I C 583/11

Sygn. akt I C 583/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2012r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący - SSR Dorota Florkowska Protokolant - S. D. po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012r. w Zgorzelcu na rozprawie sprawy z powództwa B. Ł. przeciwko K. W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego K. W. na rzecz powódki B. Ł. kwotę 12.495,60 zł (dwanaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego K. W. na rzecz powódki B. Ł. kwotę 3.663,34 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,- zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IC 583/11 UZASADNIENIE Powódka, B. Ł. , wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego, K. W. , kwoty 12.495,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego żądania wskazała, iż w dniu 26 kwietnia 2011 r. pozwany zakupił od niej nawóz do produkcji rolnej w postaci preparatu P. (...) w ilości 5 ton za cenę 12.495,60 zł, płatną do dnia 30 maja 2011 r., której pozwany do dnia wniesienia pozwu nie uiścił. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 25 listopada 2011 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu uwzględnił żądanie powódki (k. 9). Pozwany wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa. Zarzucił, iż nie przyjął i nie podpisał wystawionej przez powódkę faktury VAT nr (...) , albowiem nigdy nie składał zamówienia na nawóz. Pozwany wyjaśnił, że korzystał z sąsiedzkiej pomocy zięcia powódki, P. K. , przy zasiewie kukurydzy, jednakże nigdy nie rozmawiał z nim o jakimkolwiek nawozie (19-21). Ponadto, pozwany zarzucił, iż powódka nie udowodniła swojego roszczenia, a żądanie od niego zapłaty określonej w pozwie kwoty jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ponadto jego sytuacja materialna jest bardzo trudna. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka, B. Ł. , prowadzi gospodarstwo rolne położone w G. ; jej pełnomocnikiem jest P. K. . Pozwany, K. W. , prowadzi gospodarstwo rolne w S. . Strony współpracują z niemiecką biogazownią, której dostarczają kukurydzę. (bezsporne) Powódka współpracuje ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą (...) , która dostarcza na potrzeby jej gospodarstwa środki do produkcji rolnej. W okresie od 2007 r. do 2010 r. spółka ta dostarczała nawozy i środki do produkcji rolnej pozwanemu, K. W. . Na początku 2011 r. zadłużenie pozwanego z tego tytułu wobec spółki (...) sięgało kwoty ok. 200.000,- zł. (dowód: zeznania świadka, J. W. (1) , k. 95 verte, zeznania świadka P. K. , k. 44-45, zeznania świadka A. H. , k. 58-59) Zadłużenie pozwanego wobec spółki (...) jesienią 2011 r. spłaciła niemiecka biogazownia. Na początku 2011 r. rozmowy z przedstawicielem firmy (...) , J. W. (1) , w sprawie przejęcia długu pozwanego przez niemiecką biogazownię prowadzili A. H. (1) , A. K. i P. K. . (dowód: zeznania świadka, P. K. , k. 44-45, zeznania świadka A. H. , k. 58-59, zeznania świadka, J. W. (1) , 95 verte). Pod koniec kwietnia 2011 r. P. K. – w imieniu B. Ł. (jako jej pełnomocnik) – zawarł z pozwanym, K. W. , ustną umowę, na mocy której zobowiązał się do przeniesienia na rzecz pozwanego własności preparatu P. (...) w ilości 5 ton. W dniu 28 kwietnia 2011 r. preparat ten został wydany pozwanemu, co miało miejsce w G. na terenie gospodarstwa rolnego należącego do powódki. Pozwany zobowiązał się wówczas do zapłaty ceny sprzedaży w kwocie 12.495,60 zł w terminie trzech dni (liczonych od daty wydania nawozu). W domu powódki obecni wówczas byli A. K. i A. H. (2) . Pozwany odebrał towar wynajętym od A. B. samochodem M. (...) . (dowód: zeznania świadka A. B. , k. 43, zeznania świadka A. K. , k. 43 verte-44, zeznania świadka P. K. , k. 44-45, zeznania świadka A. H. , k. 58-59, zeznania powódki B. Ł. , k. 81-82, faktura VAT nr (...) z dnia 26 kwietnia 2011 r., k. 7) W kwietniu 2011 r. P. K. – w imieniu powódki – wystawił fakturę VAT nr (...) , tytułem sprzedaży na rzecz pozwanego preparatu P. (...) na kwotę 12.495,60 zł. Termin płatności w fakturze oznaczył na dzień 30 maja 2011 r.. Pozwany odmówił podpisania faktury. (dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 26 kwietnia 2011 r., k. 7, zeznania świadka P. K. , k. 44-45., zeznania świadka A. K. , k. 43 verte-44) Pismem z dnia 12 września 2011 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 12.495,60 zł, zakreślając mu siedmiodniowy termin na uiszczenie należności. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 12 września 2011 r., k. 8) Pozwany skierował do powódki, B. Ł. , pismo z dnia 15 września 2011 r., w którym podniósł, iż powódka nie wykazała żadnym dokumentem łączącej strony umowy i odmówił zapłacenia żądanej przez nią kwoty. (dowód: pismo z dnia 15 września 2011 r., k. 23) W dniu 21 lutego 2011 r. pozwany wypłacił z rachunku bakowego prowadzonego przez Łużycki Bank Spółdzielczy w L. Oddział w Z. o numerze (...)- (...) -101 kwotę 11.000,- zł. Na dzień 15 kwietnia 2011 r. saldo tego rachunku było ujemne i wynosiło (–) 399.916,93 zł, natomiast na dzień 30 kwietnia 2011 r. debet rachunku zamykał się kwotą 391.446,54 zł. Saldo rachunku pozwanego prowadzonego w Łużyckim Banku Spółdzielczym w L. Oddziale w Z. o numerze (...)- (...)- (...) na dzień 8 kwietnia 2011 r. wynosiło 3,16 zł, natomiast na dzień 29 kwietnia 2011 r. zamykało się kwotą 20.000,02 zł. (dowód: historia rachunków o numerach (...) , k. 87-91) Sąd zważył, co następuje: W sprawie – stosownie do reguł dowodowych z art. 6 kc – powódkę, jako sprzedawcę, obciążał dowód wydania pozwanemu preparatu P. (...) w ilości 5 ton, natomiast pozwanego, jako nabywcę, obciążał dowód zapłacenia ceny (vide: wyrok SN z dnia 13 września 2000 r., II CKN 325/00). Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, iż legitymujący się pełnomocnictwem powódki (udzielenia którego pozwany nie kwestionował), P. K. , zawarł w jej imieniu z pozwanym umowę sprzedaży preparatu P. (...) w ilości 5 ton za wskazaną w pozwie kwotę. Mimo nie podpisania przez pozwanego dokumentu rozliczeniowego w postaci sporządzonej przez P. K. faktury VAT numer (...) , okoliczność zawarcia pomiędzy stronami przedmiotowej umowy została wykazana zeznaniami świadków A. K. i P. K. , który w imieniu powódki uzgadniał z pozwanym warunki sprzedaży nawozu. Zeznania tych świadków potwierdziły także fakt zrealizowania przez powódkę ciążącego na niej obowiązku, tj. wydania pozwanemu przedmiotu sprzedaży. W tym zakresie zeznania świadków A. K. i P. K. były zgodne z treścią zeznań świadków A. H. i A. B. , którzy potwierdzili, iż pozwany odebrał z posesji powódki 5 ton nawozu. Zdaniem Sądu, nieścisłości pomiędzy wskazaniami świadków A. K. i P. K. w zakresie daty i okoliczności doręczenia pozwanemu faktury VAT nr (...) są konsekwencją upływu czasu i zatarcia się w ich pamięci szczegółów opisanego zdarzenia. Bacząc na obowiązek kupującego w postaci zapłaty za towar dostarczony zgodnie z warunkami ustnej umowy stron, tj. po upływie trzech dni liczonych od dnia wydania nawozu (vide: zeznania świadka P. K. , k. 44), dokładna chwila doręczenia pozwanemu faktury VAT nie miała znaczenia dla ustalenia daty, od której pozwany pozostawał w opóźnieniu z zapłatą ceny, przy czym odsetki Sąd zasądził od dnia 1 czerwca 2011r., gdyż nie mógł orzec ponad żądanie powoda (vide: art. 481 § 1 i 2 kc oraz art. 321 kpc ). W sprawie pozwany – mimo ciążącego na nim dowodu – nie wykazał faktu dokonania zapłaty za odebrany od powódki nawóz. Dokonanie zapłaty nie wynikało bowiem z żadnego z zaoferowanych przez pozwanego dowodów. Pozwany zeznał, iż za nawóz zapłacił w dniu 15 kwietnia 2011 r., a na dowód swojej wypłacalności w dacie zapłaty przedstawił historię rachunków bankowych o numerach (...)- (...) -101 i (...)- (...)- (...) , tymczasem z treści tych dokumentów wynikało, iż na dzień 15 kwietnia 2011 r. debet na jednym z jego rachunków zamykał się kwotą 399.916,93 zł (k. 88-91). Na drugim z kont saldo na dzień 6 kwietnia 2011 r. wynosiło 3,16 zł, a wpływ gotówki na rachunek nastąpił już po dacie rzekomej zapłaty, tj. w dniu 20 kwietnia 2011 r. (k. 87). Dowodu na zapłacenie ceny sprzedaży nawozu nie stanowiła treść zeznań świadka P. W. , który przytoczył, iż w pierwszej dekadzie kwietnia 2011 r. udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 6.000,- zł. Świadek ten wskazał także, iż sytuacja materialna pozwanego na początku roku 2011 była trudna, natomiast z zeznań świadka J. W. (1) wynikało, że zadłużenie pozwanego wobec firmy (...) przekraczało kwotę 200.000,- zł. Istnieje zatem wysokie prawdopodobieństwo, że kwotę udzielonej przez J. W. pożyczki pozwany przeznaczył na spłatę starszych zadłużeń. Ważąc zeznania pozwanego, K. W. , Sąd doszedł do przekonania, iż nie należy konstruować na ich podstawie prawdziwego stanu faktycznego, albowiem pomiędzy ich treścią zachodzą rozbieżności, a nadto pozostają one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany zaprzeczył, by rozmawiał z P. K. na temat odsprzedaży nawozu, po czym zeznając na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. twierdził już, iż zapłacił za odebrany od niego towar kwotę 12.000,-zł. Zeznania pozwanego pozostawały także w sprzeczności z zeznaniami świadków A. K. , P. K. , A. H. oraz J. W. (1) co do okoliczności przejęcia przez niemiecką biogazownię jego zadłużenia w spółce (...) . Z relacji pozwanego wynika bowiem, iż P. K. nigdy nie uczestniczył w rozmowach z przedstawicielem firmy (...) na temat możliwości spłaty zadłużenia pozwanego przez biogazownię, co stoi w sprzeczności z zeznaniami wskazanych wyżej świadków. Odnosząc się do zarzutu pozwanego, iż żądanie przez powódkę zapłaty określonej w pozwie kwoty jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, zaznaczyć należało, że pozwany powołując się na naruszenie zasad współżycia społecznego nie wskazał, jaka konkretnie zasada została naruszona, tymczasem praktyka stosowania prawa precyzuje treść zasad współżycia (vide: orzeczenie SN z dnia 14 października 1998 r., II CKN 928/9, orzeczenie SN z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CSK 263/06, orzeczenie SA w K. z dnia 6 czerwca 2006 r., II AKa 86/06). Trudno dopatrzeć się sprzeczności z zasadami współżycia społecznego w dochodzeniu przez powódkę swoich praw jedynie z uwagi na trudną sytuację materialną pozwanego, skoro każdy ponosi skutki swego własnego działania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, przy czym o kosztach procesu orzekł na podstawie art. 98 kpc , albowiem powódka wygrała proces. Na koszty poniesione przez powódkę składały się: koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400,- zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,- zł, opłata od pozwu w kwocie 625,- zł, wynagrodzenie tłumacza przysięgłego w kwocie 162,43 zł, koszty dojazdu świadka A. H. na rozprawę w dniu 18 lipca 2012 r. w wysokości 377,65 zł oraz zwrot utraconego dochodu świadka w kwocie 81,26 zł.