I C 57/14

Sygn. akt I C 57/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Lublinie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Jakubiec protokolant sekr. sąd. Małgorzata Siuda po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. w Lublinie na rozprawie sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko T. K. (1) , A. Ć. , i G. K. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanych T. K. (1) , A. Ć. i G. K. (1) solidarnie na rzecz Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. kwotę 157.393,57 zł (sto pięćdziesiąt siedem tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt trzy złote 57100) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 12 listopada 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 700 zł (siedemset złotych), II. zasądza od pozwanych T. K. (1) , A. Ć. i G. K. (1) solidarnie na rzecz Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. kwotę 7.905 zł (siedem tysięcy dziewięćset pięć złotych 0/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; III. wyrok w stosunku do A. Ć. jest zaoczny; IV. wyrokowi w stosunku do pozwanych A. Ć. i T. K. (1) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt C 57/14 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 9 grudnia 2013 r. powód Bank (...) Spółka Akcyjna w W. wnosił o zasądzenie solidarnie na swoją rzecz od pozwanych T. K. (1) , A. Ć. , M. K. i G. K. (1) kwoty 157.393,57 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności 4-krotności obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym liczonymi od dnia 12 listopada 2013 r. oraz kwoty 700 zł. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że w dniu 7 września 2006 r. została zawarta pomiędzy nim a T. i Z. K. (1) umowa kredytu. Z. K. (1) zmarł w dniu 10 grudnia 2007 r., zaś jego spadkobiercami ustawowymi są pozwani w częściach równych. W dniu 28 grudnia 2010 r. powód wypowiedział umowę kredytu z powodu niedotrzymywania jej warunków przez dłużnika i wezwał pozwanych do spłaty długu. Mimo kolejnych wezwań pozwani nie spłacili długu wynikającego z umowy kredytowej, dług ten ma wartość kwoty dochodzonej pozwem. Powód wskazał, że na potwierdzenie istnienia wierzytelności i jej wysokości wystawił wyciąg z ksiąg banku z dnia 12 listopada 2013 r., a nadto pozwana T. K. (1) w pismach kierowanych do Banku uznała dług. Pozwany G. K. (2) w piśmie procesowym z dnia 19 marca 2014 r. (k. 73) oświadczył, że nie zgadza sie z pismem z dnia 23 października 2013 r., które złożyła powodowi jego matka. Wyjaśnił, że matka nie kontaktowała się z nim w sprawie spłaty kredytu, on sam też nie deklarował nigdy woli jego spłaty. Oświadczył, że jest bezrobotny, ma na utrzymaniu troje dzieci i żonę, korzysta z pomocy społecznej i nie stać go na spłatę jego części kredytu. Zgadza sie na sprzedaż mieszkania, które weszło w skład spadku i pokrycie zadłużenia z uzyskanej kwoty. Pozwany G. K. (2) wyjaśnił też, że jego brat M. K. przebywa stale w Islandii. Pozwana T. K. (1) na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. uznała powództwo, przyznała, że jest zobowiązana do spłaty zadłużenia. Wyjaśniła nadto, że jej syn M. K. mieszka stale w Islandii, nie zna adresu jego zamieszkania. Pozwana A. Ć. prawidłowo zawiadomiona nie stawiła sie na rozprawie, nie ustosunkowała sie do pozwu. Co do pozwanego M. K. , którego adres zamieszkania okazał się nieznany, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. powództwo przeciwko niemu zostało wyłączone do odrębnego rozpoznania i jest przedmiotem odrębnego procesu. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 7 września 2006 r. została zawarta pomiędzy Bankiem (...) Spółką Akcyjną w W. a Z. i T. K. (1) umowa kredytu hipotecznego, mocą której Bank udzielił kredytobiorcom kredytu w kwocie 127.000 zł, która to kwota została wypłacona i miała być zwrócona wraz z odsetkami umownymi w ratach. (umowa k. 4-6) Z. K. (1) zmarł w dniu 10 grudnia 2007 r., zaś spadek po nim nabyli w częściach równych żona T. K. (1) oraz dzieci M. K. , G. K. (2) i A. Ć. . (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku k. 18) Pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. Bank (...) S.A. wypowiedział T. K. (1) umowę kredytu z uwagi na zaległości w spłacie rat. (pismo k. 7) W pismach z dnia 27 czerwca 2013 r. Bank (...) S.A. poinformował spadkobierców Z. K. (1) o wysokości zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt i wezwał ich do zapłaty tego zadłużenia. (pisma k. 9-13) W dniu 12 listopada 2013 r. Bank (...) S.A. wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym dług T. K. (1) , A. Ć. , M. K. i G. K. (1) opiewa na kwotę 158.093,57 zł, od które to kwoty Bank nalicza dalsze odsetki w wysokości czterokrotności 4-krotności obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym. (wyciąg z ksiąg banku k. 3) Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o powołane dokumenty, których autentyczność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Ustalony w sprawie stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podnieść należy, że pozwana T. K. (1) uznała powództwo, która to czynność procesowa jest dla Sądu w świetle art. 213 § 2 kpc wiążąca chyba, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia, że uznanie powództwa jest sprzeczne z prawem i zasadami współżycia społecznego lub zmierza do obejścia prawa. W sprawie niniejszej żadna z wymienionych wyżej przesłanek nie zachodzi. Powód przedstawił na potwierdzenie istnienia wierzytelności objętej pozwem wyciąg z ksiąg banku. Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz. U. z 2013 poz. 1376) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych. Z kolei art. 244 § 1 kpc przyznaje dokumentom urzędowym szczególną moc dowodową, bowiem stanowią one dowód tego, co w nich urzędowo zaświadczono. Żaden z pozwanych nie kwestionował istnienia wierzytelności objętej pozwem ani dowodów przedstawionych przez powoda. Pozwany G. K. (2) w istocie przyznał istnienie długu, pozwana T. K. (1) uznała powództwo, zaś pozwana A. Ć. nie podjęła obrony. Zgodnie z art. 339 § 1 kpc , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny.§ 2 stanowi, że w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W tych okolicznościach powództwo należało uwzględnić w stosunku do pozwanych T. K. (1) , A. Ć. i G. K. (1) . Podstawą prawną roszczenia jest umowa kredytu i art. 354 § 1 kc. Solidarność dłużników wynika z przepisu art. 1034 § 1 kc. W przedmiocie orzeczenia o kosztach procesu Sąd uznał, że koszty te winny obciążać zgodnie z regułą wyrażoną w art. 98 § 1 i 3 kpc wyłącznie stronę pozwaną, solidarność co do kosztów wynika z art. 105 § 2 kpc . Orzeczenie o rygorze natychmiastowej wykonalności uzasadnia przepis art. 333 § 1 pkt 1 i 3 kpc .