Orzeczenie · 2018-01-23

I C 656/16

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2018-01-23
SAOSCywilneochrona konsumentówWysokaokręgowy
klauzule niedozwoloneochrona konsumentaopłaty windykacyjneopłaty administracyjneumowa pożyczkisąd okręgowyapelacja

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę kwoty 2 357,10 zł wraz z odsetkami, wniesionego przez powoda (...) Ltd. z siedzibą na Malcie przeciwko B. K. Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej wyrokiem zaocznym z dnia 31 marca 2017 r. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 500 zł z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Powód złożył apelację od rozstrzygnięcia oddalającego powództwo co do kwoty 857,10 zł, w tym kwoty 377,10 zł wraz z odsetkami oraz kwoty 480 zł tytułem kosztów windykacji. Jako zarzuty apelacyjne wskazał naruszenie przepisów postępowania cywilnego (art. 321 kpc i art. 233 § 1 kpc) oraz prawa materialnego (art. 58 § 1 kc w zw. z art. 385 1 § 1 k.c. i art. 483 § 1 k.c.). Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację, oddalił ją jako niezasadną. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji i uznał, że zakwestionowane postanowienia umowy dotyczące pobierania przez powoda opłat administracyjnych i windykacyjnych są niedozwolone zgodnie z art. 385 1 § 1 k.c. Sąd podkreślił, że opłata administracyjna w wysokości 377,10 zł nie miała uzasadnienia ani powiązania z poniesionymi wydatkami, a proces udzielania pożyczki za pośrednictwem systemu informatycznego nie był pracochłonny. Odnosząc się do opłat windykacyjnych, sąd uznał, że sposób ich określenia w umowie pozostawał w sprzeczności z dobrymi obyczajami i rażąco naruszał prawa konsumenta, ponieważ zapisy były ogólne, nie określały jasno wysokości kosztów, czynności ani harmonogramu, a także nie uwzględniały rzeczywistych kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę. W konsekwencji, apelacja powoda została oddalona na mocy art. 385 k.p.c.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie stosowania art. 385 1 k.c. do opłat administracyjnych i windykacyjnych w umowach pożyczki, zwłaszcza w kontekście braku wykazania rzeczywistych kosztów przez pożyczkodawcę.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy umów zawieranych z konsumentami, gdzie postanowienia nie były negocjowane indywidualnie. Wymaga analizy konkretnych zapisów umownych i tabel opłat.

Zagadnienia prawne (3)

Czy postanowienia umowy dotyczące opłat administracyjnych i windykacyjnych, naliczanych konsumentowi w związku z umową pożyczki, mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385 1 k.c.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienia umowy dotyczące opłat administracyjnych i windykacyjnych mogą być uznane za niedozwolone, jeśli kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, a nie określają głównych świadczeń stron.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że opłata administracyjna była nieuzasadniona i nie powiązana z poniesionymi wydatkami, a proces udzielania pożyczki nie był pracochłonny. Opłaty windykacyjne były określone w sposób ogólny, nieprecyzyjny co do wysokości, czynności i harmonogramu, a także nie odzwierciedlały rzeczywistych kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę, co naruszało dobre obyczaje i interesy konsumenta.

Czy sąd pierwszej instancji wydał wyrok co do przedmiotu nieobjętego żądaniem pozwu lub zasądził kwotę niższą niż określona w żądaniu pozwu, naruszając art. 321 kpc?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 321 kpc, ponieważ zasądzenie niższej kwoty niż żądana wynikało z oceny zasadności żądania w świetle przepisów prawa, a nie z przekroczenia granic żądania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy nie odniósł się bezpośrednio do tego zarzutu w uzasadnieniu, ale poprzez oddalenie apelacji w tej części, pośrednio potwierdził prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Czy sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, naruszając art. 233 § 1 kpc?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów, a zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc jest nieuzasadniony.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, co oznacza, że uznał ocenę dowodów za prawidłową.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
B. K.

Strony

NazwaTypRola
(...) Ltd.spółkapowód
B. K.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (8)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Pomocnicze

k.c. art. 58 § § 1

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

k.c. art. 483 § § 1

Kodeks cywilny

Jeżeli dłużnik dopuści się zwłoki z zaspokojeniem wierzyciela, wierzyciel może żądać od dłużnika naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, na podstawie przepisów o odpowiedzialności za naruszenie zobowiązań.

k.p.c. art. 321

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd jest związany żądaniem pozwu.

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

k.p.c. art. 505¹³ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadku rozpoznawania spraw w postępowaniu uproszczonym, uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji może być ograniczone do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji, jeżeli apelacja jest bezzasadna.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Opłaty administracyjne i windykacyjne naliczane konsumentowi w umowie pożyczki, jeśli są nieuzasadnione, nieproporcjonalne lub nieprecyzyjnie określone, stanowią niedozwolone klauzule umowne. • Niedozwolone klauzule umowne nie wiążą konsumenta.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia art. 321 kpc i art. 233 § 1 kpc przez sąd pierwszej instancji. • Koszty windykacji i opłaty administracyjne są dopuszczalne i stanowią główne świadczenie lub są uzasadnione.

Godne uwagi sformułowania

postanowienia umowy dotyczące pobierania przez powoda opłat administracyjnej i windykacyjnych są niedozwolone • zapis umowny, który zastrzega konieczność uiszczania świadczenia ubocznego w postaci opłaty administracyjnej z tytułu udzielenia pożyczki w sposób niebudzący wątpliwości narusza interesy konsumenta oraz kształtuje jego prawa w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a tym samym stanowi klauzulę niedozwoloną • wskazana opłata nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia i powiązania ekonomicznego z poniesionymi i zarazem wykazanymi wydatkami • strona powodowa nie wykazała w toku niniejszego postępowania, aby opłata ta była niezbędna (...) oraz, iż poniosła koszty w wysokości wskazanej w treści umowy • sposób określenia w zakwestionowanej klauzuli podstaw i sposobu pobierania tych opłat istotnie pozostaje w sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażąco narusza prawa i obowiązki konsumenta • windykacja nie może stanowić dodatkowego źródła zysku przedsiębiorcy • postanowienie obciążające konsumenta opłatami windykacyjnymi nie może mieć charakteru ogólnego • opłaty za konkretne czynności windykacyjne nie mogą odbiegać od rzeczywistych kosztów poniesionych z tego tytułu przez przedsiębiorcę • wszystkie ewentualne koszty muszą być ustanowione w cenach rynkowych, przy uwzględnieniu zasady, zgodnie z którą konsument nie może zostać obciążony całością kosztów prowadzenia działalności przez przedsiębiorcę • opłaty za czynności windykacyjne nie mogę być naliczane przed ich faktycznym…

Skład orzekający

Ewa Blumczyńska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania art. 385 1 k.c. do opłat administracyjnych i windykacyjnych w umowach pożyczki, zwłaszcza w kontekście braku wykazania rzeczywistych kosztów przez pożyczkodawcę."

Ograniczenia: Dotyczy umów zawieranych z konsumentami, gdzie postanowienia nie były negocjowane indywidualnie. Wymaga analizy konkretnych zapisów umownych i tabel opłat.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu klauzul abuzywnych w umowach pożyczkowych, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników zajmujących się ochroną konsumentów.

Czy opłaty windykacyjne w umowie pożyczki mogą być niezgodne z prawem? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 2357,1 PLN

kwota główna: 1500 PLN

koszty procesu: 827,19 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst