III Ca 1893/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację szpitala, potwierdzając prawo pracownika medycznego do wynagrodzenia za dyżury zgodne z harmonogramem, nawet jeśli umowa została jednostronnie ograniczona.
Powód dochodził zapłaty wynagrodzenia za dyżury medyczne w październiku 2014 r., które nie odbyły się z winy pracodawcy (szpitala). Sąd Rejonowy zasądził część należności, uznając, że powód miał prawo do dyżurów zgodnie z harmonogramem. Pozwany szpital złożył apelację, zarzucając nierozpoznanie istoty sprawy i błędne obliczenie utraconych korzyści. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że wynagrodzenie brutto stanowiło korzyść powoda, a ciężary publicznoprawne obciążały jego, a nie pozwanego.
Sprawa dotyczyła roszczenia pracownika medycznego (powoda) o zapłatę wynagrodzenia za dyżury w Transporcie Medycznym, które miały odbyć się w październiku 2014 r. zgodnie z zawartą umową i harmonogramem. Powód stawił się do pracy, ale nie został dopuszczony do dalszych dyżurów w tym miesiącu. Sąd Rejonowy zasądził na jego rzecz kwotę 9.360 zł, uznając, że należało mu się wynagrodzenie za dyżury zgodne z harmonogramem. Pozwany Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Wojewódzki Szpital (...) w R. złożył apelację, podnosząc zarzuty nierozpoznania istoty sprawy oraz naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 6 k.c. w zw. z art. 361 § 2 k.c. Argumentował, że powód, prowadząc działalność gospodarczą, powinien wykazać utracone korzyści w oparciu o wskaźnik rentowności, a nie utożsamiać je z całym przychodem. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił apelację, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował prawo. Sąd odwoławczy podkreślił, że wynagrodzenie brutto stanowiło korzyść powoda, a ciężary publicznoprawne od tego wynagrodzenia obciążały powoda, a nie pozwanego. W związku z tym, zarzuty naruszenia przepisów procesowych i prawa materialnego okazały się bezzasadne. Apelacja została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c., a pozwanemu zasądzono zwrot kosztów postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za dyżury zgodne z harmonogramem, nawet jeśli nie mógł ich wykonać z winy pracodawcy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że harmonogram dyżurów stanowił podstawę do żądania wynagrodzenia, a jego niewykonanie z winy pracodawcy nie pozbawia pracownika prawa do należności. Wynagrodzenie brutto stanowiło korzyść powoda, a ciężary publicznoprawne od niego obciążały powoda.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. K. | osoba_fizyczna | powód |
| Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Wojewódzki Szpital (...) w R. | instytucja | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 471
Kodeks cywilny
Podstawa do żądania odszkodowania (w tym wynagrodzenia) w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.
k.c. art. 361 § § 2
Kodeks cywilny
Określa, że odszkodowanie obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Sąd uznał wynagrodzenie brutto za utraconą korzyść.
Pomocnicze
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania o kosztach procesu.
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w przypadku nierozpoznania istoty sprawy.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia apelacji jako bezzasadnej.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania od strony przegrywającej.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powód miał prawo do wynagrodzenia za dyżury zgodne z harmonogramem. Niewykonanie dyżurów z winy pracodawcy nie pozbawia pracownika prawa do wynagrodzenia. Wynagrodzenie brutto stanowiło utraconą korzyść powoda.
Odrzucone argumenty
Nierozpoznanie istoty sprawy przez Sąd Rejonowy. Błędne obliczenie utraconych korzyści przez Sąd Rejonowy. Konieczność uwzględnienia wskaźnika rentowności przedsiębiorstwa powoda przy obliczaniu utraconych korzyści.
Godne uwagi sformułowania
Dochód który miał osiągnąć w wymiarze brutto z tytułu świadczenia usług zgodnie z harmonogramem w całym miesiącu październiku 2014r. stanowił jego korzyść w rozumieniu art. 361§2 k.c. Z tych względów brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów pozwanego zmierzających do określenia wysokości szkody powoda (ubytku w jego majątku) jako wartości zysku, gdyż to nie na pozwanym spoczywały jakiekolwiek obowiązki związane z poniesieniem ciężarów publicznoprawnych od wypłaconego powodowi wynagrodzenia w wysokości brutto.
Skład orzekający
Barbara Braziewicz
przewodniczący
Teresa Kołeczko - Wacławik
sprawozdawca
Artur Żymełka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia utraconych korzyści w kontekście umów o świadczenie usług medycznych przez osoby prowadzące działalność gospodarczą oraz odpowiedzialności pracodawcy za niewykonanie harmonogramu dyżurów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umowy o świadczenie usług medycznych i harmonogramu dyżurów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o odszkodowaniu i utraconych korzyściach w kontekście umów cywilnoprawnych, co jest istotne dla prawników i przedsiębiorców.
“Szpital musi zapłacić za dyżury, których pracownik nie mógł wykonać – sąd wyjaśnia, jak liczyć utracone korzyści.”
Dane finansowe
WPS: 9360 PLN
wynagrodzenie: 9360 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Ca 1893/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Barbara Braziewicz Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.) SO Artur Żymełka Protokolant Agnieszka Wołoch po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa W. K. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w R. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II C 1009/15 1. oddala apelację; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Artur Żymełka SSO Barbara Braziewicz SSO Teresa Kołeczko – Wacławik Sygn. akt III Ca 1893/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Rybniku zasądził od pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiego Szpitala (...) w R. na rzecz powoda W. K. kwotę 9.360 zł. z ustawowymi odsetkami od 21 listopada 2014r. do 31 grudnia 2015r. i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016r., oddalił powództwo w pozostałej części zasądził ,od powoda na rzecz pozwanego 498,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód zawarł z pozwanym umowę na czas określony od 1 października 2013r. do 31 grudnia 2014r. której przedmiotem było udzielenie przez powoda świadczeń zdrowotnych m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej w Transporcie Medycznym typu (...) oraz wykonywanie zleconych usług medycznych. Świadczenia miały być udzielane zgodnie z harmonogramem sporządzanym za obopólnązgodą stron na okres 2 miesięcy, akceptowanym przez ordynatora (...) / Zespołu (...) , za wynagrodzeniem 65 zł brutto za godzinę. Strony przewidziały możliwość wygaśnięcia umowy m.in. w przypadku gdy zajdą okoliczności, za które strony nie ponoszą odpowiedzialności, a które uniemożliwią dalsze jej wykonywanie oraz jej rozwiązanie za 3 miesięcznym wypowiedzeniem. Powód świadczył usługi zgodnie z harmonogramem, sporządzonym również na październik 2014r., ale po wykonaniu usługi w dniach 1 i 6 października 2014r. nie został dopuszczony do dalszych dyżurów w tym miesiącu, mimo, że zgłaszał swoją obecność. Na listopad i grudzień 2014r. harmonogram nie został sporządzony. Od 10 października 2014r. świadczenie usług będących przedmiotem umowy przejęło na podstawie umowy zawartej z pozwanym - Wojewódzkie Pogotowie (...) w K. . Pozwany wezwany przez powoda do prawidłowej realizacji umowy i do uiszczenia wynikającego z niej wynagrodzenia, odmówił żądaniom powoda. Ustalając powyższe uznał Sąd Rejonowy, że ponieważ zgodnie z umową sporządzony został harmonogram dyżurów na październik 2014r., powód winien zostać dopuszczony do świadczenia usług w tym miesiącu, zresztą przychodził świadczyć usługi do pozwanego w dniach wynikających z harmonogramu. Z tych względów uznał, że należy mu się wynagrodzenie zgodnie z umową w określonej stawce godzinowej brutto za październik 2014r., natomiast ponieważ na listopad i grudzień 2014r harmonogram nie został ,ustalony brak było podstaw do żądania wynagrodzenia za świadczenie usług w tych miesiącach. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. W apelacji pozwany zaskarżył wyrok w części uwzgledniającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu. Zarzucił nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. przejawiającej się pominięciem zarzutów pozwanego w zakresie braku wykazania rentowności przedsiębiorstwa powoda co doprowadziło do błędnego utożsamiania całości przychodu z utraconym korzyściami, naruszenie prawa materialnego art. 6 k.c. w zw. z art. 361 § 2 in fine k.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż powód wykazał utracone korzyści z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia za część miesiąca października 2014r. w sytuacji, gdy powód prowadzi działalność gospodarczą, a zatem winien obliczyć utracone korzyści stosunkowo do wskaźnika rentowności swojego przedsiębiorstwa, czemu uchybił. Przedstawiają powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt 1 i oddalenie powództwa w całości względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wniósł tez o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postepowania za obie instancje. Powód wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie mogła odnieść skutku. W okolicznościach faktycznych sprawy, które nie zostały zakwestionowane w apelacji, a w ocenie sądu odwoławczego prawidłowo zostały ustalone przez sąd I instancji trafna jest ocena, iż powód, w oparciu o regulacje art. 471 k.c. zasadnie żądał od pozwanego wynagrodzenia w zakresie, w jakim zgodnie z harmonogramem świadczenia usług w październiku 2014r. usługi te miał świadczyć i zgłaszał gotowość ich świadczenia. Dochód który miał osiągnąć w wymiarze brutto z tytułu świadczenia usług zgodnie z harmonogramem w całym miesiącu październiku 2014r. stanowił jego korzyść w rozumieniu art. 361§2 k.c. , której za część października nie osiągnął. Korzyść ta, uzyskana przez powoda jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą podlega różnym ciężarom publicznoprawnym, a do ich poniesienia zobowiązany jest powód, który korzyść tę osiągnął. Z tych względów brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów pozwanego zmierzających do określenia wysokości szkody powoda (ubytku w jego majątku) jako wartości zysku, gdyż to nie na pozwanym spoczywały jakiekolwiek obowiązki związane z poniesieniem ciężarów publicznoprawnych od wypłaconego powodowi wynagrodzenia w wysokości brutto. Jednocześnie powód na podstawie łączącej strony umowy nie był zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z realizowaniem umowy. Z tych względów nie mogły odnieść skutku sformułowane w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego – art. 386 § 4 k.p.c. , albowiem istota sprawy została rozpoznana przez sąd I instancji, jak również zarzuty naruszenia przepisów art. 6 w zw. z art. 361§ 2 in fine k.p.c. Mając powyższe na uwadze apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 2 pkt 4 i 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. poz. 1800), zasądzając od pozwanego na rzecz powoda wynagrodzenie w wysokości 1200 zł. SSO Artur Żymełka SSO Barbara Braziewicz SSO Teresa Kołeczko-Wacławik Sygn. akt III Ca 1893/16
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI