I C 603/14

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w WarszawieWarszawa2014-04-17
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
zapłatanależnośćdługfakturyodsetkikoszty procesusytuacja finansowarozłożenie na raty

Sąd zasądził od publicznego szpitala na rzecz spółki medycznej pełną kwotę należności za dostarczone artykuły medyczne wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając wniosek o rozłożenie na raty.

Spółka medyczna dochodziła zapłaty należności za dostarczone artykuły medyczne od publicznego szpitala. Szpital, mimo trudnej sytuacji finansowej, nie kwestionował długu, lecz prosił o rozłożenie płatności na raty i nieobciążanie kosztami. Sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając pełną kwotę wraz z odsetkami i kosztami, odmawiając rozłożenia na raty z uwagi na brak wcześniejszych prób dobrowolnej spłaty.

Powódka, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wniosła pozew o zapłatę kwoty 17.897,61 zł wraz z odsetkami od pozwanego (...) Publicznego (...) w W. za dostarczone artykuły medyczne. Wcześniej referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty, od którego pozwany wniósł sprzeciw. Pozwany nie kwestionował zasadności długu, powołując się jedynie na trudną sytuację finansową i chęć zawarcia ugody, wnosząc o rozłożenie należności na raty. Powódka nie zgodziła się na ugodę. Sąd ustalił, że spółka sprzedała szpitalowi artykuły medyczne na łączną kwotę 17.540,32 zł na podstawie kilku umów i faktur, a należność ta nie została zapłacona. Dodatkowo wystawiono notę odsetkową na kwotę 357,29 zł. Sąd, opierając się na art. 353 § 1 kc, uznał, że brak środków finansowych nie zwalnia dłużnika z obowiązku świadczenia. Odmówiono rozłożenia zasądzonej kwoty na raty na podstawie art. 320 kpc, wskazując, że pozwany nie podjął prób dobrowolnej spłaty przed wytoczeniem powództwa. Koszty procesu, w tym opłata od pozwu i koszty zastępstwa procesowego, zostały zasądzone od pozwanego na rzecz powódki zgodnie z art. 98 § 1 i 3 kpc, uznając, że trudna sytuacja finansowa nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia z kosztów w sytuacji, gdy świadczenie nie zostało spełnione dobrowolnie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, trudna sytuacja finansowa sama w sobie nie zwalnia dłużnika z obowiązku spełnienia świadczenia ani nie jest wystarczającą przesłanką do rozłożenia zasądzonej kwoty na raty, zwłaszcza gdy dłużnik nie podjął prób dobrowolnej spłaty przed wytoczeniem powództwa.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że brak środków finansowych nie jest przyczyną zwalniającą z obowiązku zapłaty. Odmówiono rozłożenia na raty, ponieważ pozwany szpital nie starał się dobrowolnie spłacić zadłużenia przed procesem, a z propozycją ugody wystąpił dopiero w jego trakcie. Nagradzanie dłużnika w takiej sytuacji byłoby niezasadne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) sp. z o.o.

Strony

NazwaTypRola
(...) sp. z o.o.spółkapowódka
(...) Publicznego (...) w W.instytucjapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.c. art. 353 § § 1

Kodeks cywilny

Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika spełnienia świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie to spełnić.

Pomocnicze

k.c. art. 481 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Odsetki należne od dnia płatności każdej z wystawionych faktur.

k.c. art. 482 § § 1

Kodeks cywilny

Możliwość dochodzenia odsetek od zaległych odsetek od dnia wytoczenia powództwa.

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozłożenia zasądzonej należności na raty.

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niesporność faktury i umów sprzedaży. Brak zapłaty należności przez pozwanego. Brak podstaw do rozłożenia zasądzonej kwoty na raty z uwagi na brak wcześniejszych prób dobrowolnej spłaty. Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w kontekście kosztów postępowania.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja finansowa pozwanego jako podstawa do odmowy zapłaty lub rozłożenia na raty. Wniosek o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu.

Godne uwagi sformułowania

Sam brak środków finansowych nie może być przyczyną zwalniającą dłużnika ze spełnienia świadczenia. Nie można zatem nagradzać dłużnika rozłożeniem należności na raty skoro sam, przed wytoczeniem powództwa nie czynił kroków do dobrowolnej spłaty zadłużenia. Trudna sytuacja finansowa nie może być jedyną przesłanką do odstąpienia od obciążania strony kosztami procesu. Pozwany, który nie spełnił świadczenia, powinien ponosić tego konsekwencje.

Skład orzekający

Joanna Radzyńska-Głowacka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że trudna sytuacja finansowa dłużnika nie jest automatyczną podstawą do rozłożenia długu na raty ani do zwolnienia z kosztów procesu, jeśli dłużnik nie wykazał inicjatywy w dobrowolnej spłacie."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy standardowej sytuacji braku zapłaty za dostawy i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Brak rozstrzygnięcia w kwestii ugody.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowego sporu o zapłatę należności za dostawy medyczne, gdzie sąd zastosował standardowe przepisy prawa cywilnego i procesowego. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Dane finansowe

WPS: 17 897,61 PLN

należność główna: 17 897,61 PLN

nota odsetkowa: 357,29 PLN

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 603/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Joanna Radzyńska-Głowacka Protokolant Sylwia Kochowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. przeciwko (...) Publicznemu (...) w W. o zapłatę I. zasądza od (...) Publicznego (...) w W. na rzecz (...) sp. z o.o. kwotę 17.897,61 zł (siedemnaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt siedem 61/100) wraz z odsetkami ustawowymi: - od kwoty 17.540,32 od dnia 3 września 2013 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 357,29 zł od dnia 16 września 2013 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od (...) Publicznego (...) w W. na rzecz (...) sp. z o.o. kwotę 3.312,00 zł (trzy tysiące trzysta dwanaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 603/14 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 16 września 2013 roku powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosła o zasądzenie od (...) Publicznego (...) w W. kwoty 17.897,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 17.540,32 zł od dnia 3 września 2013 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 357,29 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W dniu 29 listopada 2013 roku Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wydał nakaz zapłaty, którym nakazał pozwanemu szpitalowi aby zapłacił żądane w pozwie kwoty wraz z kosztami procesu. Pozwany od powyższego nakazu zapłaty wniósł sprzeciw. W jego treści nie kwestionował żądania powoda. Podniósł, że nie jest w stanie spłacić zobowiązania ze względu na trudną sytuację finansową (...) . Wyraził chęć zawarcia ugody. Wniósł o rozłożenie ewentualnie zasądzonej kwoty na raty oraz o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu. Powód nie wyraził zgody na zawarcie ugody. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) sp. z o.o. w B. sprzedała (...) Publicznemu (...) w W. artykuły medyczne za łączną cenę 17.540,32 zł na podstawie umów: - nr (...) z dnia 11 września 2012 r., - nr (...) z dnia 20 grudnia 2011 r., - nr (...) z dnia 9 lipca 2012 r., - nr (...) z dnia 2 kwietnia 2013 r., - nr (...) z dnia 5 czerwca 2013 r. oraz zgodnie z fakturami VAT nr: - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) , - (...) (okoliczność bezsporna, potwierdzone fakturami VAT – k. 48-71). (...) nie zapłacił należności wskazanych w wystawionych fakturach VAT (okoliczność bezsporna). (...) Sp. z o.o. w dniu 2 września 2013 r. wystawiła notę odsetkową na kwotę 357,29 zł, która to kwota obejmowała odsetki od daty zapłaty każdej z wskazanych wyżej faktur do dnia 2 września (dowód: nota odsetkowa – k. 71). (...) Publiczny (...) w W. znajduje się w trudnej sytuacji finansowej (bezsporne, potwierdzone dokumentacją finansową – k.83 – 85). Powyższy stan faktyczny co do zasady nie był sporny w sprawie i znajdował potwierdzenie w przedłożonych przez strony dokumentach, których autentyczność nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości. Jak stanowi art. 353 § 1 kc zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika spełnienia świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie to spełnić. Pozwany (...) nie kwestionował podstaw roszczenia powoda, tj. zawartych umów sprzedaży. Wskazywał jedynie na trudną sytuację finansową jednostki, która uniemożliwia mu spłatę zobowiązania oraz wyrażał chęć zawarcia ugody. Sam brak środków finansowych nie może być przyczyną zwalniającą dłużnika ze spełnienia świadczenia. Nie regulowanie zobowiązań w terminie może prowadzić do zachwiania sytuacji finansowej innych podmiotów działające na rynku. Odsetki przewidziane w art. 481 § 1 i 2 kc należne są od dnia płatności każdej z wystawionych przez powódkę faktur. Powód mógł dochodzić również odsetek od zaległych odsetek od dnia wytoczenia o nie powództwa na podstawie art. 482 § 1 kc. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku. Sąd nie znalazł podstaw do rozłożenia zasądzonej należności na raty na podstawie art. 320 kpc . Co prawda pozwany (...) znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jednak przed wytoczeniem powództwa pozwany nie starał się dobrowolnie spłacić powstałego zadłużenia i z propozycją taką wystąpił dopiero w toku procesu. Nie można zatem nagradzać dłużnika rozłożeniem należności na raty skoro sam, przed wytoczeniem powództwa nie czynił kroków do dobrowolnej spłaty zadłużenia. W punkcie II wyroku Sąd orzekł o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc . Na zasądzoną kwotę 3.312 zł składa się kwota 895 zł tytułem uiszczonej przez powódkę opłaty od pozwu, kwota 2.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego o nieobciążanie go kosztami procesu. Trudna sytuacja finansowa nie może być jedyną przesłanką do odstąpienia od obciążania strony kosztami procesu. Takie działanie stało by w sprzeczności z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwany nie spełnił świadczenia dobrowolnie zatem wystąpienie przez powódkę na drogę sądową celem odzyskania swoich należności było całkowicie zasadne, a pozwany, który nie spełnił świadczenia, powinien ponosić tego konsekwencje. Pozwany od dłuższego czasu znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zawierając umowę miał świadomość, że może mieć trudności z uregulowaniem swojego zobowiązania, zatem odstąpienie od ponoszenia przez niego kosztów postępowania prowadziłoby do niezasadnego obciążania powódki kosztami opłaty sądowej, kosztów zastępstwa prawnego i opłaty skarbowej, które to koszty powódka zmuszona była ponieść z wyłącznej winy pozwanego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI