I C 583/21

Powódka, Fundacja (...), domagała się ustalenia, że nie istnieje jej zobowiązanie do ponoszenia wyższych opłat eksploatacyjnych za lokal użytkowy niż stawki dla lokali mieszkalnych. Spółdzielnia (...) podniosła stawkę opłat eksploatacyjnych dla lokali użytkowych z 4,10 zł/m² do 11 zł/m², podczas gdy dla lokali mieszkalnych pozostała ona na poziomie 4,10 zł/m². Spółdzielnia argumentowała, że zwiększone obciążenie lokali użytkowych uzasadnia sposób ich wykorzystania, generujący wyższe koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, takie jak wzmożony ruch klientów, zużycie infrastruktury, większa ilość śmieci i zużycie mediów. Sąd Rejonowy, opierając się na przepisach ustawy o własności lokali oraz orzecznictwie, podkreślił, że zwiększenie obciążeń właścicieli lokali użytkowych musi być uzasadnione konkretnymi okolicznościami i proporcjonalne do wyższych kosztów. Ciężar udowodnienia zasadności zmiany wysokości opłat spoczywał na spółdzielni. Sąd uznał, że spółdzielnia nie sprostała temu ciężarowi, nie przedkładając rzetelnej kalkulacji ani dowodów na to, że sposób korzystania z lokalu użytkowego generuje wyższe koszty utrzymania nieruchomości wspólnej w porównaniu do lokali mieszkalnych. Sąd oddalił żądanie ustalenia nieistnienia zobowiązania wstecz z powodu braku interesu prawnego, ale uwzględnił powództwo w zakresie ustalenia nieistnienia zobowiązania na przyszłość, od dnia zamknięcia rozprawy. O kosztach postępowania orzeczono stosunkowo, zasądzając od pozwanej na rzecz powódki zwrot połowy opłaty sądowej.

Zagadnienia prawne (2)