w 53%. Odwrotne proporcje dotyczą pozwanej. Strona powodowa poniosła koszty w wysokości 647,00 zł (30,00 zł – opłata od pozwu, 17,00 zł – opłata od pełnomocnictwa, 600,00 zł – wynagrodzenie pełnomocnika). Koszty pozwanej to 617,00 zł (17,00 opłata od pełnomocnictwa, 600,00 zł – wynagrodzenie pełnomocnika). Przy takich proporcach wzajemne rozliczenie to 304,09 zł dla strony powodowej i 327,01 zł dla pozwanej. Przy rozliczeniu stosunkowym kosztów zasadzono więc z tego tytułu od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 22,92 zł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI