I C 604/23

Sygn. akt I C 604/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2024 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. w G. sprawy z powództwa W. R. (1) przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej z siedzibą w L. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w L. na rzecz powoda W. R. (1) kwotę 4.003,79 zł (cztery tysiące trzy złote siedemdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty; II. umarza postępowanie co do kwoty 2.881,07 zł wraz żądanymi od tej sumy odsetkami; III. w pozostałym zakresie powództwo oddala; rozstrzyga o zasadzie poniesienia kosztów procesu przez strony poprzez stosunkowe ich rozdzielenie wynikające z proporcji wygranej w procesie: powód wygrywa w 20% (dwudziestu procentach), pozwany – w 80% (osiemdziesięciu procentach), pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku. Sygn. akt I C 604/23 UZASADNIENIE FAKTY Powód zamówił w 1997 r. stolarkę okienną (drewnianą) u pozwanej do lokalu przy ul. (...) w G. . O. ść bezsporna Decydując się na jej pełną wymianę w 2022 r. ponownie zwrócił się do tego samego dostawcy. Bezpośrednio zamówieniem zajmowała się jego córka – B. R. (1) . Podała e-mailem dotychczasowe wymiary, ostatecznie umówiono się na dokładne pomiary, które miały być wykonane przez pracownika pozwanej – R. Z. (1) . Przy wymiarowaniu był obecny powód i wyraźnie powiedział kilka razy, że oczekuje okien w dokładnie takich samych wymiarach jak dotychczasowe. Wymiarowanie odbyło się na dwóch wizytach R. Z. . Umowa została zawarta w dniu 14 marca 2022 r. D. ód: e-maile, k. 11-12 zeznania B. R. , k.126-127 zeznania W. R. , k. 129-130 Ostatecznie, po montażu okazało się, że nowa stolarka okienna jest w innym kolorze niż zamówiony i w mniejszych wymiarach od dotychczasowej, przy czym największa różnica dotyczy okna balkonowego nr 008 (powinno mieć wysokość 2560 mm, a zamontowano o 40 mm krótsze) i to z tym oknem powód ma największy problem, gdyż wysoki próg istotnie utrudnia mu wychodzenie na taras. Powód ma pewne ograniczenia ruchowe związane z jego stanem zdrowia (problemy z kręgosłupem). Różnice wymiarów w odniesieniu do pozostałych okien mieszczą się z granicach odchyłek tolerowanych normami budowlanymi. Z drugiej strony – okno numer 008 jest zamontowane zgodnie ze sztuką budowlaną. Zapłacona przez zamawiającego cena okna numer 008 to 4.003,79 zł . Okno 008 jest możliwe do zdemontowana bez negatywnego wpływu na pozostałą część zamówienia. D. ód: zeznania W. R. , k. 130 opinia biegłego K. W. , k. 162-163, 205-206 fotografia, k. 18 Powód we wrześniu 2022 r. złożył pozwanemu oświadczenie o skorzystaniu z rękojmi w postaci żądania wymiany wadliwej stolarki na wolną od wad. Wobec odmowy w dniu 21 marca 2023 r. odstąpił od umowy i zażądał zwrotu wpłaconego świadczenia (łącznie 20.230,51 zł). D. ód: pisma, k. 41, 42, 43, 45, 46, 47, 49, 51 (...) Wiarygodne są zeznania powoda i jego córki, że powód pracownikowi pozwanego dokonującego wymiarowania kilkakrotnie i wyraźnie mówił, że nowe okna mają być w takich samych wymiarach. Negacja tej okoliczności zawarta w zeznaniach R. Z. jest niewiarygodna. Powód jest osobą starszą, chorującą na kręgosłup i wysoki próg przy wychodzeniu na taras z obiektywnych przyczyn jest dla niego utrudnieniem, a więc logicznym jest, że chciał nowych okien, które nie utrudniałyby mu dotychczasowego trybu funkcjonowania w miejscu zamieszkania. R. Z. i pozostały personel pozwanego w ogóle najwyraźniej niespecjalnie interesował się oczekiwaniami konsumenta, skoro okna zostały dostarczone w innym niż zamówiony kolorze – jest to dodatkowy dowód i argument na powyższą tezę. Cała argumentacja strony pozwanej zresztą jasno dowodzi, że nawet gdyby przyznali, że otrzymali zamówienie na stolarkę w dotychczasowych wymiarach, to i tak dostarczyli by o mniejszym wymiarze, bo uważali, że tak należy postępować z uwagi na wymogi technologiczne i aktualną wysokość tarasu. Zeznania P. C. i J. U. nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, przedstawiali oni jedynie uzasadnienie technologiczne takiego a nie innego zwymiarowania zamówienia. Opinia biegłego K. W. jest – po uzupełnieniu – pełna jasna i wewnętrznie niesprzeczna. Dokumenty prywatne nie budzą wątpliwości co do autentyczności i mocy dowodowej. Kwestia rzekomego podwyższenia poziomu tarasu nie jest jednoznaczna. Powód to kwestionuje, zaś strona pozwana nie ma przedstawiła na tę okoliczność żadnych dowodów. KWALIFIKACJA PRAWNA Konsument zamówił okna w takim rozmiarze, jakiego oczekiwał. Miał prawo i mógł skutecznie zamówić okna także w takim rozmiarze, który był możliwy do zamontowania, choć mógł rodzić niekorzystne dla konsumenta skutki związane z trwałością nowej stolarki. Strona powodowa udowodniła, że dostarczone okna były niezgodne z zamówieniem (zmniejszone rozmiary). Powód nie jest specjalistą i nie był wstanie zweryfikować szczegółowych danych zwymiarowania zamówienia przez pracownika pozwanego; zorientował się, że dostarczone okna są niezgodne z zamówieniem dopiero na etapie montażu i natychmiast zgłosił to zamawiającemu. Dostarczone konsumentowi wraz z umową zwymiarowanie nie usuwa więc niezgodności dostawy z zaakceptowanym przez przedsiębiorcę zamówieniem. Reasumując, zachodzi wada przewidziana w art. 5561 § 1 k.c. Z materiału dowodowego wynika jasno (opinia biegłego K. W. ), że wszystkie sporne okna są mniejsze od dotychczasowych i biegły wyraźnie wskazał, że z punktu widzenia profesjonalnej technologii ich montażu (w tym przy uwzględnieniu, że stolarka jest drewniana) przyjęty przez pozwanego sposób jej montażu z tej perspektywy poprawny. Może jednak być tak, że poprawny od strony technologicznej montaż jest w dalszym ciągu wadliwy z zupełnie innej przyczyny i taka przyczyna w niniejszej sprawie dalej jest aktualna (niezgodność z zamówieniem). Wady fizyczne – co oczywiste – mogą mieć różne przyczyny, nie tylko technologiczne. Nie jest tak, że zgodna z zamówieniem stolarka powodowałaby zagrożenia, które wykraczałyby poza dopuszczalne ryzyko, które może przyjąć na siebie zamawiający konsument. Gdyby stolarka była w wymiarach dotychczasowych, to – jak podał biegły – w przypadku dwóch okien balkonowych najwyżej obniżyłaby się trwałość stolarki drewnianej i ewentualnie jakaś część wody opadowej odpryskująca z powierzchni tarasu mogłaby się dostawać do środka pokoju. Nie jest to nic, co można uznać za istotne zagrożenie, w tym dla osób trzecich. Nie ma dowodów, że w takim wypadku dochodziłoby do szkód w mieniu osób trzecich lub destrukcji elementów konstrukcyjnych budynku. Poza tym powód mógłby temu przeciwdziałać np. umieszczając w danym miejscu nieprzemakalną warstwę na podłodze. Jeżeli te okna uległyby przedwczesnej destrukcji, to co najwyżej powodowi nie przysługiwałoby żadne roszczenie przeciwko dostawcy z tego tytułu. Konsument może zamówić stolarkę z montażem na dowolny zgodny z prawem cel, przedsiębiorca może co najwyżej zwrócić mu uwagę, że przedmiot zamówienia w danych okolicznościach może ulec przedwczesnemu zużyciu. Sąd uznaje, że wada w odniesieniu do okna numer 008 jest istotna, gdyż rzeczywiście w sposób istotny utrudnia powodowi komfortowe korzystnie z lokalu i tarasu. Oczywistym jest, że konsument w tej sytuacji nie jest obowiązany do zaprojektowania i wybudowania jakichś środków zaradczych (np. schodki), bo nie przewidują tego przepisy o rękojmi. Natomiast wada w odniesieniu do pozostałych do osądzenia roszczeń (dotyczących okien nr 006, 003) jest nieistotna, gdyż takiego negatywnego wpływu na użytkowanie nie ma. Należy przypomnieć, że co do roszczeń dotyczących okien 002 i 010 powództwo zostało skutecznie cofnięte. Reasumując, powód korzystając z rękojmi skutecznie odstąpił od umowy częściowo (por. art. 565 k.c. ), tj. co do okna numer 008 ( art. 560 § 1 k.c. ), natomiast co do okien numer 006 i 003 – nieskutecznie z uwagi na treść art. 560 § 4 k.c. Po skutecznym odstąpieniu powoda od umowy w zakresie produktu, za który zapłacił cenę (okno numer 008), przysługuje mu jej zwrot na podstawie art. 410 § 1 k.c. jako świadczenia nienależnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. na mocy art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 560 § 1 k.c. w zw. z ar.t 481 § 1 i § 2 k.c. W zakresie żądania zwrotu ceny za okna numer 006 i 003 powództwo oddalono z uwagi na treść art. 560 § 4 k.c. i art. 410 § 1 k.c. a contrario ( punkt III. ). Umorzono postępowanie co do zwrotu ceny za okno 002 ( punkt II. na mocy art. 203 w zw. z art. 355 k.p.c. ). KOSZTY O zasadzie rozkładu kosztów orzeczono na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 20%, pozwany w 80%. Rozliczenie kosztów pozostawiono referendarzowi sądowemu zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. zdanie drugie k.p.c. ( punkt IV. ).