I C 678/17

Sąd Rejonowy w PiszuPisz2018-02-15
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
umowa telekomunikacyjnacesja wierzytelnościrozłożenie na ratyszczególnie uzasadniony wypadekkoszty procesuart. 320 k.p.c.art. 102 k.p.c.niepełnosprawnośćsytuacja materialna

Sąd rozłożył na raty zasądzoną kwotę od niewidomego pozwanego, uwzględniając jego trudną sytuację materialną i zdrowotną, oraz odstąpił od obciążania go kosztami procesu.

Powódka dochodziła zapłaty 542,52 zł z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i cesji wierzytelności. Pozwany, osoba niewidoma z I grupą inwalidztwa, wniósł sprzeciw, wskazując na brak środków na jednorazową spłatę długu i konieczność spieniężenia majątku niezbędnego do życia. Sąd uznał zasadność roszczenia, ale na podstawie art. 320 k.p.c. rozłożył zasądzoną kwotę na dziesięć rat, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną, zdrowotną i rodzinną pozwanego. Dodatkowo, na podstawie art. 102 k.p.c., sąd odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę kwoty 542,52 zł, wynikającej z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i późniejszej cesji wierzytelności. Pozwany Z. W., osoba niewidoma z I stopniem niepełnosprawności, po przebytych zawałach i zmagająca się z trudną sytuacją materialną (zatrudnienie na pół etatu, niskie dochody, spłata alimentów i zadłużenia mieszkaniowego), wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty. Podniósł, że jednorazowa spłata długu zmusiłaby go do spieniężenia majątku niezbędnego do godnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Sąd Rejonowy w Piszu, rozpoznając sprawę po przekazaniu jej z postępowania upominawczego, uznał zasadność roszczenia powódki, które zostało należycie udokumentowane. Jednakże, ze względu na szczególnie uzasadniony przypadek, sąd skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 320 k.p.c. i rozłożył zasądzoną kwotę na dziesięć miesięcznych rat, uwzględniając trudną sytuację zdrowotną, majątkową i rodzinną pozwanego. Ponadto, sąd, stosując art. 102 k.p.c., odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu, uznając, że jednorazowe poniesienie tych kosztów byłoby dla niego nadmiernym obciążeniem, a nakład pracy pełnomocnika powoda był niewielki.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może rozłożyć zasądzone świadczenie na raty w szczególnie uzasadnionych wypadkach, biorąc pod uwagę sytuację pozwanego.

Uzasadnienie

Sąd skorzystał z art. 320 k.p.c., uznając, że jednorazowa spłata długu byłaby dla pozwanego, osoby niewidomej z I stopniem niepełnosprawności i trudną sytuacją materialną, bardzo utrudniona i narażałaby go na niepowetowane szkody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie na raty

Strona wygrywająca

(...) Spółka Akcyjna

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółka Akcyjnaspółkapowód
Z. W.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, uwzględniając sytuację majątkową, rodzinną lub zdrowotną pozwanego, aby uniknąć niepowetowanych szkód.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać strony wygranej kosztami w całości.

Pomocnicze

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasadność dochodzonej wierzytelności wynikającej z umowy telekomunikacyjnej i cesji. Należyte udokumentowanie wysokości zobowiązania przez powódkę.

Odrzucone argumenty

Brak środków finansowych na jednorazową spłatę długu przez pozwanego.

Godne uwagi sformułowania

zasądzoną kwotę rozkłada na dziesięć rat w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody zachodzą przesłanki z art. 102 k.p.c. i w związku z tym odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu

Skład orzekający

Magdalena Łukaszewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty w przypadku trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej pozwanego (art. 320 k.p.c.) oraz odstąpienia od obciążania kosztami procesu w takich okolicznościach (art. 102 k.p.c.)."

Ograniczenia: Decyzja o rozłożeniu na raty i odstąpieniu od kosztów ma charakter uznaniowy i zależy od indywidualnej oceny sądu w konkretnej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może zastosować przepisy prawa cywilnego (art. 320 i 102 k.p.c.) w celu ochrony słabszej strony postępowania, uwzględniając jej trudną sytuację życiową.

Sąd rozkłada dług na raty dla niewidomego dłużnika i zwalnia go z kosztów procesu.

Dane finansowe

WPS: 542,52 PLN

zapłata: 542,52 PLN

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 678/17 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Łukaszewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. w Piszu sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z (...) w Luksemburgu przeciwko Z. W. o zapłatę o r z e k a I. Zasądza od pozwanego Z. W. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z (...) w Luksemburgu kwotę 542,52 zł (pięćset czterdzieści dwa złote 52/100), z tym, że zasądzoną kwotę rozkłada na dziesięć rat płatnych do 10 (dziesiątego) dnia każdego miesiąca począwszy od marca 2018 r., przy czym pierwsza rata w wysokości 92,52 zł, zaś pozostałe w wysokości po 50 zł. II. Odstępuje od obciążania pozwanego Z. W. kosztami procesu. Sygn. akt I C 678/17 upr UZASADNIENIE (...) Spółka Akcyjna z (...) w Luksemburgu wytoczyła powództwo przeciwko Z. W. o zapłatę kwoty 542,52 złotych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że dochodzona wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego należności wynikającej z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej 28 lipca 2014 roku pomiędzy pozwanym a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. . Na podstawie umowy z dnia 13 lutego 2016 roku wierzyciel pierwotny dokonał przelewu przysługującej mu od strony pozwanej wierzytelności na rzecz powódki. Powódka podjęła próby polubownego załatwienia sprawy wysyłając do strony pozwanej zawiadomienie o cesji wraz z wezwaniem do dobrowolnej zapłaty całej należności, jednak pozostały one bezskuteczne. Powódka wskazała, że na kwotę dochodzą pozwem składa się: - należność główna w kwocie 509,67 złotych – wynikająca z nieopłaconej faktury VAT o numerze (...) -MP, - skapitalizowane odsetki ustawowe (naliczone od dnia następnego po dniu wymagalności roszczenia, tj. od dnia 8 września 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku) oraz odsetki ustawowe za opóźnienie (naliczone od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu) w kwocie 32,85 złotych. Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 11 sierpnia 2016 roku wydanym w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanemu zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 5v) Pozwany Z. W. wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą niewidomą, a w celu zaspokojenia roszczenia powoda zmuszony będzie spieniężyć swój i tak bardzo skromny majątek niezbędny do godnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego i utraty przez nakaz zapłaty mocy w całości, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z 22 maja 2017 roku przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu jako sądowi właściwości ogólnej pozwanego. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 18 lipca 2014 roku pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. a Z. W. zawarta została umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerze (...) . Na skutek nie dotrzymania przez Z. W. warunków powyższej umowy, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 23 sierpnia 2015 roku rozwiązała umowę i jednocześnie obciążyła Z. W. karą umowną w kwocie 509,67 złotych, w związku z którą wystawiona została nota obciążeniowa o numerze (...) . Termin płatności powyższej należności upłynął 7 września 2015 roku. (okoliczności bezsporne; dowód: umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z załącznikami k. 38-46; powiadomienie o rozwiązaniu umowy k. 47; nota obciążeniowa k. 48) W drodze umowy sprzedaży wierzytelności zawartej w dniu 13 lutego 2016 roku, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zbyła przysługującą jej wobec Z. W. wierzytelność na rzecz (...) Spółka Akcyjna z (...) w Luksemburgu. Pismem z 5 kwietnia 2016 roku Z. W. został zawiadomiony o cesji, natomiast pismem z 21 kwietnia 2016 roku został wezwany do dobrowolnej zapłaty zadłużenia obejmującego należność główną i odsetki w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie pozostało bezskuteczne. (okoliczności bezsporne; dowód: umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikami k. 24-29; wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności k. 35; zawiadomienie k. 36; wezwanie do zapłaty k. 37) Na dzień wniesienia pozwu, tj. 22 lipca 2016 roku, zadłużenie Z. W. z tytułu powołanej wyżej umowy wynosi 542,52 złotych, w tym: - należność główna w kwocie 509,67 złotych, - skapitalizowane odsetki ustawowe (naliczone od dnia następnego po dniu wymagalności roszczenia, tj. od dnia 8 września 2015 roku, do dnia 31 grudnia 2015 roku) oraz odsetki ustawowe za opóźnienie (naliczone od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu) w kwocie 32,85 złotych. (okoliczności bezsporne, dowód: nota obciążeniowa k. 48; wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności k. 35; wyliczenie należnych odsetek k. 49) Z. W. jest osobą niewidomą. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności I stopnia. Przeszedł dwa zawały, przyjmuje stałe leki. Zatrudniony jest na ½ etatu w Zakładzie (...) w P. za wynagrodzeniem w wysokości 900 złotych netto miesięcznie. Otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 130 złotych miesięcznie. Spłaca zadłużenie alimentacyjne w kwocie po 400 złotych miesięcznie oraz zadłużenie wobec gminy za lokal mieszkalny. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, ponosi koszty utrzymania mieszkania. (dowód: wyjaśnienia informacyjne pozwanego k. 71-71v; orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 72) Sąd zważył, co następuje: Okoliczności związane z nienależytym wywiązywaniem się pozwanego z przedmiotowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, jej rozwiązaniem i zasadnością roszczenia powodowej spółki nie były kwestionowane przez pozwanego. Jedyną podnoszoną przez pozwanego kwestią był brak środków finansowych na dokonanie jednorazowej spłaty długu. W związku ze stanowiskiem pozwanego, Sąd nie miał wątpliwości aby uznać zasadność roszczenia pozwu. Wysokość zobowiązania pozwanego została należycie przez powódkę udokumentowana, a strona przeciwna nie przedstawiła dowodów kwestionujących wyliczenia powódki. W konsekwencji Sąd na podstawie zapisów umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 18 lipca 2014 roku i art. 481 § 1 k.c. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę dochodzoną pozwem, z tym, że zasądzoną kwotę na podstawie art. 320 k.p.c. rozłożył na dziesięć rat płatnych do 10-ego dnia każdego miesiąca począwszy od marca 2018 roku, przy czym pierwsza rata w wysokości 92,52 złotych, zaś pozostałe raty w wysokości po 50 złotych. Zgodnie z treścią przepisu art. 320 k.p.c. , w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przepis powyższy wprowadza szczególną zasadę wyrokowania dotyczącą przedmiotu orzekania, dając sądowi możliwość wydania orzeczenia zasądzającego roszczenie powoda z uwzględnieniem interesów pozwanego w zakresie czasu wykonania wyroku. Uprawnienie z art. 320 k.p.c. przysługuje sądowi w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być obiektywne, spowodowane nieurodzajem czy klęską żywiołową, mogą być jednak także spowodowane działaniem samego dłużnika. Skorzystanie z przysługującego sądowi uprawnienia ma na celu także uchronienie pozwanego od postępowania egzekucyjnego, tak aby umożliwić mu wykonanie wyroku w sposób dobrowolny. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie dobrodziejstwa z art. 320 k.p.c. Jak wskazano wyżej, pozwany wyraża wolę spłaty przedmiotowego zadłużenia, jednakże nie posiada środków na dokonanie jednorazowej spłaty długu. Nie bez znaczenia jest trudna sytuacja zdrowotna, majątkowa i rodzinna pozwanego, który jest osobą niewidomą; posiadają orzeczenie o niepełnosprawności I stopnia; przyjmującą stałe leki w związku z przebytymi dwoma zawałami; zatrudnioną na ½ etatu w Zakładzie (...) w P. za wynagrodzeniem w wysokości 900 złotych netto miesięcznie; otrzymującą zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 130 złotych miesięcznie; spłacającą zadłużenie alimentacyjne w kwocie po 400 złotych miesięcznie oraz zadłużenie wobec gminy za lokal mieszkalny; prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe i ponoszącą koszty utrzymania mieszkania. Zważywszy na powyższe stwierdzić należy, że jednorazowa spłata zasądzonego świadczenia byłaby dla pozwanego bardzo utrudniona i narażałaby go na niepowetowane szkody. Powyższe okoliczności związane z sytuacją zdrowotną, rodzinną i majątkową pozwanego legły także u podstaw rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Należy zauważyć, że również niewielki był nakład pracy pełnomocnika powódki, bowiem ograniczył się wyłącznie do złożenia pozwu wraz z załącznikami i odpowiedzi na sprzeciw pozwanego. Czynności powyższe nie były, w ocenie Sądu, szczególnie pracochłonne zważywszy na charakter sprawy, która nie jest zawiła i skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym. Poza powyższymi czynnościami pełnomocnik powoda nie dokonał żadnych innych czynności w sprawie, nie stawił się na rozprawie oraz publikacji orzeczenia. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 102 k.p.c. i w związku z tym odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI