I C 724/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy zasądził od szpitala na rzecz dostawcy medycznego pełną kwotę należności głównej wraz z odsetkami, oddalając wniosek o rozłożenie długu na raty.
Powód, prowadzący działalność gospodarczą, domagał się zapłaty od pozwanego szpitala za dostarczone materiały medyczne na podstawie zawartych umów i wystawionych faktur. Pozwany przyznał zasadność roszczenia, lecz wniósł o rozłożenie długu na raty i nieobciążanie go kosztami procesu ze względu na trudną sytuację finansową. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w całości, zasądzając należność główną wraz z odsetkami i oddalając wniosek o raty, argumentując brakiem rękojmi poprawy sytuacji finansowej szpitala i dotychczasową postawą pozwanego.
Powód, przedsiębiorca, wystąpił z pozwem o zapłatę kwoty 10.247,07 zł z ustawowymi odsetkami przeciwko pozwanemu szpitalowi S. (...) w C., tytułem należności za dostarczone materiały medyczne na podstawie umów dostawy nr AT-(...) z 3 kwietnia 2012 r. i nr AT-(...) z 20 kwietnia 2012 r. Pozwany przyznał zawarcie umowy i nie kwestionował wysokości roszczenia, jednakże wnosił o rozłożenie należności na 4 miesięczne raty oraz o nieobciążanie go kosztami procesu ze względu na trudną sytuację finansową szpitala. Sąd Rejonowy w Płocku uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Ciechanowie. Po przeprowadzeniu postępowania, Sąd Rejonowy w Ciechanowie ustalił, że powód dostarczył towar zgodnie z umowami i wystawił faktury VAT z terminem płatności 30 dni, które nie zostały zapłacone. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących umowy dostawy (art. 605 k.c.) oraz odsetek za opóźnienie (art. 476, 481, 482 k.c.). Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.247,07 zł, na którą składała się należność główna w wysokości 8.879,40 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 1.368,45 zł, z dalszymi odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa. Sąd oddalił wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty, wskazując na brak pozytywnej prognozy spłaty, brak planu poprawy sytuacji finansowej szpitala oraz dotychczasową postawę pozwanego, który nie zapłacił nawet części dochodzonych należności od momentu wytoczenia powództwa. O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd może odmówić rozłożenia należności na raty, jeśli nie ma pozytywnej prognozy spłaty, pozwany nie przedstawia planu poprawy sytuacji finansowej i nie daje rękojmi terminowego regulowania zobowiązań.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że możliwość rozłożenia świadczenia na raty (art. 320 k.p.c.) wymaga pozytywnej prognozy spłaty. W przypadku szpitala, który nie przedstawił planu racjonalizacji działalności ani nie dał rękojmi poprawy sytuacji finansowej, a dodatkowo od momentu wytoczenia powództwa nie zapłacił nawet części należności, rozłożenie długu na raty byłoby niecelowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie należności głównej z odsetkami i kosztów procesu
Strona wygrywająca
powód (...)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) | osoba_fizyczna | powód |
| S. (...) w C. | instytucja | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.c. art. 605
Kodeks cywilny
Przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny.
k.c. art. 476
Kodeks cywilny
Dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela.
k.c. art. 481 § 1
Kodeks cywilny
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
k.c. art. 481 § 2
Kodeks cywilny
Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe.
k.c. art. 482 § 1
Kodeks cywilny
Od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Do kosztów procesu zalicza się koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.
k.p.c. art. 98 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty sądowe, koszty należnego wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego, koszty Skarbu Państwa poniesione w celu prowadzenia sprawy, a także koszty związane z poddaniem się mediacji.
Pomocnicze
k.c. art. 359 § 1
Kodeks cywilny
Odsetki od sumy pieniężnej są należne według trzyletniej stopy procentowej spółdzielczej kasy oszczędnościowo-budowlanej, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie ważnych umów dostawy między stronami. Wykonanie zobowiązania przez powoda (dostarczenie towaru). Wystawienie faktur VAT z terminem płatności. Niespłacenie należności przez pozwanego w terminie. Brak zastrzeżeń pozwanego co do jakości i formy dostawy. Możliwość naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie.
Odrzucone argumenty
Wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty (oddalony ze względu na brak rękojmi poprawy sytuacji finansowej i dotychczasową postawę pozwanego).
Godne uwagi sformułowania
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawarł z pozwanym w dniu 3 kwietnia 2012 r. umowę dostawy nr AT- (...), której przedmiotem były materiały dla bloku operacyjnego. Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń co do jakości oraz formy i sposobu zapłaty. W tej sytuacji, ze względu na dotychczasową postawę pozwanego, Sąd uznał za niecelowe rozłożenie należności na raty.
Skład orzekający
Lidia Kopczyńska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad odpowiedzialności kontraktowej w zakresie dostaw, naliczania odsetek za opóźnienie oraz przesłanek odmowy rozłożenia świadczenia na raty."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy standardowego stosowania przepisów prawa cywilnego w kontekście umowy dostawy i opóźnienia w płatności. Brak nowych lub kontrowersyjnych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowym przykładem sporu o zapłatę wynikającego z umowy handlowej, z elementem wniosku o rozłożenie długu na raty, co może być interesujące dla praktyków prawa cywilnego i gospodarczego.
“Szpital nie dostał rat na spłatę długu za materiały medyczne – sąd odmówił.”
Dane finansowe
WPS: 10 247,07 PLN
zapłata należności głównej z odsetkami: 10 247,07 PLN
zwrot kosztów procesu: 3572,29 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. I C 724/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Lidia Kopczyńska Protokolant: stażysta Patryk Burdecki po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. w Ciechanowie sprawy z powództwa (...) przeciwko S. (...) w C. o zapłatę orzeka: 1. zasądza od S. (...) w C. na rzecz powoda (...) kwotę 10.247,07 zł (dziesięć tysięcy dwieście czterdzieści siedem złotych siedem groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty 2. zasądza od S. (...) w C. na rzecz powoda (...) kwotę 3.572,29 zł (trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt dwa złote dwadzieścia dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 724/15 UZASADNIENIE Powód (...) , reprezentowany przez radcę prawnego P. T. , w pozwie złożonym w dniu 1 sierpnia 2014 r. do Sądu Rejonowego w Płocku wnosił o orzeczenie nakazem zapłaty obowiązku zapłaty na jego rzecz od pozwanego S. (...) w C. kwoty 10.247,07 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie kosztów procesu według spisu kosztów. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawarł z pozwanym w dniu 3 kwietnia 2012 r. umowę dostawy nr AT- (...) , której przedmiotem były materiały dla bloku operacyjnego. Wyroby medyczne, a także ich poszczególne ceny zostały szczegółowo opisane w formularzu asortymentowo-cenowym stanowiącym załącznik do umowy. Umowa była realizowana na podstawie cząstkowych zamówień składanych przez pozwanego. W dniu 20 kwietnia 2012 r. umowę dostawy nr AT- (...) , której przedmiotem były materiały dla bloku operacyjnego. Wyroby medyczne, a także ich poszczególne ceny zostały szczegółowo opisane w formularzu asortymentowo-cenowym stanowiącym załącznik do umowy. Umowa była realizowana na podstawie cząstkowych zamówień składanych przez pozwanego. Od 20 kwietnia 2012 r. do 13 grudnia 2013 r. pozwany złożył powodowi dwadzieścia dwa zamówienia, których wartość stanowiła kwotę dochodzoną pozwem, powiększona o odsetki ustawowe skapitalizowane na dzień wniesienia powództwa. Z tytułu dostawy powódka obciążyła pozwanego fakturami VAT z terminem płatności 30 dni od daty wystawienia poszczególnych faktur: - faktura VAT nr (...) z dnia 20 kwietnia 2012 r. na kwotę 518,40 zł, - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 80 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 87,60 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 87,60 zł, - faktura VAT nr (...) z dnia 17 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 8 listopada 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 listopada 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 listopada 2012 r. na kwotę 192 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 27 grudnia 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 21 sierpnia 2013 r. na kwotę 851,04 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 22 sierpnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 11 września 2013 r. na kwotę 425,52 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 13 września 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 października 2013 r. na kwotę 138,24 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 października 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 425,52 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 69,12 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 94,61 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 grudnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 13 grudnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł . Powód wykonał zobowiązanie polegające na wytworzeniu oraz dostarczeniu pozwanemu w/w rzeczy. Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń co do jakości oraz formy i sposobu zapłaty. Wzywany do dobrowolnej zapłaty, nie negując zasadności roszczeń, dotychczas nie zapłacił należności i dlatego powód wystąpił z niniejszym pozwem. Na dochodzoną pozwem kwotę składają się należność główna w wysokości 8879,40 zł oraz odsetki ustawowe w wysokości 1378,45 zł, z których powód dochodzi kwoty 1368,45 zł, liczone od dnia wymagalności roszczenia do dnia wniesienia pozwu. Zarządzeniem z dnia 18 września 2014 r. stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym (zarządzenie – k. 100 akt). W dniu 14 listopada 2014 r. pozwany S. (...) w C. złożył odpowiedź na pozew. Pozwany w odpowiedzi podniósł brak właściwości miejscowej Sądu. Ponadto pozwany przyznał, że zawarł z powodem umowę o dostarczenie produktów medycznych. Nie kwestionował również wysokości dochodzonego pozwem roszczenia. Uznając roszczenie co do zasady, pozwany wnosił o rozłożenie należności na 4 miesięczne raty oraz o nieobciążanie kosztami procesu ze względu na znaczne zadłużenie szpitala. Ponadto pozwany proponował zawarcie ugody przed sądem (odpowiedź na pozew k. 78-80 akt). Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Płocku uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał Sądowi rejonowemu w Ciechanowie według właściwości (postanowienie k. 99 akt). Pismem złożonym na rozprawie powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w pozwie. Zaproponował zawarcie ugody sądowej. (załącznik k. 112-113 akt). Do zawarcia ugody nie doszło, gdyż na termin rozprawy nie stawił się pełnomocnik pozwanej (protokół k. 114 akt). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł z pozwanym S. (...) w (...) umowy - w dniu 3 kwietnia 2012 r. umowę dostawy nr AT- (...) , i w dniu 20 kwietnia 2012 r. umowę dostawy nr AT- (...) . Przedmiotem umów były materiały dla bloku operacyjnego. Wyroby medyczne, a także ich poszczególne ceny zostały szczegółowo opisane w formularzu asortymentowo-cenowym stanowiącym załączniki do umów. Umowy były realizowane na podstawie cząstkowych zamówień składanych przez pozwanego. W § 4 ust 1 umów strony ustaliły, że zamawiający szpital zapłaci za dostarczony mu towar w terminie 30 dni od daty wystawienia faktury VAT (d owód: odpis z KRS pozwanego k. 14-15 akt, dowód rejestracji powoda k. 39-45 akt, poświadczona kserokopia umów wraz z załącznikami k. 46-51 akt). Od 20 kwietnia 2012 r. do 13 grudnia 2013 r. pozwany złożył powodowi dwadzieścia dwa zamówienia. Powód dostarczył towar zgodnie z umowami. Z tychże tytułów powód obciążył pozwanego fakturami VAT z terminem płatności 30 dni od daty wystawienia poszczególnych faktur: - faktura VAT nr (...) z dnia 20 kwietnia 2012 r. na kwotę 518,40 zł, - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 80 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 87,60 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 lipca 2012 r. na kwotę 87,60 zł, - faktura VAT nr (...) z dnia 17 lipca 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 8 listopada 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 listopada 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 listopada 2012 r. na kwotę 192 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 27 grudnia 2012 r. na kwotę 518,40 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 21 sierpnia 2013 r. na kwotę 851,04 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 22 sierpnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 11 września 2013 r. na kwotę 425,52 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 13 września 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 października 2013 r. na kwotę 138,24 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 9 października 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 425,52 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 69,12 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 25 listopada 2013 r. na kwotę 94,61 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 2 grudnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł , - faktura VAT nr (...) z dnia 13 grudnia 2013 r. na kwotę 559,87 zł . (dowód: poświadczone kserokopie faktur VAT k. 52-73 akt). Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń co do jakości oraz formy i sposobu zapłaty. Wzywany do dobrowolnej zapłaty, nie negując zasadności roszczeń, dotychczas nie zapłacił należności (bezsporne) W związku z powyższym powód skapitalizował odsetki od tych należności według stanu na dzień 1 sierpnia 2015 r. i naliczył z tego tytułu kwotę 1368,45 zł. (bezsporne) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności: pozwu k. 79 akt, odpowiedzi na pozew k. 78-80 akt, odpisu z KRS pozwanego k. 14-15, 87 akt, dowodu rejestracji powoda k. 39-45 akt, poświadczonej kserokopii umów wraz z załącznikami k. 46-51 akt, poświadczonych kserokopii faktur VAT k. 52-73 akt, kserokopii bilansu k. 82-87 akt. Sąd jako wiarygodne ocenił dokumenty, gdyż ich prawdziwość nie budzi wątpliwości i żadna ze stron w toku procesu ich nie kwestionowała. Pozwany nie kwestionował wysokości należności dochodzonej pozwem oraz faktu, iż dotychczas kwota dochodzona pozwem nie została przez niego zapłacona. Pozwany wnosił tylko o rozłożenie należności na raty ze względu na swoją trudną sytuację majątkową. W tej sytuacji Sąd uwzględnił wszystkie dokumenty dołączone do pozwu i złożone przez strony. Przedłożone dokumenty rzeczywiście były sporządzone, a w ich treść nie ingerowano, nie były przerabiane. Sąd uznał, iż dołączone dokumenty stanowią uzupełnienie dowodów stanowiących załącznik do pozwu i dlatego mogą stanowić podstawę do wydania w sprawie rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W ocenie Sądu, roszczenie powoda zasługuje w całości na uwzględnienie. Strony postępowania łączyły umowy dostawy. Zgodnie z art. 605 k.c. przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny. W niniejszej sprawie wykonując umowę powód wytworzył rzeczy i dostarczył je pozwanemu S. (...) w C. . Przedmiotem umowy były – materiały dla bloku operacyjnego. Z tytułu dostawy powód obciążył pozwanego fakturami VAT z terminem płatności 30 dni od daty wystawienia poszczególnych faktur. Pozwany nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do wystawionych faktur. S. (...) w C. nie spłacił należności w terminach wynikających z zaaprobowanych przez siebie faktur. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 605 k.c. , należało zasądzić należność główną zgodnie z fakturami wystawionymi przez powoda. Jak wynika z art. 476 zd. 1 k.c. , dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela . Zgodnie zaś z art. 481 § 1 k.c. , jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. W niniejszej sprawie termin zapłaty należności upływał w terminie 30 dni od daty wystawienia poszczególnych faktur. Strony w § 6 pkt 7 umów postanowiły, iż w przypadku niedotrzymania terminu płatności Wykonawca (powódka) może naliczyć odsetki z tytułu zwłoki w wysokości ustawowej. Skoro pozwany nie uiścił należności w terminie płatności, od dnia następnego należą się wierzycielowi odsetki ustawowe - zgodnie z art. 359 § 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 k.c. Żądanie zasądzenia kolejnych zaś odsetek od kwoty kapitału oraz odsetek ustawowych naliczonych od dnia wymagalności faktur do dnia 1 sierpnia 2015 r. znajduje podstawę w art. 482 § 1 k.c. , który to brzmi od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. Powód w sprawie niniejszej pozew wniósł w dniu 1 sierpnia 2015 r. i od tego dnia żądał odsetek ustawowych . Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 481 k.c. i art. 482 § 1 k.c. , Sąd zasądził dochodzoną pozwem należność w wysokości 10247,07 zł, na którą to składają się: kwota 8879,40 zł należności głównej i kwota 1368,45 zł skapitalizowanych odsetek, z dalszymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa tj. od 1 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty, o czym Sąd orzekł w pkt I wyroku. W treści wyroku Sąd nie zamieścił odrębnego punktu odnośnie oddalenia wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty, mając na uwadze stanowisko wyrażane w doktrynie. Odmowa rozłożenia świadczenia na raty albo wyznaczenia terminu do spełnienia świadczenia nie wymaga odrębnego orzeczenia w sentencji wyroku, lecz powinna być umotywowana w uzasadnieniu (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego..., t. 1, red. K. Piasecki, s. 1504, Przemysław Telenga (w;) Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania cywilnego). Sąd nie uznał za zasadne rozłożenie zasądzonej należności na raty. Możliwość taka wynika z art. 320 k.p.c. , zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przesłanką do rozłożenia świadczenia na raty jest pozytywna prognoza odnośnie spłaty, bowiem celem uregulowania z art. 320 k.p.c. jest zapewnienie dłużnikowi możliwości spłaty zadłużenia. W niniejszej sprawie Szpital nie przedstawił żadnego planu zracjonalizowania działalności leczniczej i nie daje rękojmi poprawy swojej sytuacji finansowej na tyle aby możliwe było regulowanie w terminie płatności. Fakt prowadzenia przez pozwanego działalności o charakterze publicznym, która nie jest oparta o zysk, nie jest jednoznaczny z tym, iż w niniejszej sprawie zachodzą szczególne okoliczności, o których mowa w art. 320 k.p.c. Ponadto należy wskazać, iż od chwili wytoczenia powództwa pozwany nie zapłacił nawet w części należności dochodzonych pozwem. Taka postawa pozwanego również wskazuje na to, że należność rozłożona na zadeklarowane przez pozwanego raty nie będzie przez niego spłacana w przyszłości w ratach. W tej sytuacji, ze względu na dotychczasową postawię pozwanego, Sąd uznał za niecelowe rozłożenie należności na raty. O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt II wyroku , zgodnie z zasadą wyrażoną w trybie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. zasądzając je w kwocie wynikającej ze spisu kosztów k. 109 akt. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI