I C 60/17

Sygn. akt: I C 60/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2017 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: sekr. sądowy Anna Szpręgiel po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 roku w Gliwicach sprawy z powództwa H. Z. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) przy ulicy (...) w G. o uchylenie 1. uchyla uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ulicy (...) w G. nr (...) z dnia 6 lutego 2017 roku w przedmiocie wyrażenia zgody na dobudowę balkonu; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 60/17 UZASADNIENIE Powód H. Z. wniósł o uchylenie uchwały nr (...) o wyrażeniu zgody na dobudowę balkonu do mieszkania nr (...) wraz z wymianą okna na balkonowe. Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa przy ul (...) w G. wniosła o oddalenie powództwa (k.13) . Sąd ustalił co następuje. Zaskarżoną uchwałą nr (...) podjętą na zebraniu Wspólnoty w dniu 6.02.2017 r. ustalono co następuje: Wspólnota Mieszkaniowa wyraża zgodę na dobudowę balkonu do mieszkania nr (...) wraz z wymianą okna pomieszczenia kuchennego na drzwi; dotyczy elewacji od strony podwórka i ma być wykonane na koszt inwestora (uchwała k. 3). W lutym 10.02.2017 r. powód zwrócił się do Wspólnoty o opis planowanej inwestycji z uwzględnieniem wymiarów balkonu. Wymiary i usytuowanie planowanego balkonu obrazuje zdjęcie (k.6).W dniu 20.02.2017 r. powód poinformował że nie zgadza się na zabudowę balkonu. Przedmiotowy budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się w ścisłym centrum G. , niedaleko (...) . Powód ma mieszkanie na drugim piętrze(na zdjęciu po lewej) a J. H. -właściciel mieszkania, który chce dobudować balkon, ma mieszkanie na trzecim piętrze, w skrzydle budynku położonym prostopadle do mieszkania powoda; balkon miałby być w szacunkowej odległości około trzech metrów od okna powoda(vide zdjęcie). Podwórko jest w kształcie studni, światło słoneczne obecnie dociera do okien powoda tylko do godziny jedenastej rano. W budynku tym pierwotnie nie było balkonów, balkon dawniej został dobudowany do jednego mieszkania na drugim piętrze ale został zdemontowany bo się walił. Obok mieszkania J. H. zalegały worki ze śmieciami, właściciel ten przeprowadzał remont. Mieszkańcy budynku palą papierosy na korytarzu a niedopałki są gromadzone w słoikach (k.43,46). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o twierdzenia stron z pism procesowych i wypowiedzi na rozprawie (powoda i członka zarządu pozwanej) takim zakresie w jakim się wzajemnie pokrywały. Odnośnie twierdzenia, że w budynku tym były pierwotnie balkony to nie zostało ono podniesione w odpowiedzi na pozew a zatem jest spóźnione, a poza tym nie zostało nawet uprawdopodobnione. W sprawie nie było potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego wnioskowanego przez strony w pismach. Przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Świadkowie proponowani przez strony mieliby zeznawać na okoliczność iż dobudowa balkonu spowoduje/„nie spowoduje odcięcia od światła pokoju w lokalu powoda”( wypowiedź powoda na rozprawie oraz odpowiedź na pozew) i wobec wypowiedzi na rozprawie ich przesłuchanie jest zbędne, a ocena w tym zakresie należy do Sądu. Nie wymaga wiadomości specjalnych a jedynie wiedzy na poziomie szkoły podstawowej- o pozornym ruchu słońca na niebie i o geometrii brył – że w przypadku tzw. podwórka- studni jakiekolwiek zmniejszenie przekroju podwórka przez powierzchnię balkonu zmniejszy dopływ światła. Podobnie nie wymaga dowodu, że z takiego balkonu będzie łatwiej spojrzeć w okna mieszkania położonego poniżej po przekątnej. Sąd zważył co następuje. Żądanie powoda jest zasadne. Zgodnie z art.25 ustawy o własności lokali właściciel lokalu może zaskarżyć uchwalę z powodu jej niezgodności z przepisami prawa albo jeżeli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusz jego interesy. Zaskarżona uchwała narusza interesy powoda. Sąd bada sprawę w granicach zaskarżonej uchwały a zatem nie rozstrzyga czy całokształtu stosunków we wspólnocie, w tej sprawie nie jest przedmiotem np. czy na podwórku lub na korytarzu śmieci leżą śmieci i jakiej przyczyny. Planowany balkon miałby służyć wyłącznie do użytku właściciela lokalu i podlega regulacji art.140 kc tudzież rygorom prawa budowlanego , z tym że Sąd orzeka jedynie o cywilnych aspektach sprawy. .Podjęta uchwała narusza interes powoda ,gdyż zmniejszy dopływ światła słonecznego do budynku i ułatwi potencjalną możliwość zaglądania w okna powoda, który może się czuć skrępowany gdy np. będzie się poruszał po mieszkaniu w bieliźnie . Odrębną kwestią jest palenie papierosów; członek zarządu pozwanej nie zaprzeczył że pan J. H. pali papierosy, można zatem przyjąć iż będzie to czynił także na balkonie . Uciążliwość dymu papierosowego nie podlega dyskusji, choć zauważyć, że dym -także papierosowy- unosi się do góry. Ustawa o własności lokali nie zawiera przepisów wyłączających stosowanie art. 140 kc i 144 kc ;uregulowania te się uzupełniają. Orzecznictwo do ustawy o własności lokali odsyła do uwzględnienia „konkretnych okoliczności”(uchwała SN z 28.08.1997r., IIICZP 36/97, OSNC 1998/1/4), w powoływanej uchwale SN dokonano analizy art.140 kc i ustawy o własności lokali w kontekście dążeń właściciela lokalu do zmiany zastanego stanu z uszczerbkiem dla wspólnoty. W niniejszej sprawie to wspólnota pragnie wprowadzić zmianę istniejącego stanu. Wybudowanie balkonu w podwórku -studni , w którym pierwotnie nie było balkonów zabłociłoby nadmiernie ustawowe prawo powoda do korzystania z okien mieszkania, wynikające ze stosunków miejscowych, panujących od dziesięcioleci w kamienicy, w której obecnie funkcjonuje Wspólnota( art.144 kc in fine). Uwzględniając powyższe Sąd podzielił stanowisko powoda, narusza jego interesy. Z wyżej wskazanych przyczyn zaskarżona obecnie uchwała jako sprzeczna z prawem podlega uchyleniu. Sprawa była bardzo istotna dla mieszkańców wspólnoty, jednakże ze strony prawnej wymagała jedynie oceny stanu faktycznego wyrażonego na zdjęciu dołączonego do pozwu. Osobisty udział w rozprawie radcy prawnego zawiadomionego o terminie był zbędny. Zastępca pełnomocnika nie złożył upoważnienia chociaż deklarował taką gotowość. Dopuszczono panią aplikant do głosu, który ograniczał się jedynie do powtórzenia stanowiska zawartego w odpowiedzi na pozew; w sprawie nie było naglących czynności procesowych, nie zgłoszono takiego wniosku do zamknięcia rozprawy. Odraczanie rozprawy jedynie po to by ustnie potwierdzić, to co jest napisane w odpowiedzi na pozew, jest sprzeczne z zasadą sprawności postępowania , której wyrazem są kolejne nowelizacje procedury cywilnej, odchodzące od zbędnego formalizmu. O kosztach(zwrot opłaty od pozwu) orzeczono na zasadzie art.98kpc .