I C 789/16 upr.

Sąd Rejonowy w Biskupcu rozpoznał sprawę z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko D. K. o zapłatę kwoty 418,26 zł wraz z odsetkami. Powód dochodził zapłaty na podstawie umowy przelewu wierzytelności, która miała przenieść na niego wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki zawartej przez pozwaną z pierwotnym wierzycielem. Pozwana D. K. nie stawiła się na rozprawę i nie złożyła odpowiedzi na pozew. Sąd, działając na podstawie art. 339 § 1 kpc, wydał wyrok zaoczny. Zgodnie z art. 339 § 2 kpc, sąd co do zasady uznaje twierdzenia powoda za zgodne z prawdą, jednakże ma obowiązek krytycznego ustosunkowania się do nich i zbadania, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle prawa materialnego. W niniejszej sprawie sąd uznał za konieczne przeprowadzenie postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy dokumentów złożonych przez powoda. Sąd podkreślił, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z niego wywodzi skutki prawne (art. 6 kc, art. 232 kpc). Powód nie wykazał skutecznie, że nabył wierzytelność od pierwotnego wierzyciela. Wskazano na brak dowodów na właściwe umocowanie osób podpisujących umowę cesji, w szczególności brak dowodu na umocowanie M. T. do reprezentowania funduszu oraz brak stosownych dokumentów potwierdzających umocowanie zbywcy wierzytelności. Ponadto, umowa cesji nie zawierała wystarczającego zindywidualizowania przenoszonych wierzytelności, a dołączony wydruk z elektronicznego załącznika nie stanowił dowodu nabycia wierzytelności wobec pozwanej. Sąd uznał również, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, choć może stanowić dowód wpisu w księgach, nie dowodzi skuteczności cesji ani istnienia i wysokości nabytej wierzytelności. W konsekwencji, powództwo zostało oddalone z powodu nieudowodnienia istnienia i wysokości roszczenia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający