I C 590/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił powództwo o zadośćuczynienie za rzekomo złe warunki w celi więziennej, uznając brak bezprawności działania pozwanego.
Powód, osadzony w Zakładzie Karnym, domagał się zadośćuczynienia za warunki w celi, zarzucając zawilgocenie, grzyb i nieodpowiednie przesłony okienne. Sąd Rejonowy w Grudziądzu oddalił powództwo, uznając, że pozwany podjął działania w celu usunięcia zawilgocenia, a przesłony okienne były zgodne z przepisami. Sąd nie dopatrzył się bezprawności działania pozwanego, co jest kluczową przesłanką odpowiedzialności.
Powód K. P., osadzony w Zakładzie Karnym nr 2 w Grudziądzu, wniósł pozew o zasądzenie kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia za rzekomo niezapewnienie godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności. Zarzucał, że cela nr 4 na oddziale II, w której przebywał, była zawilgocona, posiadała grzyb na ścianach i miała nieodpowiednie przesłony okienne. Pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny wniósł o oddalenie powództwa, wskazując na przeprowadzony remont, stan techniczny celi oraz zgodność przesłon okiennych z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Sąd Rejonowy w Grudziądzu, po analizie materiału dowodowego, oddalił powództwo. Sąd ustalił, że powód zgłosił zawilgocenie ściany, a pracownicy zakładu podjęli interwencję, zamalowując zabrudzenie. Ponowne pojawienie się zawilgocenia wynikało z prania i suszenia ubrań przez pięciu osadzonych w celi, co jest niezgodne z regulaminem. Sąd nie dopatrzył się obecności grzyba, gdyż wymagałoby to opinii biegłego. Ponadto, przesłony okienne (blendy) zostały zamontowane zgodnie z przepisami, zapewniając dopływ powietrza i światła, a ich celem jest izolacja osadzonych. Sąd uznał, że pozwany nie zachował się bezprawnie, co jest podstawą odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych. Nawet hipotetycznie, przy braku bezprawności, sąd uznałby, że kwota zadośćuczynienia nie byłaby zasadna, biorąc pod uwagę krótki okres pobytu w celi i niejasne uzasadnienie żądanej kwoty przez powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozwany nie zachował się bezprawnie, a ponadto nawet gdyby doszło do naruszenia dóbr osobistych, kwota zadośćuczynienia nie byłaby zasadna.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pozwany podjął działania w celu usunięcia zawilgocenia, a przesłony okienne były zgodne z przepisami. Brak wykazania bezprawności działania pozwanego uniemożliwia zasądzenie zadośćuczynienia. Dodatkowo, sąd ocenił, że nawet przy hipotetycznym naruszeniu, żądana kwota zadośćuczynienia byłaby nieuzasadniona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Zakład Karny Nr 2 w G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Zakład Karny Nr 2 w G. | instytucja | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
Sąd ma swobodę w ocenie zasadności zasądzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, uwzględniając okoliczności sprawy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 207 § § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 113 § ust. 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej art. § 77 pkt 1 lit. g
Przepis ten dopuszcza montowanie przesłon okiennych w celach w celu zapobiegania kontaktom osadzonych z innymi osobami.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 8 ust. 1 pkt 26
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany podjął działania w celu usunięcia zawilgocenia. Przesłony okienne (blendy) są zgodne z przepisami i służą celom izolacji. Brak wykazania bezprawności działania pozwanego. Nawet hipotetyczne naruszenie dóbr osobistych nie uzasadniałoby zasądzenia tak wysokiej kwoty zadośćuczynienia.
Odrzucone argumenty
Cela nr 4 na oddziale II była zawilgocona i posiadała grzyb na ścianach. Warunki w celi naruszały godność osadzonego i konstytucyjne prawa.
Godne uwagi sformułowania
nie można było przypisać pozwanemu bezprawnego zachowania, co jest przesłanką odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych nawet gdyby w przypadku powoda doszło do naruszenia jego dóbr osobistych w sposób opisany w pozwie, to i tak brak byłoby podstaw do zasądzenia zadośćuczynienia pozwanemu trudno uznać takie działanie za bezprawne i niedozwolone – zakład karny ma służyć izolacji osadzonych od takich kontaktów
Skład orzekający
Andrzej Antkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących warunków w zakładach karnych i odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku wykazania bezprawności działania pozwanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy warunków w zakładzie karnym, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tym obszarze, ale stan faktyczny i rozstrzygnięcie są dość standardowe.
Dane finansowe
WPS: 20 000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: I C 590/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Antkiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa K. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu Nr 2 w G. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; 3. opłatą od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony, obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt I C 590/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 9 września 2016 r. W pozwie z dnia 7 marca 2016 r. K. P. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa – Zakładu Karnego nr 2 w G. kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia za niezapewnienie godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności w tym zakładzie poprzez osadzenie w celi nr 4 na oddziale II, niespełniającej wymaganych warunków zagwarantowanych przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej . Zarzucił, że na ścianach tej celi znajduje się grzyb, cela jest zawilgocona, a w oknach znajdują się tzw. blindy, co źle wpływa na zdrowie (k. 2 akt). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Zaznaczył, że we wskazanej celi powód przebywał od 29 lutego 2016 r. do 14 kwietnia 2016 r., czyli 46 dni. Wskazał, że w 2014 r. we wszystkich celach w oddziale II przeprowadzono kapitalny remont. Stan techniczny ścian, sufitu, podłogi i stan sanitarny celi był na odpowiednim poziomie, bez śladów zawilgocenia i grzyba. Przesłony okienne zwane blendami nie odcinają dopływu światła i powietrza do celi, gdyż są mleczno-przezroczyste, zapewniają przepływ powietrza i jedynie uniemożliwiają nawiązywanie niedozwolonych kontaktów z innymi osadzonymi lub osobami pozostającymi na wolności. Według pozwanego trudno uznać takie działanie za bezprawne i niedozwolone – zakład karny ma służyć izolacji osadzonych od takich kontaktów. Pozwany zaznaczył, że montowanie przesłon na oknach cel dopuszcza rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej (k. 23-23v akt). Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: K. P. przebywał w celi nr 4 na oddziel II w Zakładzie Karnym nr 2 w G. w okresie od 29 lutego 2016 r. do 14 kwietnia 2016 r. Powód został w tej celi osadzony jako pierwszy i wybrał do spania miejsce przy ścianie zewnętrznej z oknem, na dolnym łóżku, aby mieć dopływ świeżego powietrza. Już w dniu 29 lutego 2016 r. powód zgłosił wychowawcy zabrudzenie i zawilgocenie na ścianie zewnętrznej. Ten powiadomił dział kwatermistrzowski. Po paru dniach od zgłoszenia pracownicy działu kwatermistrzowskiego zamalowali zabrudzenie na ścianie. W związku z tym, że cela ma 15,85 m 2 i było w niej osadzonych 5 więźniów, którzy prali oraz suszyli w celi ubrania, po poru dniach w celi znów pojawiło się na ścianie zewnętrznej z oknem zawilgocenie. Powód znów zgłosił ten fakt wychowawcy. Do czasu opuszczenia przez powoda tej celi zawilgocenie nie było ze ściany usuwane. W Zakładzie Karnym nr 2 w G. w 2014 r. we wszystkich celach w oddziale II przeprowadzono kapitalny remont. Wszystkie cele były malowane wraz z kącikami sanitarnymi. W celi nr 4 na oddziale II jest zamontowana mleczno-przezroczysta przesłona okienna z pleksy na zewnątrz w celu uniemożliwienia nawiązywania kontaktów z innymi osadzonymi lub osobami postronnymi. Materiał użyty do budowy przesłony oraz sposób jej montażu umożliwiają dostęp świeżego powietrza i światła dziennego. Szpara pomiędzy blendą a ścianą na dole wynosi około 10 cm, a u góry 8 cm. Można otworzyć okno, bo blenda jest na zewnątrz. Dowody: przeglądarka historii rozmieszczenia więźniów - k. 26-26v akt notatka służbowa T. T. inspektora działu kwatermistrzowskiego – k. 27 akt przesłuchanie powoda – k. 47v-48 i 48v akt przesłuchanie za pozwanego pracownika A. B. – k. 48-48v akt Sąd dał co do zasady wiarę zeznaniom powoda i pracownika pozwanego Zakładu Karnego A. B. (2) , gdyż oprócz jednego faktu były zgodne. Sąd nie podzielił natomiast twierdzenia powoda, że na ścianie celi nr 4 znajdował się grzyb. Zaprzeczył temu pozwany. Faktyczne istnienie grzyba musiałoby być stwierdzone w drodze opinii biegłego o odpowiedniej specjalności, o którego powołanie powód nie wnosił. Występowanie grzyba na ścianie nie może być stwierdzone przez świadków (innych więźniów), gdyż nie posiadają oni wiedzy specjalistycznej do oceny w tym zakresie. Z tego względu Sąd pominął dowód z przesłuchania świadków zawnioskowanych przez powoda na rozprawie. Nadto, wniosek o ich przesłuchanie był spóźniony ( art. 207 § 2 i 3 k.p.c. ). Racjonalne było tłumaczenie pozwanego, że do usunięcia grzyba pracownicy działu kwatermistrzowskiego musieliby zastosować silniejszy środek i wykwaterować więźniów z celi na dłuższy okres. Z zeznań powoda wynikało, że osadzeni zostali wyproszeni na korytarz jedynie na ok. 15-20 minut, a do odnowienia celi zastosowano prawdopodobnie szybkoschnącą emulsję gruntującą o nazwie U. (...) , która według opisu producenta nie służy do likwidacji grzyba na ścianach. W ustalonych okolicznościach sprawy powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem nie można było przypisać pozwanemu bezprawnego zachowania, co jest przesłanką odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych. W ocenie Sądu pozwany zareagował na skargę powoda w przedmiocie zabrudzenia i zawilgocenia ściany w celi stosowanie do sytuacji, gdyż pracownicy pozwanego usunęli zabrudzenie (zawilgocenie) w ciągu kilku dni od zgłoszenia. Gdyby pozwany w ogóle nie reagował na skargę powoda w tym zakresie, można byłoby rozważać bezprawność jego zachowania. To, że zawilgocenie pojawiło się kilka dni po zamalowaniu poprzedniego, nie świadczy o nieskuteczności działania pracowników pozwanego, gdyż w celi nr 4 osadzonych było 5 więźniów i wszyscy prali i suszyli w niej ubrania. Logiczne jest więc, że w przypadku niewietrzenia celi, mogły powstać na ścianie zewnętrznej nowe ślady zawilgocenia. Za działania więźniów niezgodne z regulaminem obowiązującym w zakładzie karnym – według którego w celach można prać jedynie bieliznę osobistą – zakład karny nie ponosi odpowiedzialności. Blendy na oknach są zamontowane w zakładzie karnym zgodnie z obowiązującymi przepisami, mianowicie na podstawie § 77 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r. poz. 548), aby zapobiec kontaktom osadzonych z innymi osobami. Sposób ich zamontowania oraz przezroczystość umożliwiają dopływ powietrza przez okno oraz przenikanie światła. Wobec nie wykazania, że pozwany zachował się bezprawnie, powództwo należało oddalić, gdyż przesłanką do zasądzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych jest bezprawność działania sprawcy. Nadto Sąd uznał, że nawet gdyby w przypadku powoda doszło do naruszenia jego dóbr osobistych w sposób opisany w pozwie, to i tak brak byłoby podstaw do zasądzenia zadośćuczynienia. Przepis art. 448 k.c. daje sądowi w tym zakresie pewną swobodę. Uwzględniając to, że pozwem objęto jedynie siedem dni pobytu powoda w celi nr 4 na oddziale II oraz fakt, że powód nie potrafił na rozprawie wyjaśnić, dlaczego zażądał za te kilka dni aż 20.000 zł zadośćuczynienia, a w zasadzie chciałby, aby kwota ta została przekazana na cele charytatywne (k. 48 akt), w ocenie Sądu nawet przy bezprawności zachowania pozwanego w świetle powołanego przepisu należałoby odstąpić od zasądzenia na rzecz powoda zadośćuczynienia. O kosztach zastępstwa prawnego pełnomocnika pozwanego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 8 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). W zakresie punktu 3. (trzeciego) sentencji wyroku orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 § 1 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI