I C 708/19

Powód M. S. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – (...) i A. Ś. w S. o zapłatę 110 000 zł tytułem zadośćuczynienia. Argumentował, że odmowa udzielenia mu zgody na podjęcie studiów podyplomowych poza zakładem karnym stanowiła bezprawne naruszenie jego dóbr osobistych i godności przez służbę więzienną. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, że nie zostały spełnione przesłanki do udzielenia zgody, a powód nie wykazał zasadności swojego żądania. Sąd Okręgowy w Słupsku ustalił, że dyrektor Oddziału Z. w U. odmówił powodowi zgody na kształcenie się poza zakładem karnym, powołując się na negatywne prognozy psychologiczno-kryminologiczne. Prognozy te uwzględniały skazanie powoda za czyny przeciwko wolności seksualnej osoby małoletniej, brak krytycznej postawy wobec popełnionych czynów oraz nie można było wykluczyć podejmowania takich zachowań w przyszłości. Sąd penitencjarny również wcześniej odmówił powodowi przerwy w odbywaniu kary i warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Okręgowy uznał powództwo za niezasadne. Podkreślono, że zgodnie z art. 131 § 1 kkw, skazani mogą uczyć się poza zakładem karnym za zgodą dyrektora, jeśli spełniają wymagania oświatowe, zachowują się poprawnie i nie zagrażają porządkowi prawnemu. Decyzja poprzedzona jest prognozą kryminologiczno-społeczną. Sąd stwierdził, że odmowa udzielenia zgody była uzasadniona oceną sytuacji powoda, a powód nie wykazał w sposób wystarczający bezprawności działania pozwanego ani naruszenia swoich dóbr osobistych. Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym sąd cywilny nie jest instancją do oceny prawidłowości decyzji dyrektora zakładu karnego w sprawach dotyczących warunków osadzenia. Powód nie przedstawił wystarczających dowodów na poparcie swojego stanowiska, mimo wezwań sądu. W związku z tym, na podstawie art. 102 kpc, sąd nie obciążył powoda kosztami procesu, dostrzegając, że sposób wyjaśnienia sprawy mógł budzić u powoda poczucie niedostatecznego jej rozpatrzenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający