I C 630/15

Sygn. akt: I C 630/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Podubińska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. w Szczytnie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. K. (1) , A. K. (1) przeciwko M. M. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną w przedmiocie dokonania wykładni wyroku postanawia: dokonać wykładni wyroku Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 31 maja 2016 roku w sprawie I C 630/15 w ten sposób, że wyjaśnić, że czynności prawne opisane w pkt. I powyższego wyroku są bezskuteczne w stosunku do powodów P. K. (1) i małoletniej A. K. (1) reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową w części do kwoty 49.465,96 złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia z dnia 31.05.2016 roku w sprawie I C 630/15 uznano za bezskuteczne w stosunku do powodów P. K. (1) i małoletniej A. K. (1) reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową następujące czynności prawne: - dokonaną w formie aktu notarialnego zawartego przed notariuszem A. K. (2) dnia 18 marca 2013 roku nr repertorium (...) pomiędzy dłużnikiem P. K. (2) i pozwaną M. M. sprzedaż nieruchomości: położonej w S. przy ul. (...) , dla której prowadzona jest księga wieczysta (...) oraz położonej w S. przy ul. (...) , dla której prowadzona jest księga wieczysta (...) - dokonaną w formie aktu notarialnego zawartego przed notariuszem A. K. (2) dnia 4 grudnia 2014 roku nr repertorium (...) pomiędzy dłużnikiem P. K. (2) i pozwaną M. M. sprzedaż nieruchomości położonej w L. składającej się z działek gruntu 131/1, 133/3, 135 i 138/1, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...) w związku z wierzytelnością przysługującą powodom od dłużnika P. K. (2) z tytułu alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7.11.2011 roku w sprawie VI RC 1875/09 opatrzonych klauzulą wykonalności z dnia 10.04.2012 roku w kwocie 49.465,96 złotych na dzień 8 kwietnia 2015 roku. W dniu 19.04.2017 roku wpłynęło pismo pełnomocnika powodów o dokonanie wykładni tego wyroku poprzez wyjaśnienie, że uznane za bezskuteczne czynności prawne pozostają w związku z wierzytelnością przysługującą powodom od dłużnika P. K. (2) z tytułu całości alimentów zasądzonych wyrokiem Sadu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7.11.2011 roku w sprawie VI RC 1875/09, a nie ograniczają się jedynie do kwoty 49.465,96 złotych. W odpowiedzi na wniosek pozwana przyłączyła się do wniosku o dokonanie wykładni wydanego w sprawie, przy czym wskazała, że wyrok powinien być interpretowany ściśle i realizacja określonej w wyroku wierzytelności pod względem przedmiotowym winna doprowadzić do zwolnienia z zadośćuczynienia roszczenia strony powodowej. Sąd zważył, co następuje: Dokonując interpretacji powyższego orzeczenia Sąd odniósł się bezpośrednio do granic tego orzeczenia wynikających z treści żądania pozwu. Powodowie wnosząc powództwo w niniejszej sprawie wskazali w pozwie wysokość wymagalnej wierzytelności z tytułu alimentów zasądzonych na ich rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7.11.2011 roku w konkretnej wysokości, w trakcie postępowania w żaden sposób nie modyfikowali roszczenia i Sąd orzekł zgodnie z ich żądaniem. Sposób sformułowania żądania w pozwie, który następnie znalazł odzwierciedlenie w treści orzeczenia stanowi granice orzekania w tej sprawie. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika powodów z wniosku o dokonanie wykładni orzeczenia, iż uznanie czynności prawnych za bezskuteczne w związku z wierzytelnością wynikającą z tytułu wykonawczego w postaci konkretnego wyroku sądu powinno skutkować bezskutecznością tych czynności nie tylko wobec całości zadłużenia alimentacyjnego dłużnika, ale także z tytułu całości alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego ( w domyśle – także w odniesieniu do rat należnych w przyszłości nienależnych i niewymagalnych na etapie czy to wniesienia powództwa, czy wyrokowania ) Sąd uznał powyższe za niezasadne. W ocenie Sądu trafne są tu uwagi pełnomocnika pozwanej, iż takie rozwiązanie prowadziłoby do stanu ciągłej niepewności, który w sytuacji prawomocnego rozstrzygnięcia nie może występować. Sąd co do zasady podziela uwagi pełnomocnika powodów co do istoty skargi pauliańskiej, jednak wskazuje, że przedmiotem oceny dokonywanej w wyroku są okoliczności występujące na dzień wyrokowania i tak np. niewypłacalność dłużnika, oceniana jest według chwili wystąpienia przez wierzyciela z akcją pauliańską, jak również chwili wyrokowania. Na ten moment badana jest także wymagalność wierzytelności. Pełnomocnik powodów wskazał też na brzmienie przepisu art. 533 kc , który to przepis miałby pozwalać interpretować granice rozstrzygnięcia w taki sposób, ze miałyby odnosić się także do rat alimentacyjnych niewymagalnych ani w dacie dokonywania czynności uznanych za bezskutecznych, ani w dacie wnoszenia powództwo z art. 527 kc , ani w dacie wyrokowania. W ocenie Sądu wywodzenie z powyższego przepisu takich skutków jest sprzeczne z ratio legis tego przepisu. W przypadku takiego roszczenia, jakim jest roszczenie alimentacyjne uznanie, że przepis ten w części stanowiącej, że osoba trzecia może zwolnić się od zadośćuczynienia roszczeniu wierzyciela żądającego uznania czynności za bezskuteczną, jeżeli zaspokoi tego wierzyciela odnosi się do rat alimentacyjnych powstających w przyszłości ( jak wskazał pełnomocnik powodów – do chwili wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego ) oznaczałoby de facto przerzucenie obowiązku alimentacyjnego na inny podmiot. Z powyższych względów Sąd uznał, że wyrok Sądu nie może być rozumiany w taki sposób, iż daje uprawnienie zaspokojenia się powodów co do wszelkich rat alimentów wynikających z wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie, także tych, które powstaną w przyszłości, natomiast z uwagi na zakres żądania zgłoszony w pozwie i określony w sentencji wyroku z dnia 31 maja 2016 roku na podstawie art. 352 kpc orzeczono jak w sentencji postanowienia.