I C 597/16

Sygn. akt I C 597/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodnicząca SSR S. P. Protokolant st. prot. sąd. M. J. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016r. sprawy z powództwa Miasta S. przeciwko M. M. , R. M. , K. B. , S. M. (1) i S. M. (2) o eksmisję oddala powództwo. Sygn. akt. I C 597/16 UZASADNIENIE Powód Miasto S. wniósł pozew przeciwko pozwanym o eksmisję z lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...) i zasądzenie kosztów procesu. Pozwana M. M. w odpowiedzi na pozew wskazała, że przedmiotowy lokal pozwani dostali do remontu, który przerósł ich warunki finansowe, a nadto pozwana utraciła pracę i pozwani nie mieli środków finansowych na opłacenie czynszu , stąd powstały zaległości. Jedenastoletni syn pozwanych zachorował na ziarnicę złośliwą , pozwana z dzieckiem jeździ do kliniki w G. co tydzień , w której jest leczony . Ze względu na opiekę nad chorym dzieckiem pozwana nie pracuje. Podpisali z powodem umowę na spłatę długów (program abolicja długów) i spłacali raty za zaległy czynsz. Spłacili zaległy czynsz od października 2015 r. do marca 2016 r. i płacą bieżący czynsz . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: p ozwani M. M. , R. M. oraz ich synowie K. B. , S. M. (1) i S. M. (2) zajmują lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...) na podstawie umowy najmu . Z uwagi na zwłokę w zapłacie czynszu i innych opłat powstało zadłużenia z tego tytułu za co najmniej trzy pełne okresy płatności , wobec tego powód wypowiedział pozwanym umowę najmu . (dowód: wypowiedzenie umowy najmu lokalu k. 3, oświadczenie k. 4). Pozwana była zarejestrowana jako osoba bezrobotna w okresie od 17.11.2014 r. do 19.07.2015 r. i pobierała zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 100 %. Ponadto otrzymywała zasiłek rodzinny do kwietnia 2016r., a od kwietnia 2016r. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, świadczenie wychowawcze, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej oraz zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności dla dziecka poniżej 16 roku życia , oraz zasiłek wychowawczy 500+ na dwoje dzieci , łącznie zasiłki stanowią kwotę około 2.500,00 zł . Syn pozwanych S. M. (1) jest dzieckiem niepełnosprawnym , choruje na ziarnicę złośliwą , z tego powodu pozwana nie pracuje i musi opiekować się synem , który wymaga szczególnej opieki bowiem z uwagi na możliwość infekcji i małej odporności nie może kontaktować się z innymi osobami . Pomieszczenie w którym na co dzień przebywa syn pozwanych musi być sterylne , w związku z tym pozwany R. M. własnym kosztem z dwóch pokoi wyodrębnił trzeci pokój z przeznaczeniem dla syna S. . Ponadto S. jest na diecie beztłuszczowej , stąd pozwana musi przygotować dla niego specjalne posiłki. (...) Pedagogiczna w S. z uwagi na chorobę S. i niemożność uczęszczania do szkoły , orzekła o potrzebie indywidualnego nauczania . ( dowód: zaświadczenie PUP k. 14-16 , pismo (...) k. 18-20 , orzeczenie o niepełnosprawności k. 24 v , orzeczenie o indywidualnym nauczaniu k. 23 – 24 v/. Pozwany R. M. zawarł z powodem porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia jakie powstało w związku z korzystaniem przez pozwanych z lokalu mieszkalnego stanowiącego własność powoda . (dowód: porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia k.37-38). Pozwani wpłacili na rzecz powoda z tytułu opłat za użytkowanie lokalu za okres od października 2015 r. do marca 2016 r. - 1.800,00 zł , za kwiecień 2016 r. - 610,00 zł , za maj 2016 r. - 316,39 oraz pierwszą ratę za zadłużenie w kwocie 230,00 zł. (dowód: dowody wpłat k.25v) Sąd zważył co następuje: bezsporne jest iż pozwani posiadają zadłużenie i zalegają z zapłatą czynszu za czas przewyższający okres trzech miesięcy, jak również bezspornym jest, że zajmują lokal mieszkalny bez tytułu prawnego wobec wypowiedzenia umowy najmu . Jednak biorąc pod uwagę trudną sytuację w jakiej znajdują się pozwani, należało uznać powództwo o eksmisję za przedwczesne i oddalić ze względu na zasady współżycia społecznego / art. 5 kc / , bowiem orzeczenie eksmisji w tym wypadku można poczytać jako godzące w zasadę dobra rodziny a ponadto również godziłoby w inne zasady a mianowicie szczególnej opiece nad małoletnimi osobami niepełnosprawnymi , jak też prawo dziecka do życia w warunkach godziwych w momencie poważnej choroby – nowotworu . Zasady współżycia społecznego jako normy nieskodyfikowane funkcjonują w danym momencie w społeczeństwie, mają na celu ochronę społecznie akceptowanych wartości lub dóbr niematerialnych, przy czym są pojęciem pozostającym w nierozłącznym związku z całokształtem okoliczności danej sprawy. Ustalony jest pogląd w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego iż ocena roszczenia windykacyjnego jako nadużycia prawa podmiotowego jest dopuszczana w wyjątkowych sytuacjach ze względu na konstytucyjną zasadę ochrony własności- art.21 ust.11 i art.64 Konstytucji RP / wyrok SN z 6.V,.2009r. , II CSK 594/08, wyrok SN z 10.III.2011r. , V CSK 287/10 nie publ./, przy czym uznanie takiego roszczenia za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego nie może prowadzić do trwałego pozbawienia właściciela jego prawa. S. M. (1) jest osobą chorą , stwierdzono u niego nowotwór - ziarnicę złośliwą , orzeczono wobec niego niepełnosprawność , jest dzieckiem wymagającym opieki całodziennej , którą zapewnia mu matka . Pozwana w związku z chorobą syna nie pracuje , właśnie z uwagi na całodzienną opiekę nad nim , poza tym wychowuje też drugie dziecko w wieku 2,5 lat. Syn z powodu groźnej choroby ma ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji jak też nauki , stąd posiada indywidualne nauczanie . Każdy kontakt z inną osobą z uwagi na słabą odporność organizmu może być dla niego niekorzystny , zwykły ból głowy czy biegunka może oznaczać poważne powikłania. Syn pozwanych ma wszczepiony kateter za pomocą którego wprowadza się chemię do jego organizmu i pobiera krew do badania. Pozwany aby stworzyć jak najlepsze warunki egzystencji dla syna wygospodarował własnym kosztem z dwóch pokoi dodatkowy pokój jako pomieszczenie przystosowane specjalnie dla chorego dziecka , tym bardziej że musi być ono sterylne. Mimo iż pozwany otrzymuje wynagrodzenie w wysokości około 2.000,00 zł miesięcznie, a pozwana otrzymuje zasiłki z opieki społecznej i zasiłek wychowawczy z programu 500% w łącznej kwocie ok. 2.500,00 zł , to jednak pozwani ponoszą duże koszty związane z zachowaniem diety beztłuszczowej dla S. , musi on spożywać posiłki gotowane na parze . Ponadto ponoszą spore wydatki związane z chorobą syna , pozwana co tydzień jeździ do kliniki do G. na zmianę opatrunku i przeprowadzenie badań morfologicznych . Należy również wskazać, iż pozwani mają również na utrzymaniu dwóch innych synów: małoletniego 2,5 letniego S. i 18 letniego K. B. . W takiej sytuacji pozwani nie są w stanie zapewnić sobie lokal mieszkalny we własnym zakresie , nie mają też możliwości zamieszkania w innym lokalu , skoro ich dochody są przeznaczane w dużej mierze na leczenie ciężko chorego syna . Wprawdzie w razie orzeczenia eksmisji przysługiwałoby pozwanym uprawnienie do lokalu socjalnego z uwagi na niepełnosprawność i małoletność synów / art. 14 ust.4 pkt. 2 ustawy z 21.VI.2001r. o ochronie praw lokatorów , mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego – t. j . Dz. U. 2005r. , nr 31 , poz. 266 ze zm. / to jednak ze względu na stan zdrowia syna S. i fakt iż zajmuje on sam jeden pokój przystosowany do jego wymagań ze względu na swoją chorobę i który musi mieć zachowany specjalny standard / sterylność / a zatem orzeczenie eksmisji i nawet przy wstrzymaniu jej wykonania, nie spowoduje zabezpieczenie godziwych warunków do życia ciężko choremu synowi pozwanych. Należy też podkreślić iż gmina w zakresie obowiązku ustawowego powinna zaspokajać potrzeby mieszkaniowe a z drugiej strony występuje przeciwko pozwanym z roszczeniem windykacyjnym nie biorąc pod uwagę bardzo tragicznej sytuacji pozwanych , to działanie takie stanowi nadużycie prawa i nie może korzystać z ochrony . Tym bardziej że pozwani uzyskali pomoc dot. poprawy warunków mieszkaniowych w lokalu mieszkalnym który zajmują , zamontowano nawiewniki i będzie przeprowadzony remont pieca . Nie bez znaczenia pozostaje fakt iż pozwani podjęli kroki celem spłaty zadłużenia , bowiem zaczęli go spłacać . Dlatego biorąc pod uwagę zasady współżycia społecznego w postaci szczególnej opieki i troski o osoby niepełnosprawne , jak też prawo do życia w warunkach godziwych , należało powództwo oddalić jako przedwczesne.