I C 618/16

Sygn. akt I C 618/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Lisowska Protokolant: sekr. sądowy Judyta Masłowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. w Piszu na rozprawie sprawy z powództwa M. L. przeciwko B. G. przy udziale interwenienta ubocznego Towarzystwa (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę o r z e k a : I. Powództwo oddala. II. Zasądza od powoda M. L. na rzecz interwenienta ubocznego Towarzystwa (...) Spółce Akcyjnej w W. kwotę 2 470 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. III. Nakazuje zwrócić interwenientowi ubocznemu Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej w W. kwotę 305 zł tytułem nadpłaconej opłaty od interwencji. Sygn. akt I C 618/16 UZASADNIENIE M. L. wytoczył powództwo przeciwko B. G. o zapłatę kwoty 7 000 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2016r. do dnia zapłaty tytułem naprawienia szkody - straty w inwentarzu żywym ( hodowli owiec). W uzasadnieniu powód wskazał, iż pozwana wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu II Wydziału Karnego z dnia 13.04.2015r. została uznana winną tego , że w dniu 26 marca 2014r. w O. nie zachowała środków przy trzymaniu pasa rasy S. H. o imieniu (...) , w wyniku czego pies opuścił teren posesji i zaatakował zwierzęta na terenie gospodarstwa w miejscowości G. gm. O. , należące do powoda tj. o wykroczenie z art. 77 kw. W wyniku zaistniałego zdarzenia powód poniósł straty w inwentarzu żywym, które szacuje na kwotę około 7 000 zł. Hodowla zwierząt była w tym czasie w fazie odbudowy, wszystkie owce były kotne. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, iż roszczenie powoda jest niezasadne. Powód nie przedstawił materiału dowodowego wskazującego, że pozwana ponosi odpowiedzialność za straty w jego inwentarzu żywym. Na wniosek pozwanej Sąd o toczącym się postępowaniu zawiadomił Towarzystwo (...) S.A. , albowiem pozwana w dacie zdarzenia posiadała ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej we wskazanym towarzystwie. Towarzystwo (...) S.A. wstąpiło do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej wnosząc o oddalenie powództwa. Interwenient uboczny zakwestionował powództwo co do zasady i co do wysokości, wskazując iż powód nie przedłożył żadnych dowodów, które miałyby potwierdzać wysokość szkody. Sąd ustalił, co następuje: Wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu II Wydziału Karnego z dnia 13.04.2015r. B. G. została uznana winną tego , że w dniu 26 marca 2014r. w O. nie zachowała środków przy trzymaniu pasa rasy S. H. o imieniu (...) , w wyniku czego jej pies opuścił teren posesji i zaatakował zwierzęta na terenie gospodarstwa w miejscowości G. gm. O. , należące do M. L. tj. o wykroczenie z art. 77 kw. /bezsporne; dowód: odpis wyroku k. 36/ Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 415 kc kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Natomiast art. 361 § 2 kc stanowi, iż naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. W niniejszym postępowaniu na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia żądania pozwu, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne.. Zgodnie bowiem z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powód nie przejawił wystarczającej inicjatywy dowodowej, tak aby potwierdzić zasadność żądania pozwu. Powód przedłożył jedynie kopie: protokołu rozprawy w sprawie o wykroczenie , protokołu zawiadomienia o wykroczeniu i protokołu przesłuchania świadka, które nie mogły stanowić dowodu na potwierdzenie jego twierdzeń, albowiem zasadą jest bezpośrednie przesłuchanie świadków i stron przed Sądem orzekającym. Z kolie przedłożone przed powoda dowody : wyrok i wezwanie do zapłaty nie były dowodami wystarczającymi celem wykazania twierdzeń powoda. Nadto powód nie stawił się przed Sądem celem przesłuchania w charakterze strony. Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 k.p.c. ). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ).” (wyrok SN z 17 XII 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662). Wobec powyższego roszczenie pozwu podlegało oddaleniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie 107 kpc . Na podstawie art. 80 Ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ,Sąd zwrócił interwenientowi nadpłaconą opłatę od interwencji.