I C 76/23

Powód (...) S.A. wniósł pozew przeciwko E. Z. i M. Z., domagając się zasądzenia solidarnie kwoty 517.191,91 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu i zwrotu równowartości świadczenia banku, a ewentualnie waloryzacji sądowej i zasądzenia dodatkowej kwoty 221.284,32 zł. Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. W toku postępowania powód cofnął pozew w części dotyczącej zwrotu kapitału i innych żądań, modyfikując swoje żądanie do kwot tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie. Sąd ustalił, że w dniu 5 października 2007 roku pozwani zawarli z poprzednikiem prawnym powoda umowę kredytu hipotecznego na kwotę 359.000 zł. W dniu 17 listopada 2017 roku odbyło się posiedzenie pojednawcze w związku z wnioskiem pozwanych o zawezwanie do próby ugodowej, na którym powód się nie stawił. Sąd Okręgowy w Toruniu wydał w dniu 21 kwietnia 2022 roku wyrok ustalający nieważność umowy kredytu. Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony 30 grudnia 2022 roku. Sąd umorzył postępowanie w części cofniętego pozwu, a w pozostałej części powództwo oddalił, uznając roszczenia za przedawnione. Sąd podzielił pogląd Sądu Najwyższego, że bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wpłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się od dnia, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy. Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej z 2017 roku stanowił takie zakwestionowanie, a bieg przedawnienia rozpoczął się od 18 listopada 2017 roku. Roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się w ciągu 3 lat, co oznacza, że termin upłynął 18 listopada 2020 roku. Pozew wniesiony w grudniu 2022 roku był więc spóźniony. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanych zwrot kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (2)