I C 70/23

Sygn. akt I C 70/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Przysusze I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Anna Owczarek Protokolant Paulina Sosnowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2024 roku w P. sprawy z powództwa A. M. przeciwko: J. Z. i J. G. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego I. oddala powództwo w całości; II. nie obciąża powoda A. M. kosztami procesu. Sygn. akt I C 70/23 UZASADNIENIE wyroku z dnia 25 kwietnia 2024 roku Powód A. M. pismami złożonymi w dniu 06 kwietnia 2023 roku i 16 maja 2023 roku (daty prezentaty Sądu) , sprecyzowanymi w piśmie złożonym w dniu 09 czerwca 2023 roku (data prezentaty Sądu) , wniósł o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Przysusze wydanego w sprawie I C 140/20 w zakresie punktu II. Powód A. M. jako stronę pozwaną wskazał J. Z. i J. G. . (pisma – k. 4 – 16, 18 – 24 i 26 – 35) Pozwani w złożonej w dniu 19 lutego 2024 roku (data prezentaty Sądu) odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Pozwani podnieśli zarzut braku legitymacji biernej, gdyż nie są oni wierzycielami strony powodowej. (odpowiedź na pozew – k. 79) Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Powództwo jako oczywiście bezpodstawne, podlegało oddaleniu w całości. Powód w niniejszej sprawie żąda pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, którego podstawę miał stanowić wyrok Sądu Rejonowego w Przysusze wydany w dniu 27 maja 2021 roku w sprawie I C 140/20, gdzie powodem był B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w G. . Zgodnie z art. 840 § 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. Zasadniczą przesłanką powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności jest istnienie tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 776 zd. 2 k.p.c. tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 777 § 1 pkt 1) k.p.c. stanowi, że tytułem egzekucyjnym jest m.in. prawomocne orzeczenie sądu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że powództwo jest bezpodstawne, gdyż na moment zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie ( art. 316 k.p.c. ) nie istniał tytuł wykonawczy w postaci zaopatrzonego w klauzulę wykonalności tytułu egzekucyjnego jako wyroku Sądu Rejonowego w Przysusze wydanego w sprawie I C 140/20 w dniu 27 maja 2021 roku. Z akt sprawy I C 140/20 nie wynika bowiem, ażeby B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w G. , bądź jego następca prawny, wnosili o wydanie tytułu wykonawczego. W związku z powyższym brak jest tytułu wykonawczego, którego pozbawienia wykonalności mógłby żądać powód w niniejszej sprawie. Abstrahując od powyższego, to powództwo w niniejszej sprawie podlegało również oddaleniu z tej przyczyny, że po stronie pozwanych brak było legitymacji biernej. Zgodnie z art. 126 §1 pkt 2) k.p.c. powód w pozwie ma obowiązek oznaczyć stronę pozwaną, czy to poprzez wskazanie imienia i nazwiska lub poprzez wskazanie nazwy osoby prawnej. Ma to doniosłe znaczenie, gdyż z chwilą doręczenia pozwu powoduje po stronie osoby/osób wskazanych przez powoda jako pozwanych, konieczność podjęcia czynności zmierzających do obrony swoich praw, jeżeli te zostały naruszone, bądź uznania żądania pozwu w całości lub w części, oraz wskazania wszystkich twierdzeń i dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Posiadanie przez strony legitymacji czynnej i biernej w procesie jest przesłanką zasadniczą, od której istnienia uzależniona jest możliwość uwzględnienia powództwa, a jej brak, zarówno w postaci czynnej jak i biernej, prowadzi do wydania wyroku oddalającego powództwo. Rolą sądu w procesie jest dokonanie oceny istnienia legitymacji procesowej strony w chwili orzekania co do istoty sprawy, a w wypadku stwierdzenia braku legitymacji procesowej (zarówno czynnej, jak i biernej), na sądzie spoczywa obowiązek zamknięcia rozprawy i wydania wyroku oddalającego powództwo. Takie procedowanie jest konsekwencją choćby wytoczenia powództwa przez osobę nieuprawnioną lub przeciwko osobie nieuprawnionej. Biorąc pod uwagę żądanie pozwu oraz zakładając nawet, że w niniejszej sprawie występuje tytuł wykonawczy, którego podstawę stanowi wyrok w sprawie I C 140/20, to wskazani przez powoda pozwani nie mają legitymacji biernej, gdyż nie byli oni stroną w sprawie I C 140/20. Sąd w sprawie I C 140/20 zasądził dochodzone roszczenie na rzecz B. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego w G. , a w związku z tym to ten podmiot mógłby posiadać legitymację bierną w sytuacji, gdyby tytuł wykonawczy faktycznie istniał. Ponadto powód nie udowodnił, że wskazani przez niego pozwani nabyli przysługującą B. (...) Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjnemu w G. wierzytelność z tytułu zasądzonych kosztów procesu. Zgodnie z art. 6 k.c. to na powodzie w niniejszej sprawie spoczywał ciężar dowodu, a zgodnie z art. 232 k.p.c. powód miał obowiązek wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzi skutki prawne. Mając na uwadze wszystko powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach procesu w punkcie II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c.