I C 583/18

Powód T. B. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 201 600 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, wskazując na bezprawne osadzenie go do odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od stycznia 2016 r. do lipca 2017 r. Argumentował, że wyrok łączny, który uprawomocnił się w sierpniu 2016 r., powinien skutkować jego zwolnieniem i wezwaniem z wolnej stopy do stawienia się w zakładzie karnym, a nie natychmiastowym osadzeniem. Twierdził, że był bezprawnie przetrzymywany przez 365 dni, co naruszyło jego dobra osobiste, w tym poprzez poniżające traktowanie przez funkcjonariuszy. Sąd Okręgowy w Krakowie, analizując stan faktyczny i dowody, ustalił, że wyrok łączny z dnia 1 sierpnia 2016 r. nakazywał umieszczenie powoda w odpowiednim zakładzie opieki zdrowotnej prowadzącym leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych przed wykonaniem kary pozbawienia wolności. Sąd stwierdził, że zaniechanie skierowania powoda na leczenie przed osadzeniem go w zakładzie karnym stanowiło niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie władzy publicznej, które spowodowało szkodę i naruszenie dóbr osobistych powoda. W związku z tym, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz powoda kwotę 15 000 zł zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Sąd uznał, że zakłady karne nie ponoszą odpowiedzialności, gdyż jedynie wykonywały orzeczenia sądów.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający