I C 663/15

Sąd Rejonowy w IławieIława2015-10-06
SAOStransportowepubliczny transport zbiorowyNiskarejonowy
prawo przewozoweopłata dodatkowaprzejazd bez biletunależność przewozowawyrok zaocznykoszty procesu

Podsumowanie

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz miasta kwotę 270,40 zł z odsetkami z tytułu należności przewozowej i opłaty dodatkowej za przejazd bez biletu.

Powód, Miasto S. W. – Zarząd (...) w W., domagał się od pozwanego P. M. zapłaty 270,40 zł z tytułu należności przewozowej i opłaty dodatkowej za przejazd bez biletu. Sąd, przyjmując twierdzenia powoda za prawdziwe z uwagi na niestawiennictwo pozwanego na rozprawie, zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu, nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.

Powód Miasto S. W. – Zarząd (...) w W. wniósł pozew przeciwko pozwanemu P. M. o zapłatę kwoty 270,40 zł, wskazując, że pozwany korzystał z przejazdu środkami komunikacji bez uiszczenia odpowiedniej opłaty. Wcześniej wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym został uchylony z powodu niedoręczenia go pozwanemu. Sąd Rejonowy w Iławie, rozpoznając sprawę, ustalił, że roszczenie powoda jest zasadne. Pozwany nałożono obowiązek zapłaty za przejazd w kwocie 4,40 zł oraz opłatę dodatkową w kwocie 266,00 zł, zgodnie z art. 33a ust. 3 ustawy Prawo Przewozowe. Wysokość opłaty dodatkowej została określona uchwałą Rady Miasta S. W. Ponieważ pozwany nie stawił się na rozprawę, mimo prawidłowego zawiadomienia, sąd wydał wyrok zaoczny, przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych. W związku z tym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną kwotę w całości, z odsetkami ustawowymi od dnia 08.08.2014r. do dnia zapłaty. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 KPC. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 KPC oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd zasądził dochodzoną kwotę w całości.

Uzasadnienie

Sąd uznał roszczenie powoda za zasadne, wskazując na prawidłowe nałożenie obowiązku zapłaty za przejazd i opłaty dodatkowej zgodnie z przepisami ustawy Prawo Przewozowe oraz uchwałą Rady Miasta. Niestawiennictwo pozwanego na rozprawie skutkowało przyjęciem twierdzeń powoda za prawdziwe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

Miasto S. W. – Zarząd (...) w W.

Strony

NazwaTypRola
Miasto S. W. – Zarząd (...) w W.organ_państwowypowód
P. M.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

u.p.p. art. 33a § ust. 3

Ustawa Prawo Przewozowe

W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty.

Pomocnicze

k.p.c. art. 333 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd z urzędu nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi zaocznemu.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona wygrywająca sprawę może żądać od strony przeciwnej zwrotu niezbędnych kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie powoda o zapłatę należności przewozowej i opłaty dodatkowej jest uzasadnione. Pozwany korzystał z przejazdu bez uiszczenia odpowiedniej opłaty. Niestawiennictwo pozwanego na rozprawie mimo prawidłowego zawiadomienia. Prawidłowe nałożenie opłaty dodatkowej zgodnie z przepisami prawa i uchwałą Rady Miasta.

Godne uwagi sformułowania

W związku z brakiem opłaty za przejazd powód nałożył na pozwanego obowiązek zapłaty za przejazd w kwocie 4,40zł oraz opłatę dodatkową w kwocie 266,00zł. Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

Skład orzekający

Wojciech Drewniak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wyroku zaocznego w sprawach o zapłatę należności przewozowej i opłaty dodatkowej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów prawa przewozowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa jest rutynowa i dotyczy typowego roszczenia o zapłatę za przejazd bez biletu. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 270,4 PLN

należność przewozowa i opłata dodatkowa: 270,4 PLN

zwrot kosztów procesu: 90 PLN

Sektor

transport

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. Akt I C 663/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 października 2015r. Sąd Rejonowy w Iławie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Drewniak Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Dzięgiel-Wiatrak Po rozpoznaniu w dniu 06.10.2015r. na rozprawie Sprawy z powództwa Miasta S. W. – Zarząd (...) w W. p-ko pozwanemu P. M. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego P. M. na rzecz powoda Miasta S. W. – Zarząd (...) w W. kwotę 270,40zł /dwieście siedemdziesiąt złotych 40/100/ z odsetkami ustawowymi od dnia 08.08.2014r. do dnia zapłaty. II. Wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. III. Zasądza od pozwanego P. M. na rzecz powoda Miasta S. W. – Zarząd (...) w W. kwotę 90,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu – w tym 90,00zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. I C 663/15 UZASADNIENIE Powód Miasto S. W. – Zarząd (...) w W. wniósł p-ko pozwanemu P. M. o zapłatę kwoty 270,40zł. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w/w kwoty domaga się z tytułu należności przewozowej wskazując, iż pozwany korzystał z przejazdu środkami komunikacji bez uiszczenia odpowiedniej opłaty. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 01.04.2015r.wydanym przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie roszczenie powoda uwzględniono w całości. Postanowieniem z dnia 18.05.2015r.nakaz zapłaty uchylono w całości i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie. Przyczyną uchylenia nakazu zapłaty było niedoręczenie odpisu nakazu zapłaty pozwanemu. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Roszczenie powoda jest zasadne w całości. W związku z brakiem opłaty za przejazd powód nałożył na pozwanego obowiązek zapłaty za przejazd w kwocie 4,40zł oraz opłatę dodatkową w kwocie 266,00zł. /wezwania k.11/ Zarówno obowiązek zapłaty za przejazd jak i opłata dodatkowa zostały nałożone prawidłowo – zgodnie z art.33a ust.3 ustawy Prawo Przewozowe w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Wysokość opłaty dodatkowej określona została uchwałą nr (...) Rady M. S. W. . Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Pozwany o terminie rozprawy został zawiadomiony prawidłowo./k.30/ Mając powyższe na uwadze zasądzono od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę w całości. Zgodnie z art.333§1 pkt.3 kpc z urzędu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art.98§1 kpc w zw. z §6 pkt.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę